Titulus. XII.

quibus ſpiritualia ſemināt: hoc patꝫ .i. ad cor. ix.vbi apoſtolus ait. Si ſpiritualia vobis ſeminamus: non eſt magnuꝫ ſi carnalia veſtra metamꝰQuis enim militat ſuis ſtipendijs ⁊c̄. Etiaꝫ hocpatet ex multis iuribus: vt. xiij. q. i. §. is ita. Etextra: de deci. cū contingat. Sed chriſto ⁊ apl̓iscompetebat iure ordinario: ⁊ ex officio ſemīareſpūalia. De chriſto patet Iſa. lxi. Spiritus domini ſuꝑ me ⁊cͣ. ad euangelicādū pauperibꝰ miſitme. De apoſtolis oſtēditur Math. x. Euntes docete omēs gentes bapticantes ⁊c̄. ⁊ Marci. vlti.Predicate euangeliū omni creature. Et cū diſcipulos chriſtuſ miſit ad predicandū: dixit Luce. x. Edentes ⁊ bibētes que apud illos ſunt. Dignus eſt enim operarius mercede ſua. Cū ergoxp̄us ⁊ apoſtoli haberent ex officio ſeminare ſpiritualia: habebant ius in recipiendis vite neceſſarijs. Sed in eis que debētur alicui de iure: habet ius ⁊ dominiū: ergo ⁊c̄. Ꝙ ſi quis huic rōivellet opponere dicēdo videlicet: ꝙ cum ſit duplex debitum iuris et gratitudinis: apoſtolis nōex debito iuris: de quo loquimur: ſed ex debito gratitudinis debebātur temporalia neceſſaria ad vitam. Reſpondet̉ primo quidem: quiab. Augꝰ. dicit ꝙ debebant apoſtolis illa ſicut ſtipendia militantibus. Sed ſtipendia huiuſ debētur ex debito iuris. Secūdo quia dicit idem. b.Aug. ꝙ cum paulꝰ nō recepit iſta ſtipēdia a chorinthijs ſibi conſocijſqꝫ victum ꝓcurans de labore manuū: receſſit a iure ſuo: ergo talis poteſtas erat poteſtas iuris. Tertio quia Cryſoſ. dic̄illis fuiſſe et eſſe debita: ſicut merces mercennarijs. Sed claꝝ eſt: ꝙ mercēnarius nō ex debitogratitudinis: ſed iuris debetur merces. Sequitur ergo concluſio principalis: ꝙ chriſtus ⁊ apoſtoli habuerūt nō ſolum vſum nudum facti: ſedius ⁊ dominiū in cōmuni in aliquibus mobilibus. ¶ Ꝙ ſi quiſadhuc obijciat: videlicꝫ ꝙ apoſtoli ſicut ⁊ alij prelati haberent ius in huiuſmodi ex officio. Tamē ex voto fecerant ſe nō capaces huiuſmodi iuris. Item cū eſſent prelati ⁊ religioſi inqͣꝫtum religioſi nō licebat eis habere tale ius. Reſpondet̉ ꝙ iſte rationes non valent.Primo quidē: quia eſt cōtra intentionē Pauliapoſtoli: qui dicebat. .i. ad cor. ix. ſe habere hancpoteſtatem: ſed nolebat ea vti: qua tamē poteſtate alij apoſtoli vtebant̉. Sed ſi vouiſſent ſe nonhabituroſ tale ius ſeu poteſtatē: nō potuiſſēt habere ⁊ vtētes ea: ſicut ſaciebat petrus et alij apoſtoli: feciſſent cōtra votum ſuū: ⁊ mortaliter peccaſſent: quod eſt falſum. Quantū ad ſecūdū reſpondet̉: ꝙ exquo inqͣꝫtū prelati: apoſtoli habuerunt ius ⁊ dominiū: ſequit̉ ꝙ ſimpliciter habuerūt dominiū: quia vt dictum eſt ſupra in ꝓpoſitionibꝰ reduplicatis affirmatiuis quādocūqꝫpredicatū cōuenit cum ſubiecto: cū reduplication cōuenit ei ſimpliciter. Sicut ſi homo inqͣꝫtū.eſt animal: eſt ſenſibilis: ſequitur ſimpliciter ꝙ

