Capitulū. IIII.
Preterea tota eccleſia primitiua nō erat imꝑfecta: ⁊ tamē ipſa maxime ſecuta eſt formā loculoꝝ chriſti: oblata a fidelibus cōſeruans: vt patꝫActuū. iiij. Preterea ſi loculos habere eſſet forma quo ad imꝑfectos: et non quo ad perfectos:aulus ꝑfectiſſimus ⁊ perfectionis chriſti imitator. hanc forma in ſe nō ſuſcepiſſet: nec ad hancformā aliquos maxime ꝑfectos induxiſſet. Sꝫpaulus gaudēter in ſe oblata a fidelibus fuſcenit: et pro ſuis ⁊ ſuoꝝ neceſſitatibus ſeruauit: vtpatet. ij. ad Corī. ij. Et fecit fieri collectas: vt mitterētur hieroſolymā. Preterea inter opera perfecti prelati. ⁊ ad perfectionē eius pertinētia eſt:ꝙ ſubditis ⁊ filijs ſpūalibus prouideat: nō ſolūſpūalia ſed ⁊ temporalia egētibus: ꝓut pōt exēplo chriſti: qui turbas et verbo paſcebat et corporali cibo: vt patet de panibus multiplicatis.et Mar. viij. Sed conſtat ꝙ non poſſentpralia miniſtrare prelati: niſi haberent aliſalteꝫ in cōmuni. Ergo nec prelati: nec xp̄sopus imperfectiōis habēdo loculos. Predicetur ꝙ tota eccleſia ceciderit a perfection chriſti et apoſtoloꝝ excepto ordine minorū:ꝙ dominus papa ⁊ ceteri prelati eccleſie ⁊ reioſi in habēdo bona eccleſie in cōmuni: imitur xp̄m: inqͣꝫtum fecit opus imperfectionisnulli ſancti anteqͣꝫ fuerit. b. Franciſcꝰ ī hocit perfectionis fuerit chriſtus īmitatus: vitur irreuerēter dictū. ¶ Item ꝙ ſecundo dit xp̄m habuiſſe loculos cum apoſtolis: nō ꝓſe ſed pro indigētibus: manifeſte contradicit teeuāgelij. Io. xiij. vbi dicit enangeliſta: ꝙ cūninus ieſus dixiſſet iude. Quod facis: fac citius: ſubdit ꝙ nemo intellexit ad quid illa dixerit: ſed credebāt ꝙ diceret ꝙ emeret q̄ eis opuserant ad diem feſtū: aut vt egenis aliquid daretEx quibus verbis apparet ꝙ ad duo deſeruiebant loculi .i. contenta pecunia in eis: videlicetvt ꝓuideret chriſti et apoſtoloꝝ neceſſitatibus: ⁊ad ſubueniendū pauperibus. Et hoc dicit beatꝰAug. in illo. ca. Hēbat ſupra allegato. Pretereavnde fuit accepta illa pecunia qua emerēt ciboſedendos. Io. iiij. Niſi de loculis eoꝝ. Ergo nōſolum pro pauperibus: ſed etiam ſuis neceſſitatibus tenebāt loculos ⁊ pecunias expendebāt.Preterea modus habendi cōmunia in eccleſiadeſcēdit ſicut a forma exemplari a modo habendi loculos chriſti ⁊ apoſtoloꝝ: ſicut dicit. b. Aug.xij. q. i. Exemplū dn̄i accipite cōuerſantis in terra. Quare loculos habebat: cui angeli miniſtrabant: niſi quia eccleſia loculos habitura erat.Quare furē admiſit niſi quia eccleſia cuꝫ ſurespatitur tolleret: hec ille. glo. tolleret ſcꝫ cuꝫ ſuntocculti. Naꝫ cū manifeſtant̉: debēt puniri. Probatur concluſio eadē. iiij. ſic: Si xp̄us cum apoſtolis habuiſſet in loculis nudū vſū facti: vt iſtheretici dicūt: nō etiā ius et dominiū: ſicut euageliſte dicūt de bonis immobilibus: vt domibꝰ
