Titulus.X.
in ſe quodammodo comprehendebat: virtusautem eſt quedam bonitas virtuoſi. Nam ſcd̓meam dr̄ quis bonus et opus eius bonū. Oportꝫergo bonitatem diuinā oēs virtutes ſuo modocontinere: vn̄ nulla earū ẜm habitū in deo dicit̉ſicut in nobis. Deo .n. non cōuenit bonuꝫ eē peraliqd̓ aliud ſuperadditū ei: ſed per eſſētiā ſuam:cū ſit omnino ſimplex. Nec etiā per aliquid eēntie ſue additū agit cū actio ſua ſit ſuū eſſe. Nonigitur virtus in eo eſt aliquis habitus: ſed eſſentia eius. Preterea habitus eſt de genere accidētis. In deo aūt nullū eſt accidens: igitur virtusin eo nō eſt habitus. Uirtutū aūt que circa vitāactiuā ſunt: quedā ſunt circa paſſiones: quedaꝫcirca actiones. Circa paſſiones ſunt fortitudo ettēperātia. Et qꝛ paſſiones que habēt moderariper eas ſunt in parte ſēſitiua: in deo aut non eſtpars ſēſitiua: ſed ſolū intellectiua: ideo tales virtutes non ſunt in deo ẜm ꝓprias rationes. Et qꝛquedā harū ſunt ẜm inclinationeꝫ appetitus inaliqd̓ corporale bonū delectabile ẜm ſēſū: vt cibi: potus: venerea: cōtra quoꝝ cōcupiſcētias ſūtſobrietas: caſtitas: tēperātia. ⁊ hiꝰ. Ideo cū coriales delectatiōes a deo ſint remote: predicte virtutes nec proprie nec methaphorice de d̓o dicūtur in ſcripturis. Alie vero que ſunt paſſiōes ẜꝫinclinationē appetitus in aliqd̓ bonū ſpūale: ſicut eſt honor: dominiū: victoria: vindicta ⁊ huiꝰ:que ſunt circa timores ⁊ audacias ⁊ hiꝰ: vt fortitudo: magnanimitas: māſuetudo: patiētia et hiꝰ:quāuis in deo proprie nō ſint: eo ꝙ ſūt circa paſſiones: que in deo non ſunt: tamē methaphoricein ſcripturis dicūtur de deo per ſimilitudinemeffectus: vt .i. regū. ij. Nō eſt fortis ſicut deus noſter. Et numeri. Querite māſuetū. Sed ille virtutes que ſūt circa actiones: vt magnificētia: veritas iuſticia: liberalitas: prudētia: et iniellectuset hiª. De diuine ꝑfectioni nō repugnāt. Huiuſmodi enim virtutes ſunt quedam perfectionesvolūtatis et intellectus: que ſunt principia operationū abſqꝫ paſſione. In deo aūt eſt voluntaset intellectus nulla cares perfectione: igitur hedeo deeſſe non poſſunt. Et quātum ad prudentiam cum cognitio ordinās volūtatē ad agēduꝫprudētia ſit. qꝛ ẜm phūꝫ. vi. ethi. Prudētia eſt recta ratio agibiliū. Diuina auteꝫ voluntas determinatur ad vnum in his que ſunt alia ab ipſo ꝑcognitione ſuam: ergo in ipſo eſt prudentia. Unde dicitur Iob. xxvi. Apud ipſuꝫ eſt prudentia ⁊fortitudo. Quantū ad iuſticiam ſic probatur. Exhoc ꝙ deus aliquid vult: et illa que requirunt̉ad ipſuꝫ. Quod aūt ad perfectiōeꝫ alicuiꝰ requiritur eſt debitum vnicuiqꝫ. Ad iuſtitiā auteꝫ pertinet vnicuiqꝫ qd̓ eſt ſuuꝫ diſtribuere: igit̉ in deoeſt iuſtitia. Unde in p̄s. x. Iuſtus dn̄s et iuſtitiasdilexit. ¶ Quantuꝫ ad liberalitateꝫ ſic patet. Denon vult cōmunicare alicui ſuā bonitateꝫ: vt aliquid inde ſibi accreſcat. Sed qꝛ ipſū ꝯmunicare
