Capitulū IIII.

chriſtus vt dictuꝫ eſt ſupra: ⁊ ſi dominiū habuitnon tamen v̓ſus eſt eo: quia nō vixit vt rex: ſedvt pauper propter exemplum noſtrum: et induceret ad vitandum honores: et huiuſmodi. Etſic regnū ſuū non fuit de hoc mundo: quia nonodo mundani vſus. Sed ꝙ rex fuerit ip̄e: aitlato. Tu dicis quia rex ſum ego. Et zacha. ixce rex tuus venit tibi. Et in p̄s. ij. Ecce conſtitutus ſum rex ab eo. Ip̄i ergo ſunt heretici: quipertinaciter impugnant hanc veritatem. In. ij.ca. illius peſtiferi libelli dicunt: ꝙ nō habuit dominiū omniū inqͣꝫtum homo. Sed oſtenſuꝫ eſthoc eſſe falſum: qꝛ vtiqꝫ habuit: et ſi nō ſit vſusqꝛ nō vt dn̄ſ: ſed vt pauꝑ vixit. .§. XLIII.Secunda concluſioꝙ chriſtus ex proprio facto habuit domicquiſitum quarundam rerum: et hoc ſicur. Suppono ꝙ dominꝰ redimes aliquēe manu hoſtis acquirit ſibi dominiū in illo ſiſeruo ⁊ in bonis eius ſicut in bonis ſerui. Sprobatur extra de iudeis. c. i. ⁊ vlti. ⁊ diſ. liiij.itiquis. ⁊. c. frequens. ⁊. xij. q. ij. cum redemHoc ſuppoſito ſic arguitur. Non maius acquirit redimes aliquem hominē a morte corpoeum ⁊ in bona eius qͣꝫ redimēs eū a morporis ⁊ anime ſimul. Sed chriſtus paſſioredemit genus humanuꝫ a morte corporis et anime ẜm illud. i. ad Corin. vi. Empti eſtisecio magno ⁊c̄: et apo. v. Redemiſti nos deonguine tuo ⁊ in alijs locis ſcripture. Ergoprio facto chriſtus acquiſiuit ſibi dominiūratotum genus humanū ſicut in ſeruos etin omnibus bonis eorum ſicut in bonis ſeruoꝝecūdo ꝓbatur ſic. Acquirēs de cōdigno iusquos iudicandi: acquirit dominiuꝫ aliquodper eos: hoc patet per apoſtolū ad Romanoſxiiij. Tu qui es qui iudicas alienū ſeruū: ſuo. nadomino ſtat aut cadit. Sed chriſtus ẜm humanam natura ex proprio facto acquiſiuit ſibi iusiudicandi viuos ⁊ mortuos: ſicut apparet in pluribus locis ſcripture: ip̄e enim conſtitutus eſt adeo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Ictu. x. Et. b. Tho.delucit in. iij. parte: ergo ⁊c̄. Sed cōtra. qꝛ quodeſt alicuius: nō poteſt ſibi acquirere: qꝛ quod acquiſitum eſt: nō reſtat vlterius acquirendū: ſedchriſtus ab inſtanti ſue conceptionis habuit dominiū omniū: vt oſtēſum eſt in precedēti cōcliſione: ergo ex proprio facto nō habuit dominiūacquiſitū. Reſpondet̉ ꝙ habere aliquā rem cōtiugit diuerſis modis. Nam poteſt quis haberedominiū in aliquare directu vel vtile: ſicut etiāpoteſt habere ius in aliqua re vel ratiōe ſucceſſionis vel ratione donationis vel emptionis: ethuiuſmodi. Un̄ nō repuganat in eadē re haberidiuerſa iura ẜm modos alterius ⁊ alterius rationis. Modo dominiū infuſuꝫ et dominiū acquiſitū nō ſunt eiuſdē rationis: ſed alterius et

alterius. Et ideo nō repugnat: ꝙ chriſtus reſpectu eiuſdem rei habuerit dominiū infuſuꝫ ⁊ dominiū acquiſitū. Et hoc ſatiſ patet in ſimili. Nāxp̄s ab inſtāti ſue ꝯceptiōis habuit ſcientiā infuſam omniū: et tamen poſtea habuit earundemreꝝ ſcientiā acquiſitā: vt patet Luc. ij. Ieſus ꝓficiebat etate ſapientia ⁊ gratia apud deum ⁊ homines. Exquo poteſt ſic argui. Nō magis repugnant dominiū infuſum ⁊ dominiū acquiſitumreſpectu eiuſdē rei: qͣꝫ ſciētia infuſa ⁊ ſcientia acquiſita. Sed nō obſtante ſcientia infuſa quā habuit de omnibus ab inſtanti ſue cōceptionis: habuit de eis etiam ſcientiam acquiſtiam: ergo nōobſtante dominio rerum infuſo potuit haberetiam dominiū acquiſitum de eiſdem rebus:duplici iure ſit dominus ſcꝫ infuſo ⁊ acquiſito.Quod ergo dictum eſt in ar. quod eſthabitumnō poteſt acquiri. Reſpōdetur verum eſt eodēmodo quo eſt habitum: ſed habituꝫ vno modopoteſt haberi vel acquiri: ⁊ alio modo. Sicut etquod ſcitum eſt: in vno modo ſciri poteſt ⁊ aliomodo. Ex his patet falſitas tertij capituli illiuslibelli heretici: in quo dicūt concluſiue: ꝙ xp̄usin ꝓceſſu temporis nō acquiſiuit ſibi dominiuꝫin ſpeciali aliquaꝝ rerum. Et contrariū dicunteſſe hereſim: quia contradicit ſcripture dicenti.Niſi quis renūtiauerit omnibusⁱ que poſſidetnon poteſt eſſe meus diſcipulus. Lu. xiiij. Fecitautem chriſtus quod docuit. Sed declaratumeſt quomodo aliqua ſibi acquiſiuit. Et auctoritas inducta quā male intelligunt nō obſtat. Nārenuntiauit chriſtus perfectiſſime omnibꝰ plusceteris qͣꝫtum ad affectum: in qua conſiſtit perfectio eſſentialiter. Quo autem ad affectum renūtiauit: etiam quo ad effectum in proprio omnibus etiam omnibus mobilibus: quia omīa habuit cōmunia cum apoſtolis. In cōmuni autemn̄ renūtiauit ip̄e: nec apl̓i mobilibꝰ: ſꝫ īmobilibꝰnec per hoc diminuitur de perfectione: nec augeretur: ſi renuntiaſſet in cōmuni etiam īmobilibus..§.Xixx.PxQlla concluſio eſt.ꝙ chriſtus habuit dominiū acquiſitum aliquarum rerum ex dono alterius. Et hoc probaturſic. Cui datum eſt aliquid per intendentem trāſferre dominiū illius rei in illum: et nihil ſibi retinentem de dominio illius rei. ⁊ ille cui data eſtres ſit capax dominij: ſtatim habet illius rei dominiū. Quero enim enius erit illa res. Certumeſt ꝙ non dantis: quia ille nihīl ſibi retinet in reſed tranſfert eam: et tranſferre intendit. Nec alicuius alterius qͣꝫ eius cui datur: cum dans inalium qͣꝫ in eum cui dat: tranſferre nō intendatNec talis reſ vagatur incerta: qꝛ tunc occupāticōcederet̉. Ergo res qͣꝫtum ad dn̄iū eſt eius cuidata eſt. Itē ad hoc ꝙ res trāſferat̉ in dn̄iū alteriuſ nō videt̉ requiri niſi trāſlatio cū intētōe ex