Capitulū. III.

abbas Ioannes: ꝙ monachus immo ⁊ qͥlibetpebet eſſe ſimilis ſedenti ſub arbore: qͥ cū nonpoteſt effugere malas beſtias occurrentes ſihi: aſcendit arborem: ita homo aſcendens addeum per orationē: vitat morſus demonum.ſtenim oratio ẜm Damaſ. aſcēſus ītellecteū. ¶ Tertiū eſt humiliatio: p̄s. cxiiij. Cudiēs paruulos dn̄s .i. humiles: ne .ſ. ledant̉ultis leſiuis occurrētibꝰ. Et ſequit̉ humiliatꝰ ſū ⁊ liberauit me .ſ. a periculis īferni: de qͥbus locutus fuerit eū inueniſſe .i. tētationes.V edit̉ d̓ b. antonio: ꝙ ī or̄oe poſitꝰ vidiſſꝫ mūIū plenū laqueis ſeinuicē ꝯnectentibus: ⁊ clamaſſet. Oquis iſtos euadet? Reſponſum ē adeo. Sola humilitas. Ita enī cōnexa ſunt adin vicia: vt qui vnū querit euitare incialiud. Cū enī quis vult viciuꝫ gule domare: incidit ad inſenſibilitateꝫ. Et ecōuerſocūquerit vitare indiſcretionē incidit in gulāinn triſticiam vult remouere: incidit ī diſſoonem ⁊ vanā leticiā ⁊ ecōuerſo. Cū ſemelolus ī angelū lucis trāſformatus apparuiſſet cuidaꝫ: ⁊ diceret ſe eſſe Gabrielem archangelum: ille ſe humiliās ait. Uide ne mittaris ad alium. Ego enim non ſum dignꝰ utangelus mittatur ad me: qui ſubito euanuit.e alio legitur in vitis patrum: ꝙ cuꝫ demos vellent decipere eum: dixerunt: vis videre Chriſtū? Reſpondit. Anathematizo vos:uꝫ de quo dicitis: quia Chriſto meo credoenti. Si dixerīt vobis. hic ē Chriſtusite credere: ⁊ ſubito diſparuerunt. Quartū eſt velocitas reſiſtēdi: p̄s. Beatus qui tenene ſcilicet vltra ꝓcedat: ⁊ allidet mortificāulos ſuos pͥmos motꝰ tētationū ad pee ſeu reſiſtētie de peni. di. iij. Inſalicibꝰ. Poeta ſcꝫ Ouidiꝰ: Principijs obſta: ſero medicina parat̉: Cū mala ꝑ longasconualuere moras. Hieronymꝰ. Iuterficehoſtē dū paruulꝰ eſt. In huiꝰ figuram dictū fuit antiqͦ ſerpēti. Gen̄. iij. Inimicitias ponam inter te ⁊ mulierē id eſt aīam ⁊ ſemē tuiquod ē ſuggeſtio peccati: ⁊ ſemen illiꝰ quod ēnālis inſtigatio ad bonum. Ipſa conteretcaput tuū .i. hͦ te ſuperabit: ſi caput id eſt prinpium tentationis abhorreat ⁊ extinguere conet̉. Contritus in capite inſideatur calcaneoid eſt fini operis boni per aliquā elationē: velincircunſpectionē: vel fini vite. ¶ Un̄ in vitꝭpatꝝ legitur de quodā qͥ vexabat̉ ab immundis cogitationibꝰ a diabolo: ꝙ cum ad quēdāſanctum virū recurreret: exponēs ei tentatōnes ſuas vt ꝓ eo oraret. Cū pluries ad eū rediret pro ſimili cauſa: ⁊ ille ꝓ eo pluries oraſſꝫadmirans ꝙ non exaudiretur: vt a tentationibus ille liberaretur ne eis ſuccumberet: oſtenſum eſt ei diuinitus: ꝙ ille erat in cauſa: qͥa nō

ſubito immūdis cogitationibꝰ reſiſtebat: ſedin eis moram faciebat ⁊ iocabat̉ cū eis. Unde reuertētem ad eū admonuit: on̄dens ei defectum ſuū ꝑ exēplum: poſuit enim ſuper humerū eius inclinatū ſaccū plenū terra vt portaret. Et cū ſurgē̓ vellet ille pater retinebat ⁊depͥmebat ex parte poſteriori. Cui pater ait.Quare non ſurgis vt portes? Rn̄dit ille: nōvaleo quia tu impedis ⁊ deorſū trahis. Sic ⁊tu inquit pater: negligentia ⁊ deſidia tua impedis defectū or̄onis mee pro te. Exinde ſenex cū non deorſum traheret: ſꝫ iuuaret ſurſūleuari: de facili ſurgebat ⁊ portabat. ¶ Quintum eſt ſacre doctrine frequētatio: Prouer.xxx. Omnis ſermo dei clypeus ignitus. p̄s.Scuto circūdabit te veritas eius .ſ. ſcpͥture:non timebis a timore nocturno tentationumſcilicet. Sed non ſolū eſt ſermo dei armaturadefenſiua vt ſcutū ſꝫ vt offenſiua demonis: vtgladiꝰ. Unde apl̓s ad Epheſios. vi. c. poſtqͣꝫdixit. Sumite armaturam dei: vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli. ſubdit inter cetera arma ſpūalia. Et gladium ſpiritus accipite qd̓ eſt v̓bum dei. Ut enim ideꝫ dicit ad Hebreos. iiij. Uiuus ē ſermo dei: ⁊ penetrabilioromni gladio ancipiti ⁊cͣ. Sic dominus nr̄ pͥnceps exercitus eccleſie in deſerto tentatꝰ cuꝫauctoritate ſcripture ſe defendens diabolumſuperauit. Mat. iiij prout in figurā dauid inprelio ſingulari cum lapide ſcpͥture occidit īmanem goliath vt habet̉ pͥmo Reg. xvij. Etetiam pene omnia prelia q̄ habentur in ſacraſcriptura figurāt prelia tētationū. ¶ Et ī ipſa ſcpͥtura habētur remedia cōtra omnia tentamenta: vt ait beatus Greg. in moralibus.¶ Sextum remedium ad vincēdas tentationes ē reuelatio tentationū patri ſpirituali: etpermaxime in cōfeſſione. Unde in figuramdicit̉ Iudicū primo: ꝙ iudas qui interpretat̉confeſſio: factus eſt dux belli tanqͣꝫ ſcilicet procipuus: ad ſuperāda bella tentationum. Adhoc facit quod dicitur in prouerbijs. Qui reuelat ſecreta .i. occultas tentationes perdet fidem amici .i. diabolus qui erat amicus eiusper peccatum conſentiendo: nō cōfidit de eo:timēs ne reuelet in cōfeſſione: vel patri ſpirituali occultas tentationes: ⁊ ſic remaneat ip̄eꝯfuſus. Quidam etiam patꝝ dicebat: ꝙ nihilita elidit v̓tuteꝫ demonū: ſicut vt ſi quis reuelet ſecreta malarū cogitationū ſanctis patribª. ¶ Nā reuelare ſocijs niſi ſint bn̄ timoratihoc eſt ſibi augere certamē ⁊ alteri ꝑiculum.In collatꝭ. ꝑatꝝ habet̉ credo abbatꝭ Moyſi;de abbate Ioanne adoleſcētulo: ꝙ cū ſimularet ſe cū alijs ieiunare: occulte accipiebat panem quē in ſecreto comedebat. Cum autemquidā veniſſent ad viſitandū patrē eius ſpiri