Capitulū. II.

veꝝ deum celi adorabat illeſum ꝑmāſiſſe: necab eis ī minimo leſū: timuit ip̄ꝫ deū ac pb̓licemādauit. paueāt oēs deū daniel̓ ⁊ ꝯtremiſcātqꝛ ipſe ē verus deꝰ qͥ liberauit danielē ⁊cͣ. Daniel̓. vi. c. Xp̄o ieſu dn̄o nr̄o cuius miracula ſt̓vt ait chryẜ. Pelagus īmēſū reſuſcitātē adoleſcc̄tē filiū vidue accepit oēs pn̄tes ibi timor⁊ magnificabāt deū Lu. vij. vidētes turbe ꝑaliticū ſanatū timētes glorificauer̄t deū Mat.ix. Sꝫ ⁊ cēturio ⁊ qͥ cū eo erāt gētiles ī paſſione xp̄i: viſo t̓remotū ⁊ his q̄ fiebāt: timuerūtvalde dicētes. Vere filiꝰ dei erat iſte Mat.xxij. Quis enarret miracula oīa: ¶ Sexto īducit ad timorē dn̄i multiplex pūitio eius Iere. ij. Arguet te malicia tua. ⁊ paulo poſt Scito ⁊ videte qꝛ malū ē tibi ⁊ amaꝝ te dereliqͥſſedeū tuū: ⁊ timorē eius nō eē apud te. Deutꝭ. v.Deū tuū timeb̓. Et īfra. Ne qn̄ iraſcat̉ furoreius ꝯtra te: ⁊ auferat de te t̓ra. Eccl̓i. i. Unꝰenī ē altiſſimus oīpotēs rex potēs ⁊ metuendus nimis. Quis enī nō timeat ꝯſiderādo qͣꝫterribilit̓ flagellauit pctōres. Angelos ſuꝑbiētes de celo p̄cipitauit ī infernū ⁊ ī demonesꝯmutauit: pͥmos parētes de ꝑadiſo t̓reſtri ꝓpter īobediētiā ex pulit: genus hūanū ꝓpt̓ luxuriam diluuio ꝑdidit. Sodomitas ꝯbuſtosigne ⁊ ſulphure ſb̓uertit. Iſrahelitas peccantes īcredulitate ⁊ murmure ī heremo ꝓſtrauit. dauid ꝓpt̓ inanē gl̓iaꝫ ⁊ ppl̓m ſuuꝫ ꝓpterꝯiuratiōeꝫ cū abſolone cōtra eū peſte ꝑcuſſitlx. milia ī triduo īfectōne illa ꝑemptꝭ. Ezechiāꝓpter īgratitudinē vſqꝫ ad mortē īfirmū reddidit ⁊ ſic de alijs. Et ideo merito ſc̄i clamantApoc̄. xv. Mirabilia ſūt oꝑa tua dn̄e qͥs te n̄timebit. Et btūs Greg. Si place̓ deo v̓acitercupimus: poſtqͣꝫ ſb̓egimus ꝑu̓ſa: ēt in nob̓ bn̄geſta timeamꝰ. ¶ Septīo ⁊ vltīo ad timoreꝫīducit vtilitas copioſa ex ip̄o timore ꝓueniēsDeūt. v. Quiſdet eis talē hr̄e mētē vt timeātte dn̄e: ⁊ bn̄ ſit eis ī ſēpiternū: obſtetrices egyptie hebreoꝝ qꝛ timuerūt deū: ob reuerētiaꝫeiꝰ n̄ obfidētes mares vt mādauerat pharacdicit. Hoi. ꝙ edificauit eis domos. Exo. i.Siue ſpūales ẜm. b. hiero. īfūdēdo v̓tutes etgr̄aꝫ. Siue tꝑalit̓ ẜm. b. Greg. dā̓do diuitiasvt. xxij. q. ij. Si q̄libet. Et Eccl̓i. xxxiij. Timēti deū nō occurrēt mala .ſ. pctōꝝ ⁊ ī tentationedeus liberauit illuꝫ. p̄s. Timentes dn̄m nonminuent̉ oī bono.¶ De timore mundano.Ca. ij.Imor mūdanuseſt qͦqͥs timet tꝑalia amitte̓: vt diuitias. dignitates ⁊ huiuſmodipter qd̓ vitandū deū offendit: ꝯtra eius madata faciendo qd̓ eſt mortale peccatum. vl̓ cūeſt ad hͦ mente diſpoſitus: cū cogitat ſibi poſ-

