Capitulum. II.
ſui libidīe nulla victi ꝯͣrietate deſiſtūt: percuſſiōibꝰ decreſcūt: ⁊ mala mūdi tolerāt: ꝓ mūdo2 eiꝰ. vt ita dixerī: gaudia q̄rentes ꝑdut: nec tn̄hiꝰ ꝑdētes fatigāt̉. vn̄ ⁊ qͣſi ī abſinthio īebriāt̉pec. b. Gre. ⁊ ſic fortes ſūt ad miſcēdā ebrietatēnō vini ſuauiſ: ſꝫ abſithiatici amariſſimi Tren̄.v c. Inebriauit me abſinthio. Geteſtāda eſt gͦiſta fortitudo ⁊ euitāda. De fortitudīe dn̄ij tꝑalis q̄ ꝯſiſtit ī lato dn̄io ⁊ magͦ exercitu dr̄ Gen̄.Nērothcepit eſſe potes ī terra robuſtusor corādno .i. extīctor ⁊ opp̄ſſor hoīuꝫ ꝑidē: qͥ pͥmo ꝑ fortitudinē ſua voluit dn̄ariic̄ Ioſephᵉ ꝙ fec̄ hoīes elatos ad īiuriātēptū Nēroth filiꝰ Chaꝫ: cū eēt ceterisor: ceteriſqꝫ fortiſſimꝰ manu: ſuadebat n̄eſſe attribuēdū deo: ſꝫ ꝓpͥis viribꝰ ꝙ hoībꝰ fecitas eueniret. Suadēs hoībꝰ a tīore dei recidere: ⁊ in ꝓpͥis viribus ſpē pone̓ qd̓ eis fuit cāturris edificande vſqꝫ ad celū. Sꝫ ꝯfuſi līguisdeſtiterūt. Et ille Nēroth fulmīe perijt: vel inbello occiſus ẜꝫ alios. De Attila rege hunoꝝlegit̉: ꝙ cū viciſſet ⁊ ſb̓iugaſſet orbē ⁊ occidiſſetrodoricū regē vuādaloꝝ ⁊ Nethiū pat̓ciūanoꝝ: qͥhēbat in exercitu ſuo qͥnquies cennatoꝝ qͥ ꝯfederati erat ꝯͣ eū: ⁊ ſubiugaſſet ⁊ depopulatꝰ fuiſſet romā ⁊ aqͥlegiā ⁊italiā ⁊ ml̓tas alias regiōes. Cū victor ad terrā ſuā rediſſet ⁊ nuptias celebraſſet ī ip̄a noctepino ingurgitatꝰ incaleſcens: ſāguinē ꝑ naresemittēs a vino victꝰ ⁊ occiſus: cū eo aīaꝫ euomuit. Oīs potētatꝰ īqͥt fapiēs: vita breuis: qd̓patuit ī Alexādro magͦ: qͥ poſtqͣꝫ fortitudīe ſuacercituū ſuoꝝ totū orbē ſubiugauit modicoieno extīctꝰ ē in xxxij. anno ſue etatꝭ. vn̄ hꝰfortitudo nō affectāda ſꝫ ꝯtēnēda. qꝛ vt dicit. b.Gre. ome qd̓ h̓ eminet plus meroribꝰ afficit̉ ꝙͣꝫhonoribꝰ gaudꝫ. di. xiij. Nerui. ¶ Fortituº. corꝑalis ad vſū bonū exercēda ē: ẜm illd̓ p̄s. lviij.Fortitudinē meā ad te cuſtodiā .i. ꝯſeruabo eavtendo ad tuū honorē. Adeo .n. corꝑe fortꝭ fuitdauid ꝙ adoleſcēs cū gregē ouiū patris cuſtodiret: vr̄ ſū vel leonē rapientē ei oues capiebat⁊ occidebat. Et ea fortitudine vſus ē ad dei laudē: bellādo totꝰ inermis cū fūda ꝯͣ Goliath gigātē fortiſſimū: ⁊ quē lapide ex fūda iactato ꝓſtrauit: ⁊ gladio ei caput āputauit. Nec tn̄ deiſta gloriādū: qꝛ cito ſuꝑat̉. Iudas machabeˢfortiſſimꝰ dr̄. ij. Mach. xij. qͥ ſil̓is factꝰ ē keoni īꝑibꝰ ſuis .i. Mach. ij. de leone dr̄ pu̓. xxx. leoortiſſimꝰ beſtiaꝝ ad nullius pauebit occurſū.Qui tādē poſt ml̓ta p̄lia gl̓oſe inita: ⁊ pl̓imashoſtiū ſtrages ⁊ victorias ī bello occiſꝰ ē. Hercules fortiſſimꝰ corꝑe: a qͣrtana febre correptꝰ:ꝓpt̓ impatientiā ī ignē ſeip̄m ꝓiecit Sāſon fortiſſimꝰ fuit: ſꝫ tn̄ victus a Balida fuit. .§. II.fortitudīsSecundū genus qeſtvtusſpālis pōt tripl̓r aſſignari. qꝛ vel eſt ex acqͥſitōe
