Capituluꝫ. VII.

Beati ꝗ habitant in domo tua dn̄e. Beatus aūteſt qui hꝫ quicꝗd vult .ſ. boni. Hoc aūt ibi poſſidet. Nā tunc implet̉ omne deſideriū hoīs: ſcd̓millud p̄s. cij. Qui replet in bonis deſideriū tuuꝫ.Et omne humanū ſtudiū ibi ꝯſumationē ſuamaccipit. Qd̓ quidem patet diſcurrenti ꝑ ſingula:ẜm. b. Tho. in. iij. ꝯtra gentiles. c. lxiiij. Si quidēſepteꝫ deſideria in hoīe reꝑiuntur: que hic nūqͣꝫrepleri poſſunt ſed tm̄ ibi. Primū eſt deſideriuꝫcognitiōis. 2ᵐ deſiderium virtutis. 3ᵐ deſideriūhonorationis. 4ᵐ deſideriū ſame ſeu noīatiōis.Quintum deſiderium diuitiaꝝ poſſeſ. Sextumdeſiderium delectationis. Septimū deſideriuꝫvite ꝯſeruationis. Quantum ad primū. Omneshomines natura ſcire deſiderāt: vt ait phūs: qd̓quilibet in ſe experitur. Et qꝛ qn̄qꝫ ſcire queritque non ſibi ꝯuenit: vel in debito modo viciumincurrit curioſitatis. Propter quod dr̄ Ecc̄s. iijIn pluribus oꝑbus eius .ſ. dei nō fueris curioſus. Eſt igitur naturale deſideriū hoīs inqͣꝫtumeſt intellectualis nature de cognitione veritatisqd̓ habebis hic vtcunqꝫ ꝑſtudiū vite ꝯtemplatiue ſꝫ imꝑfecte. Un̄ dr̄ Sap. ix. Difficile eſtimamꝰque in terra ſunt: ⁊ que in ꝓſpectu ſunt: cū labore inuenimus: que aūt in celis ſunt quis inueſtigabit .ſ. vt īueniat. Et mercurius trimegiſtus dicit: ꝙ ea que ſcimus ſunt minima pars eoꝝ queignoramus. Nunqͣꝫ ergo hic ſatiatur iſtud deſideriū: ſed ſemper cupimus magis ac magis ſcire. Sed in ciuitate dei noſtri triūphanti in viſione beatifica dei: oīa que natura intellectus ſciredeſiderat: ei innoteſcent. In ea enim vt in ſpeculo relucēt rōnes ⁊ virtutes oīm creaturum. Un̄Hiere. xxxi. dr̄. In illa die nō docebit vnuſꝗſqꝫꝓximum ſuum dicens. Cognoſce dn̄m. Omnesenim ſcient me a maiori vſqꝫ ad minore. Eſt ⁊ ſecundū deſideriū hominis: ẜm ꝙ habet rationēqua inferiora pōt diſponere. Quod quideꝫ ꝓſequūtur homines ꝑ ſtudium vite actiue ⁊ ciuilisquod deſideriū principaliter eſt ad hoc: vt totavita hominis ẜm rōnem diſponatur qd̓ eſt viuere ẜm virtutem. Cuiuſlibet enim virtuoſi finisin oꝑando eſt ꝓprie virtutis bonū: ſicut fortis vtfortiter agat: prudētis vt prudenter agat ⁊ ſic dealijs: Sed claꝝ eſt ꝙ nullius hic impletur deſideriuꝫ tale: vt ſemꝑ virtuoſe oꝑetur ſine aliquodefectu. Sed vt dicitur. iij. Reg. viij. Non eſt hōſuꝑ terram ꝗ faciat bonū: ⁊ n̄ peccet. Et in ꝓuer.xxiiij. Septies in die cadit iuſtus. Sꝫ impleturhoc deſideriū in pr̄ia oīno: qꝛ ratio in ſummo vigore erit diuino lumine illuſtrata: ne a rectitudine deficere poſſit. Apoc. xiiij. Sine macula ſuntan̄ thronū dei .i. ſine aliquo defectu vicij. Conſequūtur aūt ciuilē vita quedā bona quibus hōindiget ad ciuiles oꝑatiōes: vt honoris ſublimitas. Eſt igitur tertiū deſideriū homīs de honoreMultū .n. appetitur. vn̄ Tullius. Honus alit artes: quiqꝫ ad ſtudia accēdunt̉ gl̓a. Hanc ſublimi

