Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūV.

Hortabāt̉ ad hoc filij: ne ad infernū deſcēderet moriens. Et ille: vos neſcitis quid petatis.Oportet vos ire ad hoſpitale ſi vellē cuncta reſtituere male ablata: meliꝰ eſt cōmittere ſe mīepei: qͣꝫ mīe hoīm. Hortuꝰ igit̉ ille: ſepultꝰ eſt ininferno. Ex filijs aūt eiꝰ duobꝰ dixit alter ad alterū. Pater noſter dānatꝰ eſt. Non velimꝰ imitari retinendo vſuras ab eo extortas: ſꝫ reddamꝰ creditoribꝰ vt ſaluari poſſumus. At ille.Ego parte que me contīgit volo gaudere: ego feci vſurā. Exquo ip̄e extorſit reſtituit:ip̄e luat penā. Alter portionē ſuā reſtituit: ſeculū deſerēs: dei obſequio ſe totū tradidit.aūt qui in ſeculo remanſerat: mūdanis ſe īmergeret infirmatꝰ ad mortē nec penitēs: ad tarta ſecutꝰ eſt patrē. Qd̓ frater audiens rogauitdeū vt ſibi aliquo modo oſtēderet ſtatū eorū inſeculo. Una igit̉ dieꝝ oraret vidit terrāā: in infimo patrē in flāmis inferni ſepultu: filiū eius frēm ſuū ſuꝑ iacentē: maledicebatqꝫ pater filiū dicēs. Maledicta ſit hora īqua te genui: tu ſis maledictus: qꝛ ꝓpt̓ te egoas: nec volui reſtituere: ne dimittereꝫ ꝓpter hoc crucior in hac flāma. Etfiliꝰ ecōtra. Maledictꝰ ſis tu pater: maledictaſit dies in qua me genuiſti. Tu me exēplo tuodocuiſti fenerari: vſuraſ extortas noluiſti reddere: ſꝫ mihi reliquiſti: ꝓpter quod in ꝑpetuuꝫcrucior. Qd̓ cernēs ille: gratias deo egit eumerauit de tāto malo. Sexto eſt locꝰ dāna locus obliuioſus occultꝰ: vnde a gentilibus lethes dr̄: interp̄tat̉ obliuio: qꝛ .ſ. ſui .i. eiꝰqui eſt dānatus tradut obliuioni: deꝰ etiaꝫlet̉ eoꝝ obliuiſci: īquātū .ſ. liberat eos abs penis. p̄s. Nec memor ero noīnū eoꝝ labia mea: pōt dice̓ deꝰ de eis. Amici ꝓpinqͥ canales cito tradūt obliuioni. qd̓ patꝫ: qꝛ modicaſuffragia faciūt eis: qͥnīmo nec illa que ibi leūt. Et ſi neſciāt illis poſſe ꝓdeſſe: nonerit ſi ſint in purgatorio vl̓ in inferno. Un̄accidit eis: ſicut de pīcerna pharaonis: ī ꝓſꝑitate ꝯſtitutꝰ oblitꝰ eſt interp̄tis ſui ioſeph: qui īcarcere erat: qui ei bn̄ficiū faciēs interp̄tatꝰ exmnio ſuo ſui liberatōem: ſi ei ſe recomēdarꝫblitꝰ eſt cito eius. Omniū quoqꝫ ip̄e dānatꝰbliuiſcit̉: ex quibꝰ poſſꝫ in aliquo ꝯſolari.ſi memorie occurrūt gaudia vana: delectationes qͣs hūit in mūdo: hoc eſt eis ad cruciatum:qꝛ illa cognoſcūt ſe deo pͥuatos omni bono Septimo ē locꝰ ꝑiculoſus. Un̄ dr̄ baratrū īhymno. Cōſurgit xp̄s tumulo: victor redit debaratro. Et dicit̉ baratruꝫ quaſi latitudo arta:qꝛ eſt latꝰ locꝰ ad ingrediēdū: ſꝫ artꝰ ad exeūdūadeo nullus pōt exire. Mat. v. exies inde: quouſqꝫ reddas nouiſſimū quadranteꝫ. EtMat. xviij. Tradidit tortoribꝰ quouſqꝫ redderet vniuerſū debitū. Et qꝛ ibi ē locꝰ ſatiſ-

