Titulus XIIII.

patet ī nauigātibus qͥ nō timēt vel curant proijcere merces p̄cioſas ī mare: vt ꝯſeruēt vitaꝫqͥ precioſior ē. Tꝑalia bona vocant̉ ſtercora īdiuino eloqͥo ꝓpt̓ ſui vtilitatē. Dicit̉ enī eccleſiaſtici. xxij. De ſtercore boū lapidatꝰ ē pigePiger ē qͥ ob timorē alicuiꝰ laboris omittitface̓ bonū qd̓ debet. Tal̓ lapidat̉ ſpūalit̓ ⁊ occidit̉. Sꝫ vn̄ de ſtercore boū .i. ob iſta tꝑalia q̄timet amittere vel nō hr̄e: q̄ ſtercꝰ dicunt̉ boūqꝛ .ſ. ſancti doctores qͥ agros mētiū ſcīdūt vomere v̓bi dei: ſtercꝰ ea reputāt .i. viliſſima. Audi paulū egregiū predicatorē qͥd dicat de huiuſmodi ad Philip. iij. Oīa arbitror vt ſtercora vt xp̄ꝫ lacrifaciā ⁊ īueniar ī illo ad phili.iij ca. Cōſideremꝰ ꝯditionē eoꝝ ⁊ videbimusvilitatē: p̄cipue attēta p̄cioſitate ſpūalium bonoꝝ. Quid ē auruꝫ ⁊ argētum ⁊ alia metalla?Certe ſpūma terre: ī viſceribꝰ terre naſcitur:nullam vitam habēt: nō rōnalē vt hō: nō ſenſibilē vt aīalia bruta: etiaꝫ viliſſima vt formica:muſca ⁊ vermes: nō vegetabilē vt arbores: etquecūqꝫ herbe viliſſime. Quid ſericū? Nōneſtercꝰ vermiū viliſſimoꝝ: Quid veſtes lanec?Nōne vellus pecoꝝ: Quid palacia? Nōne lapides īſenſibiles? Quid agri? Nonne terra?Quid gloria tꝑalis: nonne ventus? Un̄ boetius de philoſophica ꝯſolatiōe. O gl̓ia gloriaqͥd es aliud qͣꝫ in milibus hoīm inflatio q̇damauriū. Sꝫ ⁊ in ꝯparatiōe p̄cioſitatꝭ ſpūaliumbonoꝝ: adhuc magꝭ vilia apparēt. Propt̓ qd̓dicit ſapiēs de ſapīa ſeu gr̄a loquēs: prepoſuiillaꝫ regnis ⁊ ſedibus: ⁊ diuitias nihil eē dixiin ꝯꝑatiōe illiꝰ: nec ꝯparaui illi lapide̓ p̄cioſū:quoniam omne aurū in cōparatiōe illius arena ē exigua: ⁊ tanqͣꝫ lutum extimabit̉ argētūin cōſpectu illius Sapiē. vij. ca. Cuꝫ ergo ſpiritualia bona vt v̓tutes ſint p̄cioſiſſima: ⁊ tꝑalia reſpectu eoꝝ viliſſima ꝯtra oēm rōneꝫ eſt:vt nō curet qͥs amittere bona ſpūalia: ꝓpt̓ timorē mūdanū ne amittant̉ tꝑalia: hoc timoremūdano ducti ananias ⁊ ſaphira timēdo videlicet ne totū preciū ſue poſſeſſionis vēditeab eis Petro apl̓o aſſignantes vt debebantnon poſſent ſibi ꝓuidere de aliquo: cum ſuꝑuenirēt neceſſitates: ⁊ nō ꝓuideret̉ eis de cortate ꝓpter pauꝑtatē vel aliam cauſam: qꝛ retnuerūt ſibi fraudulēter faciētes ꝯtra p̄ceptuꝫapl̓oꝝ: ad imp̄cationē vel increpationē petriſbito mortui ceciderūt Actuuꝫ. v. Qd̓ acciditquotidie qͦ ad religioſos: qͥ retinēt ꝓprium: timentes ne eis ꝓuideat̉ in neceſſitate: iō incurrūt mortē ſpūalē. xi. q. i. Scimꝰ. Hoc timoremūdano ducta nobil̓ illa matrona romana lucretia: timēs .ſ. ne filius tarquini vltimi regisromanoꝝ infamaret eam de adulterio: ꝓut ille cōminabat̉ ei: aſſenſit in adulteriuꝫ: peſſimefaciēs. Nam vt dicit. b. Aug. de ea loquēs in

