Titulus.XIIII.

Deus ſuꝑbis reſiſtit: hūilibꝰ aūt dat gr̄am ſuāEt alibi dr̄ Eccle. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinisCōtra huius languoris peſtē audiamꝰ omēsquod dicit dn̄s. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Ad hoc .n. inuiſibilis dei filiꝰ: nō ſolū viſibilis ſꝫ etiā deſpectus apparuit: ad hocꝯtumelias ⁊ irriſiōes ⁊ paſſionū cruciatus tolerauit: vt ſuꝑbū nō eſſe hoīem doceret ⁊ humilis deus. Quāta ergo hūilitatis v̓tus ē ꝓpterquā ſolā veraciter edocēdā is qui ſine exterminatiōe magnꝰ eſt vſqꝫ ad paſſionē factus ē paruus: qꝛ .n. ortū noſtre perditionis ſe p̄buit diabolus: inſtr̄m redēptōis noſtre inuēta eſt hūilitas dei. Hoſtis .n. noſter inter oīa ꝯditus: videri ſe ſuꝑ oīa voluit elatus. redēptor noſter magnus manēs ſuꝑ oīa: fieri inter oīa dignatus ēparuus. Sed magis elatōis rē detegimꝰ ⁊ fundamēta huilitatis aperimꝰ ſi breuiter dicamusquid mortis auctor: qͥd vite cōditor dicat. Illeait. In celū ꝯſcendā. Iſte ꝑ ꝓphetā inqͥt. repleta ē malis aīa mea ⁊ vita mea in inferno appropinquabit. Ille dicit. Suꝑ aſtra dei exaltaboſoliū meū. Iſte ait hūano generi a paradiſo expulſo. Ecce venio ⁊ habitabo ī medio tui. Illedicit. ſedebo in mōte teſtamēti ī lateribꝰ aqͥlōis.iſte ait. Ego ſuꝫ vermis ⁊ non hō. Ille dic̄. aſcēdā ſuꝑ altitudinē nubiū ſil̓is ero altiſſimo. Illecū in forma dei eſſet: nō rapinā arbitratus ē eſſeſe equalē deo: ſꝫ ſemetip̄m exīnaniuit formā ẜuiaccipiēs. Ille ꝑ mēbra ſua dicit. Neſcio dn̄m ⁊iſrl̓ non dimittā. iſte ꝑ ſe ait. Si dixero qꝛ nō noui eū ero ſimilis vobis mēdax. Sꝫ ſcio eū ⁊ ſermonē eius ſeruo. Ille dicit. mea ſunt flumīa etego feci ea. iſte vero. Non poſſū ego a me face̓.qͥcqͣꝫ. Ille oīa regna oſtēdit: dicēs. Tibi dabohec oīa: ⁊ qꝛ mihi tradita ſunt ⁊ cui voluero doilla. Iſte dicit Seder̄ ad dextrā vel ſiniſtrā nōē meū dare vobis ⁊cͣ. Ille: eritis ſicut dij. Iſtedicit. Nō eſt veſtrū noſce tēꝑa vel momēta ⁊cͣ.Iſte ꝑ mēbra ſua dicit. nullū pratū ſit qd̓ nō pertrāſeat luxuria noſtra ⁊cͣ. Iſte aūt mēbris ſuisp̄nunciat: dicēs. Plorabitis ⁊ flebitis vos ⁊cͣ.Ille nil aliud mentes ſibi ſb̓ditas docet qͣꝫ celſitudinis culmē appetere: oīa equalia mētis tūore trāſcende̓. Iſte ad ſputa: palmas: colaphosſpineā corona: lanceā ad crucē ⁊ mortē veniēsmēbra ſua mouet: dicēs. Si qͥs mihi miniſtratme ſequat̉. qꝛ igit̉ mētes dn̄s regit humiliū: etleuiathā rex dicit̉ ſuꝑboꝝ aꝑte ſcimus: qꝛ aꝑtūſignū reproboꝝ ſuperbia eſt: ecōtra humilitaselectoꝝ. Cū ergo quā quiſqꝫ habere cognoſcit̉.ſ. ſuperbiā vel humilitatē ſb̓ quo rege militetinuenit̉: qui igit̉ ſub rege humilitatis militaniſemꝑ pauidi ⁊ vndiqꝫ circūſpecti contra iaculaelationis pugnant. Hec omnia Grego. in finexxxiiij. moraliū. Ex quibus patet quomodo iuſti timore vtantur in bonū: reprobi in malū.