vel ex infuſiōe: vel ex doni actiōe. de pͥma loqͥt̉ph̓s in li. ethi. ⁊ tulliꝰ ⁊ ſeneca ⁊ alij ethnici in libris ſuis. Sic eā diffinit tullius. Fortitudo eſtrōal̓ terribiliū aggreſſio: ⁊ eoꝝ ⁊ ꝯſtās ꝑpeſſioMacrob. āt ſic. Fortitudo ē aīuꝫ ſupra mētūꝑicl̓i age: nihilqꝫ niſi turpia timere: vl̓ aduerſavel ꝓſpera fortit̉ tolerare. Et ẜm papiā dr̄ fortitudo a fero fers: qꝛ fac̄ oīa eqͣnimit̉ ferre: vl̓ aferro: qꝛ ipſa facit hoīeꝫ ferreū ⁊ duꝝ ad frāgēdū: ſicut ferrū domat alia metalla ita fortitudoea q̄ ſūtˡ dura vīcit ⁊ emollit. Cauſat̉ āt iſta fortitudo ex actibꝰ ſic̄ ⁊ alie v̓tutes morales. Sic̄enī ex frequētibꝰ actibꝰ caſtitatꝭ ⁊ abſtinētie: generat̉ v̓tus q̄ dr̄ caſtitas vl̓ abſtinētia: ita ex frequēti aggreſſiōe arduoꝝ ⁊ toleratōe aduerſoꝝgene rat fortitudo. Hac claruerūt antiqͥ rōani qͥꝓ bono reipub. ml̓ta ꝑicl̓a ſuſtinuerūt ⁊ adu̓ſavt marcꝰ regulus ⁊ ſcipiōes: qͥ tn̄ ex hiꝰ p̄miūgl̓ie nō ſūt ꝯſecuti: qꝛ nec fidē nec gr̄aꝫ huerūtScd̓a fortitudo ē ex infuſiōe. vbi noͣndū ꝙ ẜꝫTulliū nomē v̓tutꝭ qͣꝫuis ſit cōe ad omēꝫ v̓tutēꝑ qͣꝫdā tn̄ excellētiā attribuit̉ ⁊ dr̄ de fortitudīeqꝛ viꝝ tuet̉ ne ꝑꝑ diuerſa q̄ frequēt̓ accidūt deficiat. vn̄ ⁊ Sap. viij. dr̄ ꝙ ſapīa diuina q̄ gr̄aꝫ īfūdit ſobrietate .i. tꝑantiā ⁊ prudētiā docꝫ: iuſticiā ⁊ v̓tutē qͥbꝰ nil meliꝰ ī uita ē hoībus. Appellat āt v̓tutē fortitudineꝫ. Docet āt hāc v̓tutē .i.fortitudinē nō hūana ſapīa ſꝫ diuina. Et in hocdr̄t a fortitudīe acqͥſita. Scd̓m .n. maͣm c̓ca quāv̓ſat̉ .i. aggreſſū difficiliū ⁊ tolerātiā maloꝝ cōueniūt: Sꝫ in cā ⁊ in fine dr̄nt. Nā pͥma cat̉ exactibꝰ ml̓tiplicatꝭ ꝓcedētibꝰ ex lumīe rōis. Sꝫfortitudo īfuſa nō cāt̉ ex actibꝰ hūanis pͥmo: ſꝫex gr̄a in fuſa ⁊ diuīo luīe. Sꝫ bn̄ auget̉ ex actibus poſtea ml̓tiplicatꝭ. vn̄ ⁊ ml̓ti recepta baptiſmi gr̄a īmediate exponebāt ſe ad oīa ardua ētip̄am mortē: nō ſolū viri ſꝫ ⁊ tenere puelle. Infine dr̄nt qꝛ fortꝭ ex v̓tute acqͥſita: fortia agit ꝑꝑciuilitatē ſeu rēpublicā terrenā: ſꝫ fortꝭ ex gr̄aīfuſa ardua aggredit̉ ⁊ tolerat ꝑꝑ ciuilitatē celeſtē pͥncipal̓r: ⁊ ſic ēt ꝑꝑ bonū reipublice aliqn̄Et ſine iſta qͥs ſaluari nō pōt: vn̄ ⁊ neceſſaria ēcuicūqꝫ. vn̄ ⁊ Ber. in qͦdā ẜmōe: veritate: charitate ⁊ fortitudīe me ml̓tū eger̄ fateor. Defic̄. n.rō mea p̄ ignorātia v̓itatꝭ. Lāguet volūtas preinedia affectōis. Caro infirmat̉ p̄ inopia fortitudīs. Nā rō minꝰ intelligit q̄ agēda ſūt: voluntas minꝰ diligit intellecta. Et corpus qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ: vt nō q̄ volumꝰ illa faciamꝰhec ille. Sic̄ gͦ v̓itas ꝑfic̄ ītellectū: charitas volūtatē ſeu affectū: ita ⁊ v̓tus fortitudīs ſenſualitatē ſeu a ffectū: p̄cipue iraſcibilē ⁊ actū. Adhāc multū hortat̉ deꝰ in ſcripturis vt Deū. xxxi. dr̄. Uirilit̓ agite: cōfortamī ⁊ nolite timere:neqꝫ paueatis ad ꝯſpectū inimicoꝝ. Et meritomultū ꝯmēdabil̓ eſt: qꝛ ip̄a de ẜuitute peccati liberat ps. lxvij. Qui educit victos .i. peccatis ligatos ī fortitudīe. Ip̄a de diabolo triumphat