Titulus. XII.

nem tamen quia in chriſto repugnaſſet fini incarnatōnis: qm̄ ad hoc incarnatꝰ eſt vt ꝓ hōibꝰ moriret̉ ⁊ moriēdo redimerꝫ: ⁊ iō tale doninon ſibi debuit cōicari. Sed vbi iſta tria concurrūt .ſ. ꝙ non importet perfectionem: ſecūdo ꝙ importet dignitateꝫ: tertio ꝙ non repugnet fini incarnationis: magis debuit cōicari homini xp̄o qͣꝫ cuicunqꝫ alteri. Sed dominium omnium iſtorum inferioꝝ cōicatuꝫ fuitade in ſtatu innocētie: vt patet ꝑ illud Bene.iij. Dominamini piſcibus maris: volatilibusceli ⁊ beſtijs terre. Ergo tale donū cum nō dicat imperfectōnem ſed ꝑfectionem: nec repugnat fini incarnatōis: debuit xp̄o cōicari ẜmhumanam naturam. Tertio idem probaturſic. Xp̄o ab inſtanti ſue cōceptōis cōmunicata fuit ſcientia omnium: ergo ⁊ cōicari ſibi debuit potentia dn̄ij omnium rerū. An̄cedenspatet ẜm omnes ſanctos: ſaltim de his q̄ nouit deus ſcīa viſionis. conſequentia eſt clara:qꝛ ſimile videt̉ quantū ad xp̄m de ſcīa ⁊ potentia reſpectu hoꝝ inferiorum: ergo ⁊cͣ. Sꝫ cōtra predictam concluſionem arguit̉. Primoſic. Qd̓ importat imꝑfectionem: non debuitcōicari xp̄o ẜm humanam naturam. Sed habere dominiuꝫ in ꝓprio importat imperfectionem: vt oſtenſum ē: qꝛ ad perfectionem pertinet renunciare rebꝰ in ꝓprio. Ergo tale dominiū non debuit xp̄o cōicari. Scd̓o arguit̉ſic. Fruſtra ē potentia q̄ non reducit̉ ad actuꝫSed dominiū temporaliū q̄ritur ꝓpter vſū.xp̄s autē non ē vſus dominio tꝑalium: gͦ fruſtra ſibi fuiſſet collatum tale dominium. Seddeꝰ ⁊ natura nihil fruſtra faciūt: vt dicit ph̓sin li. de celo ⁊ mundo. Tertio arguit̉ ſic. xp̄spoteſt ꝯſiderari vel vt caput eccleſie: vl̓ vt ꝑſona ſingularis. Sed de ip̄o loquimur nuncvt ꝑſona ſingularis. Et ẜm hoc nō habuit dominium: gͦ ⁊c̄. Sed his nō obſtantibus firma⁊ vera manet cōcluſio pͥma .ſ. ꝙ habuit dominium rerum ſibi a deo infuſum ſeu collatum.Et ad argumētum primū reſpōdet̉: ꝙ licet renūciare dominio reruꝫ in ꝓprio ſit inſtrumētum accōmodum ad ꝑfectōnem: tn̄ hoc ē illisin qͥbus habere dominiū taliū rerum ē natuꝫinducere amorem recuruū ad tēporalia vl̓ nimiam ſolicitudinē ⁊ elationem. Sed in qͥbushabere dominiū in ꝓprio nō eſt natum inducere talia: in his habe dominiū non derogatperfectioni. Alioquī deus cuꝫ habeat dominium omniū: hoc diceret in eo imperfectionēqd̓ eſt abſurdū. Modo xp̄s ab initio ſue cōceptōnis fuit ꝯprehenſor ẜm aīaꝫ: licet viatorẜm corpus. Et ideo poſſidere quātacūqꝫ temporalia: non poterant in eo inducere amoreꝫrecuruū: vel diſtrahi ꝑ hec ab his que ſūt deiSciendum igitur ꝙ xp̄s in mundum veniēs