pͥmo de ciuitate dei. Ita ne aliquē polluat aliena libido metuit̉. Sꝫ non polluit. ſcꝫ quo adaīam: ſi aliena erit. Si polluet aliena non eritUirtus oīa mala tolerare potius qͣꝫ peccato ꝯſentire decreuit Hec. b. Augꝰ. xxxij. q. v.Ita ne. Ille ergo trepidauerunt timore vbinon erat timor.Secūdo non eſt timedum amittere tēporalia: quia deceptibilia ſūtad felicitationē. Nam vidēt̉ ꝓmittere felicitatem vt quietem ⁊ quaſi oīa: qꝛ vi dicit̉ Eccleſiaſtes. Pecunie obediūt oīa: Sed decipiunthoīem preſtantes miſeriam ⁊ anxietatē. Un̄de xp̄s appellat diuitias fallaces cum ait Luce. viij. Sollicitudo huius ſcl̓i fallacia diuitiaruꝫ ſuffocant verbū. Ecce fallacia: quia dicūthomines in ſe. Si haberem diuitias ego eēmquietus in mēte nō haberē tantam ſollicitudinem laborandi: ſoluēdi creditoribus ⁊ huiuſmodi. Sed ſi ꝯtingat ꝙ habeat: maiorē curaꝫ⁊ anxietatem habet qͣꝫ pus: in cogitando quonon amittat: quō ip̄as adaugeat: in qͥbus expendat ⁊cͣ. Et ſic pungit̉ ⁊ inqͥetat̉ mens eiuscōtinuis ſtimul̓ ſollicitudinum. Et ideo ibi aſſimilat eas ſpinis: qꝛ pūgunt mentē ⁊ tolluntquietē: cū adaugeant ſemꝑ deſiderium ad plura. Et iō dr̄ eccleſiaſtes. v. Auarus nunqͣꝫ implet̉ pecunia ſicut nec potibus hydropicus:nec ariditate .i. lignis focus: hīc ⁊. b. Ambro.nec finis nec ſacietas vnqͣꝫ aderit cupiditati.di. xlvij. Sic̄ hi. Ibi vide pulchra: falſiſſimū ēaūt ꝙ pecunie obediāt oīa: qd̓ tn̄ dicūt ⁊ videtur mundanis: in quoꝝ ꝑſona ibi loqͥtur Salomon. Nam nec ſapīa nec ſcīa moralis: necſanitas: nec pulchritudo: nec fortitudo corporis pecunia hr̄i poſſunt. Sed etiaꝫ ⁊ multa tēporalia ea cōſeqͥ non poſſūt. Simon magusnō potuit ab apl̓is pecunia magna oblata optinere poteſtatē dandi ſpūmſanctum. Achabrex iſrael nō potuit pecuia obtinere Nabothſb̓dito ſuo vineam ſuam. Il̓r ahelite non potuerūt pecunia ſua a Aeon rege amorreoruꝫobtinere eis neceſſaria ad victu. Balath rexmoabitaꝝ non potuit aſſeqͥ a Balaam ariolomagna pecūia vt maledicet ppl̓o dei. Ꝙ tollant tēporalia qͥetē mentis nota exēplum īſde. vij. donis. Erat quidaꝫ artifex ſatis pauſb̓ſtentās ſe ⁊ familia ſuam de labore manuūſuaꝝ ꝓpt̓ qd̓ die noctuqꝫ eū oꝑari oportebatInter labores aūt ſuos frequēter cātabat obſolaciū: qꝛ modicā anxietatē hēbat ⁊ qͣſi nullāde tꝑalibꝰ qꝛ eis carebat. Iuxͣ domuꝫ eius habitabat diues: qͥ ita curis ⁊ ſollicitudinibꝰ vexabat̉: vt nedū canere ſꝫ vix ridere vel letaꝫ faciē on̄dere cuiqͣꝫ valēret. Un̄ qͣſi inuidēs qͥeti⁊ leticie pauꝑis imaginatus eſt ⁊ executus: