Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū

dius ſolaris magis directe reuerberat terrā: ſiclux gratie cōtinue augetur vel habitualiter veldiſpoſitiue ab electis: qd̓libet virtuoſuꝫ opusdiſpoſitiue auget̉: ſic̄ et corpus humanū quālibet comeſtionē diſponit̉ ad augēdū: duꝫ ē inſtatu augmēti: ſi actu augeat quālibꝫ: ꝓuer.iiij. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſpledes ꝓficit creſcit v̓ſqꝫ ad ꝑfectū diē: expoīt Greg. fuꝑ ezech.de cōuerſatione electoꝝ dei: qui creſcūt bonaopera in gr̄a vſqꝫ ad diem clarā glorie. Infinitiſunt gradus gratie: quāto ꝗs magis in ea ꝓficit: tato magis videt qͣꝫtū ſibi deeſt: ideo laborat vt creſcat cognoſces precioſitatē eius. Et vtdicit Bern̄. In viā dei ꝓcedere eſt deficere.hinc apl̓s ad phili. Que retro ſunt oblitus: adbrauiū ſequor ſuperne vocationis. Duodecimolux eſt decoratiua corpoꝝ Dicit̉ enī corpus pulcorū quod hꝫ debitā membroꝝ ꝓportionē: cuquada refulgentia. Unde ſi corpus eſſet beneꝓportionatū haberet claritate: ſicut corporatheucroꝝ vel ethiopū non eſſent pulchra. Etvt dicūt doct. vt oꝑa ſua que facturus erat pulchra apparent: inchoauit a luce: ita lux gr̄e decorat opera humana: lumē rōis quiſ operat̉ẜm aliquantulū decorat: ſed ꝑfecte. Seclux gr̄e additū ꝑfecte. Un̄ apl̓s. Eramꝰ aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux in dn̄o: vt filij lucis ābulate.ſic̄ xp̄s docuit lux vera filios ſuos dicēs. Sicliceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊cͣ. Math. v. Sapi.. O qua pulchra eſt caſta generatio claritaGeneratio caſta ē oꝑatio generata ſeu procees ab ītellectu: vt a viro legitimo ſeminate voītate: bonū cognitū vt in vxorē: in ſenſualiatē ācillā errorē: qꝛ tūc adultera. Et tal̓ oꝑaio rōis claritate gr̄e: vtiqꝫ eſt valde pulchra.Quid pulchriꝰ vita chriſtianoꝝ. Hinc b. Amb.nexameron. Illa aīa a deo pingit: hꝫ in ſe virutū gr̄am renitētē ſplēdoreqꝫ pietatis. Illa aūt picta ē: ī elucet diuīe oꝑatōis effigies Illaīa bn̄ picta ē: ī ē ſplēdor gl̓e paterne imagoſubſtātie: ẜm hāc imaginē r̄fulget pictura p̄cioſa eſt. de pe. di. ij. illa. ip̄a ergo luce gr̄e mittit̉a deo veritas dei filius..§. III.Secundum principale ſcꝫ opoſitas ab ea ſequit̉: notat̉ cuꝫ dr̄. Ip̄ame deduxerūt: ip̄a ſcꝫ gr̄a veritas: de vno adaliud meduxerūt. Et ſint iſte vie quas gr̄a.ducit. oſtēdit p̄s dicēs. Ibūt de v̓tute in virtuideſt de oꝑe vniꝰ v̓tutis ad opus alterius viritiſ. enī decet ſemꝑ ſe exercere in oꝑe vnitv̓tutis. Sed aliqn̄ in oꝑe fidei: qn̄qꝫ in oꝑe ſpei:qn̄qꝫ in oꝑe charitatis vel de v̓tute infuſa gr̄aꝫ ſubito generat̉ in v̓tutē acꝗſitā hītuatā conſuetudinē. Ex oꝑibus enī frequēter multiplicatis: caſtis iuſtis cōſtantibus ꝑſeuerādo efficimur caſti: iuſti: fortes hiꝰ. Uel de vna eadeꝫvtute imꝑfecta: in v̓tutē ꝑfectiorē. Nemo enī re

