Capitulūᵐ. IIII.

apoſtoli erāt deceptores: quod eſt abſurdum dicere. Si aūt ius ⁊ dn̄iū traſferebat̉ in emptorē:rūc aūt apl̓i vendētes tranſferebāt: aut aliquisis noīe eoꝝ: aut deus: aut aliꝗs alius: ſi apl̓ietur propoſitū. Nullus enim poteſt trāſterre in alium ius: quod nō habet. Si ergo apoſtoranſferebāt ius ⁊ dominiū in alium: ergo deeſſitate ipſi habebāt ius ⁊ dominiū in illa reidita ab eis: ſed nō in ꝓprio: ergo in cōmuniem ſi tranſferebat̉ ius ⁊ dominiū per aliū noſe eorum: adhuc habetur propoſitū. Nullusnpoteſt tranſferre dominiū alicuius nomīerius: niſi ille cuius nomīe tranſfert̉ habeatiijs ⁊ dominiū eius. Si ergo aliquis tranſfereius ⁊ dominiū in alium nomine apoſtolorū:uitur ꝙ apoſtoli habebant ius ⁊ dominiū inretranſlata: nec poteſt dici: ꝙ deus tranſfertunc enim deus aliquid ſpeciale feciſſet intonibus ⁊ venditionibus apoſtoloꝝ: quodtia demonſtrabat: nec ratio: nec auis confirmat. Item quia deus ius habetiter in omnibus rebuſ. Nec poteſt dici ꝙquis alius tranſferret: quia nō videtur: ꝙ ileſſet aliquis alius a dante apoſtolis illas res.Non enim alius a dante habebat vel habueraſet dominiū in illa re. Uel. ſi habuerat deſieabuiſſe. Nemo enī poteſt trāſferre in aliuꝫminiū et ius de re ī qua nihil habet. Nec poici: ꝙ ille dans tranſferret ꝓpter duo. Priquia etiam apoſtoli vendebant aliqua quieis data: vt illa que operabantur maniorte illos piſces quos ceperant. Luce. v.Et Io. vltimo. Secūdo quia ille qui dabat apoſtolis dando intendebat ſe ſpoliare omni dominio quod habebat in illa re. Item qui dederatoſtolis: poterat eſſe mortuus: et per ꝯſequēspil poterat tranſferre. Sequitur ergo ꝙ apoſtoli in rebus quas vendebant habebant nō ſon vſum: ſed ius ⁊ dominiū. Et cōſimiliter poargui de pecunia: cū de ea emebāt eis neceſa: vt cibos ⁊ huiuſmodi. Queri enim poteſtvtrum in vendētes apoſtolis neceſſaria: tranſferebatur illa pecunia data ab apoſtolis. Si nonergo vendentes eis decipiebantur ab eis: ⁊ ſicdiſcurrendo per alia: vt dictum eſt de rebus vēditis ab apoſtolis. Nec poteſt dici ꝙ dominiumtalis pecunie vel rei vendite ab apoſtolis: eſſetalicuius perſone ſolennis auctoritatis ⁊ officij:vſu penes chriſtum et apoſtoloſ remanēte: ſicuthodie eccleſiaꝝ dominiū ⁊ oratorioꝝ ⁊ vaſorum⁊ ornamentoꝝ ſacriſtie fratrum minoruꝫ hodiemanēt penes papam ⁊ eccleſiam Romana: vſutantū fratribus conceſſo: quia tunc non erat aliqua perſona idonea preter chriſtum ⁊ apoſtoloſin quaꝫ tranſferretur tale dominiū. Nec poteſtdici alicuius alterius. Ergo ius ⁊ dominiū illiꝰpecunie qua emebāt ſibi neceſſaria erat collegijchriſti ⁊ apoſtoloꝝ in cōmuni: ſicut ⁊ reꝝ aliarū

que vſu conſumūtur. Poſſet ſic breuiter arguiPotēs exercere licite omnē vſum qui natus eſthaberi circa rem nomine ſuo: ⁊ pro ſe habet ius⁊ dominiū in illa re. Sed apoſtoli habebāt talēfacultatem in rebus quas vendebant: ⁊ in pecunia qua emebat: ergo habebāt in eis ius ⁊ dominiū: vnde ſequitur ꝯcluſio principalis ſcilicꝫ ꝙapoſtoli qͣꝫtum ad ius ⁊ dominiū habebant aliqͣin cōmuni. Sed forte ad iſtas rationes reſpondebitur: ꝙ chriſtus ⁊ apoſtoli habuerūt in omnibus talibus rebus omnē vſum quem haberedominus rei: nō tamē habebat ius et dominiūex eo ꝙ chriſtus ⁊ apoſtoli per votum reddiderant ſe nō capaces cuiuſlibet iuris ⁊ dominij inrebus. Et licet cōcedens qͣꝫtum erat in ſe intēderet tranſferre dominiū: tamē quia non erant capaces: nō tranſferebatur in eis dictum dominiūSed iſtud non valet: quia nō eſt verum ꝙ apoſtoli per votum quod fecerunt ſe non capacescuiuſlibet iuris ⁊ dominij reddiderūt in rebusPrimo quidem: quia votum cum ſit de meliori bono: nō poteſt eſſe de re illicita: ſed vt probatum eſt ſupra in ſecundo articulo vſus denudatus iure vtendi eſt illicitus. Ergo cum apoſtolineceſſe habuerint vti rebus temporalibus neceſſarijs ad vitam. Sequitur ꝙ non potuerūtvouere ſe non eſſe capaces cuiuſcunqꝫ iuris inrebus temporalibus. Secundo quia cum iusin rebus temporalibus ſiue quātum ad vſum:ſiue qͣꝫtum ad ſubſtantiam rei: nihil aliud ſit qͣꝫpoteſtas licite vtendi talibus. Sequit̉ ꝙ ſi apoſtoli vouiſſent ſe non poſſe habere ius in iſtiſtēporalibus: vouiſſent vtiqꝫ ſe non poſſe haberepoteſtatem licite vtendi temporalibus: quod eſtabſurdum. Iunc enim vel facerent contra votum vel ſemper illicite vterentur: cum impoſſibile ſit ꝙ aliquis habeat actum licite vtendi ſine poteſtate licite vtendi: cum actus egrediatura potentia: quare patet ꝙ nunquaꝫ tale votumemiſerunt. ¶ Preterea non eſt verum quod illidicunt ſcꝫ ꝙ in rebus datis chriſto et apoſtoliseius ius et dominiū remaneret penes dantem:et tamen apoſtoli per actum ſuū emendo ⁊ vendendo tranſferebant ius et dominiū in eos quibus vendebant: ſeu quibus pecunias dabantcum emebant: quia vt dictum eſt: et habetur inregula iuris in. vi. Nemo poteſt plus iuris trāſferre in alium qͣꝫ ſibi competere dignoſcatur.vnde ſi non habebant apoſtoli ius et dominiuꝫin illis rebus vel pecunia non poterant in alios tranſferre: vnde hoc implicat contradictionem. Secundo concluſio iſta et huius articuliſcilicet ꝙ Chriſtus et apoſtoli habuerunt in cōmuni aliqua quo ad ius et dominium mobiliaprobatur ſic. Quibus competit iure ordinario:et ex officio ſeminare ſpiritualia: ipſis debentur de iureſtipendia neceſſaria ad vitam: ita ꝙhabeāt ius et ptātem accipiēdi neceſſaria ab eis