¶ De timore ſeruili.Cap. j.Uartuꝫ timorisgenus dicit̉ ſeruilis ex eo ꝙ habēstalē timorē eſt ſimil̓ ſeruo. Seruusenim cōmuniter facit quod ſibi p̄cipit dn̄s ⁊ cauet ſibi facere quod ei diſpliceat: quia timet nereprehendat̉ ne verberetur: non auteꝫ ex amore quo ſibi illud placeat. Eſt ergo talis timorꝭillis qui cauent ſibi a peccatis: vel bona aliquafaciunt ne .ſ. illa mala faciendo vel bona omittēdo incidāt in penas infernales: quas audierūtaliquādo vel legerūt eſſe grauiſſimas: vel etiaꝫne talia mala faciēdo que leges puniūt: illas penas a iudicibꝰ illatas ſuſtinere cogant̉. Undedicit Iſido. in li. etymologiaꝝ. Facte ſunt aūtleges vt eaꝝ metu humana coerceat̉ audacia:⁊ tuta ſit inter improbos innocētia: ⁊ ī ip̄is impijs formidato ſupplicio refrenetur audacia ⁊nocendi cupiditas: in decre. di. iiij. Innumeraenī homicidia: furta: ⁊ adulteria: ꝑpetrarētur:niſi pena mortis pro huiuſmodi poſita homines retineret. Hic itaqꝫ timor bonus eſt qꝛ abſtiere a mal̓ vtiqꝫ. bonū ē. Om̄e āt bonū a deovnde a ſpiritu ſancto procedit: ſed non eſt cumſpiritu ſancto .i. cum gratia: quia non diligit bonū propter ſe ex amore dei ⁊ ipſius iuſticie. vellet .n. ſibi licere illud facere quod ⁊ faceret: niſipenā timeret ſuſtinere: ⁊ ideo nō eſt vere bonꝰUnde Augu: qui ex timore facit preceptū: ⁊ ſibonū eſt quod facit non tamē ſicut debet: facitEt poeta. Oderūt peccare mali formidine pene. Et de hoc timore ſeruili intelligitur illud. i.Io. i. Timor non eſt in charitate .ſ. ſeruilis: ſedperfecta charitas foras mittit timorem. Eſt tn̄perutilis: quia diſponit ad charitatem. hoc aūtnotat beatus Augu. xxiij. q. vi. c. vlti. Cuꝫ pertimorē gehenne continet ſe homo a peccato: fitconſuetudo iuſticie: ⁊ incipit quod duruꝫ eratamari: incipit timor excludi a charitate ⁊ ſuccedit timor ſanctus. hec. b. Augu. ſuper pſal. Etideo vt dicit venerabilis Gratianus. q. e. §. vl.quia hūane nature eſt in ea que in diſſuetudinēducuntur abhorrere: ⁊ conſueta magna cuſtodia diligere. Ideo flagellis tribulationū maliſunt cohibendi a malo ⁊ prouocandi ad bonuꝫvt dum timore pene malum in diſſuetudinemducitur abhorreatur: ⁊ bonum ex conſuetudine dulceſcat. Item etiam beatus Augu. dicitſuper epiſtolam be. Io. Sicut ſeta introducitlinum: ita timor charitatem. Creſcit charitasminuitur timor. de peni. di. ij. nota illud exemplum. Seta ideſt ſitula que cōiungitur filo cuꝫſuitur coriū calciamenti precedit filū: nec intraret niſi illa educta. Sꝫ male filū intraret coriuniſi ſeta p̄cederꝫ. Un̄ dic̄. b. tho. ſuꝑ. iiij. ſen. ꝙ