homo eſt ſenſibilis. Unde ſimpliciter concedendum eſt: ꝙ apoſtoli habuerūt ius ⁊ dominiū incōmuni in huiuſmodi. Preterea cum ſtatuſ prelatorum ſit prefectior ſtatu religioſoꝝ: quod cōuenit alicui ẜm eſſe ſuū potiſſimū: ꝯuenit ei ſimpliciter. Tertio concluſio principalis ꝓbatur ſicchriſtus ⁊ apoſtoli habuerūt loculos in quibuspecunia ſeruabatur: vt patet ex euangelio in diuerſis auctoritatibus ſupra inductis. Illam etzo pecuniam: aut habebat vt ꝓpriam: aut vt cōmunē: nō vt ꝓpriam: vt oſtenſum eſt. ergo vt cōmunē. Igitur aliqua habuerūt in cōmuni: ſedaduerſarij veritatis reſpondebunt dupliciter.Primo quidem quia chriſtus in habendo loculos geſſit perſonā infirmoꝝ: vt dicit. b. Aug. ⁊ tāgit decre. Exijt. Secūdo quia chriſtus ⁊ apoſtoli habuerūt loculos nō pro ſe: ſed pro egenis etpauperibus: quare illam pecunia nō habebantvt propriā: nec vt cōmune. Sed iſte rationes nōvalent. Et prima quidem: quia vt dictum eſt infexto articulo: chriſtus in habēdo loculos ꝙ geſſiſſe dicatur perſonam infirmorum: nō ſic eſt intelligendum ꝙ egerīt aliquod opuſ imperfectūcum fuerit in omnibus actibus ſuis exemplatotius perfectionis: perfectis ⁊ imperfectis: neꝙ illud quod egit ſcilicet habendo in cōmunialiqua pertineat ad ſtatum imperfectorū: vt exponunt iſti heretici. Sed cum multipliciter u.firmitas dicatur in ſcriptura: de qua infirmitate intelligatur ſupra in ſexto articulo: declaratū eſt: ⁊ principaliter ꝙ dictum Auguſt. intelligtur de infirmitate carnis: qua videlicet ſubiectiſumus fami: ſiti: et indigentijs multis: quibus ⁊chriſtus ſubditus fuit: ⁊ non infirmitate imperfectionis vite: cum non ſit ſtatus minus pectus: habere aliqua in cōmuni quātum ad iu⁊ dominiū: qͣꝫ non ea habere quantum ad dominium: ſed tantum ad vſum: vt oratoria domusvaſa: paramenta: prout habent minores ſcilicettantum ad v̓ſum. Nam vſu conſumptibilia: vtpanis: et vinum: et huiuſmodi habent minoresſicut et vſum in his que eis dantur: ſed ius etdominium: et idem de pecunia data Chriſto etapoſtolis. Ꝙ autem chriſtus in habendo loculos non fecit opus imperfectionis: vt iſti heretici exponunt: ideſt pertinens ad perfectionem eorum: qui loculos habent in cōmuni: poteſt multipliciter ſuaderi. Primo quidem: quia dicitbeatus Auguſtinus. xij. q. i. Habebat dominuſloculos a fidelibus oblata conſeruans et ſuorum neceſſitatibus: et alijs indigentibus tribuebat. Tunc primum eccleſiaſtice pecunie formaeſt inſtituta ⁊c̄. Si ergo ex hoc ꝙ chriſtus habūit loculos: eſt tradita forma eccleſiaſtici pecuniehabende: ergo Chriſtus ex hoc non fecit opusimperfectionis. ¶ Abſit enim ꝙ a ſponſa ſuaimmaculata ſpecioſa formata et vnita: ſe Chriſtus imitandū voluerit in hoc ꝙ eſt imꝑfectiōis