.X.Titulus

tradidit mundo inſinuādam in ſuo euangelio: ꝑmaxime. In principio erat verbuꝫ inchoati. Petro dixit. Sequere me .ſ. per tolerantiam paſſionis: qd̓ pertinet ad actiua. De Io. vero. Sic eunvolo manere. donec veniā pro eo: qn̄ non quidēauferetur ꝯtemplatiua: ſꝫ ꝑficietur. Simpl̓r autem videt̉ magis dilexiſſe Io. ex pluribus pͥuilegijs conceſſis. Uterqꝫ tamen ⁊ actiuus ⁊ contemplatiuus.De his que pertinent ad contemplatiuam vitam. c. v.hi penUis dabit̉ Mi pas ſicut columbe: ⁊ volabo ⁊ requieſcamp̄s. liiij. Ultimus finis noſter ⁊ beatitudo conſiſtit in contēplatione prime ⁊ ſūme veritatis ſeu viſione dei. Sed ⁊ ph̓i gentiles ſapiētiores ceteris vt Ariſtoteles nō intelligētes claram cognitionē diuinoꝝ que hētur in gloria: poſuerunt ſūmaꝫ hominis felicitatē que hic poſſithaberi in ꝯtemplatione pͥme cauſe ⁊ ſubſtantiaꝝſeꝑataꝝ .i. angeloꝝ. Et qͣꝫuis in pn̄ti vita paucifſimi vacent ꝯtemplationi ꝓpter occupationes neceſſarias ⁊ ineptitudinē hominū ad ſpeculationem: ⁊ pene omnes etiā boni fideles vacent actioni: tn̄ nullus qͣꝫtūcūqꝫ neceſſario occupatur inactionibus: dꝫ omittere ꝗn aliqn̄ vacet ꝯtemplationi .i. ꝯſiderationi diuinoꝝ. Un̄ in figurā Leuiti. xi. declarātur īmundi piſces in aquis ꝗ nō habent pēnulas .i. ꝑuas alas quibus poſſint aliqn̄ſaltum facere extra aquā: vt patet in tinchis. Pſces ꝯtinue verſantes in aquis ſunt hoīes: continuo occupati in actionibus ſeculi. Uerū ⁊ hi debent hr̄e alas ſaltem paruas alicuiꝰ ꝯtemplationis ⁊ ꝯſiderationis diuinoꝝ: ſaltātes ꝑ eas extratumultū ſecularium negocioꝝ: al̓s īmundi ſuntcoram deo. Nec debent comedi .i. incorꝑali ſeuimitari mores taliū: ꝗ ſemper merſi īmorātur inmūdo: qꝛ ⁊ ſi delectabilis: tn̄ noxius cibus ſaluti vt anguille. Sed quilibet ꝑfectus cum pſalmiſta appetit magis inherere ꝯtemplationi dicensQuis dabit mihi ⁊c̄. In quibus v̓bis quatuorpn̄t notari: que exigūtur ad ꝯtemplatiuam vitāPer or̄ones frequētatio: ꝗs dabit mihi.Per morales mortificatio: pēnas ſi. col.Per conſiderationes eleuatio: volabo.Per ſpeculationes delectatio: requieſcam. §. I.Quantum ad primumcum ſufficientia nr̄a ex deo ſit ẜm apl̓m: etiā minima cogitare vel oꝑari: multo magis maxima:vt ſit in ꝯtemplatiōe. Et ideo oportet or̄ones frequentare. Si quis vr̄m indiget ſapīa: poſtulet adeo ⁊ dabitur ei. Iaco. i. ſcribit. Sapientia autēꝑtinet ad ꝯtemplationē: qꝛ eſt cognitio diuinoꝝUn̄ ⁊ p̄s. hic. Quis dabit mihi penas ad volādū

