Capituluꝫ.IIII.
⁊ id defendētibus: erecto ſuꝑcilio ⁊ buccis inflatis. Labia noſtra nobis ſūt: quia noſter dn̄s eſtInter eoꝝ inexplicabile labyrintum: reperio diffinitum pecuniā eſſe deum: quem crediditꝭ animā mundi: quam tū̄ verus deus māmonam appellauit: cui nemo pōt cum deo ſeruire. Uideatquiſꝗs vult veritate impugnare: qͣꝫtuꝫ expediatnondū roboratis in fide: vt ſunt cōiter adoleſcētuli ſtudentes ⁊ plures alij: porphirij videreᶠ ſpeculationes ſublimes ꝗ diabolici appollinis fultus oraculo: in dn̄m xp̄m ⁊ eius cultores: acerrime auſus eſt blaſphemare: in libris quos elogion ꝓphetias appellat: iudeoꝝ ſectam ⁊ cultū xp̄ianis preponēs: nec ipſe ritu vel ſacr̄is hebreus.Hic cum ceteris ph̓is: non folū credunt tacētesp̄teritam xp̄i ⁊ aliorum factam ⁊ futuram reſurrectionem: ſed negant ꝑſtrepentes eam fore poſſibilem. Platonicus etiam quidem in eundemredemptorē ꝙ ſit incarnatus inſurgit et ſui magiſtri fretus auctoritate nequiſſima ſcribit nullus deus miſcetur hoī. Hi acutiſſimis diſputatargumētis deo ſcientiam futuroꝝ ineſſe n̄ poſſeꝯtra illud catholicum. Uocat que non ſunt ſineea que ſunt. In quoꝝ nequiſſimū dogma multꝭſophiſtantibus vanis armatus incidit Tullius:qui dum libeꝝ arbitriū nititur ꝯſeruari cū inſipiēte deū negat in corde ſuo: ſicut in libris eiusde natura deoꝝ: ⁊ de diuinatione monſtrat̉: hereſiarcham Ariſtotelē fuiſſe n̄ dubitant ꝗ viderūteius virulentā doctrinā acqͣꝫ ſeditioſam ꝑiterqꝫcredūt. b. Aug. theologoꝝ p̄cipue ꝗ euꝫ ſic appelat li. viij. c. xij. In his gymnaſijs dicaꝫ an aīaruꝫlupanaribꝰ: garriūt Plato ⁊ platōici: ſtoici: achademici: priores ⁊ noui: porphyrius: ⁊ cicero d̓ republica ſcribens cū corꝑibus aīas beatificari n̄poſſe: quaſi deus que celeſtem aīam corporū ergaſtulis deſtruxit ī terris: corꝑa mūdata ⁊ reſtituta aīalibus beatis ſuꝑ ethera locare n̄ poſſit.Audio hic nobiliſſimū illū vt eoꝝ laudibꝰ vtar:attonitis auribus intonarē plotinū ⁊ aīas ꝓſtituere manibus infernalibus hec pferēte: hominūaīe ſunt demones: ⁊ fiunt ex hoībus lares ſi homines meriti ſūt. Lemures v̓o ſi mali ſeu lanijmaneſqꝫ dij ſūt. Tremēdū quoqꝫ iſti hoīes quoiam exꝑiunt̉ infernū n̄ admittunt ſed tm̄ purgatorias penas hic vel in futuro. Un̄ eſt illud Maronis platōni cos imitati: vbi cū dixiſſet in ſextoeneidos de terrenis corꝑibus moribūdiſqꝫ mēbris: ꝙ aīe hinc metuūt: cupiūt: gaudētqꝫ: dolētqꝫ: Nec auras ſuſcipiūt clauſe tenebris et carcere ceco ſecutus adiuxit. Non tn̄ omnē malū miſeris nec funditus oēs corꝑe excedunt: penituſqꝫ neceſſe ē. Multa diu ꝯcerta modis molleſcere miris. Ergo exercētur penis veterūqꝫ malorū ſupplicia expendūt. Alie panduntur in auesſuſpenſe ad ventos. Alijs ſub gurgite vaſto infectu eluitur ſcelus aūt exurit̉ igni ⁊c̄. O mittamcum ſuis falſitatibus iſtos: ⁊ parūper ad eorun
