Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.V.

quietatur. Un̄ dauiel ſocij eius quia fueruntabſtinentes caſti fuerunt multū ꝯtemplatiuiacuti ad intelligendū viſiones reuelatōnes diuinas. Moiſes fuit mitiſſimus hominū cumdeo frequēter loquebat̉: vt homo amico ſuoOportet etiam ꝓpriam voluntatē obedientiaꝫmortificare: cupiditatē liberalitatē vel pauꝑta extinguere. Per pnīam vicia expellere: neminem ledere: que oīa ꝑtinent ad iuſticia. Mortificatio aūt vicioꝝ paſſionū ẜm. b. Tho. 2ᵉ. pertinet ad vitam actiuā. Unde poteſt quis adtemplatiuā bene ꝑuenire: niſi prius fuerit exercitatus v̓tuoſe in actiua. In cuius figurā Iacobprius fuit vocatus qͣꝫ iſrl̓: idem nūcupatus. Iacob interp̄tatur ſupplantator. Iſrl̓ videns deū.Non pōt aūt quis deum videre in ꝯtemplatioſe: niſi prius ſupplātauerit diaboluꝫ: vicia peractionem. Et idem Iacob qͣꝫuis ſeruierit multotꝑe laborioſe rachele hn̄da in vxorem: conīplatiuā ſignificat: fuit tn̄ prius ſibi data Lyque ſignificat actiuā. Et dum conqueret̉ hocum laban ſocero ſuo: rn̄dit. ē ꝯſuetudinishuius regionis: vt minores prius tradantur adptias. Quāuis .n. ꝯtemplatiua ſit prior nobilie ꝑfectione: eſt tn̄ poſterior in via generationis adeptionis. Et hoc cōiter accidit abrenunciantibus ſeculo: vt .ſ. cum intendāt ſe ſubito tradere ꝯtemplatōni or̄oni: prius exercētur in exterioribus actionibus: vt mortificet̉ ꝓpria volūtas multas ſuſtinent tētationes: vel carnis velimpatientie: quas prius non ſenſerant: ꝗbus fortiter oportet reſiſtere. Per actiuaꝫ ergo oportetprius eos mortificari. Un̄ in figuram dicit dn̄sExo. xix. Beſtia que tetigerit monteꝫ: lapidabit̉:quia .ſ. homo adhuc ſubditus paſſiōibus ſenſualitatis: que ſunt cōes nobis beſtijs: ſi monteꝫꝯtemplationis velit tangere per exercitiū: lapidibus ꝑcutitur erroꝝ. Prius ergo oportꝫ haberepēnas virtutum morialiū..Iſ. ii.tium quod Cōcurrit ad ꝯtemplationē: eſt eleuatio mētis ꝯſiderationes quibus quaſi volatur: ſupra ſe tenditẜm illud Tren. iij. Erit ſolitarius: tacebit leuabit ſe ſupra ſe. Triplex eſt aūt ꝯſideratio quibusaīa volat verſus deū. Un̄ dicit p̄s. liiij. in auctoritate inducta volabo requieſcā.Cōſideratio effectuū diuīoꝝ: ex ꝯſurgit ſtuporConſideratio dei iudicioꝝ: ex inſurgit timor.Cōſideratio dei bn̄ficioꝝ: ex exurgit amor.Quantū ad primū pͣs. Mirabilia teſtimonia ⁊cͣ.Oēs creature ſūt dei effectus. Un̄ ſicut effectusteſtimoniū reddit ſue cāe: qꝛ manifeſtat: ſicutpictura on̄dit: cum pulchra ē artem ꝑfectam magiſtri: ita creature dei habeāt mirabiles innumerabiles v̓tutes: pulchritudinē ordinē: durabilitatē hiꝰ teſtificatur magnitudine ſapīe:potētie: eternitatis bōitatis dei. Un̄ aīa merito

