Capituluꝫ. VIII.

qn̄ ille ſcit ſeu veriſimiliter credit ꝙ iurabit falſum vt declarat. b. Au. in. c. ille ꝗ. q. e. Nam al̓sſi quis exigit ab aliquo iuramētum: vel ꝑ ſe velꝑ iudicem in iudicio ꝓ veritate inuieniēda: neſciens ſi ille falſū iurabit: nō videtur arguēdus demortali Et multo magis iudex exiges iuramētum ẜm formam iuris vel ad requiſitionē ꝑtis:cū debet non peccat: ⁊ ſi ſciat illū falſum iurare:ẜm. b. Tho. ¶ In. xxiiij. q. i. §. ſi aūt poſt. c. audiuimus. videtur dicere ꝙ lapſus in veterem hereſim: excōicatus eſt: vnde ⁊ ſuſpenſus ab execution ordinis ⁊ iuriſditionis. Et alios excōicarenon valet. Sed nouam hereſim ꝯfingens ex corſuo: non eſt excōicatus. Et cum tolleretur ab eccleſia pōt excōicare ⁊ alias agere: cuꝫ .ſ. eſt occultus: ſed glo. dicit indiſtincte ꝙ ſiue veterē ſequatur: ſiue nouam confingat eſt excōicatus ⁊ aliosexcōicare non valet: extra de hēre. ad abolendāUalent tn̄ alia que facit dum toleratur ab eccleſia. quia .ſ. occultus. Si tn̄ om̄ino eſſet occultusquia cū nemine exprimit errorem ſuū ẜm pe. iniiij. non videtur excōicatus: qꝛ eccleſia non iudicat nec punit mere occulta. ſed cum ſe. in aliquomanifeſtat ſuam hereſim ⁊ ſi occultū ſit: ita ꝙ ꝓbari in iudicio non poſſit tamen excōicatus eſt.Et idem dicit glo. de ſciſmaticis nifi forte in ſummo pontifice: cum duo crearētur ⁊ quilibet crederet ſe papam. Hec glo. ſūmaria: vltima tameneius pars videtur intelligenda cū haberent iuſtam cauſam credendi illud ⁊ rationes eſſēt vehementes ꝓ vtraqꝫ parte vt̓ accidit tempore ſciſmatis inter vrbanū ⁊ clementem. ¶ In dicto. §.querens gr̄anus vtrum lapſi poſt baptiſmuꝫ incrimen ⁊ penitentes valeant ꝓmoueri ad ordīesvel dignitates vel curam aīarum. Et iam ꝓmotivaleant poſt lapſū ꝑmanere in ordinibus dignitatibus iam ſuſceptis ⁊ ad alia ꝓmoueri. Arguitad partes nagatiuam ⁊ affirmatiuam multū diſfuſe: demū dat duas ſolutiones ꝑ diſtinctionemharum prima eſt ꝙ ſi eos vere penitet nō fictepoſſunt ꝓmoueri ⁊ in ſuis dignitatibus ꝑmanere ⁊ ordines exequi: ⁊ ad ſuꝑiores aſcēdere. Sificte penitet: ita .ſ. ꝙ non odium criminis: ſed timor vilitatis ⁊ amiſſo ꝓprij gradus ⁊ ambitiocelſioris ad pnīam inducit. Et tales non debetp̄moueri vel manere in ſuſceptis: hec dicit in. §.quo igitur. an̄. c. vt ꝯſtitueretur aliā ſolutionemponit in. §. pn̄t ⁊ aliter an̄. c. ſacerdotes .ſ. peccatacōmiſſa: aut ſunt occulta: ⁊ ꝓpter talia non ꝓhibētur ꝓmoueri ⁊ ꝑmanere in ſuſceptis facta ſecreta penitentia. Aut ſūt manīfeſta ⁊ ꝓpter taliaqꝛ ſcandalicant: nō pn̄t nec debent ꝓmoueri velexequi in ſuſceptis. Sꝫ vtraqꝫ ſolutio eſt imꝑfecta ⁊ ſatis ꝯfuſa: nec ſimpliciter vera: ſed cū additione pōt ſaluari. Nā quo ad primā ſolutionēdiſtinguendū: qꝛ aut crimina ſut talia que inducunt irregularitatē: ⁊ talibus irreptiti: non pn̄tꝙ tumcunqꝫ peniteāt abſqꝫ diſpēſationē ordīari

