Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIII.

Iudic. vi. Dicit angelus Gedeoni vade ī hacfortitudīe tua liberabis iſrahel de manu Madian .i. demonū. Ip̄a deū letificat pacat. Eſd̓.viij. Gaudiū .n. dn̄i fortitudo vr̄a. Sic̄ rex qͥlibet multū amat gaudet de milite virilit̓ pugnat durat vulnera ſuſtinet. vn̄. b. Andreasdixit tyrāno Egee mināti tormēta. Tāto regimeo ero acceptior qͣꝫto gͣuiora tormenta eofuero ꝑpeſſus. Ip̄a aīam bōis ſpūalibꝰ dictat.ꝓu̓. x. aliqn̄ ēt tꝑalibus. Egeſtatē oꝑata ē manus remiſſa: manus aūt fortiū diuitias parat.Ip̄a hoīeꝫ ꝯfortat vt qͣſi mala ſentiat. Un̄Stephanꝰ plenꝰ gr̄a fortitudine: orabat lapidātibꝰ qͣſi ꝑcuſſiones ſentiret. Et ꝓptereade eo cantat̉. Lapides torrētes illi dulces fuerūt. Et Seneca. Si magnanimꝰ fueris: nūqͣꝫiudicabis tibi ꝯtumeliā fieri. De īimico tuo dices. nocuit ēt ſi nocēdi aīuꝫ hūerit: illū īptāte tua vindicam putabis iudicari potuiſſe.Nec maiꝰ genº vindicādi qͣꝫ ignoſcer̄ hec ille.Hec eſt fortitudo vince̓ ſeip̄m. Ip̄a dn̄m p̄ſtatꝓu̓. xij. Manꝰ fortiū dn̄abit̉: ſuꝑnū regnū intrat. Iſa. lxi. Uocabūtur in ea fortes iuſticieplantatio dn̄i ad glorificādū Quāuis aūt iſtafortitudo cauſet̉ pͥmo pͥncipalit̓ a gr̄a dei: ml̓ta tn̄ alia: cooꝑant̉ ad actū eiꝰ. Et pͥmo fides.Hec eſt victoria vincit mūdū .i. aduerſa mūdifides noſtra. Scd̓o ſpes: ad Hebre. vi. Fortiſſimū ſolatiū habemꝰ ꝯfugimꝰ ad tenēdā ꝓpoſitā nob̓ ſpē. Et Iſa. xl. Qui ſperāt ī dn̄o mutabunt fortitudinē qꝛ .ſ. vbi pͥus erāt fortes promūdo poſtea erūt robuſtiores deo. Tertiodilectio. Cant. vl. Fortꝭ vt mors dilectio. qꝛ .ſ. facit hoīeꝫ fortē vt oīa vincat ardua. qm̄ ẜm. bea.Augu. oīa difficilia aſꝑa leuia ꝓpe nulla facitamor. Quarto tīor dei. ꝓu̓. xiiij. In tiore dn̄i fidutia fortitudīs. Iob. iiij. vbi ē tīor tuꝰ ibi fortitudo tua. Quīto caſtitas. Iob. xvij. Mūdismanibꝰ addet fortitudinē. Et Iudith dr̄. c. xv.Feciſti virilit̓ ꝯfortatū eſt cor tuū: eo amaueris caſtitatē. Narrat̉ in li. de. vij. donis:Gottifridꝰ de bullione pͥmus frācis regnauit in irl̓m: cepiſſꝫ armis ātiochiā: irl̓m ſyriāocciſis expulſis ſarracenis: mirarēt̉ om̄seiꝰ fortitudinē: eo nullꝰ ſarracenꝰ poterat eireſiſtere: nec ictū manus eiꝰ ſuſtine̓: tꝑe treugoturchoꝝ āmirati miſerūt ei mūera viſitātes q̄rētes vn̄ tāta ē et manibꝰ eius fortitudo quicorā eis enſe ſuo ſcīdebat equi caput dicerētqͥdā erat v̓tute enſis ſue: accepto ip̄e Gottifridus alio enſe a ſarracenis tradito idē fec̄ dealio equo. Et tūc quererēt vn̄ hec ei v̓tus eēt maior alijs hoībꝰ ait: nūqͣꝫ manus ſueꝯtractauerūt carnes mē̓tricis: nec luxuria fuerāt inqͥnate. Et ſic pꝫ caſtitas cooꝑat̉ ad fortitudinē corꝑalē v̓tualē. Sexto ē exhortaª