obſtupeſcit Abacuch. iij. Dn̄e ꝯſideraui oꝑa tua: expaui admirādo. Cōſideratio ſecūda .j. dei iudicioꝝ mentē eleuat. Ita tn̄ vt timeat. Cum .n. ꝗsꝯſiderat ppl̓s iudeoꝝ: fuit peculiaris a dedilectus: reprobatus eſt. Et gentilis fuit repbus idolatra electꝰ ſibip̄i timere hꝫ: ne ſi nūcbonus deuotus: demū reprobus īueniat̉. Noli ait apl̓s Ro. ix. c. altu ſapere: ſed time. Et deſcēdendo ad particulares cās ꝯſiderando iudamditorem: vocatus a xp̄o ad apl̓atum miſſus abeo ad predicandū miracula facienduꝫ: auditortalis doctrine tanti mgr̄i ad ſacrā admiſſus dominici corꝑis ſanguinis cōionem. Et demū ineuꝫ intrans diabolus: mgr̄m ꝓdidit: ex inde ſeip̄m ex deſperatione ꝑemit. Saul in iſrl̓ melioreo non erat: factus rex dn̄i iuſſu quaſi inuitus:declinans a mandato dn̄i peſſimus effectus ē: ſeip̄m occidens: vt patꝫ. i. Reg. xv. Dauid quē dn̄sinuenit ẜm cor ſuū ex ſublimibus ꝯtemplationibus diuinoꝝ ſecretoꝝ: que patent in pſalterio: inadulteriū cum berſabee ꝓditione homicidiuꝫlapſus eſt. ij. Reg. xi. Moīſes qui clare vidit diuinam eſſentiā ẜm. b. Tho. in ſū. poſt. b. Aug. poſttanta miracula ſūmam ſapīam dei tantam familiaritatē ad aquas ꝯtradictionis de deo diffidens charitatem amiſit ẜm Gr̄a. de pe. diſt. ij. Etpe. de pal̓. in. iiij. Licet tam ip̄e qͣꝫ Dauid vere penitentes de peccato ſuo magni ſint in regno celorum. Quis ergo timeat? Uenite inquit p̄s: videte oꝑa dei ꝯſiderando: terribilis in ꝯſilijs ſuꝑfilios hominū: circa ea que diſponit de eis iuſtereprobādo vel cadere ꝑmittenda. Et vt homoſolū timeat ſed ꝯfidat de dei miſericordia īmēſa: maximos pctōres reduxit ad viā ſalutis penitētia: vt pꝫ ī ſaulo Act. x. In magdalēa Lu. xvijIn manaſſe rege iuda peſſimo. iiij. Reg. vlti. Uolandū ergo vt colūba ꝯſiderationē dei iudiciorum: aliqn̄ in vno lapſus ꝯſiderando ſanctorūinde ſe humiliando. Aliqn̄ in altum ex conſideratione peccatoꝝ reuertentiū ꝯfitendo: vt ſic ꝑſecutione accipitris infernalis euadat. Uolet.mens ꝯſiderationē bn̄ficioꝝ dei que īnumerabilia ſunt. Qn̄qꝫ ſufficiēter ꝯſiderabit vel recompenſabit bn̄ficium creatōnis ſue ad imaginē deiAut gubernationis ꝯtinue ꝓuiſionis aīe corporis. Aut future gl̓e ſibi parate: hec oīa trahūtmentē ad dilectionē feruidā dei. Ut. n. ait. b. Au.Nulla ē maior ꝓuocatio ad amorē qͣꝫ preuenireamādo. Nullus .n. tam fere mentis qui ſi nonvult impendere: vult tn̄ repēdere. Permaximemeditatio ſeu ꝯſideratio dn̄ice incarnationis etpaſſionis. Un̄ Ber. Suꝑ oīa te mihi reddit amabilē o bone ieſu: calix quē bibiſti opus redēptionis nr̄e. Et aduolandū ad hunc locū .ſ. per conſideratione inuitat̉ ſponſa xp̄i: cum dr̄ Can. Surge ꝓpera amica mea: colūba mea veni: in foraminibꝰ petre: ī cauerna macerie. Petra ait apl̓serat xp̄us. Foramina huius petre ſunt vulnera