vel beneficari vel vti ſuſceptis: exemplū in enormibus: vel in homicidio: vel mutilatione hereſiſciſmate. Simonia in ordine ſuſcepto: dignitate⁊ beneficio curato etiam occultis: in quibus ſolus papa diſpenſat. Et in mediocribus criminibus cū ſunt notoria: vt in adulterio: ſacrilegio:inceſtu: ⁊ hiꝰ. in quibus etiaꝫ aliqn̄ ep̄i diſpenſātSi aūt crimina non indicāt irregularitate pn̄tqui illa ꝑpetrarunt ⁊ ꝓmoueri ⁊ vti ſuſceptis ſine aliqua diſpenſatione ꝑacta tn̄ penitentia interiori: ſi nō ad ꝑnitiem ſui: ſed ad ſalutem volūtſacr̄m ordinis acciꝑe vel vti ſuſceptis. Sed cumvlterius queritur: ſi ꝑ prelatos d̓bꝫ cū hiꝰ criminoſis qui indigent diſpenſatione: diſpēſare. Tūchabere pōt locum prima ſolutō gr̄ani .ſ. ꝙ nō dꝫcū apparet non vere: ſed ficte penitere qͣꝫuis poſſit. Sed ſi vere tunc pōt ⁊ congruit cum eis miſericorditer diſpenſari ẜm. c. poderet. ⁊. c. dn̄o ſancto. In homicidio ex malicia nō ꝯſueuit diſpenſari ⁊ ſi poſſit: quo ad aliam ſolutionē ſupplēdūē: quia ſi occulta talia ſint enormia: que vt dictueſt inducunt irregularitatē: indigent hiꝰ illaqueati diſpenſationē. Si nō ſunt enormia per penitentiam ſecretam purgata non impediūt. Manifeſta vero ſeu notoria ſi ſint enormia vel etiaꝫmediocria vt adulterium: ſacrilegium: ſodomiticum: ⁊ huiuſmodi indigent qꝛ ea perpetrarūtdiſpenſatōne: ſi non ſunt notoria .ſ. per confeſſionem in iudicio vel ꝯfictionem: vel euidētiā factiq̄ nulla poſſit tergiuerſatione celari: qͣꝫuis a multis ſciantur non indigent talia diſpenſation: ſedpenitentia priuata purgātur. Predicta ſatis elici poſſunt ex glo. ſūmaria: diſ. 50. §. vbi ponunt̉multe circa materiam opinionis varie ¶ In di.i. de pe. querens vtrum peccata commiſſa ſolacordis cōtritione ⁊ ſecreta ſatiſfactione abſqꝫ ſacramentali confeſſione: cum adeſt facultas: poſſint peccata deleri: vel ſit neceſſaria ip̄a cōfeſſioArguit pro ⁊ contra valde diffuſe. Demum in vltimo. §. non determinat: ſed relinquit iudicio lectoris: quaꝫ ſequatur opinionē. Dicit tamē glo.ſummaria: ꝙ Gr̄anus qͣꝫuis non determinet: vtdetur tamen declinare ad hoc ꝙ ſit neceſſariaconfeſſio ad remiſſioneꝫ peccatorum: ſi adeſt facultas ad quod facit. c. vltimum. Eandem queſtionem mouet magiſter ſen. in. iiij. Et ſimili modo indeterminatam reliquit. Sed. b. Tho. in. iiijibi in expoſitione littere: dicit ꝙ tunc temporispotuit vtraqꝫ opinio ſine preiudicio eterne ſalutis teneri .ſ. ꝙ confeſſlo eſſet neceſſaria vel nō: ſꝫpoſtqͣꝫ ꝑ innocentium tertium eccleſia determīauit: ⁊ p̄cepit omnibus ꝑuenientibus ad vſū ratōius: vt ſaltē ſemel in anno debeāt ꝓprio ſacerdoti ꝯfiteri: tenere ꝑtinaciter ꝙ n̄ ſit neceſſaria ꝯfeſſio vocalis que fit ſacerdoti: eſſꝫ hereticū ⁊ ꝯtraclaues eccleſie: veꝝ eſt ꝙ ꝑ ſolam ꝯtritionē queſine ꝓpoſito ꝯfeſſionis ⁊ ſatiſfactionis nulla eſſetque ꝯtritio catur ex gr̄a dei pct̄a remittunt̉. Sꝫ