Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. III.

maximū trabē maximis funibꝰ. Et incārator modicā ligaturā feni diuideret plurespriculas videret̉ aſpiciētibꝰ diuideret equūſuū fruſta: mitte̓t fruſta dicta hoſpitiacis receptis: poſtea recedēte illuſione nihil īueniebant: niſi modicas ligaturas feni. Et ſicpoſſent induci multa alia exēꝑla: vt de illa iunccula arte malefica viſa ē cōuerſa in equaꝫSed beatꝰ machariꝰ deſtructa v̓tute malefi or̄one ſua: apparuit oībꝰ mulier vt prius.Ad etiā facit qd̓ hr̄. xxvi. q. v. Ep̄i. c. Necmirū: ibi vide. Scd̓o īuadit ſenſū ſeu potētiā memorie ad mētem facit reduce̓ malaegit: vel vidit: aut audiuit: p̄cipue turpia: vt īcis delectet̉. Sic diabolꝰ ad memoriā reducebat multis ex egypto egreſſis de carnibꝰ: piſcibꝰ: aleis. peponibꝰ: qͥbꝰ guloſe veſcebāt̉ypto: tūc eis carebāt. Unde dicebātj. xvi. Utinā eēmꝰ mortui ī egypto qn̄ ſedebamꝰ ſuꝑ ollas carniuꝫ ⁊cͣ. Et Numeri. ijiur piſciū ⁊cͣ. Sic btō benedictoapparēs ī ſpecie merule diabolꝰ:ipſa diſꝑente ad mēte̓ ei reduxit quādā iuuenculā forte ſic vocatā quā amauerat: ex recordatione ſecuta ē magna tētatio carnis. Sedad ſe reu̓ſus nudū ſe in ſpinis iaciens: doloretionū vicit ſtimulos carnis. Similitꝭpribꝰ ad mētē reducit ſunt ocioſi: turpiaita: vt ex curioſitate recogitēt delectent̉vt. b. Greg. dicit: qd̓ plerūqꝫ fit vt rector ardita tētatione alteriꝰ: ip̄e tentet̉. Sꝫ vt ſubdit citiꝰ liberat̉ a ſua: fatigatur aliena: ſi tn̄cautus timoratꝰ ſit. Sꝫ pecccatoribꝰ volētibꝰ recogitare: memorare pctā ſua: vt doleant ꝯfiteant̉ diabolꝰ inſtigat: vt ī ipſa recordatiōe delectent̉: qd̓ figuratuꝫ fuit ī ꝑſecutiōe morte aſael̓ inſeq̄bat̉ abner ducē exercitꝰſaul̓. haſta adu̓ſa retrorſū in īguine ꝑcuſſus occiſus ē. Sic peccator ꝑſequēs diabo ſeu peccatū intēdēs extīguere: aliqn̄ auſa haſta ꝑcutit̉: .ſ. pctī delectatione qd̓ deſtruere nitebat̉ occidit̉. Et caute ꝓceden: nec multū immorādū: qd̓ locū hꝫ in peccas carnalibꝰ. Tertio accedit tētator ad inllectū. Et vel nature ſb̓tilitatē: .ſ. intellectū ſuū plenū formis ſeu ſimilitudinibꝰ oīmrerū applicat humano intellectul qd̓ tāqͣꝫ ſpeculū eſt ſuſceptiuū oīm formaꝝ. Sicut enimde duobꝰ ſpecul̓ ſibi ex oppoſito rn̄dentibusforma eſt ī vno reſultat ī alio. Sic forte ē inaīa humana forma ſpēs qua diabolꝰ vultei pn̄tare: exhibet ī ſua ītellectiua: aliqn̄ applicat ītellectui humano: vt ſibi reſultēt itaſbtiliter videat̉ hōi: ſint cogitationes ſue diaboli. Et hoc forſitā agit diabolꝰ qn̄ tentat de rebꝰ incorporeis ſeu ſpūalibꝰ rep̄hēdunt̉ in imaginatiōe corporali. Dicit cui al

