TitulusXI.

telligentiam ſubſtātias ſeꝑatas influere noſtrisintellectibus radios ſeminales. Un̄ notet platocū iſtis noſtrum diſcere eſt potius reminiſci.¶ Precipit ⁊ hinc quorūdam latratus ſalomoninſanos ſub tali forma ꝓdire. Ex nihilo nati ſumus: ⁊ poſt hec erimus tanqͣꝫ n fuerimus. Unꝰeſt enim interitus hominū ⁊ iumētoꝝ: homo iumento non habet amplius. Ibi eſt plato fouesorigenem: quo anime ſimul fuerint create: necnon ꝙ poſtqͣꝫ felicem vitam fuerint adepte iteꝝad corꝑa inciꝑe velle reuerti ⁊ illius vite felicitate finita: miſerijs huius adhuc ꝑegrinationisinuolui. Idemqꝫ de angelis ſenſit ſecūdus. IbiPitagoras inſinuas naſoni aīas in diuerſa corpora trāſire: ⁊ ad ꝓpria interdū reuerti: ꝗ amboauctores in circuitu ambulabāt: dicētes ſecularenaſci cū vniuerſis accidētibus ſuis: aut completis ꝗndecim miliū vt voluit primus: aut. xxxvi. miliū ſicut docuit ſecūdus annoꝝ circulusGymnaſia in ſuꝑ ibidem ꝑſonant: quorundamaīas ab angelis creatas platōne p̄ſidente: ſubſtātias ſeꝑatas eſſe folū quadragintaquīqꝫ vel circa: ẜm numeꝝ circuloꝝ orbiū Ariſtotele methaphyſico diſputante. Et angeloꝝ numeꝝ in ſacrislr̄is ꝯtentum: non ſubſtantiaꝝ ſed virtutum eſtimandū rabbi moīſe garriante. Neſcio an ſimphoniam vel ſpūm dixerim ſtridētem quoſdaꝫdubios ſonos qui obaudiūtur exinde innumeri epycuro cantante pſallerant: ventrem adorātes: quorum orationi Salomon recitat dicensHoc itaqꝫ viſum eſt mihi bonum: vt comedatquis ⁊ bibat ⁊ fruatur leticia ex labore ſuo. Ethec eſt pars illius. Ubiqꝫ relinquamus figna leticie: qm̄ hec eſt pars noſtra: ⁊ hec eſt ſors noſtraAudiebatur illum etiam cerinthiani credentespoſt reſurrectionē corpoꝝ omnibusⁱ carnis voluptatibus mille annoꝝ ſpacio frui. Sarracentquoqꝫ ⁊ nōnulli iudeoꝝ circa hiꝰ atria ſaltant fabulantes: poſt vitam pn̄tem flumina lactis mellis ⁊ vini a ſe loco retributionis habenda foreConfuſionē ante medos hec varietas gignit: vthonorem: gloriā diuitias: potētiam corꝑis: ſanitatem ⁊ ſpem ſēſus: paruicaces ⁊ vigiles moresprudentiam artiū: victorioſam induſtriā: ſpeculationē cōmunem vie cognitionē poſſibile quiſqꝫ ꝓpria volūtate dicat eſſe ſūmum hominis bonum. Ibi nempe hec ⁊ plura legūtur. ¶ Cuiuſdam etiam clamor inde ad aures torquati vſqꝫperuenit. Aut deū nō eſſe: aut nullū fore in ſecūlo malū dicentis: ſub quo non pauci diuinā ꝓuidentiam ad inferiora non ꝑuenire contendūtStoyci ibi blaſphemant ẜm quendā ordinē cauſaꝝ intranſgreſſibilem de neceſſitate om̄ia euenire. ¶ Erexit ſibi ſpecialiſſimum thronū in prefato nemore multiplicius plato dicens vt traditGreg. nicenus triplicem ꝓuidentiam eſſe: quaꝝprima ē ſūmi dei qui primo ⁊ pͥncipaliter ꝓuidetſpūalibus ⁊ intellectualibus. Conſeq̄nter vero