pſibi conperiiēs pt ſonti hoxiitatis Care arltenon propter aliquod cōmoduꝫ ex datione expectatum: ſed propter ipſā bonitate et cōuenientiādationis eſt actus liberalitatis: vt patet per ph̓miiij. ethi. Deus igitur maxime eſt liberalis. Andeet Auicena dicit. Ipſe deus ꝓprie liberalis dicipoteſt. Nam oē aliud agens preter ipſum ex ip̄oſua actione aliquod bonuꝫ acquirit: qd̓ eſt finisintētus. Eius libertateꝫ oſtēdit p̄s dicens. cxlviAperis tu manū tuiā ⁊cͣ. Quātū ad veritatē oīditur ſic: om̄ia q̄ a deo eſſe accipiūt: neceſſe eſt utip̄ius ſimilitudinē gerant: in qͣꝫtum ſunt: ⁊ in qͣtum bona ſunt: ⁊ ꝓprias ratōnes in diuino intellectu habent: hoc aūt ad veritatem ꝑtinet ſcd̓mph̓m. iiij. ethi. vt .ſ. in factis ⁊ dictis aliquis talē ſiexhibeat qualis ē. Eſt igitur ī deo veritas. Ro.iij. Eſt aūt deus verax. Quātū ad virtutē artispatet. Omnium .n. eoꝝ que a deo ꝓdeunt in etratio ꝓpria in intellectu diuino eſt. Ratio adtifiende in mente facientis ars eſt. Dicit aūt phivi. ethi. ꝙ ars eſt recta rō rerum a nobis factiliū. Eſt igitur ꝓprie ars in deo. Un̄ dicitur ſapīevij. Omniū artifex docuit me ſapīam. Que tamēars in mente diuina non ē accidens vt in menteartificis hominis: ſꝫ ipſa eſſentia ſua. Sunt etiāin deo ꝑfectiſſime amor ⁊ gaudiū ſeu delectationon ꝓut ſunt paſſiōes appetitus ſenſitiui. Nulleenim tales paſſiones ꝓprie ſunt in deo cū ſenfitiua n̄ ſit in eo: qꝛ affixa organo corporeo: deus autem corpus nō habet. Et ſi in ſcriptura aliqn̄ dedeo dicatur vt ꝙ ſit iratus: penitens ⁊ hiꝰ: ꝑ ſimilitudinē effectus dicūtur. Sed ſunt amor ⁊ gaudium ꝓut ſunt ẜm actum volūtatis. Hiere. xxxiIn charitate ꝑpetua dilexi te. Phūs dicit ꝙ deꝰſemper gaudet vnica ⁊ ſimplici delectatiōe. Quidam etiam ph̓i poſuerūt reꝝ principiū dei amorem: cui ꝯſonat verbū dionyſij dicetis. Diuinusamor non ꝑmiſit eū ſine germine eſſe. Falſa aūtfelicitas terrena n̄ habet niſi quandaꝫ vmbramillius ꝑfectiſſime felicitatis: vt dicit idem cap. c.Conſiſtit .n. in quinqꝫ ẜm Boetiū de philoſopca ꝯſolatione .ſ. in diuitijs: in voluptate: in ptātfama ⁊ dignitate. Habꝫ aūt deus excellētiſſimādelectationem de ſe ⁊ vniuerſale gaudiū de omnibus bonis abſqꝫ alicuius ꝯtrarij admixtione.Pro diuitijs habet omnimodā ſufficientiam inſe ip̄o omnium bonorū. Pro poteſtate hꝫ infinitam virtutē. Pro dignitate hꝫ omniū entiū primatū ⁊ regimen̄. Pro fama hꝫ admirationē oīsintellectus: ip̄m vtcunqꝫ cognoſcentis. C. §. II.Audiuimus etiaꝫ ex ſacra ſcriptura ex qua fides ex auditu per verbuꝫxp̄i ad Ro. x. In ciuitate dn̄i virtutuꝫ .i. eccleſiamilitanti: que eadem eſt cuꝫ ciuitate dei noſtri. l.cū triūphanti differentes ẜm ꝑfectam ⁊ imperſectam viſionem et poſſeſſionem dei: ꝙ quilibetibi exiſtens eſt ꝑfecte beatus ẜm illud pͣs. lxxxij.