factionis: vnde habet qd̓ reddat: nunqͣꝫ egrediet̉ de loco: ſꝫ ibi ſꝑ penas luet. Dicit̉ herebꝰa gētilibꝰ: qꝛ ſꝑ adheret illi talis pena. Un̄ ſidiabolus vel aīa dānati ad horā de loco illo exeat vt appareat alicui deo diſponēte: ſecum tn̄portat infernū: ſemꝑ ei illa pena inheret. ātdixerint demones xp̄o clamādo. Ueniſti antetꝑs torq̄re nos. Mat. viij. ſic ē intelligēduꝫtanqͣꝫ pͥus cruciarent̉. Sꝫ qꝛ aliqd̓ accidētale ſuppliciū tūc additū eſt eis ꝓpter p̄ſūptionēeoꝝ. Dicit̉ acherōta a gētilibꝰ .i. luctuoſus: vl̓acheronta ab a qd̓ ē ſine: cherōta qd̓ ē ſalus:qꝛ ſine ſalutē ſūt lachryme ille. Math. xiij. Ibierit fletus ſtridor dentiū. Iſaie. v. Dilatauitinfernꝰ aīam ſuā: aperuit os ſuū abſqꝫ vllo termino. p̄s. lxviij. Neqꝫ vrgeat ſuꝑ me puteꝰ osſuū. Puteus ē ꝓfunditas hūane iniqͥtatis: inquē ſi cecideris: claudet ſuꝑ te os ſuū: ſi nonclauſeris os tuū. Cōfitere dic. De ꝓfundisclamaui ad te dn̄e. Claudit os ſuū ei ꝯfiteturiuxͣ illud. Beati quoꝝ remiſſe ſūt iniqͥtates: tecta ſūt peccata. Quidā ſenex migrās cuꝫcrederet̉ mortuus ad ſe reuerſus fleuit incōſolabiliter: dicēs frequēter. Ue mihi qꝛ fleui:ve mihi qꝛ fleui: ve mihi qꝛ fleui. Fletꝰ au illic erit infructuoſus: eſt vtilis p̄cioſusb. Aug. Fruſtra ibi flebūt pctōres: maloꝝ ſuorū venia ꝯſequent̉..§. IIII.De punitōe reprobo ī corporibꝰ poſt vltimā reſurrectionē: cruciabunt̉ ī igne īferni ꝯtinue: nec tn̄ ꝯſument̉ vl̓deficiēt. Mat. xxv. Dicet iudex vniu̓ſoꝝ dn̄sieſus reprobis: qui a ſiniſtris erūt iudicādi reſuſcitatis ī corporibꝰ ſuis. Diſcēdite a me maledicti ī ignē eternū. Et Eccl̓i. vij. Uidicta .i. punitio carnis impij ignis vermis. Hic ignis:ait. b. Aug. excellit oēm penā quā aliqͥs nunqͣꝫ ēexꝑtus ī vita iſta. Dicit̉ cōiter a ſapiētibꝰ ignēnoſtrū vtimur qͣſi ignis pictꝰ reſpectu illiꝰignis īfernal̓: qꝛ ita ē afflictus reſpectu eiusignis nr̄ nullā afflictionē videt̉ ingerere hūanocorꝑi poſito ſuꝑ. Sꝫ ſi aliqͥs nūc caſugit̉ ab igne iſto: ſētit dolorē intēſū: qͥd faciet miſer dānatꝰ ibi ſꝑ māſurꝰ. Iſaias. Quis de vob̓hītare poterit ardoribꝰ ſēpiternis: qͥs hītabit igne deuorāte? Et qꝛ infidelibꝰ videt̉ corpꝰ hūanū in igne mane: non ꝯſumi: īpoſſibilevoluit deꝰ on̄dē̓ exēpla triū pueroꝝ: ananie:azarie: miſael̓: miſſi ſūt a nabūchodonoſor īfornacē ardētē: nec tn̄ cōſūpti ab igne. Dan̄. iij.In multꝭ qͦqꝫ rebus naturalibus on̄dit deꝰ multa fieri p̄ter ſolitū curſū nature ī alijs rebꝰ. Sicut enī dedit naturā ꝓpͥetatē certā rebꝰ: ꝓutvoluit: ita p̄t īmutar̄ dare aliā: vult. Un̄ multa exēpla on̄dit. b. Aug. ī. xxi. de ci. deic. ij. ſequēti. Cōuincant̉ increduli poſſe hūana