Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulusᵐ. XIII.

quidā heremite venerūt ad ſanctū Antoniūvt cōferrēt eo de ſuis reuelationibus. Beatus aūt Antoniꝰ p̄dixit ſeu expreſſit quedāque eis acciderāt ſibi in via: aquocūqꝫ hoīeintimata: inter cetera de mortē azini eoꝝ invia. Cūqꝫ illi quererēt vn̄ habuiſſet. Rn̄ditſibi hoc a demonibꝰ reuelatū: vt ex hoc illi diſcerēt reuelationibꝰ de leui acquieſcēdū:hoc aliqn̄ procedat a diabolo: vt tandē decipiat: ſicut de quodam legit̉ in vitis pr̄m: aſſuetus eēt huiuſmodi reuelationibꝰ crede̓ reuelauit ei pat̓ ſuus veniebat ad propter quod occurre̓t ei. Et addidit. Ip̄e venitvt occidat te iratꝰ ꝯtra te. Et in ſignū accedit bipenni ī manu: vt te ea ꝑcutiat. Un̄ tu priꝰ ꝑcute ne te occidat. Qd̓ ille miſer credens occurrit pr̄i: videret bipēnem ī ma quē a caſu detulerat: vt ꝑcuteret: exiſtimauit verū qd̓ ſibi reuelatum fuerat: vn̄gladio quē tulerat patrē occidit: diabolus ī ptāte accipiēs ſbito ſuffocauit. Acceditquarto tētator draco iſte ad rōnē facit diſcurſū de vno ad aliud: vt ſuggerit rōnifalſū: vel īpoſſibile qd̓ p̄dicat̉ de articul̓ fideiſacramētis: adducēs rōnes naͣles in ꝯtrariuꝫvel inducit rōnē ad ꝑplexitatē de quo exēpla habes practicā. diſt. xiij. Nerui. ibi vide:vel inducit rōnes ex ſcpͥturis ad ꝑſuaden malū. ſicut diabolꝰ xp̄m tētauit ī deſerto: vt mitteret ſe deorſū de pīnaculo tēpi inducēs auctoritatē pſalmiſte ad on̄dendumnon lederet̉. Scpͥtum ē enī: qꝛ angel̓ ſuis deꝰmādauit de te ⁊cͣ. Mat. iiij. intendens ex illaſui deiectione ad ſuꝑbiā inducere. Sic ſanctā Iuſtinam tētauit. accedēs ad eaꝫ ſubſpecie puelle: ex adiuratione cypriani tūc magici: obtulit ſe ad manēdū ſecū ī ꝑpetua virginitate deo ſeruiendū. Una aūt dieꝝ cepit ſibi dicere. Timeo ſoror mea ne ex iſta virginitate nr̄a amittamꝰ p̄miū celeſte qd̓ q̄rimꝰ: exeo facimꝰ ꝯtra diuinū p̄ceptū. Gen. ix. Creſcite multiplicamini replete terrā. qd̓datū omnes antiqͥ ſancti īpleuerūt. AbraamDauid ceteri. Sed v̓tute or̄onis Iuſtine īnotuit deceptio eiꝰ. Unde facto ſigno crucisſb̓ito euanuit. Sil̓r de filio regꝭ ioſophat:uerſo ad fidē barlaā dicit Io. damaſcenꝰ:eiꝰ hiſtoriā ſcpͥſit: ꝯſilio teocle peſſimi viri miſſe fuiſſent ad ſeducēdū auertēduꝫ:ꝓpoſito caſtitatis: a fide: pulcherrime puelle: inter alia filia cuiuſdā regis ſpecioſiſſimaei ꝓmittebat ſe futurā xp̄ianā: ſi mr̄imonium ea vellet ꝯtrahere. Et diabolꝰ loq̄bat̉ oseius auctoritatē veteris noui teſtamenti:on̄dens hoc laudabile: vt ad Heb. xiij. Honorabile ꝯnubiū thorus īmaculatus: ille rennueret: ſb̓intulit ipſa vel ſaltē ſemel cognoſce

