Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XII.

tet talis inſtinctus reguletur ratione in executiōe eius ad hoc: vt opus inde ſequēs ſit licitum: qꝛ ſic deus īſtituit. Fornicaria aūt ꝯiūctioetſi ſit ẜm inſtinctū ſenſualē: tn̄ regulat̉ ſcd̓mrationē ideo licita. Alio modo dicit̉ ius naturale illud quod ratio naturalis dictat. Et ſicno quecūqꝫ coniūctio maris et femine eſt de iure naturali: ſed illa que ſit ẜm legē marimonij. aūt fornicatio ſimplex ſit illicita omniscoitus p̄ter vxorē omīs emiſſio ſeminis ꝓcurata ex qua ꝓles ſequi poteſt: patet deuteroxxiij. Non erit meretrix de filiabus iſrael neqꝫſcortator de filijs iſrael. Et Leuit̓. xviij. Cuꝫ maſculo cōmiſceberis coitu femineo: omnipecore cōibis. Et ponit̉ pena mortis in legecōtra hiꝰ. Et. i. Cor. vi. Neqꝫ molles neqꝫ maſculoꝝ cōcubitores regnū dei poſſidebūt. Et dicūt̉molles in ſeip̄is alijs feminis effuſionēꝓcurāt. iſta peccata fint mortalia patet ex hocNullus enī excludit̉ a regno celorū niſi ꝓptermortale. Sed quodlibet hoꝝ excludit̉ quisa regno. vt notat̉ ī auctoritate īducta: ibi. Neqꝫmolles ⁊c̄. De ſimplici fornicatōe dicit apl̓us adephe. v. Omnis fornicator autimmūdus ⁊cͣ:habet hereditatē in regno chriſti dei. Et. xxij.q. i. Prediandū dr̄: fornicatōne ſicut ꝓꝑiurio homicidio eſt imponēda ſeptēnis penitētiaquod fiebat niſi de mortalibus. Et ſic pateterror eoꝝ qui dicūt in emiſſione ſemīs quacūqꝫ eſſe maius peccatū qͣꝫ in emiſſione aliaꝝ ſuꝑfluitatū: vt vrine: fetū: huiuſmodi. alie ſuperfluitates ſūt neceſſarie ad aliquid: vndead bonū homīs ꝑtinet ſolū emittant̉. aūthoc ſolū querit̉ in ſemine: ſed vt emittat̉ ad generationis vtilitatē: ad quā ordinat̉. etſi ſemen ſit ſuperfluū ad indiuidui cōſeruationeeſt tamē neceſſariū quo ad ꝓpagationē cōſeuatiōeꝫ ſpeciei humane. Probat etiā ſatis diffuſe. b. Tho. li. iij. cōtra gētiles. c. cxviij. quō conitꝭctio maris femine extra matrimoniū ſit cōtra. §. IIII.legem naturalem.Tertius error fuit eorum qui dixerūt actū cōiugalē eſſe illicituꝫ: necpoſſe hominē in ſtatu cōiugij ſaluari. Sed cummatrimoniū ſit a deo inſtitutū in paradiſo dicēte Adā a deo edocto. Relinquet homo patrē etmatrē adherebit vxori ſue ⁊cͣ. Gen̄. ij. c. Renouatū poſt diluuiū: dicēte dn̄o Noe filijs eiusCreſcite multiplicamini replete terra. Etfirmatū ab ip̄o incarnato: ait Math. xix. Relinquet homo patrē matrē ⁊cͣ. ſubdenſ. Quosdeus ꝯiūxit ſcꝫ vinculo matrimonij feꝑaret. Dignificatū etiaꝫ fuit ab eo in nuptijs factisin chana galilee: interfuit matre eiꝰ diſcipulis miraculo pͥmo cōuertēdo aguā ī vinū easnobilitauit: vt hēt̉ Ioh. ij. Eccl̓ia qͦqꝫ determinādo declarat ſtatū ꝯiugij de ſe licitū ſaluādū