dem gentiliū vrbanam ſeu ciuilē thelogiā trāſeamus: armati cū optima fide. Philoſophi cumip̄o Platōne quoꝝ extitit theologia ſecūda: pluribus dijs ſacrificandū ſanxerunt. Ipſiqꝫ demonuꝫ turbā ſacrificijs dicā an ſacrilegijs honorarunt. Hi turpia ⁊ obſcena ad quoſdaꝫ myſticosſenſus actuuꝫ nature reducunt: quo ſimplices:vt archana diuū deuotione maiori venerari eaſtuderētur: teſtis ē Uaro. Hinc eſt ꝙ tandē ſaentes romani nume pōpilij libros: leges ſacrotradentes iuſſerūt cremari: cum tn̄ adhuc eēntgentiles: ſunt libri hiſtoriales gentiliū atqꝫ poetici his ſuꝑſtitionibus pleni: ſed ⁊ Seneca ethnicꝰin deriſionem illoꝝ deorum: ait. Ille viriles partes amputat. Ille lacertos ſecat: vbi iratos deostimēt: qui ſic ꝓpicio merētur: ſed ⁊ ip̄e Senecaqui deos illorū deridebat venerabatur: ⁊ venerandos eſtimabat cultū exteriori eos deos in tēplis: vt in hoc cōcurrerent cū populis in qͦ eratmendacium pernitioſum: vnde mortale ẜm. b.Tho. 2ª 2ᵉ. De Gregorio magno dic̄ predictꝰ do.Ioan. do. car. ꝙ om̄es libros quos potuit habere titiliuij comburi fecit: quia ibi multa narrantur de ſuꝑſtitionibus idoloꝝ.C.§. IIII.De philoſophia rationali que videtur cōprehēdere logicaꝫ ⁊ phīcamſeu naturalē phīam: que in ꝯtentione verſari videtur ꝙ nō multum expediat moderno tempore precipue predicatoribus in populis. Sic aitprefatus do. Io. car. Nolo ꝙ aliquis mihi obijciat noſtros theologos etiā. b. Aug. plurimū diſputare: ad quos vtiqꝫ neceſſaria eſt logica cumphiloſophia. Dicit enim. b. Hiero. Si ꝗs volensdiſputare ꝯͣ mathematicos imꝑitos matheſeosriſui patebit di. xxxvij. qui de menſa. Nam olimcreſcēte fide ⁊ mūdana phīa aduerſus veritatēſe armante: opus fuit cōtra hereticos ſophiſtasprudēter in ſcholis: in ꝯſilijs: in ſermocinationibus: ac etiā vulgaribus p̄dicationibus: diſputationibus vti. Erant tunc catholicis mixti: arriani: manichei: ſabelliani: donatiſte: ⁊ alij qͣꝫpluresſicut hodie inter catholicos ambulabāt fraticelli vſurarij: et ceteri publicani fatales ꝗ fatis credūt. Deſtini qui oīa putāt de neceſſitate euenire.Geneologi gubernationē humanaꝫ ſyderibusꝯcedentes. Beſtiales aliā vitam a pn̄ti negantesEt multe alie hereſes: que pro maiori parte nōforent: ſi phīa ſeculi nō vociferaret in ſcholis: n̄diſputaretur in templis ⁊ maxime in p̄dicandoSicut igitur tunc tꝑis fortaſſis opus erat: ſcirealiquos ſophiſmatū artem ⁊ illorum hereticoꝝerrores preuia theologia veraci: ad reuincendūillos prophanos. Sic nūc expedit aliquos forequi ſcire laborēt ſacre ſcripture medullitus cōtinentiam iura canonica ⁊ quedam alia catholica que ad conſeruationem recte viuentium adꝯfutationē incedentium oblique maxime valēt