ſe accide̓. Inde ꝓcedunt multa mala. vnde. b.Aug. ſuꝑ illud pͣsͣ. Incēſa igni ⁊ ſuffoſſa ab īcrepatiōe vultus tui ꝑibunt inqͥt. Oīa peccata procedunt aut ab amore male inflāmāte .i.inordinato: aut a timore male humiliāte .i. deijciente. ꝑ amorem īordinatum dicitur animaſeu opera eius incenſa. per timorem mundanum dicitur ſuffoſſa. Timor enim deijcit ⁊ adima ſubmittit. Sed iſta cum criminalia ſunt.vtiqꝫ peribunt ab increpatione vultus dei .i.in futuro iudicio. Ad perditionem enim ducunt quod teſtatur Io. apocal̓. xxi. Timidisautem ⁊ incredulis homicidis ⁊ veneficis: fornicarijs mendacibus: pars eoruꝫ in ſtagnumignis ⁊ ſulphuris. ¶ Ꝙ ad multa ⁊ grauiaſcelera inducat talis timor mundanus: patetper exempla. Nam pharao rex egypti quiaex multiplicatione filiorum iſrael in egyptotimebat regnum ſibi auferri: mundauit occidi ⁊ ſubmergi mares hebreorum cum naſcerentur: Exo. i. Herodes rex timens ne puernatus nunciatus a magis rex iudeorum: auferret ſibi regnum: turbatus eſt: ⁊ necem innocentum procurauit Math̓. ij. Ieroboamrex iſrl̓ timēs d̓ acceſſu ppl̓i iſrl̓ ad hieroſolymā vt adorarēt ⁊ hoſtias offerrent ī tēpla iuxͣlegē dn̄i: ppl̓s ipſe iſrael amicitia iungeret̉ cūtribū iuda: vnde ſe ſubderet regi iuda ⁊ ip̄e regnum amitteret: fecit fieri vitulos aureos inDan ⁊ Barſabee terminis regni iſrael: preciiens populo vt illos colerēt ⁊ immolarent.iij. Requm. xij. Pontifices iudeorum timētes ne forte venirent romani ⁊ tollerēt eoruꝫlocum ⁊ gentem Io. xi. Conſilio decreuerūtxp̄m occidi. Sed timentes amittere temporalia ⁊ propter hoc iniuſticiam committentes: amiſerunt temporalia ⁊ ſpiritualia: animaꝫ ⁊ corpus. ¶ De his ergo qui propter timorem amittendi temporalia vt diuitias: honorem: famam: ⁊ huiuſmodi offendunt deumpoteſt aꝑte dici illud p̄s. xiij. Illic trepidauerunt timore vbi non erat timor .i. vbi nō eratratio timendi: ita videlicꝫ ꝙ propter hoc peccarent. Et propter ſeptem rationes ſeu conditiones terrenorum. Quia vilia ob conditionem. Quia defectibilia ad permanſionem.Quia inquinabilia ad tranſgreſſionē. Quiaimpedibilia ad perfectionem. Quia obligabilia ad rationem. Quia nocibilia ad felicitationem. Quia deceptibilia ad conſeruatiorimo igitur non ētimenduꝫ temporalia amittere: vt propter hocꝯmittatur peccatum: qꝛ ipſa ſunt vtilia: nullꝰenī curat vel timet amittere vilia: ⁊ p̄cipue cūex huiuſmodi amiſſione ꝯſeruet p̄cioſa: ſicut