Capitulū.

habētis. Tertio differūt: qꝛ gr̄a gratū faciētē quihꝫ oēs eius ꝑtes .i. effectꝰ ad ſaluteꝫ neceſſariosvꝫ v̓tutes que ab ea ꝓcedūt oēs poſſidet. Sedgr̄am gratis datā nulli ſimul hn̄t oēs ꝑtes eiusSed quis hꝫ ꝓphetiā: alius v̓tutē faciēdi miracula: alter ſermonē ſapīe vel ſcīe. Et ſi aliꝗs haberet plura ex his: nō ſimul ea hꝫ. Solus xp̄usſuit ꝗ omnē ⁊ ſūmū gradū oīs gratie ſꝑ habuitvtriuſqꝫ. Et de hoc: de pe. di. ij. querendū. ⁊ Io.j. dr̄. Plenū gr̄e ⁊ v̓itatis. Quia igit̉ gratia gratūſaciēs eſt illa que eſt nobis neceſſaria: ideo hācpoſtulat. p̄s. xlij. dicēs. Emitte ⁊cͣ. Ubi tria notaPrecioſitatē eius admirādā: ibi Emitte lucemtuam ⁊ veritatem tuam.Operoſitatē eiꝰ ꝯſectandā: ibi. Ip̄a me dedu. ⁊cͣ.Felicitatē exīde amplexādā. ibi. Et addu. ī mō..§. II.ſ. t. ⁊ in. t. t.imuꝫ .ſ. nobilitas etp̄cioſitas gratie patet ex hoc ꝙ aſſimilatur luci.Emitte inquit lucē tua. Sed quid p̄cioſius luceeſſe valet: cū ipſe deus lux dicat̉ .i. Io. i. Deꝰ lux⁊ tenebre in eo nō ſunt vlle. Eſt tn̄ deꝰ lux inata ⁊ eſſentialis. gratia autē lux creata ⁊ accdētalis: ꝑ quā ip̄a lux increata ſeu veritas ⁊ verbū diuinū nobis mittit̉ ⁊ habet̉. Un̄ poſt lucemſubdit: ⁊ v̓itatē tuā ſcꝫ mitte. De ip̄a gr̄a loquēspetrꝰ in canonica ſua: ait. Maxima ⁊ p̄cioſa nobis donauit ſcꝫ deus vt ſcimꝰ diuine nature cōſortes: vꝫ ꝑ lucē gr̄e. Sed vt magis clareſcat p̄ioſitas gr̄e: notabimus. xij. ꝓprietates eius admilitudinē lucis materialis. Primo eſt primiiua in exordijs. Scd̓o eſt multiplicatiua in medijs. Tertio eſt reductiua a deuijs. Quarto ē declaratiua in dubijs. Quinto eſt letificatita ī gaudijs. Sexto eſt penetratiua ī dyaphanis. Septīoſt ſtatim ſparſiua in ſpacijs. Octauo ē incoinꝗlatiua a ſpurcicijs. Nono ē illumīatiua in tenebris. Decīo eſt ꝯfortatiua in egris. Undecīo eſtaugmētatiua in radijs. Ouodecīo eſt decoratīain eſſentijs. De primo dicit Sapiēs. Primo omniū creata eſt lux. Quod d̓clarat moīſes dicēsꝙ pͥmo dieꝝ omniū dixit deꝰ. Fiat lux: ⁊ facta eſtlux. Hāc lucē dic̄ magiſter in hiſtoria ſcholaſtica fuiſfe quādā nubē lucidiſſimā: q̄ exercuit officiū ſolis vſqꝫ ad quartā diē qn̄ creatus eſt ſolSed alij ſubtilius dicūt hāc lucē fuiſſe ſolē creatū tūc in forma ſua ſubſtātiali ⁊ materia. Sedqͣrta die additā fuiſſe ei quādā ꝓprietatē accidētalē cꝰ reſpectu dr̄ factꝰ cū luna ⁊ ſtellis. Augꝰ.adhuc ꝓfūdius dic̄ naturā angelicā tūc formatā .ſ. luce gr̄e ꝯſumate: ⁊ cōfirmatā in gl̓a ad deūꝯuerſā ⁊ ſperatā a tenebris maloꝝ ꝗ de celo ceciderūt. Quōcūqꝫ mō accipiat̉ lux ē pͥma ī exordiis dierū. Sic lux gr̄e ē pͥmū donū qd̓ cōicat decreature rōnali: vt valeat eū poſſidere. Et poſtca apl̓s ī ſuis epl̓is pͥncipiū ſalutatōis a gr̄a exordit̉ dicēs. Gr̄a vobis ⁊ pax a deo pr̄e ⁊ a ono

