Capitulū. .IIII.
vel cōponere ſub anathematis pena. Et idē firmatū ē in calcedonēſi cōcilio. Sed poſtmodūad remouēdū errorē grecorū qui īſurrexit circa ꝑſonā ſpūſſancti: ⁊ veritatē declarādā in aliocōcilio vniuerſali fuit additū. Et in ſpm̄ſanctū⁊cͣ. Qui ex pr̄e filioqꝫ ꝓcedit. Nec ꝑ hoc incurritſnīam excōicatiōis ſequēs ſynodū generalē qꝛaddit ad ſymbolū nīcenū: tu ꝗa ꝓhibitio ⁊ ſnīaſynodi empheſine ſe extēdit ad priuataſ ꝑſonasquaꝝ nō eſt determīare de fide. Nō enī per hiꝰſnīam generalis ſynodi ablata ē poteſtas ſequeti ſynodo: nouā editōnē ſimboli facere ad magiſexponēdū ⁊ declarādū ipſa cōtēta in ſymbolo.Sic enī q̄libꝫ ſynodꝰ obſeruauit vt ſequēs ſynodus aliꝗd exponeret: ſupra id qd̓ p̄cedēs expoſuerat: ꝓpter neceſſitate alicuiꝰ hereſis inſurgētis: tū etiā qꝛ qd̓ additū fuit ſeu cōpoſitū in ſequenti ꝯcilio vl̓i: nō continet aliā fidē qͣꝫ priꝰ. i.ꝯtrariā ⁊ aduerſaꝫ: qd̓ importat aliud relatiuūdiuerſitatis: ſed eandē magis declarat. Sic exponit̉ etiā illud apl̓i ad Galat. i. Si quis vobisaliud euāgelicauerit p̄ter id qd̓ vobis euāgelicaui: etiā ſi āgelꝰ d̓ celo: anathema ſit. Credēdūē alios veros p̄dicatores galathis p̄dicādo mula dixiſſe: q̄ nō dicit apl̓s. Nec tn̄ fuerūt excōicaꝗa nō dixerūt aliud qͣꝫ apl̓s .i. cōtrariū fidei ꝑp̄m p̄dicate: qͣꝫuis potuerūt dicere multa q̄ apl̓snon dixerat ad maiorē declarationē dictorumer eum.§. IIII.opoſitio ſymboli pernet ſolū ad ſūmū pōtificē. Et rō ē qꝛ editio ſimboli ſit in ſynodo ſeu ꝯcilio generali: ſed ſynodꝰeneralis auctoritate ſolūmō ſūmi pōtificis p̄ōgregari: vt habet̉ in decre. di. xvij. ꝑ totū: gͦ adſum ſpectat editio ſymboli. Pro hꝰ maiori dearatiōe dicit bea. Tho. 2ª 2ᵉ. q. i. ꝙ noua editioymboli neceſſaria ē ad vitādū errores inſurgē.s. Un̄ ad illiꝰ auctoritatē ꝑtinet ſnīaliter determīare ea q̄ ſunt fidei: vt ab omībus incōcuſſa ſide teneat̉ ac tueat̉. Hoc aūt ꝑtinet ad auctoritatē ſūmi pōtificis ad quē maioreſ ⁊ difficilioresccleſie qōes referūt̉. Dicit̉ enī in decre. di. xvij.et ſūt v̓ba Pelagij pape ſcribētis his ꝗ ꝯuenerāt ad illicita ꝯuocationē: Ioannis cōſtātinopolitani. Ml̓tis de vno apl̓icis ⁊ canonicis atqꝫ eccleſiaſticis inſtruimur regulis nō debere abſqꝫſnīa romāi pōtificis cōcilia vl̓ia celebrari. Quapropter recte nō ꝯciliū ſed veſtrū ꝯuēticulū vl̓ꝯciliabulū cēſeat̉: ⁊ ꝗcꝗd in eo actū ē: irritū habeat̉ ⁊ vacuū. Et ita maiores ⁊ difficiliores qōcivt ſcā ſinodꝰ ſtatuit ⁊ btā ꝯſuetudo exegit: ad ſedē apl̓icā ſꝑ referāt̉. Et. xxiiij. q. i. dicit Innoce.Quotiēs fidei rō vētilat̉: arbitror oēs fratres ⁊coep̄os nō niſi ad petrū .i. ſui noīs ⁊ honoris auctoritatē referre debere: ꝙ ꝑ totū mūdū poſſiteccl̓ijs ꝓdeſſe oībꝰ. hec ibi. Un̄ ⁊ xp̄s Luc̄. xxij.petro dixit que ſūmū pōtificē ꝯſtituit. Ego ꝓ te