q. d. nullus niſi deus. Nam doctrina ph̓oꝝ ⁊ ſcientiarm dat ad volandū ꝑ ſuꝑbiam non ad deūquia ſcīa inflat: ſed dat ad volādum adiutoriuꝫdeus per gr̄am: non tn̄ dat niſi deſiderāti ⁊ petēti. Lu. xi. dabit ſpiritū bonum petētibus ſe: ſpiritum .ſ. ſapiētie ⁊ intellectus: vt dr̄ de ſancto viroImpleuit eū ſpiritu ſapiētie ⁊ intellectus. Sic ſapiens inquit. Inuocaui: ⁊ venit in me ſpūs ſapiētie. Sap̄. vij. Sed hec or̄o vt ſit deces: plupponitlectionē vel audtōnē ſacraꝝ doctrinaꝝ: vt ex hisſciat qūo mentem debeat erigere: vt .ſ. nō īmaginetur loqui ad deū vt ad hominē corporeū: cuꝫſit deus ſpūs non corpus. Sicut accidit Serapioni abbati magne abſtinētie viro: qui credebatdeū habere mēbra. Et cū orabat: dirigebat mentem ſuā ad deū vt ad hoīem: formās ſibi in mente de deo formam corporeā: quod ab eccleſia eſtreprobatū vt hereſis: deum .ſ. hr̄e mēbra corporea: vt. xxiiij. q. iij. c. penul. Accedētes aūt ad euꝫvenerabilis Io. caſſianus cū ſocio gr̄a viſitatinis ⁊ audientes opinionē eius falſam ex ignotia quā habebat: vix rōnibus plurimis ab errore illo reuocauerunt. Et cum ſimul genua flecterent ad orandū: gr̄as deo agendo de dimiſſioneerroris cepit ille Serapion flere: dicens. Tulerunt dn̄m meum: ⁊ neſcio quo vertā vel dirigaanimū meū. Or̄o ergo ex lectione formata precipue habet poſtulare ꝑſeuerāter ⁊ frequēter virtutes neceſſarias ad ſalutē ⁊ ꝯtemplatōnis actūde quibus in. §. ſequenti.Secundū quod requiritur ad ꝯtemplatiuā eſt mortificatio paſſionuꝫ⁊ viciorū: que ſit ꝑ virtutes morales. Et he ſuntpenne ꝑtinentes ad duas alas. Ille .n. que mortificant paſſiones ⁊ vicia ſenſualitatis .ſ. cōcupiſcibilis ⁊ traſcibilis: vt fortitudo ⁊ temperātia ſuntin ala dextera: qua in ſe ip̄o bene regulat̉ ⁊ a terra erigitur. Que aūt mortificant vicia volūtatispraue: vt iuſticia ⁊ ꝑtes eius: ſunt in ala ſiniſtra:quibus bn̄ ordinatur ꝗs ad ꝓximum. Sꝫ oportet ꝙ he ſint ale colūbe. Quis inꝗt pͣsͣ. liiij. dabitmihi pennas ſicut colūbe. In columbe ſpe ſpūsſanctus viſus eſt ſuper xp̄m bapticatū. Unde pine columbe deſignāt virtutes morales infuſasa ſpū ſancto. Nam morales acꝗſite tm̄ valendem ad ꝯtemplatōnē ph̓icam n̄ ad ſpeculatiotheologicam guſtatiua ⁊ ſalutiferam. Columetiam eſt aīal īmolaticiū: qꝛ mortuū offerebatideo in ſacrificiū: ⁊ eſt aīal quietum non leſiuumOportet ergo ꝑ prius mortificare ꝑ virtutiperantie delectatiōes venereas ꝑ caſtimonguſtus ꝑ abſtinētiam ⁊ alioꝝ ſenſuū ꝑ modeſtia.Iras ⁊ triſtitias ꝑ manſuetudineꝫ ⁊ patientiam:Iſta maxime p̄exigūtur ad ꝯtemplatōnē. Sicutenim ꝑ luxuriā abſorbetur intellectus: ⁊ ꝑhebetatur: ⁊ ꝑ iram obfuſcatur. Ita ꝑ caſtitaeleuat̉ ſupra ſe: ꝑ abſtinētiam acuitur: ꝑ patiam