Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. III.

dci voluntaPrimo propteteꝫ cui nosdebemus ꝯformare nec ei poſſumus reſiſtere.Niuo ego ait dn̄s per Iſa. qꝛ ꝯſiliū meū ſtabit oīs volūtas mea fiet. fit volūtas dei ſemꝑ velde nobis ſine merito noſtro vtilitate: .ſ.concordamꝰ beneplacito ſuo. A nobismerito noſtro qn̄ ꝯfortamus nos ea. Sedmors vita a dn̄o deo inqͥt ſapiēs. i. Eccle. i. devolūtate oꝑatiōe eius. Ego occidam ait ipſePrut̓. xxxij. ego viuere faciā: ꝑcutiā .ſ. īfirmitate: ego ſanabo non ē qui de manu mea poſſit eruere. Et ſicut terminꝰ eſt prefixꝰ a dei volūtate de vita morte homīs: ẜm illud. b. Iobij. Conſtituiſti terminos eiꝰ qui p̄teriri nonterūt: ita de ſanitate infirmitate. Nec dialus qui habꝫ maximā poteſtatē ſupra corꝑainferiora: potuit graui vlcere ip̄m ꝑcutere iobicētiatus a domino: qͥnimmo nec in gregeoꝝ intrare vexare: niſi de volūtate domi: vt habet̉ Math. viij. Timere ergo morteꝫvel alia affligētia corpus: vt per hoc quis deūoffendit eſt agere cōtra voluntatē dei: que ſaniſſima iuſtiſſima eſt. Unde Cypria. Quampoſterū quāqꝫ ꝑuerſum eſt: vt cum dei voluntatem fieri poſtulemus .ſ. in oratōne dominicacum euocat nos de ſeculo accerſit: ſtatiꝫvoluntatis eiꝰ imꝑio ꝑeamꝰ: obnitimur reluctamur: ꝑuicaciū more ſeruoꝝ an̄ ꝯſpectū domini triſticia merore ꝑducimur exeunteshinc neceſſitatꝭ vīculo: volūtatꝭ obſeqͥo: volumꝰ ab eo p̄mijs celeſtibꝰ honorari ad quē venimus inuiti. xiij. q. ij. Propt̓ iſtū ergo timorētenebre ꝯtexerūt nos: quia multa mala fiūt adiſta euadēda. Sꝫ vt ait petrꝰ in pͥma canonicac. iij. Si qͥd patimini ꝓpt̓ iuſticia beati. Tiorēui eoꝝ .ſ. inferūt vob̓ moleſtias ne timueritꝭ:ſꝫ ſanctificate deū in cordibꝰ vrīs.Secūdo timor humanus carnalis eſt abijciēdꝰ ꝓpter dei fidelē largitatē. ꝓmittit largā remuneratōeꝫ: ſuſtinetibꝰ ꝯſtant̉ afflictōes carnis: mortē ip̄am ꝓpt̓. Qui enī odit aīam ſuā in mūdo: ait: ip̄e invita eternā cuſtodit Io. xij. Odit aūt quislīam ſuā in hoc mūdo .i. ẜm vitā mūdialē crininalē: qui carnē affligit: nec cruciatꝰ abhorret mortē timet: vt ꝓpterea vitāda a v̓tute recedat: iſte ꝑuenit ad vitā eternā glorioſam.Expectamꝰ: ait apl̓us ad phil̓. iij. ſaluatorē nr̄ꝫdn̄m ieſum chriſtū: reformauit corpꝰ hūilitatꝭnr̄e .i. deiectū afflictū humiliatū corꝑi claritatis ſue .i. corꝑi ſuo gl̓ioſo. Nec defice̓ pōt a promiſſione. qꝛ vr̄ ait psͣ. cxliiij. Fidel̓ deꝰ .i. veraxin oībꝰ v̓bis ſuis: ſoluēs implēs ꝓculdubioꝑ̄miſit: ml̓to largiꝰ abūdatiꝰ qͣꝫ meruerimꝰ. enī ſunt ꝯdigne paſſiōes tꝑis huiꝰ ad futu