Dr̄ enī extra de ſū. tri. fide catho. c. i. ſoluꝫv̓gines vidue: ſed ꝯiugati fide bōis oꝑibꝰ ad regnū celoꝝ ꝑueniūt. Et. xxx. di. c. hec ſcripſimuſ dr̄. Nuptiaꝝ vinculū qd̓ ẜm caſtitatē durat honoramꝰ. Et. xxiiij. q. iij. Quidā. Inter hereticos ꝯnumerant: aſſerūt viduas ſi nupſerintpeccare. Sed hr̄e ſimul plures vxores: cōtralegē diuinā ē ꝑnitioſū qd̓ obſeruāt ſarraceniex lege ſua peſſima alchorani. in hoc tn̄ fuit ī veteri teſtamēto patribꝰ a deo diſpēſatū: vt dr̄extra de ditior. gaudemꝰ Nūqͣꝫ aūt legit̉ diſpēſatu mulieribꝰ vt haberēt ſil̓ plures vtros: heretici etiā nūcupat nicholaite: aſſerētes vxoresdebere eſſe cōes: ſic̄ res tꝑales: vt pꝫ. xxiiij. qiij. Quidā. quē errorē priꝰ poſuerat Plato ẜmb. Tho. iij. ꝯtra gētiles. c. cxx. §. V.Quartus error fuit dicētiū ſtatus matrimonij erat meriti v̓tutiseqͣlis ſtatu ꝑpetue ꝯtinētiū. Hec fuit hereſisiouiniani: quā ml̓tipliciter īprobat. b. Hiero. inli. ꝯtra iouinianū. Et erroris falſitas pꝫ ex eoſaluator ꝑabolice loquēs de ſemīe iactato ī ter bonā: aliud fecit fructū triceſimū: aliud ſexageſimū: aliud ceteſimū. Math. xiij. qd̓ cōiter exponit̉ triplici ſtatu bonoꝝ fideliū: ꝗ̄ ſignificāt̉ terrā bonā ſatā ſemīe v̓tutū .ſ. ꝯiugatoꝝ: viduarū: v̓ginū. Sic̄ ergo nūerus ſexageſimꝰ excedit in duplo triceſimū: nūerꝰ cētenariꝰ vtrūqꝫita ſtatus vidualis ꝯiugalē multomagis virgnalis excedit in ꝑfectiōe. Et. i. Cor. vij. Qui vir ſua matrimonio iūgit bn̄facit. Et iungumeliꝰ facit. Patet etiā hoc rationē. continētiā reddit̉ habilior ad mētis eleuationē inſpūalia diuīa: quodāmō ponit̉ in qͣdā ſil̓itudine āgeloꝝ ſupra ſtatū hoīs. Un̄ Hiero. ait. Angelis ſꝑ cognata eſt v̓ginitas: v̓ginē eſſe angeli ē hūanū. obſtat huic ſnīe aliꝗ ꝑfectiſſime v̓tutis viri matrimonio vſi ſūt. vt AIſaac Iacob. qꝛ quāto v̓tus eſt fortior: tanus pōt q̄cūqꝫ a ſua altitudīe deijci. Nec tn̄ qꝛip̄i matrimonio vſi ſūt: minꝰ ꝯtēplationē v̓itatie diuinoꝝ amauerūt. Sed ẜm ꝯditio tꝑis rerebat matrimonio vtebant̉ ad multiplicationeopuli fidelis. Nec tn̄ ꝑfectio alicuiꝰ ꝑſone fidelis eſt ſufficiēs argumētū ad ꝑfectione ſtatꝰ: cuꝫaliquis ꝑfectiori mēte poſſit vti minori bono qͣꝫaliꝰ maiori. ergo hoc Abraā vel Moſes ꝑfectior fuit multis ſeruāt ꝯtinētiā ꝓpterhoc ſequit̉ ſtatꝰ matrimonij ſit ꝑfectior ſtatuꝯtinētiū vel etiā eqͣlis. Et ad hoc facit qd̓ ait. b.Hiero. cōtra Iouinianū. Quis ignoret ſub altadei diſpēſatiōe: oēs retro ſcōs eiuſdē fuiſſe meriti cuiꝰ nūc ſūt xp̄iani. Quō Abraā tūc deo placuit in ꝯiugio: ita nūc v̓gines in ꝑpetua ꝯtinētiaSeruiuit ille legi tꝑi ſuo. Seruiamꝰ nos legi tꝑi noſtro in quos fines ſeculoꝝ deuenerūtde pe. di. ij. Si enim inquit.