Titulus. XIII.
tentatio ē: vt ex hͦ ad ſui ſāctitatꝭ reputationēinclinet̉. Sicut legit̉ in vitis fratrū de beatoiordane ſancto viro: ꝙ quodā tꝑe ſētiebat maximū odorē de manibus ſuis ꝓdire: ⁊ cū ipſemiraret̉ vn̄ hͦ ꝓcede̓t: ad altare celebrādo cuꝫdice̓t. Lauabo int̓ innocētes manꝰ meas: receſſit oīs ille odor: cognouitqꝫ ꝙ tentatio fuerat diaboli: vt illū odorē aſcribet ſāctitati ſueeximie ⁊ inde ſuꝑbiret. ¶ Quātum ad guſtūvt cū hō pouit ſe ad comedēdum ⁊ bibēdū ꝓpter ſubſtētatiōem ip̄a comeſtione nō iā ꝓpt̓ſb̓uentionē corꝑis: ſꝫ ꝓpt̓ ip̄am ꝯplacētiā cibi⁊ potus ī guſtu contētet̉. Vel ꝓpter famē aliqͥd inordinatuꝫ agat vt ieiunia debita ſoluēdo⁊ huiuſmodi. Sic diabolꝰ xp̄m tētauit de gula cū ait. Si filius dei es dic vt lapides iſti panes fiant. Math̓. iiij. Et. b. Aug. dicit ī li. cōfeſſionū. Sic me docuiſti dn̄e: vt tanqͣꝫ ad medicamēta: ſic ad alimēta accedā. Sꝫ dū ad qͥetem ſocietatis ex indigētie moleſtia trā eo inipſo trāſitū inſidiat̉ mihi laqueus ꝯcupiſcentie. Ipſe enī trāſitꝰ voluptas ē: ⁊ nō eſt aliudquo trāſeat̉ ex qͦ tranſire cogit neceſſitas. Etcū ſalus ſit cā edēdi ⁊ bibēdi: adiungit ſe tanqͣꝫpediſſe qͣ periculo iocūditas: ⁊ plerūqꝫ preireconat̉ vt eius cā fiat: qd̓ ſalutꝭ cauſa me facerevl̓ dico vl̓ volo. Hec ille. Ad qd̓ facit qd̓ dicitIo. vij. ca. ẜm aliam lr̄aꝫ. Tētatio ē vita hoīsſuꝑ terram .i. illud vn̄ viuit ⁊ ſuſtentat̉ .ſ. eſus⁊ potus. aliqn̄ ſpūales viros tētat de ꝯtrariovt ob mortificādam talē delectationē guſtus:vel tentationē carnis: inducit diabolus ad vitium īſenſibilitatis ⁊ indiſcretiōis neceſſariaſb̓trahēdo. Un̄ ⁊. b. Ber. ſe accuſabat de indiſcretiōe ꝓpter quā incurrit frequētes infirmitates. Et ī vitis patrū legit̉. ꝙ abbati Ioanni cū ꝓpter nimiam abſtinētiam foret debilitatus: apparuit ei diabolus dicēs. Indulgemihi abba: qꝛ te nimis fatigare feci. Quātuꝫad tactū vt inordinate delectet̉ in eo. Prou̓.Qui tetigerit piſce̓ .i. aliqd̓ incitās ad fetoreluxurie: inqͥnabit̉ .i. maculabit̉ ab ea. Et iō aitapl̓s .i. cor. vij. Bonū eſt hōi mulierē nō tāgere .ſ. ex matrimoniū. Malū eſt gͦ tāge̓. qd̓ verū ē: cū fit cauſa delectationis. Et cū ſemel qͥdā frater accuſaſſet ſociū ſuuꝫ ꝙ tetigiſſet manum mulieris: ⁊ ille ſe excuſaret: qꝛ mulier ſācta eſſet. Rn̄dit beatus. Iordanus coraꝫ qͦ fierat ille inculpatus: rep̄hendēdo euꝫ. Terrabona ē: ⁊ aqua bona ē: ⁊ tn̄ vtraqꝫ ꝯiuncta fitlutū quod turpe ē. Sanctus leo papa cum eimanus oſculata fuiſſet a qͣdam vidua ob deuotioneꝫ: incidit ī maximā tentatiōem carnisqͥ zelo caſtitatis accēſus manū ſcādalizātē abſcidit. Sꝫ miraculo ſe ei beata v̓go maria cuideuote ſe ꝯmēdauerat reſtituit. Et ſb̓tilit̓ diabolꝰ aliqn̄ decipit ꝑſonas ſpūales p̄cipue iu-