maioꝝ. vn̄ dn̄s mādauit ī veteri lege Deut?xx. appropinquāte hora belli exercēdi ꝯͣ īimicos: ſacerdos ſtarꝫ an̄ aciē ſic loq̄ret̉. Nolitetimere nec formidetꝭ eos: qꝛ dn̄s deꝰ vr̄ ī mediovr̄i ip̄e dimicabit aduerſarios vr̄os. Sic Iudas machabeꝰ. ij. macha. xv. exhortādo ſociosad bellū ꝯͣ inimicos erāt īcōꝑabilit̓ pl̓es cumNichonore fortiſſimo: dr̄ ibi ſingl̓os eoꝝ armauit haſta clypeo: ſꝫ ẜmōībꝰ optimis qͥbꝰfortificati victoriā hūerūt. Egiſippꝰ ēt narratde cladibꝰ iudeoꝝ: Titꝰ obſideret hieroſolymā. hortabat̉ rōanos milites ad viril̓r dimicādū: ne ſb̓ijcerēt̉ victi ppl̓o iudeoꝝ ī ꝯfuſione rōane ꝓbitatis: ne victi occiſi mitterent̉in infernū. Propoſuitqꝫ eis exēplū leonide eēt in pugna trecētis lacedemōibus qͥbꝰp̄erat: ꝯͣ infinitā ml̓titudinē ꝑſaꝝ bellaturꝰ: aitſuis. Prādeamꝰ an̄ pugnā in terris: qꝛ ſi vicfuerimus cenaturi ſumꝰ in īferis. Que exhotatio tm̄ valuit ipſi pauci perſas vel occiderūt vel fugauerūt. Septīo eſt ꝯſideratō exemploꝝ eoꝝ fortit̉ egerūt: inter p̄cipuū eſtditatio xp̄i paſſiōis: apl̓s ad hebre. xij. Recotate talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m ꝯͣdictōeꝫ vt fatigemini aīs vr̄is deficiētes. Quiꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē ꝯfuſiōe ꝯtēpta. Gre. Si paſſio xp̄i ad mēoriā reuocet̉: nieſt aſpeꝝ qd̓ eqͦ aīo toleret̉. Et Iac. v. dr̄Exēplū accipite exitus mali .i. dure mortꝭganimitatꝭ: laboris patiētie ꝓph̓aꝝ. Ecce beatificamꝰ eos ſuſtinuerūt patientiā Iob audiſtis finē domini vidiſtis.eſt ex doTertia fortitudo puſpiritſancti oꝑatōe: de dr̄ in p̄s. Spū oris eiusv̓tus .i. fortitudo eoꝝ: celoꝝ vꝫ apl̓oꝝ ſāctorviroꝝ ꝓcedit. Et dr̄ ſpūs oris dei: qꝛ a filio demiſſus ip̄e ſpūs. Filiꝰ aūt dei dr̄ os pr̄is: qꝛ ip̄nobis manifeſtauit ſecreta eiꝰ. Quāuis .n. pefortitudinē v̓tutē infuſaꝫ qͥs valeat aggredi ardua ſuſtinere ingruentia aduerſa: tn̄ adhuc īiſtud donū fortitudinis magꝭ roborat̉. vn̄ dr̄ꝯſe. di. i. Om̄s fideles. ſpūs ſāctus infūditſ. donū eius: cor fidele prudētiā ꝯſtātiā dilatat̉: vt ēt ad ea ſunt neceſſaria ad ſaluteꝫdeſudādo vſqꝫ ad mortē ſe exponat: qͥdē irronabilit̓ ſꝫ prudētia: vt ad honorē dei zelū ſaſalutꝭ alioꝝ. In qͥbus aūt differat fortitudo virtus moral̓ a fortitudīe eſt donū. hēs ſupra iniſto ti. §. i. Et qꝛ fortitudo hec donū induc̄ adꝯtentū vite ob amorē dei ad martyriū appetendū ſuſtinenduꝫ. aliqͣ ad huiuſmōi quepōit Cypͥanus adijciā. In li. de moralitate ſicait Cypanus. Eius ē mortē timere ad xp̄m vult ire. Et eius ad xp̄m eſt nolle ire quicredit ſe xp̄o inciꝑe regnare. Cōtēnenda eſtoīs īiuria pn̄tiū maloꝝ: fiducia bonoꝝ futuroꝝMori timeat ad ſcd̓am mortē de hac mortē