Capituluꝫ.IIII.
emēdare peccata ſatagat. Et hoc eſt qd̓ dicit. Iudicans ſimul ſine ſimulatione: ne .ſ. correctioneꝫp̄cedens odiū intēdat expellere. Un̄ Leo papa.Odio habeātur peccata n̄ hoīes. Corripiatur timidi: tollerētur infirmi. Et qd̓ ſeuerius caſtigare neceſſe eſt: nō ſeuientis plectat̉ animo: ſed medentis: di. lxxxvi. odio. ¶Eſt etiamⁱ ſciendum: ꝙſcriptura ſacra etiam dr̄ ſapīa. Iuxta illud Deū.Hec eſt vr̄a ſapiētia corā oībus populis .ſ. lex diuina que cōprehēdit totā ſcripturaꝫ: que maxīaſapīa dr̄: quia ꝑmaxime de deo et de his que ordinant hoīem ad deū: copioſius: certius: ⁊ apertius loquit̉ qͣꝫ methaphyſica: vel quecunqꝫ aliahūana ſapientia. Sed de ipſa in ti. ſequenti.¶ De vita contemplatiua. c. iiij.Epita contēplatio in qua guſtatur ꝑmaxime donū ſapientie. p̄s. lxij. Loquēs ad deū de pluralitate vite: ait. Melior eſt miſericordia tua ſuꝑvitas: libia mea laudabūt te: vbi tria nota. ¶ Prīmo vita beata oībus componit̉: ibi. Me. e. m. t.Secundo vita plurima on̄ditur: ibi: ſuper vi.Tertio vita mixta vt p̄cipua eligit̉: Labia mePrimo notat̉ vita beata: in eo qd̓ dicitur. Miſericordia tua. Et dr̄ hec miſericordia ꝓut eſt miſeriā adimens .i. tollens. Hoc aūt non fit ex totoniſi in vita beata vbi remouet̉ a ſanctis oīs miſeria: vl̓ dicitur miſericordia quaſi mira ſuauitasrigans corda. Et de hac p̄s. Dn̄e in celo miſericordia tua: vbi .ſ. nulla miſeria. Hec autē miſericordia que abſolute dr̄ vita vtiqꝫ melior eſt ſuꝑoēs v̓itas vite pn̄tis: vt exponit. b. Amb. in quodā ſermone. Quocūqꝫ diuidat̉ vita vel ẜm ph̓mvel ẜm. b. Aug. vel ꝑ alium modū: de quibus diſtinctionibus hic dr̄ in iſto. §. Et vt dicit Greg. inomel̓. Tꝑalis vita eterne vite comꝑata: mors potius eſt dicēda qͣꝫ vita. ¶ Quantum ad 2ᵐ: quiadicit in plurali ſuꝑ vitas. Sciendū principalitereſſe duas vitas: actiuā ⁊ ꝯtemplatiuā. Et comparando eas ad inuicē: ꝓbatur meliorē ꝯtemplatiuā actiua decem rōnibus quas hēs infra. §. ij.Quantū ad tertiū qꝛ ad illas duas addit̉ tertia .ſ. mixta ex vtraqꝫ ꝑte compoſita. Iſtā vt meliorē illis duabꝰ eligit. pͣs. lxij. dicens. Labia mea⁊cͣ. Nam ꝑ ꝯtemplatiuā laudat deū in or̄one labijs mentis .i. cogitationibus ⁊ affectibus. Sedꝑ actiuā laudat in p̄dicatione ⁊ inſtructione aliorū. Et de iſta mixta agitur in. iij. §.Notādum ergo primoꝙ qͣꝫuis phūs in. ij. ethicorū dicat eſſe tres vitashoīm excellētes .ſ. voluptuoſā que ponit finē indelectatiōibus corꝑis. Cinilē que ꝑtinet ad actiuā ⁊ ꝯtemplatiuā. Et. b. Aug. in. xix. de ci. dei ponat tria genera vite .ſ. ocioſū quod ꝑtinct ad con