uenes. Nā aliqn̄ ob quādam familiaritatē: ⁊amicitiam ſpūalē oſculat̉ vel amplexat̉ alteralteꝝ: vir mulierē: vl̓ iuuenis iuuene: ⁊ amplectit̉ vel ſolaciando. Aliqn̄ ꝑuenit̉ ad ꝯtactumpudendoꝝ qd̓ raro ē abſqꝫ mortali: etiā ſi nonſeqͣtur nefaria ꝯmixtio. Cauēda igit̉ ſūt iſta:⁊ in ſe ip̄o abſqꝫ neceſſitate: ⁊ cū alio exͣ matrimoniū. Legit̉ in li. de miraculis. b. Hieronymi qͥ ītitulat cyririllo. ꝙ cū quidā iuuenis ſeculo abrenūciās: deo ſe deuouiſſet: audita īfirmitate pr̄is eū viſitauit. Et cū vna dierū crura pr̄is fricaret cū germana ſua. Nā ⁊ qͣlitasinfirmitatis tales fricationes exigebat de cōſilio medicine: caſu ꝯtigit manu fris ꝯtingeremanuꝫ ſororis ſue: Indeqꝫ illi tanta tentatiocarnis ſecuta ē: ꝙ illi nō repugnās nō multopoſt vſqꝫ ad inceſtum cum germana deuenerit..§. III.Setat quoqꝫ et uentilat aīam cornibus quinqꝫ īterioꝝ ſenſuuꝫ ſeupotētiarū. Et pͥmo imaginatiuam īprimēdoimagines ⁊ ſimilitudinē diu̓ſoꝝ q̄ ad vitia tēdunt. Un̄ ⁊. b. Aug. in li. de diuinatiōe demonum ait. Demones terrenoꝝ amatoribꝰ malefacta ſuadent miris ⁊ īuiſibilibus modis: ꝑſb̓tilitatē corpoꝝ ſuoꝝ corpora hoīm nō ſentientia peretrādo: a ſe cogitatiōibꝰ eoꝝ per qdā imaginaria viſa ſe īmiſcēdo ſiue vigilātiuꝫſiue dormiētiū. Hec ille. Un̄ ⁊ de btā catherina de ſenis legit̉: ꝙ cū poſtulaſſet ſibi a dominō dari donū fortitudinis: reuelatū ſibi fuit ꝙꝑfectiſſime ſibi ꝯferet̉: ſꝫ ꝑ experiētiam grauium certaminū cū viciſſet poſt q̄ cū v̓go puriſſima foret: ꝑ plures dies magnas tētationesluxurie paſſa ē: magꝭ ꝑ imagines ſeu rep̄ſētationes ſibi factas a demone qͣꝫ ꝑ carnis ſtimulos. Nā rep̄ſentabat̉ imaginationi oīs actusīmundicie: ac ſi viderꝫ virū ⁊ mulierē pariterꝯmiſceri: etiā cum in or̄one ꝑſiſteret adeo importune: vt quaſi eſtimaret dn̄m a ſe receſſiſſenec poſſe habitare in mētem tā turpibus cogitationibꝰ occupatā. Sꝫ virilit̓ reſiſtenti dominus apparēs cōſolatus ē eaꝫ: declarās ſibimētem nō cogitatiōibus inqͥnari quātūcunqꝫturpibus: cum nō aſſentit: nec eoꝝ cauſa exiſtit. Aliter etiā diabolus tētat ī imaginationecū videlicet ꝑ ludificationē ſeu p̄ſtigia maleficorū facit apparere qd̓ in v̓itate nō eſt. Sicutmagi pharaonis ꝑ ſuas incātationes fecerūtappare ſerpētes: qͥ nō erāt veri ſerpētes ẜmvna expoſitiōem ſꝫ apparētes pharaoni ⁊ ſeruis ſuis vt ꝑ hͦ diabolus inducet ad obſtinationem. Et ī li. de ſeptē donis refert ille ſe audiſſe ꝙ qͥdam incātator adiurabat ſic demōesꝙ ip̄e īprimebat ī fātaſia hoīm ꝙ videbat̉ eisꝙ vnus gallus qͥ filo trahebat feſtucā trahet