Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. IX.

iſtimat ad lucē certificat̉. Sicut exēplū habemꝰde duabꝰ meretricibus contēdētibus corā Sabar. ſur. ᵐNª ſcꝫ vera mr̄ ſuꝑuluentis dicetomoieti cxiſſeꝫ mane vt dareꝫ lac filiomeoapparuit mortuꝰ. Sed clara luce dep̄hēdi hūcneſſe filiū meū. iij Re. iij. Sic lux gr̄e clarificatmēte in dubijs: qꝛ inſtigat hoīem vt a ſapiēte illuſtret: ſi hꝫ quē cōſulat ip̄m lumē gr̄e docet. i. Io. i. Unctio i. gr̄a ſpūſſācti docebit vos deomībꝰ ſcꝫ neceſſariis ad ſalutē. Probat ex hocb. Tho. pͥª 2ᵉ. pōt ꝗs extra gr̄am conſtitutusmultū manere ꝗn labat in alia mortalia. Cuius ē: qꝛ occurrūt frequēter hōi caſus repētini dubij: in ꝗbꝰ oꝫ ſubito caꝑe determīatōeꝫ ſaciēdi vel faciēdi aliꝗd: nec habebit quē cōſulatIn repētinis aūt cōiter oꝑatur ẜm habitūcōceptū finē ſibi p̄ſtitutū. Qui aūt eſt extra gratiā: hꝫ vicioſū habitū: fine vltimo cōſtituit .ſ.aliud qͣꝫ deū. Un̄ ẜm habitū vicioſū deliberat indubio peccas ꝯtra deū. Et ideo bn̄ dicit apl̓usad Heb. xiij. Optimū eſt gr̄a ſtabilire cor. Quinto lux eſt letificatiua. ꝓuer.xv. Lux oculoꝝ letificat aīam. Et Eccͣs. xi. Delectabile ē oculis videre ſolē. Un̄ magi inſpexerūt lucē ſtelle quaamiſerat. Uidētes ſtella gauiſi ſunt gaudio magno valde. Math. ij. Sed aues videmꝰ nocte ſilēt. aūt lux aurore exurgit: incipiūt cantare modulis ſuis: qͣſi letantes. Nullū tale gaudiū qͣle admīſtrat lux gr̄e ꝓpterea ſapīa ē lu gr̄e dr̄ ſap. vij. hꝫ amaritudine cōuerſatio illius neqꝫ tediū cōuictus illius: ſed gaudiū:Sexto eſt penetratīa in dyaphanis. Naꝫ corpus ſolare ſit in celo qd̓ eſt ſolidū radiꝰ euus penetrat eos: ſic̄ etiā penetrat feneſtrā vitreā ītrasdomū abſqꝫ ſciſſiōe eius. Un̄ dr̄ Eccͣi. Sol illuminas oīa reſpexit. Sic gr̄a ſpūſſancti facit penetrare oīa: ẜm illud apl̓i. Spus oīa ſcrutat̉ ētꝓfunda dei. Facit etiā ſcrutari totā vitā ſuā:ſolū peccata magna ſed mīmas cogitatiōes affectiōes inordīatas recognoſcēs deflet. acciditde gr̄a copioſa ſicut de radio ſoliſ. in quo in aliqͦloco reuerberate apparēt īnumeri athomi .i. minutiſſimi puluiſculi. Ubi aūt radiꝰ reuerberat nullus talis apꝑet ita vbi radiꝰ gr̄e illuſtrat.mēs innūeros in ſe defectꝰ cognoſcit. Exēplū īPaulo dixiſſꝫ. Plꝰ oībꝰ laboraui: āt egoſed gr̄a dei mecū ait. i. ad Thi. i. Uenit ieſus peccatores ſaluos facere qͦꝝ pͥmꝰ .i. maximꝰ ego ſūSeptīo lux ſubito ſpargit. .n. mae ſol orit̉ſubito radiꝰ eius diffūdit̉ vſqꝫ ad occidēte ſinemora. Propterea dixit dn̄s ad Iob. Si ſcis perquā viā ſpargit̉ lux. q. dicat vales ſcire: qꝛpaulatim ſed ſubito diffundit radiū. Sic gratiaſpūſſācti facit hoīem ꝓmptū: velocē tarduꝫad bn̄faciēdū. In cꝰ ſignū dr̄ Actuū. ij. Factꝰ eſtrepēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫ adueniētis ſp̄s vehemētis. Ubi dic̄ glo. Neſcit tarda molimīa ſpūſſāctigr̄a. Et ex hoc pōt ꝗs aliqͣl̓r cōiecturare: ſi gr̄aꝫ