tatem honoris hoīes inordinate appetentes: ambitioſi ⁊ ſuperbi fiunt: ⁊ multa mala faciūt ꝯtradeum ⁊ ꝯtra ꝓximum: vt patet de Hieroboā quitimēs amittere regnū ſi ppl̓s iſrael accederet adtemplū in hieruſalē iuxta mandatū dei: fecit vitulos aureos: quos ppl̓s adoraret. iij. Reg. xij.Et abſalon fecit ꝯiurationē ꝯtra pr̄em. ij. Re. xvSed nec iſtud deſideriū implet̉ hic. Un̄ Alexarider magnus cū audiſſꝫ ab aliꝗbus ph̓is ꝙ erātplures mūdi: cepit ſuſpirare: eo ꝙ vix adhuc vnū in dn̄io ſuo hr̄et: quaſi deſiderās ⁊ alijs dn̄ari. Sed in ciuitate dn̄i ꝑ dei viſionē ad ſūmumhonoris ⁊ potētie ſublimātur: inqͣꝫtū deo quodāmodo vniūtur. Et ꝓpter hoc cū deus ſit rex ſeculoꝝ: ⁊ ip̄i deo ꝯiuncti reges dicunt̉. Apoca. xx.Regnabūt cum xp̄o ⁊c̄. ¶ Conſeꝗtur etiā ciuilēvita ⁊ alid̓ appetibile. Quartū .ſ. fame celibritasꝑ cuius inordinatū appetituꝫ hoīes efficiunt̉ vane glorie cupidi. Et vt dicit Sen̄. Nulla eſt tā excelſa v̓tus qͣ dulcedine gl̓e non tangat̉. Sꝫ vt dicit Boe. de ph̓ica ꝯſol̓. O gloria gl̓a. Quid aliudes qͣꝫ in milibus hoīm inflatio quedaꝫ aurium:Beati aūt in ciuitate ſuꝑna ꝑ illam viſioneꝫ reddūtur celebres ei famoſi: n̄ ẜm eſtimationem vellaudē hominū que aliqn̄ eſt falſa: qꝛ vt dr̄ ꝓuer.i. gl̓iant̉ cū malefecerint: ſꝫ vera in dei ⁊ ſanctoꝝalioꝝ iudiciū. Et ideo ī ſcriptura ſepe beatitudoilla al̓a noīatur: vt in p̄s. Exultabunt ſācti in gl̓a¶ Eſt ⁊ aliud quintū genus bonoꝝ: qd̓ appetit̉in ciuili vita .ſ. diuitie: ꝑ quaꝝ inordinatū appetitū homines efficiūtur auari: illiberales: iniuſtimultipliciter. Sed vt dicit Ambo. ſuper lucam.Mens auari vinculis cupiditatis aſtricta ſemꝑauꝝ videt .ſ. in mente ſemꝑ argentū cogitat: gratius aurū qͣꝫ ſolem intuet. Ipſa .n. omnino a deopetit auꝝ. Sed nec ſatietas vnqͣꝫ nec finis aderitcupiditati: di. xlvij. ſicut hi. Et poeta. Nunqͣꝫ pecunia triſtis ſatiatur auarus: potibus hydropicus: ariditate focꝰ. In illa aūt beatiudine eſt oīmbonoꝝ ſufficientia inqͣꝫtum beati ꝑfruuntur illoqui comp̄hendit omnium bonoꝝ perfectionemPropter quod dicitur Sapientie. vij. Uenerūtmihi om̄ia bona pariter cū illa. Et in pͣs. cxi. Gloria ⁊ diuitie in domo eius. ¶ Sextū deſideriumhominis eſt quod eſt ſibi ⁊ alijs animalibus cōmune: vt delectationibus perfruātur: quod homines cōſequuntur per vitam voluptuoſam: etper eam efficiuntur intemperati ⁊ incontinētes⁊ inde mortē ſibi accelerant: infirmitates incurrūt: ſamam perdūt. Plures occidit voluptas qͣꝫgladius ait Sen̄. Sed nec tn̄ his fatiantur: īmobeſtiales fiunt. In illa aūt ciuitate eſt delectatioꝑfectiſſima: tanteqꝫ ꝑfectior ea que per ſenſū eſt:quāto illud bonū in quo delectabimur: maiuseſt omni ſenſibili bono ⁊ magis intimū ⁊ magisꝯtinue delectans: qͣꝫto etiam illa delectatio ē magis ab oī ꝑmixtione ꝯtriſtantis libera. p̄s. xv. Delectationes in dextera tua .i. in gloria. vſqꝫ in finē