Capitulū. V.
inferni nouiſſima .i. vidicta ſeu punitō peccatoijs. hic incipiet multis modis cruciās pecores ⁊ poſtea in inferno plenior erit. Hicignis ait. be. Aug. miro mō eſt grauis: excellitenī omnē penā quā vnqͣꝫ aliquis exꝑtus eſt ī vita iſta. di. xxv. §. alias. Et ſi hoc dicit. b. Augꝰ.de igne purgatorij multomagis intelligenduꝫeſt d̓ igne inferni: cū grauior ſit pena inferni qͣꝫ.rgatorij ſine cōparatōe. Caminus ex ꝑte ſuris habet obſcuritatē fumi vnde ⁊ tenebrotē. Et ꝓpter hoc dicit̉ etiā locꝰ ille tenebreexteriores. Math. xxij. Ligatis manibꝰ ⁊ pedibus mittite eum in tenebras exteriores: ibierit fletus ⁊ ſtridor dentiū. Dictum fuit a regede eo qui in nuptijs non fuit cū veſte nuptiali:⁊ ſignificat quemlibꝫ qui in eccleſia manet ſinecharitate. Quāuis .n. ibi ſit ignis non tamē lucet eis. Sed eſt obſcurus ſicut flāma in lignismidiſſimis eſt obſcura ꝓpter fumū Apoca.De fumo putei obſcuratus ē aer. Idē aſcēdit fumus tormentoꝝ eius in ſecula ſeculorū.In huius figurā legit̉ Exod̓. x. de tenebris adeo immiſſis egyptijs obduratis: ꝙ vir non ēmotus de loco ſuo nec cognouit fratrē ſuuꝫ ꝓpt̓ tenebras horribiles ⁊ palpabiles. Et Sapien̄. xvij. dicit̉. Nulla vis ignis poterat illuminare noctē illā horribilē aūt limpide ſyderūflāme. Sunt ergo tales ille tenebre cū igne vtaliquid luceat ad. dānatoꝝ maiorē ꝯtriſtatōem⁊ non ad ꝯſolationē. vn̄. b. Grego. in li. moral̓.Illa vltrix flāma vicioꝝ concrematōem quidēhabet ſed lumē nō habet. Ille ignis ad ꝯſolatōem lumē non habet vt luceat: ſꝫ tm̄ vt magisqueat ad aliquid lucet. nam ſequaces ſuos īmēto ſecum reprobi viſuri ſunt quoꝝ amore deliquerūt: hec ille. Experimur quotidie ꝙmē ⁊ delectabile eſt oculis viderenon: ita manere diu in tenebris eſt valde taſum: vt cū noctes ſint ꝓlixevt in hyeme niſi lumē adſit attediat̉ homo: ⁊ ſimiliter qn̄ diu aer eſt nubiloſus: quid aūt cumſemꝑ tenebre ſint durature. Narrat Greg. inli. dialogoꝝ ꝙ quidā ſolitarius ſanctus hoquibuſdā romanis nauigātibus ⁊ applicantibusad inſulā in qua morabat̉: ac viſitantibꝰ eū audita fama ſanctitatꝭ eius rettulit Theodoricūregeꝫ italie eſſe defunctū: narrans ſe vidiſſe inſpū ipſum Theodoricū peſſimū tyrannū ducidiſcalciatū vinctis manibꝰ: ⁊ ꝓijci in ollā vulcani a papa Ioāne: quē in cuſtodia carceris affligēdo occiderat. Et Symacho patricio queiniuſte ferro trucidauerat. Refert etiā. b. Grego. ideꝫ. Ꝙ quidā miles romanus eductus acorꝑe ⁊ poſtea cito rediens: narrauit ſe vidiſſepontē aītū ⁊ artū ſb̓ quo currebat fluuiꝰ nigerrimus ⁊ caliginoſus: nebulā fetoris intolerabilē exalans vltra quē pontē vidit prata viren