ieſu xp̄o. Hāc eis p̄ oībꝰ optās vt p̄cioſius oībusTota enī v̓tus nature nō poſſet vnā aīam ducere ad gl̓am. Sꝫ minimꝰ gradꝰ gr̄e eā ꝑducit adillā. Et iō bn̄ dic̄ b. Amb. Potior ē gr̄a qͣꝫ natura. de cōſe. di. ij. reuera. Scd̓o lux ē ml̓tiplicatīain medijs. Uidemꝰ enī ꝙ de mane orto ſole: luxeius ē ī oriēte: ī occidēte: meridie ⁊ ſeptētrioneQuinīmo de nocte qn̄ ſol curſū ſuū ī emiſperioqd̓ eſt īfra nos cōplet multiplicāt̉ radij eiꝰ vſqꝫad celū: ⁊ reuerberati in lunā ⁊ ſtellas: facit easlumīoſas: q̄ ex ſe ⁊ p̄cipue luna nō hꝫ lumē: ſꝫ aſole recipit. Et illa reuerberatio in lunā: fac̄ nosvidere lunā ⁊ ſtcllas qn̄ aer eſt ſerenus. Sed n̄ita illumīat aerē ſicut in die ꝓpter nimiā diſtantiā. In die aūt cū ſol apparet ſuꝑ nr̄m emiſperiūex tenebratiōe radioꝝ eius ſuꝑ terrā illumīaturaer vehemēter ꝓpter ꝓpinꝗtatē aeris ad ipſamreuerberatōem. Sed aer diſtās multū a terrapaꝝ illumīat̉: ⁊ eſt tenebroſus ſic̄ de nocte. Eſt ergo lux ml̓tiplicatiua ī mediis illuminatis. Luxaūt gr̄e illumīat oīa oꝑa nr̄a q̄ debite fiūt vt ſintmeritoria: q̄ ſūt tāqͣꝫ media ꝑueniēdi ad patriaꝫ.Si loq̄t̉: ſi comedit: ſi ābulat: ſi oꝑat̉: ſi ad dormiēdū accedat debita intētiōe: in oībꝰ meretur.Un̄ Greg. Nec ſomnª ſcōꝝ vacat a merito. Sine gr̄a aūt nulla oꝑa: elemoſyne: abſtinētie: ⁊ hiꝰſūt meritoria vite eterne. Un̄ Aug. de pe. diſ. iij.Credēdū ē: vt cū gr̄a xp̄i deſtruxerit mala pͥora.i. peccata. etiā remuneret bōa ſcꝫ q̄ ꝗs facit in ea⁊ q̄ fecerat priuſ ante lapſū in peccatū: veꝝ qͣꝫuisbona facta extra gr̄am: nō valeāt ad vitā eternānō tn̄ dꝫ peccator dimittere ꝗn oē bonū qd̓ pōtfaciat: qꝛ valeat ad multa alia bona: ⁊ p̄cipue addiſponēdū ad gr̄am. Un̄ dr̄ de tali: de pe. diſ. v.falſas. Quicꝗd boni pōt facere hortamur vt faciat. vt deꝰ cor eius illuſtret ad penitētiā ſcꝫ pergr̄am. Tertio lux ē reductīa a diuīo. Sic̄ ait ſalliato: ⁊ exꝑiētia docet. Qui ābulat in nocte oſſēdit: qꝛ lux nō ē in eo. Io. xij. Offendit aūt aliꝗdīpingendo: vel lubricū patiēdo: vel cadēdo: velviā rectā dimittēdo. Sed luce apparēte ꝑpēditdeuiū callē ⁊ r̄ducit̉ ad viā recta. Nūqͣꝫ fuit aliquis ita ſapiēs ſcīa naturali vl̓ morali: ꝗ n̄ deuiauerit a via recta v̓tutū: ſine luce gr̄e exiſtēsUn̄ dicūt reprobi ī inferno. Errauimꝰ a via veritatis. Sol iuſticie nō illuxit nobis. ſap. v. Sicpaulꝰ cū fuit ī tenebris ignorātie extra lucē gr̄edeuiabat. ꝑſequēs xp̄m cū fidelibꝰ ſuis: arbitratus ſe ī hoc obſequiū p̄ſtare deo. Sed eū appropinquāti damaſco vt caꝑet chriſtianos circūfulſit eū lux de celo ⁊ ꝓſtrauit eū auferēdo ei ad tēpus luce corꝑalē: infudit ei lucē internā gr̄e: etreuocatꝰ eſt ad viā veritatis ⁊ eſſe ſpūalis. Un̄dicebat. Gr̄a dei ſū id qd̓ ſum. Et ad Gal̓. i. Cūaut placuit ei ꝗ me vocauit ꝑ gr̄am ſuā: cōtinuonō acquieui carni ⁊ ſanguini. ¶ Quarto lux eſtin dubijs certificatiua. Qn̄ eſtᶜ ꝗs in tenebris: etdubitat de aliqͦ qd̓ obijcit̉ viſui: ſi ē vere qd̓ ex-