templatiuā. Actioſū qd̓ ꝑtinet ad actiuam. Et exvtroqꝫ compoſitū qd̓ dicitur vita mixta que cōgruit p̄latis ⁊ p̄dicatoribus. Alij aſſignant vitaꝫẜm inchoationē: ꝓfectionē: ⁊ ꝑfectionem: tn̄ diuiſio magis ꝓpria vite hūane eſt quā ponit Greg.ſuꝑ Ezech. ⁊ in. vi. moral̓ .ſ. ꝙ due ſunt vite .ſ. actiua ⁊ ꝯtemplatiua figurate in ſacro eloꝗo ꝑ duasſorores. In veteri teſtō ꝑ lyam ⁊ Racheleꝫ. Lyafigurat actiuā exercens ſe in feptē oꝑbus miſericordie corꝑalibus vel ſpūalibus ſignatas ꝑ ſeptem filias Lye. Nā ſeptima fuit Dina. Rachelvenuſto aſpectu: que interp̄tatur viſū pͥncipiū ſignificat ꝯtemplatiuā que ad pͥncipiū reꝝ .ſ. deuꝫſubtiliter ſpeculat̉. In nouo teſtō figuratur perMarthā ⁊ Maria. Martha actiuaꝫ inſinuās: q̄ſollicita erat turbata erga plurima. Maria ꝯtēplatiuā q̄ ſedens ſecus pedes dn̄i audiebat verbū illius. Luc. x. ¶ Ꝙ iſta ſit ſufficiēs diuiſio etꝓpria ſic declarat. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. clxxix. Unūqd̓qꝫ viuens on̄ditur viuere ex oꝑatione ſibi maxime ꝓpria: ad quāa maxime inclinat̉: ſicut plantaꝝvita dr̄ in hoc ꝯſiſtere ꝙ nutriunt̉ ⁊ gn̄ant̉. Animaliū v̓o in hoc ꝙ ſentiūt ⁊ mouent: hoīm v̓o inhoc ꝙ intelligūt ⁊ ẜm rōnem agunt. Un̄ in homīnibus vita vniuſcuiuſqꝫ videt̉ eſſe id in qͦ maxīedelectat̉: ⁊ cui maxīe intēdit. Et in hoc vult ꝗlibꝫp̄cipue cōuiuere amico ſuo: qꝛ igit̉ quidā hoīesꝑͥmaxime intendūt ꝯtemplationi veritatis. Quidam vero pͥncipaliter intendūt exterioribus actionibus. Inde ē ꝙ ꝯueniēter vita hoīs diuidit̉in ꝯtemplatiuā ⁊ actiuam. Nam vita voluptuoſa quā ph̓s ponit tertiam non ꝯuenit homini inqͣꝫtum eſt rōnale animal agens ẜm rōnem. Eſt .n.beſtialis talis vita cōmunis nobis ⁊ brutis. Uita aūt mixta quā ponit. b. Aug. Iertiappoſt predictas duas virtutes cōtinetur in eis: ſicut mediain extremis ex ꝗbus ꝯficitur: vt tepidū in calido⁊ frigido. Uita v̓o inſipientiū qui reſiſtūt paſſionibus: ſpectat ad actiuā ⁊ etiam cōiter ꝓficientiūꝑfectoꝝ ad ꝯtemplatiuā. Datur .n. iſta diuiſio devita hoīs ẜm intellectū: qui vtiqꝫ eſt aut practioꝰaut opus intendēs exterius ꝑ mechanica ⁊ agibilia: vel interius mortificādo paſſiōes. Aut ſpeculatiuis intendens veritatē ſpeculari precipuecirca diuina.§. II.Contēplatiua uita ſimpliciter loq̄ndo ē melior qͣꝫ actiua ẜm. b. Tho. 2ª2ᵉ. q. clxxxij. ar. i. Ad qd̓ ꝓbandū inducit octo rōnes ph̓i: quas ponit. x. ethi. Haꝝ prima ē: qꝛ vitaꝯtemplatiua ꝯuenit homini ẜm id qd̓ eſt optimūin eo .ſ. ẜm intellectum: ⁊ reſpectu ꝓpriorum obiectorum .ſ. intelligibilium. Uita auteꝫ actiua occupatur circa exteriora. Unde Rachel per quāſignificatur vita ꝯtemplatiua: interp̄tatur viſuꝫprincipiū. Actiua aūt ſignificat̉ ꝑ Lyā que eratlippis oculis: ẜm Grego. vi. moral̓. Secunda rōeſt: quia ꝯtemplatiūa pōt eſſe magis ꝯtinua: licꝫ