Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XII.

ſeu cōgregatione exiſtētes cōmuniter viuāt. Etprobat valde clare. Secundo declarauit in eadem in rebus vſu conſumptibilibus non poteſt vſus a proprietate rei et dominio ſeparari.Et ideo in talibus non poſſunt dici ſimplicesvſurarij dicti fr̄es. Nec tale dn̄iuꝫ videt̉ dictuedn̄s Nico. papa romāe eccl̓ie reſeruaſſe: Et hocꝓbat euidēter Tertio declarauit vſus alicꝰ rei denudatus iure v̓tendi: in creatura rōnal ē iuſtꝰ: nec ꝯn̄ſ ꝯuēit ꝑfectōis ſtatui nec ꝑfectōi adijcit: ſꝫ repugnat: qͣre cōcludit: talē vſūdenudatū a iure dictꝰ Nico. pa. dictis fr̄ibuſreſeruauit: qd̓ etiā per rōes in cōuincibiles liquide manifeſtat. Quarto declarauit taꝫ dicti dn̄iNico. ꝯſtitutio qͣꝫ etiā qd̓dā priuilegiū dictis fr̄ibus a dn̄o Martino. iiij. p̄deceſſore ſuo ꝯceſſūqͣꝫtū ad ꝓcuratores noīe Ro. ec. eis cōceſſos: dc̄e ro. ec. eos agitabāt pl̓imū honorari Ro.ec. detraxerint: ſic plerūqꝫ ꝯtingat̉ dictā Ro.ec. occaſiōe taliū cora pedaneiſ iudicibꝰ litigareintm̄: p̄latis eccl̓aꝝ rectoribꝰ fuerit moleſtū graue. Graue .n. tale: ꝗd pōt dꝫ exiſtere ſero. ec. in iudicio opponet: ip̄oꝝ ē mgr̄a caput.Quīto ꝓnūtiat: bonis offerūt̉ vel ꝯferūt̉: vl̓alias quōlibet obueīre poterūt fr̄ibꝰ vel ordinip̄dictis exceptis eccl̓ijs: vel oratorijs officis habitatōibꝰ: ac viſis libris veſtimētis diuīs officijs dedicatis: vel dedicādis: nullū ius ſeu dn̄iūaliqd̓ occaſiōe dc̄e ꝯſti. dūi Nico. vel cuiuſcūqꝫalteriꝰ pape ſcē ro. ec. acꝗrat̉: Sed quo ad hochabeant̉ dc̄e cōſti. factis. Sexto ꝓnūtiatdiffinit: ne deīceps recipiēdis: petēdis: exigēdis: defendēdis: ſeu admīſtrādis bonis: in poſteꝝ dc̄is fr̄ibꝰ vel ordini cōferri: offerri: vel al̓squōlibet obuenire ꝯtigerit: ꝗſqͣꝫ a quoqͣꝫ noīet̉:ſeu ꝯſtituat̉: āmō noīe ſcē ro. ec. ꝓcurator. Neoccaſiōe cuiuſlibet pͥuilegij apl̓ici: ꝗcūqꝫ taliuꝫbonoꝝ admīſtrationē ī iudicio vel extra agēdo:defendēdo: ſupplicādo: vel alias quōlibet aſſumere dc̄e eccleſie noīe audeat niſi de ſedis apl̓ice licētia ſpāli decernit irritū inane: ſi ſecus a. §. II.uoqͣꝫ cōtigerit attētari.In ſecunda vero conſtitutiōe: incipipit. inter nōnullos: declaratPrimo aſſertio ꝑtinax: xp̄s apl̓i nihil hahuerūt ī ꝓprio nec ī cōi: ſcripture ſacre ꝯtradicāt exp̄ſſe. deinceps erronea: heretica ē cēſēda. Scd̓o ēt aſſertio ꝑtinax: redēptori nr̄oeiuſqꝫ apl̓is in his ip̄os hūiſſe ſacra ſcripturateſtat̉: neqͣqͣꝫ ius eis vtēdi cōpetierit: nec ip̄adēdi ſeu donādi: ius ip̄i hūerint: ſeu ex illis aliaacꝗrēdi: tal̓ aſſertio vſū geſta eoꝝ ꝯcludatī p̄miſſis iuſta deinceps erronea heretica ēcēſenda Cōtra iſtas igit̉ duas ꝯſtitutiōes alqui oblatrātes dixerūt dn̄m nr̄m potuiſſe ea dicta ſūt declaraſſe: Et ad ſui mēdacij colorationē adducebant talē rōem. Illud qd̓ clauē