et agris que non habuit niſi quo ad vſum factifilius hominis nō habet vbi ſuū caput reclinetita et dixiſſet de loculis: ilius hominis non habet loculos. Sed hoc nō dixit de locul̓: ergo ⁊cͣ.Ex his patet error quinti capituli illius perfidilibelli in quo dicūt. ꝙ Io. xxij. determinauit: ꝙchriſtus nō dedit aliam regulā viuēdi apoſtoliſqͣꝫ alijs quibuſcūqꝫ fidelibus: ſed mentiūtur: qꝛnō hoc dicit Io. xxij. Nam laici nō tenētur proprijs abrenutiare: quod xp̄s apoſtolis ſcꝫ viuere in cōmuni abſqꝫ ꝓprietate in particulari: qd̓tamē licet laicis. Patet etiam error. c. vi. eiuſdēlibelli: vbi dicūt ꝙ apoſtoli nō abdicauerūt: ſedhabuerūt ẜm Io. xxij. licite ⁊ habere potueruntetiā immobilia: vt agros ⁊ huiuſmodi in cōmuni. Etiā hoc dicūt Io. xxij. determinaſſe: ſed metiūtur. Nō enim dr̄ ꝙ xp̄s ⁊ apoſtoli habuerūtimmobilia in cōmuni: ſed mobilia: vt pecuniameis datā: ⁊ huiuſmodi. ſed bene dr̄ ꝙ etiam ſi habuiſſent immobilia: vt poſtea habuerūt prelati⁊ aliqui religioſi in cōmuni: hoc nō diminuiſſeteis: nec alijs de perfectione eſſentiali eoꝝ: nec d̓ꝑfectione ſtatus eoꝝ..§. xxij.Sexta concluſio principalis huius articuli ſeptimi ē: ꝙ apoſtoli poſtreſurrectionē ⁊ chriſti aſcenſionē habuerūt aliqua in cōmuni: Et hec concluſio poſſet probariomībus illis modis: quibus ꝓbata eſt quinta.Sed quia queſtio eſt de facto per auctoritatesꝓbetur. Et primo ex eo quod dr̄ Act. iiij. Multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ anima vna īdomino: nec quiſqͣꝫ eorum que poſſidebat dicebat aliquod propriū: ſed erat illis omīa cōmūiaApoſtoli aūt erant de numero credentiū: ergoapoſtoli licet nō haberent in ꝓprio: habebant tn̄in cōmuni. Sed ad iſtam ratione folent iſti heretici reſpondere: ꝙ in illa multitudine credentium: ⁊ erat turba credentiū ⁊ collegiū apoſtolorum. Turba credentium deficiebat a perfection: ⁊ de iſta dicit̉ ꝙ erant illis omnia cōmuniaSed apoſtoli nihil habebant nec in ꝓprio necin cōmuni: ſed erant diſpenſatores illoꝝ bonoꝝcōmuniū. Et iō bn̄ dr̄ in textu ꝙ ponebant p̄ciaagrorum ad pedes apoſtoloꝝ: ⁊ ipſi diuidebantſingulis. Et ꝙ eſſet ibi talis diſtinctio: videturexpreſſe ex glo. ibidem: vbi dicitur. diſcreuit ordinem doctoruꝫ ⁊ auditorum. Nam multitudocredentiū ſpretis rebus copula charitatis inuicem iūgebant̉. Apl̓i vero virtute ſulgētes chriſti myſteria pandebāt. Sed iſta reſpōſio nō valꝫPrimo quidē qꝛ textus dicit multitūdinis credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vna. Et ſequit̉ ꝙ erātillis omīa cōmunia: ſed illud illis neceſſario refertur ad illos qui erāt de illa cōmunitate: ergocū apl̓i eſſent de illa cōitate: ſequit̉ ꝙ ipſi hēbatin cōi. Scd̓o qꝛ Aug dicit in regula ꝑtractās dictā auccoritate. Sicut enī legitis ī actibꝰ apl̓o-