Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. IIII.

xp̄m apoſtolos in his que v̓ſi ſunt habuiſſeniſi nudū vſuꝫ facti ſimplicē: immo magis oppoſitū ꝑtinet: nec in ſcriptura ſacra nec ī ſymbolis habeat̉ fratres minores hn̄t in rebꝰniſi ſimplicē vſum facti: nec liceat Romanopōtifici dominiū qd̓qꝫ reſeruatū ſibi in rebꝰ qfratribus obueniūt: abijcere. Nec ꝓcuratores ſūmos pōtifices cōſtitutos ſucceſſoriliceat reuocare. Quare concludit neceſſario:ratio illoꝝ eſt nulla. Et ip̄e talia ſuperius premiſſa potuit declarare: ip̄a etiā ordinare. Ultimo concludendo diffinit primo: tales nixiſūt publice defenſare etiā approbare hereſimdamnata in iſta cōſtitutione. inter nōnullosaſſerēdo xp̄us apoſtoli in his habuerunthabuerūt tm̄ vſum facti ſimpliceꝫ iure denuda: oēs taleſ ſinguli: qui verbo ſcripto ſevel aliū ſeu alios talia publice p̄ſūpſerūt: illiqꝫqui eos inſtruxerūt in talibus vt p̄miſſa facerent docuerūt in damnatā hereſim inciderūt:vt heretici ſūt vitādi. Scd̓o diffinit ſi aliquisdeinceps dānatas ꝯſtitutionē p̄dictā. internōnullos hereſes. Uel ip̄arū alterā ſciēter verbo vel ſcripto defendere vel approbare preſumpſerit: vt hereticus ab omībus euitet̉. Tertio inhibet ne quis cōtra ordinata diffinita ſeu factain dicta ꝯſtitutione que incipit. Ad cōditorē: verbo vel ſcripto ſciēter approbet aliꝗd vel defendat: ſi ꝗs cōttariū p̄ſumpſerit: tanqͣꝫ cōtumaꝫ rebellis Romane eccleſie habeat̉. Iſte eſt caſus ſentētia totius hꝰ decretalis extrauagātis.Quia quorundā.A§. IIII.Ad pleniorem autē declaratlonē ipſius magiſter prefatus format octodubia ea declarat ſoluit cōtraria. Hoꝝ pͥmūeſt: in ꝗbus ꝑtinet ad papā canones cōdere. Adqd̓ breuiſſime r̄ſpōdet̉: ex eo iſta materia pl̓ne dilucidat̉ tertia ꝑte: in ti. de ſūmis pōtificibꝰSciēdū primo papa pōt cōdere canonescōtra determīata ī ſacra. ſcriptura: vt patet. .xxv.q. i. Sūt ꝗdā. Et. b. Aug dicit. iiij. de tri. Contrarōem nemo ſobriuſ. Cōtra ſcripturā nemo chriſtianus. Cōtra eccleſiā nemo pacificus. hꝰeſt. qꝛ inferior pōt mutare decreta ſui ſuperioris: vel determīare ꝯtra ea. Sed ſacra ſcriptura eſt a ſpūſancto digeſta: vt patet. ij. pe. i. Ubi ait volūtate hūana eſt allata ꝓphetia: ſed ſpūſācto ⁊cͣ. ſi arguat̉: qꝛ ſcriptura ſancta videt̉ habere auctoritatē ab eccl̓ia. b. Aug. dicat. Ego crederē euāgelio: niſi eccleſie auctoritas adhoc me cōmoueret. Rn̄det̉ eccleſiā dare auctoritatē ſacre ſcripture poteſt intelligi duobusmodis. Uno qꝛ ſcriptura habeat ab eccleſiaauctoritatē inſpiratiue. Et ſic eſt verū habeat auctoritatē ab eccleſia: eo ab eccleſiaeſt inſpirata dictata: ſed a deo īmediate. Alio declaratiue: qꝛ ſcꝫ eccleſia declarat fidelibꝰ