gazel philoſophus de aīa: aīa ē tabula breuis ꝯtinēs ſūmā oīm in mūdo ſunt: in inuenit̉ exēplū oīs rei: ẜm quā ſit poſſibile recognoſcere vniu̓ſa. Et iſto videt̉ fuiſſe tētatio angeloꝝ maloꝝ a pͥncipio ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Apocalip. xij. draco iſte rufus traxit cauda ſuatertiā ꝑtē ſtellaꝝ de celo. i. angeloꝝ. vidētes augeli inferiores mali ī iutellectiua draconis ſeu luciferi: ſpeciē ſeu ſil̓itudinē illiꝰ ſuꝑbecogitatiōis: appetijt eſtimauit ſua ꝓpͥa virtute ꝑuenire ad gloriā inde allecti eiꝰ exēplo īſimilē ſuꝑbiā lapſi de celo ceciderūt. Uel etiāalit̓ aſcēdit tētator ad ītellectū: qͥdē directeſꝫ indirecte. qꝛ ẜm ph̓m neceſſe ē quēcūqꝫītelligēteꝫ fantaſmata ſpeculari: fantaſia aūt ēpotētia affixa ī organo corporeo. Un̄ fātaſmata eiꝰ .i. ſil̓itudines reꝝ app̄henſaꝝ aliosſenſus ſunt: niſi reꝝ corporaliū. Pōt diabolus varia fantaſmata ſuggerere: incitatiuaad mala a qͥbꝰ ītellectꝰ capiat cognitionē. Tn̄qꝛ peccatū ꝯſiſtit ī ꝯſenſu volūtatꝭ: in apprehēſione intellectꝰ: ſi volūtas inclinet̉ ad aſſētiendū ex obiecto facto intellectū: tn̄ cogit̉: ꝓpterea dicit iacobꝰ apl̓s. Reſiſtite diabolo fugiet a vob̓. Et ad facit qd̓ ait apl̓s.Ipſe ſathanas trāſfigurat ſe ī angeluꝫ lucis:qd̓ agit ſolū corꝑales ſpecies qͥbꝰ apparet ſb̓ ſil̓itudine ſāctoꝝ angeloꝝ: vel ſāctorū:vt ītellectu app̄hēdente vt angelū bonumre uerētiā exhibeat: demū volūtas aſſentiatad aliqd̓ malū. Sꝫ etiā cum tētat de aliqͦ vicioſb̓ ſpecie v̓tutis ẜm illud. b. Greg. li. xlv. Sepe vicia ſe ingerunt: v̓tutes ſe ēe ſimulant.Quō operet̉ diabolꝰ ponit practicā multa exēpla. b. Grego. di. xxxij. moral̓. ſuꝑ illudcartilago eiꝰ qͣſi lamine. Uel etiā tertio accedit tētator ad ītellectū: qꝛ vt dr̄ in collatiōe abbatis ſereni: Diabolꝰ aliqn̄ intellectui ſe applicat qͣdā obſcuritate deformi: vt obſcuret humanā: obnubilet claritatē intellectꝰ vtin mētis triſticiā maximā veniat: vel accidiaꝫvel vanū timorē: vel bonoꝝ obliuionē. Cōtingit hoc corporis debilitate: .ſ. in illisbris ī qͥbꝰ vigor animi ꝯtinet̉ immūdus ſpūsincidēs: eiſqꝫ īportabile pōdus īponēs: obſcūritate teterrima ī intellectual̓ ſenſus aīe īuoluat̉. Uel quarto accedit ad ītellectū ſōniaviſiones. enī ſb̓tilitatē nature multa ſciat nob̓ ignota: ex diſpoſitione elemētoꝝ: velcorpoꝝ nr̄oꝝ plura valeat nob̓ occulta noſſevt dicit. b. Aug. xxvi. q. iiij. Sciēdū. Prenūciat aliqͣ futura aliqͥbꝰ: vt illis ſic eueniētibꝰ aſſue fiant tales eis demonijs credere: tandeꝫin interitū inducūt: multū credēdūphetis modernis. Egrediar ait diabolꝰ erſpūs mēdax īore oīm ꝓphetaꝝ. iij. regꝭ. xxij.Et ſic deceptꝰ fuit achab rex iſrl̓. Legitur