rogaui petre vt nō deficiat ſides tua: ⁊ tu aliqn̄ꝯuerſus ꝯfirma fr̄es tuos. Et rō hꝰ ē ẜm Lho.qꝛ ſides vna dꝫ eſſe totiꝰ eccl̓e ẜm illd̓. i. ad Cor.i. Id ip̄m dicatis oēs ⁊ nō ſint in vobis ſciſmataqd̓ ẜuari n̄ poſſꝫ: niſi qō de fide exorta determīaret̉ ꝑ eū ꝗ toti eccl̓ie p̄eſt: vt ſic eiꝰ ſnīa a tota eccleſia firmiter teneat. Et iō ſequit̉ ꝙ ad ſolā auctoritatē pōtificis ſūmi: ꝑtinet noua editio ſymboli: ⁊ ſil̓r declaratio credēdoꝝ ī dubijſ occurrētibꝰ vt dictū eſt. Un̄ ⁊ Hiero. xxiiij. q. i. ſic ait adDamaſū. Hec ē fides btīſſime papa: quā in catholica eccl̓ia didicimꝰ: quāqꝫ ſꝑ tenuimꝰ: in qͣ ſiminꝰ perite aūt paꝝ caute forte aliꝗd poſitū eſt:emēdari cupimꝰ a te ꝗ petri ⁊ fidē ⁊ ſedē tenes.ſi aūt hec nr̄a ꝯfeſſio apl̓atꝰ tui iudicio ꝯprobat̉ꝗcūqꝫ me culpare voluerit ſe īperitū vl̓ maliuolū vl̓ ēt nō catholicū: ſꝫ hereticū ꝓbabit: hec dic̄Hiero. ī qͦdā libello: vbi expoīt ſymbolū in fineEt nota ꝙ eccl̓a que errare nō pōt ⁊ fides qͣnō pōt deſicere: ē eccl̓a romana ⁊ fides romaneeccl̓e. Un̄ Hiero. ſcā rōana eccl̓a q̄ ſꝑ īmacl̓ataꝑmāſit dn̄o ꝓuidēte ⁊ btō petro apl̓o opē ferēteī futuro māebit ſine vlla hereticoꝝ īſultatōe ſcꝫp̄ualēte ẜm glo. atqꝫ firma ⁊ īmobilis oī tꝑe ꝑſiſtet. xxiiij. q. i. hec ē fides. Et. q. e. dic̄ Luciꝰ papaA recta fide ⁊ apl̓ico tramite ꝓpter vllā ꝑturbationē nolite recedere: ſciētes qꝛ btī ꝗ ꝑſecutiōeꝫpatiūt̉ ꝓpter iuſticiā: hec ē apl̓oꝝ viua traditio.hec v̓a charitas q̄ p̄dicāda ē: ⁊ p̄cipue diligendafouēda ⁊ ab oībꝰ fiducial̓r tenēda: hec ſcā ⁊ apl̓ica mr̄ oīm eccl̓iaꝝ xp̄iana eccl̓a q̄ ꝑ dei oīpotētisgr̄aꝫ a tramite apl̓ice traditōis nūqͣꝫ erraſſe probat̉: nec hereticis prauitatibꝰ deprauāda ſuccubuit. ſꝫ vt ī exordio normā fidei xp̄iāe ꝑcepit abauctoribꝰ ſuis apl̓oꝝ xp̄i prīcipibꝰ: illibata fidetenꝰ manet. Ubi glo. dic̄ ꝙ eccl̓a q̄ errare nō p̄tdr̄ nō papa ſꝫ ꝯgregatio fideliū: ꝗ ſcꝫ tenēt fidēquā docuit petrꝰ cū alijs apl̓is. Et hec dr̄ eccl̓iarōana ⁊ fides rōane eccl̓e: ſiue ſint rome ſiue alibi. Et ꝓ hac orauit xp̄s. xxi. di. §. i. Et volūtate labioꝝ ſuoꝝ n̄ fraudabit̉. Pelagiꝰ ēt papa dic̄. diſ.xxj. Quāuis vniuerſe ꝑ orbē catholice eccl̓e: thalamꝰ xp̄i ſit: tn̄ ſcā rōana eccl̓a catholica ⁊ apl̓icanullis ſynodicis ꝯſtitutis ceteris eccl̓ijs p̄lata ēſꝫ euāgelica voce dn̄i ⁊ ſaluatoris nr̄i primatuꝫobtinuit. Tu es: īꝗt petrꝰ ⁊ ſuꝑ hāc petrā edificaboe ccl̓aꝫ meā: ⁊ īfra. Hec gͦ pͥma ſedes petri romana eccl̓a: nō hn̄ſ macula neqꝫ rugā: nec aliꝗdhmōi. glo. arguit ꝙ vbicūqꝫ ſūt boī ibi ē eccl̓ia.Et nota ꝙ macula pōt referri ad hereſim: ⁊ ruga ad ſciſma. Uel ē macula ad mortale qd̓ ꝗ hꝫ⁊ ſi nūero nō tn̄ merito ē de eccl̓a. Ut dic̄ Piero. de pe. di i. eccl̓a. Ruga etiā ītelligiʳ p̄t hereſis.Hinc etiā Hiero. ait. Qm̄ vetꝰ oriēs inter ſe populoꝝ furore colliſus: indiſciſſā dn̄i tunicā ⁊ deſuꝑ textā minutatī ꝑ fruſtra decerpit: ⁊ xp̄i vineāextermināt vulpes inter laicos ꝯtritos ꝗ n̄ hn̄taquā ⁊ difficilē vbi fons ſignatus ⁊ ortꝰ ille cō-