pēte fit ſūmus: ſed a mīmīs ꝗſqꝫ in choat vt admaiora ꝑueniat. Gradꝰ enī eſſe in v̓tutibus pulchre diffuſe on̄dit Greg. de pe. di. ij. ſanctāeccleſiā. ibi vide..§. IIII.uantum ad tertiumpͥncipale qd̓ ē ꝯſecutio eterne felicitatis ait. Adduxerūt ſcꝫ demū in mortē ad mōtē ſcm̄ tuū altiſſimū gl̓e vbi ſunt plures māſiones differētesſcꝫ p̄mioꝝ: hec ſūt tabernacula dei: in ꝗbꝰ habitat in gl̓a. ait p̄s. lxxxiij. Gr̄am gl̓am dabit dn̄s: qꝛ gr̄a ducit ad gl̓am. Notandū aūtgr̄a ſumit multipliciter: vt notat Arch. pꝰ Alex.ſuꝑ c. gr̄a. .i. q. i. Prīo dr̄ gr̄a donū dei increa qd̓ gratis dat̉ nobis .i. ip̄e ſpūſſanctus: gratisdās. de quo pōt ītelligi illud apl̓i. Gr̄a dei ī mevacua fuit. Scd̓o dr̄ gr̄a donū in nobis ꝯcreatū i. q. i. ſumꝰ ad imaginē dei: hoc cōe oībꝰ hōibus. de pōt intelligi illud apl̓i: gr̄a dei ſꝑ ī memanet. enī pōt hoc tolli naturale ſit. Tertio dr̄ gr̄a donū infuſū a deo: faciēs aīaꝫ deo grataꝫ: oꝑa eiꝰ meritoria. de dr̄ ad Ro. vi. Gr̄adei vita eterna ſcꝫ habet̉. Quarto dr̄ gr̄a primꝰeffectus gr̄e p̄dicte poſt lapſū .i. remiſſio pctōrū: ſic ſumit̉ in principio epl̓arū pauli dr̄. Gr̄anobis pax a deo patre ⁊cͣ. dicit glo. i. remiſſiopeccatoꝝ: recōciliatio ad deum. Quinto dr̄ gratia primus habitus virtutis: in quo manifeſtat̉gratiā .i. fides. ad hebre. vlti. Aptimū eſt gr̄a ſtabilire cor. glo. i. vt habeatis fidē ꝑfectaꝫ. Sextodr̄ gr̄a donū p̄rogatiue gr̄e ſeu dignitatis. vt ſacer ordo. i. ad thi. iiij. Noli negligere gr̄am quedata eſt tibi impoſitionē manus p̄ſbyteri. Etde hac intelligit̉ illud eap̄. i. q. gr̄a. Septimo dr̄gr̄a gratie ſignū ſeu gratis data: vt ꝓphetia: oꝑatio miraculoꝝ: hiꝰ. de qua. i. ad Cor. xij. Diuiſiones gratiarū ſunt ideꝫ vero domus ⁊cͣ. Illa enīopera ſunt ſigna in tali ſit gratia: tn̄ ſemꝑpoſito ſigno ponitur res. Octauo dicitur gratiaquodcūqꝫ donū alteri cōmunicatū: tn̄ omnibus: ſiue temꝑale vt diuitie: ſiue ſpūale vt ſcīa.Et de hac dr̄. i. pe. iiij. Unuſquiſqꝫ prout accepitgr̄am: in alterutrū illaꝫ adminiſtrates: vt bonidiſpenſatores multiformis gratie dei. Nono dicitur gratia vita ęterna: quia maxime gratis datur: iuxta illud Io. i. De plenitudīe eius noſ oēsaccepimus: gr̄am gr̄a. glo. i. gr̄aꝫ glorificatiōis gr̄a ſanctificatiōis. cach. iiij. Exequabit gr̄aꝫgre. Secimo dr̄ gr̄a quedā virtus moralis quea philoſophis dr̄ gratitudo ſcꝫ de beneficijs receptis. apl̓us. ij. ad thi. ij. In omībus gr̄as agite.Undecimo dr̄ gratia beniuolētia alicuius ad alterū. Sicut dr̄ in Gen̄. xxxix. Ioſeph inuenitgr̄am corā dn̄o ſuo: poſtea corā principe carceris. Ad omīa iſta pōt adaptari illud. ij. ad Corī.iij. Hortamur vos ne inuacuū gr̄am dei recipiatis. De Nōe etiā dr̄ Gen̄. vi. inuenit gratiamcoram dn̄o .i. beniuolentiā.