gloriā reuelabit̉ in nobis. Ad Roma. viij.Suꝑ quo v̓bo ait. b. aug. in ẜmone. frematdus: ſeuiet mūdꝰ: corruſcet armis: increpet linguis: quid faciet ad id qd̓ accepturi ſumꝰ. q. d.nihil ē oīs cruciatꝰ corꝑis reſpc̄u future glorieHac ꝯſideratōe ꝑmotꝰ vnꝰ ex ſeptē mr̄e ſubantiocho paſſis: nec legē dei etiā in minimis ceremonijs trāſgrederet̉ linguā poſtulatus vt eiabſcideret̉: aiebat. E celo iſta poſſideo: et nunchec ip̄a .ſ. mēbra ꝓpter dei leges deſpicio: qꝛ abeo ip̄a me recepturū ſpero. Sꝫ et mr̄ eoꝝ iamſex filijs corā ea mēbratī trūcatis timēs de. vij.adhuc ſuꝑſtite adoleſcētiori: de morte corporis ſꝫ aīe: ad tolerātiā mortꝭ aīauit: dicēs. Peto nate vt aſpicias ad celū ad terrā: ad oīain eis ſunt: intelligas qꝛ ex nihilo fecit ea deꝰ hoīm genꝰ: ita fiet vt timeas carnificemiſtū: ſꝫ dignꝰ tuis fratribꝰ effectꝰ te in illa miſeratione recipiā. ij. mach. vij. Sic inuictꝰ martyrchriſti vincētiꝰ torq̄ret̉ gͣuiora adhuc eiminarēt̉ tormēta ad datianū tyrānū aiebat. Ovenenoſa diaboli lingua: tormēta tua timeoſꝫ ſolū valde metua: te f. ngꝭ mihi velle miſereri .ſ. parcēdo a tormētꝭ ceſſando: ſi ſacrificauero dijs tuis. Nolo gl̓iaꝫ meā minuas: minuendo aliqͥd de ſupplicijs. Ita moyſes inquitapl̓us ad heb. xi. magꝭ elegit affligi populodei: qͣꝫ tꝑalis pcc̄i hr̄e iocūditatē: aſpiciebat enīin remunerationē. Fide reliquit egyptū veritꝰ aīoſitatē regꝭ: inuiſibilē enī tanqͣꝫ vidēs ſuſtinuit. Non ergo timēdū..§. III.ertio eſt timor carnalis abijciēdꝰ ob euitādā dei ſeueritatē. Ex dictamine rōis naͣlis eſt illud eſopi. Ferre minora volo: ne grauiora ferā. potiꝰ qͥs eligꝫ vna diein carcere affligi: qͣꝫ annū. potiꝰ amiſſionē reꝝqͣꝫ vite. magis abſciſionē manꝰ: qͣꝫ capitꝭ: vndemanū parat ad vitādū ꝑcuſſiōeꝫ capitꝭ. aūtdiuina iuſticia nullū malū ꝑmittat impunitū:ſine ꝯꝑatōe in futuro etiā ī purgatorio neduꝫ īinferno qͥs acerbiꝰ affligat̉: etiā venialibus qͣꝫquacūqꝫ in pn̄ti vita pena corꝑali. Eſt eīm inqͥt.b. aug. ille ignis purgatorij miro modo gͣuis:excedit enī oēm penā quā hic aliqͥs paſſus ē depe. di. vij. ideo eſt timēdū ſꝫ eligēdū optan corpꝰ hic affligi ieiunia: vigilias: ꝑegrinationes: infirmitates cruciatꝰ: qͣꝫ illic reẜuare:vel deū ꝓpter timorē huiꝰ offendere. Qui timꝫpruinā veniet ſuꝑ nix: dicit̉ iob. vi. ideſt tinet penas tēꝑales: et ꝓpter abſtinet a bonisoꝑbꝰ penalibꝰ: incidet ī futuras gͣuiores ſūt.Et vt dicit̉ apoc. xviij. Quātū ſe glorificauitin delitijs .ſ. corꝑis fuit: tantū date ei tormētūluctū. Ecōtra iudicabit deꝰ bis in idip̄m ī tribulatōe naū .i. ẜm aliā trāſlatōem nr̄a que ēHiero. dicit. ꝯſurgēt duplex tribulatio .i.