tia ⁊ florētia ſuauiſſimi odoris quo reficiebant̉⁊ ſaciabant̉ ꝑambulantes ⁊ habitātes illic dominice lucis plene aūt manſiones. Ibiqꝫ mirepotētie edificabat̉ domꝰ aureis laterculis. Etalij hoīes alias domus edificabāt diuerſe etatꝭ⁊ ſexus: iuxta ripā flumīs habitacula aliqͣ tangebant̉ a nebula fetoris. aliqui vero de ponte īfluuiū labebant̉. iuſti vero tranſibāt. Ibi viditPetꝝ maiorē familie eccleſiaſtice ml̓to ferrodepreſſum ⁊ demerſuꝫ in flumine. Dictūqꝫ ē ꝙideo hoc patiebat̉ qꝛ plus crudelitatis de ſiderio qͣꝫ obediētia vel corrigēdi zelo plagas inferebat. Uidit ⁊ quendā ꝑegrinū ſacerdotē cummagna celeritate ⁊ ſinceritate tranſeuntē. Uidit ⁊ Stephanū quendam cuius pes dū vellettrāſire ꝑ pontē lapſus eſt: ⁊ a teterrimis virisex flumine ſurgētibꝰ ex media ꝑte corꝑis a pōte eiectus trahebat̉ ꝑ coxas inferius. Sꝫ qͥd d̓eo poſtea actū ſit ignorauit. Erat quippe virille laſciuꝰ ⁊ luxurioſus: ⁊ ideo ꝑ coxas trahebat̉. Erat ⁊ elemoſynaris: ⁊ hoc eū tenebat ſuſpenſuꝫ. Eſt ergo locus igneꝰ ⁊ tenebroſus ſeunebuloſus. Tertio eſt locus intēperatus. vnd̓dicit auernꝰ. De hoc noīe patet in hymno. Etauerni ignibꝰ ipſi crememur acrius. Et Uirgiliꝰ in Enei. vi. Facilis deſcēſus auerni. Sedreuocare gradus ſuꝑaſqꝫ euadere ad auras h̓opus hic labor eſt. Et dr̄ auernꝰ quaſi ſine maͣtꝑamēti: qꝛ erit ibi qͣlitatū ineqͣlitas. Nulla tēꝑies erit ibi: ſꝫ oīa ſeuiēt qͣſi ī ſūmo gͣdu. Ignisardore vehemētiſſimꝰ: frigus intenſiſſimū. Etſic de alijs Sap. v. Pugnabit ꝓ eo orb̓ terraꝝꝯͣ inſenſatos. Iob. xxiiij. Ab aquis niuiū trāſibūt ad calorē nimiū. Qui dolor quātus ſit aliquātulū poſſūt intellige̓ lotrices pānoꝝ q̄ tēꝑehyemis de riparia cōgelata veniūt ad ignem.Un̄. b. Greg. in li. moral̓. tractās illud Iob. x.vbi nullus ordo ſꝫ ſempiternus horror inhītatinquit. Ideo nullus ordo: qꝛ miſeris erit morsſine morte finis ſine fine: defectus ſine defectōeMors .n. i. pena mortalis ibi viuit. Finis ſēꝑincipit: d̓fectꝰ deficere neſcit. Quia mors peribit ⁊ nō extinguit: dolor excrutiat: ſꝫ nullatenꝰdolorē fugat. Flāma ꝯburit: ſꝫ nullatenus tenebras expellit. Et ita ſupplcia ordinē nō hn̄t: qꝛnō ſuā ꝑ oīa qͣlitatē tenēt .ſ. ſic̄ hic. Sēpit̓nusquoqꝫ horror ibi īhītat: qꝛ hec flāma q̄ ſuccēditillūiat. Ibi ignis ille cruciās: obſcurat. Hic metus amittit̉ cū tolerari īcipit qd̓ tīebat̉. Illic⁊ dolor dillaniat ⁊ pauor anguſtat. Horrendoigit̉ mō tūc erit reprobꝰ dolor cū formidatōne:flāma cū obſcuritate. Et qꝛ a voluntate ſui ꝯditoris diſcrepauit peccator: iō a ſuis qͣlitatibustormēta diſcordabunt: hec. b. Grego. Et quiaapl̓us dicit ad ro. xiij. Que a deo ſūt ordinataſunt. Locus aūt auerni ſiue inferni a deo ē paratus: iō ⁊ ibi vtiqꝫ ordo eſt diuine prouidentie