toti mundo: qͣꝫtum ad genera ⁊ ſpēs ⁊ vniuerſales cauſas que ſunt corꝑa celeſtia. Secunda v̓oeſt qua ꝓuidetur ſingularibus aīalium ⁊ plantarum qͣꝫtum ad generationē ⁊ corruptionē: ⁊ mutationes alias qua attribuit dijs qui celū circueunt: ſicut poſt eū Ariſtote. hanc obliquo circūlo dedit. Tertiam vero ponit reꝝ que ꝑtinēt adhumana vitam: qua quidem reddit demōibusquibuſdā exiſtentibus circa terra: qui ẜm eumſunt hūanaꝝ actionum cuſtodes. Licet ſecunda⁊ tertia ſint depēdētes a prima. Inſerunt cetericaſus in gloria ꝓnenire. ¶ Alij autumat formasoēs accidentales eſſe. ꝯ inueqꝫ flui: ⁊ nunqͣꝫ niſiꝑ inſtans aliqualiter ꝑmanere. Certam ſedem invna ꝑte celi plures ex illis deo locant ⁊ alibi nōmanet: Quos īpugnāt alij a rebus naturalibusomne actionem auferētes quaſi ſe ſolo in qualibet creatura deus ꝑticulariter agat: illa n̄ agēte.Canit ⁊ homerus ſolem vel iouem intellectumilluſtrare. Ait enim. Talis ē intellectus in dijs ⁊hoībus terrenis: qualē in die īducit pater virorumqꝫ deorūqꝫ. Scriptuꝫ eſt ibi. Fatis agimurcredite fatis: non ſolicite poſſūt cure mutare rati ſtamina fuſi. Quicꝗd patimur mortale genusuicquid facimus venit ex alto. Om̄ia recto tramite vadunt: pͥmuſqꝫ dies dedit extremū non īla deo vertiſſe licꝫ. Auditur ibi mors īdiuiduanoxia corpori nec parcens anime. Iterum ſi oraueris ibi vt bene tibi ſuccedat epicurus obſtabit ꝙ deus de nobis non curet. Impugnabantſtoici quia de neceſſitate cūcta cōcurrunt. Perturbabunt egyptij: aſſerentes or̄onibus noſtrisdeum mutari. Protraheris ab hermete vt ſtatuas adores vel idola: quo in illis ſit aliquis maieſtatis diuine. Ait enim. b. Augu. referete viij.ciui. dei ſicut deus effector eſt deorū celeſtiū:homo fictor eſt deorū qui in templo ſunt: humana proximitate contenti: ſtatuas dico animatasſenſu et ſpiritu plenas tantaqꝫ facientes et taliaſtatuas futurorum preſcias: eaſdem de ſomnijset multis aiijs rebus predicētes et ībecillitateshominibus faciētes eoſqꝫ curates triſtitiam: letitiamqꝫ dates pro meritis. Ferale eſt iſtud et horridum nimis: ire ad demones compellēs quosvenerabilia numina vocat preſtigioꝝ multipliciter effectiua: aliqua monſtruoſa inde diſcurrūt:humana pariter et feriter et ferina: quia in vnaeadēqꝫ ſentētia quedā vera et quedam falſa ponūtur: vt ē illud ꝙ ſpiritus ſūt naturaliter maliet virtuoſis viris infeſti. Ait nanqꝫ in epl̓a Porphyrius ad nepotē. Quoſdam opinare eē qͣſpirituū genus cui exaudire magos ſit propnoſtra fallax omni forme ſimulas deos ⁊ demones et animas defunctoruꝫ: et hoc eſt qd̓ efficiaque videntur eſſe vel bona vel praua: cererūqꝫcirca ea que bona vere ſunt nihil opitulari: immo vero iſta nec noſce: ſed et mala ꝯſiliare: et inſimulare atqꝫ impedire et inuideri v̓tutis ſedu-