ſcīe in fide moribꝰ diffinierūt ſel̓ romāi pōtifi.adeo īmobile ꝑſeuerat: illud ſucceſſoribus.ſed ſuis reuocari licꝫ in dubiū: nec ꝯtrariuꝫaffirmare licꝫ ſecꝰ ſit ī his clauē potētie ſūteos ordinata: vt dicūt romai pōti. multa ꝯciliageneralia determīauerūt: diffinierūt claueꝫſcīe. Primo vt regula fratrū mīoꝝ: ē regula euāgelica xp̄i: apl̓oꝝ imitatrix: nihil ī hoc mūdohn̄t ꝓpriū vel cōe. Sed in rebꝰ ꝗbus vtunt̉ hn̄tſimplicē vſū facti. Scd̓o xp̄i apl̓oꝝ pauꝑtasꝯſiſtit ī expropriatōe cuiuſlibet tꝑalis dn̄ij ciuilis mūdani: eoꝝ ſuſtētatio fuit in ſolo nudo vſu facti: ergo ꝗbuſcūqꝫ ſucceſſoribꝰ licuitoppoſitū declarare. Sed oppoitū ī dc̄is duabꝰꝯſtitutionibꝰ eſt declaratū: viſū eſt. Ergo hoc licuit facere dn̄o Ioanni. F .IIi.Sed ad has rationesiſtoꝝ euacuādas ipſe Ioānes ꝯdidit: ꝓmulgauit tertiā ꝯſti. incipit. Quia quorūdā: cuiꝰ principiū poſitū ē ſupra: ī Io. valde ſubtiliter artificioſe: efficacit̉ rn̄det: inſiſtēdo circa maiorē minorē. Circa maiorē ꝗdē pͥmo on̄dēdo: ſcientia vel eſt clauis ſpūalis: vel ſi eſt ad ipſam ꝑtinet aliꝗd diffinire: ſed ſolū ad clauē ptātiCirca minore vero on̄dēdo primo: eſt falſu romāi pōtifices diffinierūt: fr̄es in rebꝰ qbus vtunt: habebāt ſimplicē vſū facti: ꝓbateos: vt habeāt vſū iuris: oſtendēdo dictꝰ dn̄sNico. in quo ſe fūdauit pͥncipaliter: nunqͣꝫ dixitſuſtentationē xp̄i apl̓oꝝ extitiſſe īſolo: nudo ſimplici vſu facti: immo oppoſitū ſenſit: probat. Tertio oſtēdēdo habere aliqͣ in cōi: derogat altiſſime pauꝑtati. Quarto oſtēdēdo: inrebus vſu cōſumptibilibus pōt vſus a dn̄ovel ꝓprietate rei ſeꝑari. Quinto ꝓbādo. vſusdenudatus om̄i iure eſt v̓ſus iuſtus q̄rectis cōpetit talis vſus: nec eis talē vſum ꝯdtor canonis reſeruauit. Sexto ex eoꝝ dicto eoscōfutādo oſtēdit: ſi licuit dicto dn̄o Nico. contra declarationes ſuoꝝ p̄deceſſoꝝ aliqua declarare ī materia ſupradicta: eadē rōe ſibi licuitcōtra determīata per Nicola. predictuꝫ: vel ſi ſibi licet nec alteri licuit. Septimo oſtēditea que in dicta cōſtitutiōe dn̄i nicolai cōtinent: ad romanos pōtifices: ꝯſequēs ad ipſumdn̄m Ioh. pertinet ſi quid dubietatis circa ſuaꝫdeterminationē emergeret declarare. Octauooſtēdēdo quō licet romanis pōtificibꝰ ordinesꝯfirmare: cōfirmatos caſſare: quare cum nonhabeāt maius priuilegiū fratres minores qͣꝫ alijvt videtur: licet cōtra eoꝝ regulam facere talia oppoſita declarare. Nono oſtendendo falſum eſſe: per multa concilia generalia fuerinttalia declarata cum concilia generalia illi pontifices non celebrauerint vel ſi celebrata ſint nullam fecerint de talibus mentionem. Decimooſtendit nec ad fidem nec ad mores pertinet