Titulus. XII.
ſeu cōgregatione exiſtētes cōmuniter viuāt. Etprobat valde clare. Secundo declarauit in eadem ꝙ in rebus vſu conſumptibilibus non poteſt vſus a proprietate rei et dominio ſeparari.Et ideo in talibus non poſſunt dici ſimplicesvſurarij dicti fr̄es. Nec tale dn̄iuꝫ videt̉ dictuedn̄s Nico. papa romāe eccl̓ie reſeruaſſe: Et hocꝓbat euidēter ¶ Tertio declarauit ꝙ vſus alicꝰ rei denudatus iure v̓tendi: in creatura rōnalnō ē iuſtꝰ: nec ꝑ ꝯn̄ſ ꝯuēit ꝑfectōis ſtatui nec ꝑfectōi adijcit: ſꝫ repugnat: qͣre cōcludit: ꝙ talē vſūdenudatū a iure dictꝰ Nico. pa. dictis fr̄ibuſ nōreſeruauit: qd̓ etiā per rōes in cōuincibiles liquide manifeſtat. Quarto declarauit ꝙ taꝫ dicti dn̄iNico. ꝯſtitutio qͣꝫ etiā qd̓dā priuilegiū dictis fr̄ibus a dn̄o Martino. iiij. p̄deceſſore ſuo ꝯceſſūqͣꝫtū ad ꝓcuratores noīe Ro. ec. eis cōceſſos: ꝙcā dc̄e ro. ec. eos agitabāt pl̓imū honorari Ro.ec. detraxerint: cū ſic plerūqꝫ ꝯtingat̉ dictā Ro.ec. occaſiōe taliū cora pedaneiſ iudicibꝰ litigareintm̄: ꝙ p̄latis ⁊ eccl̓aꝝ rectoribꝰ fuerit moleſtū⁊ graue. Graue .n. tale: ꝗd pōt ⁊ dꝫ exiſtere ꝙ ſero. ec. in iudicio opponet: q̄ ip̄oꝝ ē mgr̄a ⁊ caput.Quīto ꝓnūtiat: ꝙ bonis q̄ offerūt̉ vel ꝯferūt̉: vl̓alias quōlibet obueīre poterūt fr̄ibꝰ vel ordinip̄dictis exceptis eccl̓ijs: vel oratorijs officis habitatōibꝰ: ac viſis libris ⁊ veſtimētis diuīs officijs dedicatis: vel dedicādis: nullū ius ſeu dn̄iūaliqd̓ occaſiōe dc̄e ꝯſti. dūi Nico. vel cuiuſcūqꝫalteriꝰ pape ſcē ro. ec. acꝗrat̉: Sed quo ad hochabeant̉ dc̄e cōſti. ꝓ nō factis. Sexto ꝓnūtiat ⁊diffinit: ne deīceps ꝓ recipiēdis: petēdis: exigēdis: defendēdis: ſeu admīſtrādis bonis: q̄ in poſteꝝ dc̄is fr̄ibꝰ vel ordini cōferri: offerri: vel al̓squōlibet obuenire ꝯtigerit: ꝗſqͣꝫ a quoqͣꝫ noīet̉:ſeu ꝯſtituat̉: āmō noīe ſcē ro. ec. ꝓcurator. Neoccaſiōe cuiuſlibet pͥuilegij apl̓ici: ꝗcūqꝫ taliuꝫbonoꝝ admīſtrationē ī iudicio vel extra agēdo:defendēdo: ſupplicādo: vel alias quōlibet aſſumere dc̄e eccleſie noīe audeat niſi de ſedis apl̓ice licētia ſpāli decernit irritū ⁊ inane: ſi ſecus a¶. §. II.uoqͣꝫ cōtigerit attētari.In ſecunda vero conſtitutiōe: q̄ incipipit. Cū inter nōnullos: declaratPrimo ꝙ aſſertio ꝑtinax: ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nihil hahuerūt ī ꝓprio nec ī cōi: cū ſcripture ſacre ꝯtradicāt exp̄ſſe. deinceps erronea: ⁊ heretica ē cēſēda. Scd̓o ꝙ ēt aſſertio ꝑtinax: ꝙ redēptori nr̄oeiuſqꝫ apl̓is in his q̄ ip̄os hūiſſe ſacra ſcripturateſtat̉: neqͣqͣꝫ ius eis vtēdi cōpetierit: nec ip̄a vēdēdi ſeu donādi: ius ip̄i hūerint: ſeu ex illis aliaacꝗrēdi: cū tal̓ aſſertio vſū ⁊ geſta eoꝝ ꝯcludatī p̄miſſis nō iuſta deinceps erronea ⁊ heretica ēcēſenda ¶ Cōtra iſtas igit̉ duas ꝯſtitutiōes alqui oblatrātes dixerūt dn̄m nr̄m n̄ potuiſſe eaq̄ dicta ſūt declaraſſe: Et ad ſui mēdacij colorationē adducebant talē rōem. Illud qd̓ ꝑ clauē