eſſe ſacrā ſcripturā a deo reuelatam ſic datſibi auctoritatē diffiniēdi libros ꝑtintēes ad ſacrā ſcripturā ſcꝫ euāgelia. Mathei. Marci. Luce Iohānis: euāgelia Nicodemi vl̓ Nacareoꝝ vl̓ Bartholomei: hiꝰ: ſic intelligis dictūb. Aug. quia ſcꝫ ignotū ſibi eſſet vtrū euāgeliuꝫMathei vel alioꝝ tenemꝰ: ꝑtineret ad ſacramſcripturā vel: niſi eccleſia inſtinctu ſpūſſanctiiſtud declaraſſꝫ. Secūdo notādū papa pōtcōdere canones cōtra decreta qͣttuor prioꝝ concilioꝝ: vt patet di. xv. Canones.. c. ſicut. Sed ſiarguat̉ ꝯtra: qꝛ ꝯciliū dat auctoritateꝫ pape.ſed papa cōcilio: vt patꝫ di. xvij. totū. Et extrade elec. Significaſti. Ergo illa. ꝯcilia habuerūtauctoritate a papa. Tāta aūt hꝫ auctoritatē vnqͣntā aliꝰ: tatā ſucceſſores quātā p̄deceſſoresErgo videt̉ poſſit papa determīata in illis reuocare vel cōtra ea determīare. Ad qd̓ reſpondet̉ cōcilia illa poſſūt reuocari papā: poteſt dupliciter ītelligi. Uno ex eo vl̓r cōcilia ſunt ſic eſt veꝝ: qꝛ qd̓ cōpetit vni inqͣꝫtūtale cōpetit omni tali vl̓r. Que ergo ſtatuta ſuntvel decreta in vno cōcilio: pōt aliud mutare: vtfactuꝫ eſt pluries. Alio pōt intelligi ſpāliterinqͣꝫtū ſcꝫ tali materia articuloꝝ fidei que ibiſuerūt declarata quo ad veritate tenendū: ſicnota ibi glo. di. xv. Sicut. Non enī pōt papa velminuere vel augere vel mutare articuloſ vel ſacram̄ta eccleſie. Dicūt etiā aliqui quo ad aliapoſitiua: etſi papa poſſit tollere vel mutare ſingula: quia iſtud vel illud tn̄ omīa ſimul: quiahoc eſſꝫ deſtruere ſtatū eccleſie. Tertio aduertendū papa pōt cōdere canones contra determinata quoſcunqꝫ doctores ſanctiſſimos. Ethoc ꝓbatur auctoritate. diſ. xx. Decretalis epl̓e. c. ſequēti. Et ratio eſt qꝛ inferior pōt legeꝫīponere ſuperiori: ſed ecōtra ſuperior inferioriEſt aūt papa ſuperior quocūqꝫ doctore. qꝛ enīad diffiniendū aliquid ſufficit ſine poteſtate.Hinc eſt vt. dicit Gratianus. di. xx. ideo papain iſta decretali qͣꝫuis aliꝗ doctores habueruntmaiorē ſcientiā qͣꝫ aliqui ſummi pōtifices: ideoin cauſaꝝ vel dubioruꝫ diffinitione preferūturſummi pontifices omnibus doctoribus. Itēpapa poteſt condere canones contra determinata per predeceſſores ſuos: vel determinata perſe ip̄m: quod probatur auctoritate: ratione exemplo. Et auctoritate quidē. extra de conſang. affini. debet vbi dicit̉. debet reprehēſibile iudicari: ſi ẜm varietatem tempoꝝ ſtatutavariētur humana. Et extra de ſen. excom. li. vi.dicitur. Alma mater eccleſia nōnulla plerunqꝫordinat cōſulte: que poſtmodū cōſultius rationabiliꝰ reuocat: in meliuſue cōmutat. Et ip̄edn̄s Iohan. in conſtitutione ſua pulchre ſic ait.Quia nōnunqͣꝫ coniectura profuturum credidit: ſubſequens experientia nociuū oſtendit: debet rephēſibile iudicari: ſi canonū ꝯditor