paupertatem aſſumpſit: non in bene viuendiſubſidiū: quia non egebat: cū impeccabil̓ eſſetſed ſolū imitatōnis exēplum: ꝓpter nos quinati ſumus inordinate affici ad tꝑalia ⁊ ſolicitari ⁊ eleuari in ſuꝑbiam ex eis. Et quia exēpluꝫ magis oſtēditur in vſu qͣꝫ in dominio: iōxp̄s quātum ad vſum paupertatē ꝑfectōni cōuenientiſſimā oſtendit: licet quātum ad dominiū eēt dominꝰ omniū. Ad ſecūdum reſpōdetur: ꝙ potentia non ē fruſtra: qn̄ ex ea non reducitur in actum: ſicut in homine qͥ votuꝫ caſtitatis emiſit: potentia generandi no eſt fruſtra. Sicut etiā in deo: qui pōt de homine facere vitulū: nō eſt illa potētia fruſtra licet nūqͣꝫ reducat̉ ad actuꝫ. Quia ergo xp̄s venit addandum nobis ꝑfectionis exēplū: iō cum exemplum maxime ex vſu oſtendat̉: noluit dominio tali infuſo vti. Et iō non ſequit̉: ꝙ in eofruſtra fuerit tale dominiū. Et tamē forte aliqn̄ vſus fuit tali dominio: ⁊ cū dixit Matth̓.xxi. Ite in caſtellū: ſoluite aſinū ⁊cͣ. Dn̄s hisopus habet. Ad tertiū dicendū: ꝙ iſta ꝓpoſitio xp̄s inquātū caput eccl̓ie habuit dominium omniū rerū: eſt ꝓpoſitio reduplicata aſfirmatiua. Et ideo licꝫ inferre ſimpliciter. Ergo xp̄s habuit dominiū omniū rerum. diffuſe aūt tractat de ꝓpoſitione reduplicata: ſedomitto: ⁊ ſubdit. Iſta ſimpliciter ē cōcedēdaxp̄s ratione humane nature habet dominiūomniuꝫ rerum. Un̄ ſi iſta eſſet vera: q̄ tameneſt falſa: vt infra videbitur: xp̄s inquatuꝫ geſit ꝑſonam ꝑfectorum non habuit aliqͥd in ꝓprio vel in cōmuni: tamē exquo concedit̉ iſtaxp̄s vt geſſit ꝑſonam infirmoꝝ aliqͥd in communi habuit: nō debꝫ ꝯcedi ſimpliciter: gͦ xp̄snō habuit aliqͥd in ꝓprio vel in cōi: īmo magꝭſua oppoſita .ſ. xp̄s ſimpliciter habuit aliqͥd īꝓprio vel cōmuni. Sciendum tamen ẜm. b.Cho. in. iij. ꝑte. q. viij. Ꝙ eadē eſt gratia xp̄iin quātū caput eccleſie: ⁊ in quātuꝫ ꝑſona ſingularis. Un̄ non ſolū inquatum ē caput eccleſie habet dominiū omnium rōnabiliū ⁊ irrationabiliū: ſed etiā in quātū perſona ſingularis. Et ſic patet prima cōcluſio. Ex predictpatet falſiſſimū eſſe quod dicūt iſti fraticelli īquodam ſuo libello qͥ incipit vniuerſis .ſ. in pͥmo caº. ꝙ xp̄s in quātuꝫ homo nō habuit dominiū omniū tēporalium: nec fuit verus rex.Sed in quantuꝫ deꝰ ⁊ in quātū homo habuitdn̄iū ſpūale eccleſie nō tꝑale. Et qꝛ Io. determinauit ꝯͣriū ꝓut ē veritas .ſ. ꝙ etiaꝫ in quāthō hꝫ dn̄iuꝫ oīum: qd̓ ꝓbatū ē: ⁊ fuit verꝰ redicūt eē hereticū: qꝛ determinauit ꝯtra veritatem ſcripture dicentis Io. xix. Regnū meūnō ē de hͦ mūdo. Et. b. Aug. ī ẜmōe de eph̓iaꝙ xp̄s nō venerat vt terrenū regnū ꝑciperꝫ:ſed vt celeſte donaret ⁊ ſil̓ia. Ad qͦ rn̄detur: ꝙ