ſcīe in fide ⁊ moribꝰ diffinierūt ſel̓ romāi pōtifi.adeo īmobile ꝑſeuerat: ꝙ illud ſucceſſoribus.ſed ſuis reuocari nō licꝫ in dubiū: nec ꝯtrariuꝫaffirmare licꝫ ſecꝰ ſit ī his q̄ ꝑ clauē potētie ſūt ꝑeos ordinata: vt dicūt romai pōti. ⁊ multa ꝯciliageneralia determīauerūt: ⁊ diffinierūt ꝑ claueꝫſcīe. Primo vt regula fratrū mīoꝝ: ē regula euāgelica xp̄i: ⁊ apl̓oꝝ imitatrix: ꝗ nihil ī hoc mūdohn̄t ꝓpriū vel cōe. Sed in rebꝰ ꝗbus vtunt̉ hn̄tſimplicē vſū facti. Scd̓o ꝙ xp̄i ⁊ apl̓oꝝ pauꝑtasꝯſiſtit ī expropriatōe cuiuſlibet tꝑalis dn̄ij ciuilis ⁊ mūdani: ⁊ ꝙ eoꝝ ſuſtētatio fuit in ſolo ⁊ nudo vſu facti: ergo ꝗbuſcūqꝫ ſucceſſoribꝰ n̄ licuitoppoſitū declarare. Sed oppoitū ī dc̄is duabꝰꝯſtitutionibꝰ eſt declaratū: ⁊ viſū eſt. Ergo hocnō licuit facere dn̄o Ioanni.¶ F .IIi.Sed ad has rationesiſtoꝝ euacuādas ipſe Ioānes ꝯdidit: ⁊ ꝓmulgauit tertiā ꝯſti. q̄ incipit. Quia quorūdā: cuiꝰ principiū poſitū ē ſupra: ī qͣ Io. valde ſubtiliter ⁊ artificioſe: ⁊ efficacit̉ rn̄det: inſiſtēdo circa maiorē⁊ minorē. Circa maiorē ꝗdē pͥmo on̄dēdo: ꝙ ſcientia vel nō eſt clauis ſpūalis: vel ſi eſt ad ipſamnō ꝑtinet aliꝗd diffinire: ſed ſolū ad clauē ptātiCirca minore vero on̄dēdo primo: ꝙ eſt falſuꝙ romāi pōtifices diffinierūt: ꝙ fr̄es in rebꝰ qbus vtunt: habebāt ſimplicē vſū facti: ⁊ ꝓbateos: vt habeāt vſū iuris: oſtendēdo ꝙ dictꝰ dn̄sNico. in quo ſe fūdauit pͥncipaliter: nunqͣꝫ dixitſuſtentationē xp̄i ⁊ apl̓oꝝ extitiſſe īſolo: ⁊ nudo⁊ ſimplici vſu facti: immo ꝙ oppoſitū ſenſit: probat. Tertio oſtēdēdo ꝙ habere aliqͣ in cōi: nō derogat altiſſime pauꝑtati. Quarto oſtēdēdo: ꝙ inrebus vſu cōſumptibilibus nō pōt vſus a dn̄ovel ꝓprietate rei ſeꝑari. Quinto ꝓbādo. ꝙ vſusdenudatus om̄i iure nō eſt v̓ſus iuſtus q̄rectis nō cōpetit talis vſus: nec eis talē vſum ꝯdtor canonis reſeruauit. Sexto ex eoꝝ dicto eoscōfutādo oſtēdit: ꝙ ſi licuit dicto dn̄o Nico. contra declarationes ſuoꝝ p̄deceſſoꝝ aliqua declarare ī materia ſupradicta: ꝙ eadē rōe ſibi licuitcōtra determīata per Nicola. predictuꝫ: vel ſi ſibi nō licet nec alteri licuit. Septimo oſtēdit ꝙ ꝑea que in dicta cōſtitutiōe dn̄i nicolai cōtinent:ꝙ ad romanos pōtifices: ⁊ ꝑ ꝯſequēs ad ipſumdn̄m Ioh. pertinet ſi quid dubietatis circa ſuaꝫdeterminationē emergeret declarare. Octauooſtēdēdo quō licet romanis pōtificibꝰ ordinesꝯfirmare: ⁊ cōfirmatos caſſare: quare cum nonhabeāt maius priuilegiū fratres minores qͣꝫ alijvt videtur: licet cōtra eoꝝ regulam facere talia⁊ oppoſita declarare. Nono oſtendendo falſum eſſe: ꝙ per multa concilia generalia fuerinttalia declarata cum concilia generalia illi pontifices non celebrauerint vel ſi celebrata ſint nullam fecerint de talibus mentionem. Decimooſtendit ꝙ nec ad fidem nec ad mores pertinet