ret: ip̄a ꝯuerteret̉ ad fidē eēt ſue ſaluationis: diabolo virilit̓ reſtitit. Per hāc viamaccedit tētator aliquos ad hereſim trahit:ꝑſuadēs errorē auctoritates ſcpͥture malefalſo expoſitas: vt qꝛ xp̄s dixit Io. xiiij. Pter maior me ē. Hinc arrius ſeqͣcibꝰ ſūpſitſibi occaſionē erroris dicēs filiū dei minorempr̄e ẜm deitatē: xp̄s ibi loq̄ et̉ de ſe ẜm humanitatē. Unde ne qͥs decipiat̉ in huiuſmodirecurrēdū eſt ad expoſitiōem eccl̓ie ꝓprioſenſui. Tētat de fide ſb̓tiliter vel de deſperatione: rōne on̄dēs hoīeꝫ poſſe ſaluari ꝓpt̓multitudinē vel magnitudinē peccatoꝝ: ſicut tētauit bt̄m bernardū in īfirmitate grauiſtitutū: cui viriliter reſtitit ei rn̄dendo tētāti:ſe ſuis meritis: vel oꝑbꝰ ſꝫ miſericordialiberalitate ieſu xp̄i poſſe ſaluari: hoc ſperare. Et in li. de. vij. donis: refert auctor ſe vidiſſe piū deuotū religioſū tētatū. Utrū mūdꝰeēt aliqͥd vel ſōniū tm̄: vtꝝ aīam haberet: etvtꝝ deus eſſet: de vſqꝫ ad morteꝫ dolebatadeo ī ꝓcinctu erat deſperatiōis niſi ſaniori vſus fuiſſꝫ ꝯſilio: ſcꝫ curaret: qꝛ culpaei erat: ex diſplicētiam habebat. Refertidē eēt in qͣda ciuitate inqͥſitor ꝯtra hereticos: acceſſit ad mulier nobil̓ īnocēs deuota: offerēs ſe vt cōbureret̉ tanqͣꝫ heretica: cogitaret peſſima de articul̓: ſacramētis int̓rogaret ſi eis cogitatiōibꝰ aſſētirevel ei placerēt. Rn̄dit cuꝫ lachrymis potiꝰvellet mori cōburi qͣꝫ illas hr̄e cogitationesTūc ille ꝯſolatꝰ ē ꝯfortauit: curaretde eis: ſꝫ ꝯtēneret: qꝛ peccabat exqͦ ei diſplicebant. Un̄ ꝯſolata remāſit: tales tētatiōeseuanuerūt. Accedit quīto tētator ad ſēſualitatē ſeu appetitū ſēſitiuū. Sicut enī in pͥmoꝝparētū tētatione ſerpēs artiquꝰ acceſſit pͥmoad euā ſeduxit: viꝝ in eſu ligni vetitdelectātis. Ita vt dicit mgr̄ ſnīaꝝ in. ij. li. diabolus ī tētādo accedit ad ſeſualitatē vt delectetur ī aliqͦ malo qd̓ diabolꝰ ſuggerit: vt ꝯplacētiā ī re ꝓhibita porrigat viro .i. rōni ſeu ſpiritui: vt aſſētiat: licet ī ſēſualitate inueniatur mortale peccatū ẜm. b. Thoma in pͥma ſecūde: tn̄ ea ꝑuenit̉ ad mortale: aſſentitobiecto crimini vel etiā rōne occupata:diſtracta circa alia: ꝓcurāte diabolo replit talē delectationē ſēſualitatis ī criminalibꝰvel repͥmere negligit: precipue aduertens periculū: ſicut accidit in delectatiōe moroſa vbieſt mortale: ꝓpter qd̓ dicit̉ Iere. iiij. Uſquedmorabūtur apud te cogitationes noxie. Hectētatio figurata fuit ẜm Orige. in ludo hiſmaelis iſaac: quā apl̓s ad Gala. iiij. appellatſecutionem. Dicit enim is qui ẜm carne natus eſt .i. appetitꝰ ſenſualis: ꝑſequebat̉ eumẜm ſpiritum natus erat .i. appetitū rationale.