dei hꝫ: qꝛ vt dic̄ phūs in li. ethicoꝝ. Signū hītuſacꝗſi li: eſt ꝓſpere faciliter oꝑari. Octatio luxp̄ſeruat a ſpurcicijs naͣ radiꝰ ſolariſ trāſiēs lutu q̄cūqꝫ immūda coinꝗnat̉. ſed ꝑmanet inſua puritate. Sil̓r gr̄a eſt in ſacramentis: admīſtrat̉ malos miſtros. Utiqꝫ maculat velminuit̉ ꝓpter maliciā miniſtroꝝ. Et hoc ē qd̓ aitAug. i. q. i. Spūalis v̓tus ſacramēti: vt lux puriſſima īmūdos trāſiēs coinꝗnat̉. Sed illi hn̄t dei gr̄am in ea ꝑmanēt: ſi cōuerſent̉inter peſſimos cōſeruant in ſua bonitateꝑmittūr ſe maculari malis exēplis alioꝝ. Sꝫgr̄a etiā loca ſolitaria p̄ſeruat a peccatis: qd̓Greg. oſtēdit dices. Quelibet occulta loca aīaꝫſine gr̄a ſaluare pn̄t .ſ. a peccatis. Loin ciuitate ſodomorum iuſtus fuit in gr̄amlicet ꝑmanens in monte peccauit: diſ. xl. Nonolux eſt illumīatiua ꝯn̄s expulſiua tenebrarū eſt enī aliud tenebra qͣꝫ priuatio lucis. Iſa.ix. Ambulātibus in regione vmbre mortis luxorta eſt eis: ſcꝫ tenebras tolleret. Lux gr̄e ſindubio tollit omnē tenebrā peccati mortalisvtiqꝫ obtenebrat mentē: ꝑducit ad tenebrfernales. Quauis enī gr̄a gratū faciēs cōpatiat̉ſecū venialia: nec ea ſꝑ tollat: nulluꝫ tn̄ mortaleſecū patit̉: ſed qd̓libet expellit īmediate: ut ſuuꝫꝯtrariū oīno. Un̄ apl̓s ad Titū. Apparuit gratdei ſaluatorꝭ noſtri ⁊cͣ. Iuſtificati gratꝭ gr̄a ip̄itIuſtificat̉ aūt ꝗs expulſionē ſeu remiſſionempeccatoꝝ: hoc eſt gr̄am. Illumīat quoqꝫ men de agēdis. Et de cōſe. di. iiij. placuit. dr̄ gr̄aꝫaperit̉ nobis ītelligētia mandatoꝝ dei. Decimoeſt lux cōfortatiua ſeu corroboratiua egris. exꝑientiā: qꝛ de nocte qn̄ radius lucis ſola eſt ſuꝑ terrā infirmi deterius ſe hn̄t. Qn̄ etiāaer eſt pluuioſus vl̓ nebuloſus: etiā ſani ſūt magis debiles: qͣꝫ aer eſt ſerenus clare illumtus. Sic lux gr̄e fortificat hoīeꝫ ad bn̄ operādRo. viij. Ip̄e ſpūs adiuuat infirmitatē noſtramſcꝫ gr̄a ſua. Un̄ Augꝰ. Sine ip̄o operāte vt velimus: cooperāte vt faciamus: nulla bona oꝑavalemus. Operat̉ aūt ẜm b. Tho. per gr̄am cooperat̉. Et ꝓheretieo anathematicat aſſerit: gr̄a ſolū docet: ꝗd agēdū: vl̓ iuuat ſolū vt melius bonū faciamꝰ: ſed etiā ſine ea poſſumꝰ bn̄meritorie facere. Ipſa gr̄a tanti vigoris eſt: itacorroborat: vt minimꝰ graduſ eius ſit ſufficiēsad vīcendū oēm temptationē: ſufferēdū oēmtribulationē mūdi: ſequēdo inſtinctu eiꝰ paulo ſtimulū ſiue tēptationē carnis pauẜm Greg. in moral̓. Siue infirmitatis corẜm Aug. ſuꝑ pſalteriū dictū fuit ij. ad CorSufficit tibi gr̄a mea ſcꝫ ad vincēdū tēpta ſufferendū infirmitatē. Eſt lux vndecimo augmetatiua in radijs: qꝛ auget̉ a mane ī meridiēUn̄ Eccͣi. Dies diē ſuꝑat: lux luceꝫ. Maior enīlux apparet ſeu magis illumīatus aer hora tertia qͣꝫ pͥma: meridie magis qͣꝫ hora tertia qꝛ ra-