Titulus .VIII.

ſonas ſunt aliqua attendēda: circa q̄ contingit eēerrorem: qͣꝫtum ad hoc de tribꝰ perfonis pn̄t pōitres articuli. Arrianus .n. poſuit pr̄em oīpotēteꝫſed non credidit filiū eiꝰ coequalē ⁊ ſb̓aleꝫ patri.Et iō fuit neceſſarium ponere articl̓m de ꝑſonafilij ad hoc terminandū. Et hac rōe ꝯtra macedonium neceſſe fuit ponere artīculū tertiū de ꝑſoaſps ſancti. Et ſil̓r ꝯceptō ⁊ natiuitas pn̄t poni ſubvno articl̓o: ⁊ ēt reſurrectio ⁊ vita eterna ẜꝫ vnārationem: inqͣꝫtum ad vnū ordinant̉: ⁊ ẜm aliamrōem pn̄t diſtīgui inqͣꝫtū ſeorſuꝫ hn̄t ſp̄ales difficultates. Itꝭ nota ꝙ qͣꝫuis vnū deum poſſit eē ſcitum ꝑ demonſtratōem qd̓ ꝓbat phūs in. xij. methaphy. tn̄ multa de deo tenemꝰ per fidem: q̄ phīnaturales īueſtigare non valuerūt rōne: puta circa ꝓuidentiā eius ⁊ oīpotentiā ⁊ ꝙ ipſe ſolus ſitcolēdus: q̄ oīa ꝑtinent ad articl̓m de vnitate dei.Non ſit aut mentio inter articulos de ſapīa dei⁊ ꝓuidētia ſicut de oīpotentia: qꝛ oīpotentia īcludit quodāmō oīum ſcīam ⁊ ꝓuidentiam. Potētiam .n. in hn̄tibus intellectū non oꝑatur niſi ẜmvoluntatē ⁊ cognitōem. Non .n. poſſet oīa in iſtꝭinferioribus agere q̄ vellet: niſi hr̄et eoꝝ cognitionem ⁊ ꝓuidentiā. Nomen ēt ip̄um deitatis īportat ꝓuiſionē quandam. Et qꝛ ſilio ⁊ ſpui ſācto cōuenit mitti ad ſanctificandū creaturā: circa qd̓plura credenda occurrunt: iō circa perſonā filij⁊ ſp̄s ſancti plures articuli multiplicant̉ ꝙ circaꝑſonā patris qui nunqͣꝫ mittitur. Et de ſacr̄o euchariſtie inquantū eſt ſacramentum: hꝫ eandemrōem cum alijs effectibus gratie ſanctificantis.Unde ẜm hoc reducitur ad articulum ſanctā eccleſiam ⁊cͣ. In qͣꝫtum ꝟo conſideratur ꝙ ibi corpus chriſti miraculoſe continet: ſic cōcludit̉ ſuboīpotentia: ſicut ⁊ oīa alia miracula que oīpotentie attribuunt̉.De ſymbolo in quo cōtinent̉ articuli: quid ſit: ⁊ quotuplex ſit. ¶ Quantum ad pͥmum dicit. be. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. i. ꝙ nomenſymboli eſt acceptuꝫ a collectione ſn̄iarum fideiqꝛ in eo ſunt collecte ille ſn̄ie ſeu articuli qͣs neceſſarium ē explicite credere de his q̄ pertinentad fidem: q̄ diffuſe hn̄tur in ſacra ſcriptura. Sic̄.n. ait apl̓s ad Heb. xi. Accedentem ad deū oportet credere. Credere aūt non poteſt quis: niſi veritas quam credat ei ꝓponatur. Et iō neceſſariūfuit veritatem fidei in vnū colligere vt faciliꝰ poſſit oībus proponi: ne aliꝗs per ignorantiā a fideiveritate deficiat: ⁊ hanc collectōem ſn̄iarum importat ſymbolus. Et qꝛ eccleſia vniuerſalis errare non pōt: qm̄ ſpu ſancto gubernatur: hoc enimꝓmiſit dn̄s diſcipulis dicens Ioan. xvi. Cum venerit ille ſp̄s veritatis docebit vos omnem veritatem. Cum auctoritate vniuerſalis eccleſie ſymbolumª it editum: nil inconueniens ibi contīeripoteſt. Eſt āt triplex ſymbolū approbatū ab eccl̓aPrimum qd̓ dr̄ apl̓orum: qͣſi editum ab apl̓is

.ſ. Credo qd̓ dr̄ ſubmiſſe ſeu occulte: qd̓ ex eo fitqꝛ tꝑe perſecutōis edituꝫ fuit fide nonduꝫ publicata. ¶ In pͥmas aūt dr̄ ⁊ completorio: qͣſi cōtratenebras erroꝝ p̄teritoꝝ ⁊ futuroruꝫ. Sed aliudſymbolum .ſ. ſcd̓m editum fuit fide iam manifeſtata ⁊ eccl̓a hn̄te pacem: ⁊ iō publice cantat̉ ī miſſa. De iſto ſymbolo de cō. di. iiij. Baptięādos oꝫfieri ſymbolum addiſcere: ⁊ ep̄o vl̓ p̄ſbro reddere. Et intell̓r de adultis. Et loquit̉ de ſymboloapl̓oꝝ. i. Cre. in deum pa. ⁊cͣ. vt pꝫ di. e. c. ante. xx.Et rōem hiꝰ ⁊ figuram aſſignat Rabanꝰ di. Prius ipſe xp̄s ceci nati ocl̓os luto ex ſputo facto ſuꝑliniuit: ⁊ ſic ad aqͣs ſiloē miſit: qꝛ pͥus dꝫ bapzandus fide īcarnationis inſtrui: ⁊ ſic ad baptmū credulus admitti: vt ſciat cꝰ gratie ē in eo ꝑticeps: ⁊ cui iā debitor fiat deinceps: de con. di. iiij.an̄ baptiſmum. Scd̓ꝫ ergo ſymbolū dr̄ ſymbolūpr̄um ꝗ editus fuit in concilio niceno: vt dr̄ in decre. di. xv. §. i. Et ſciendū ꝙ ī oībus ſymbolis eadem fidei v̓itas docetur. Sed qꝛ ibi oꝫppl̓m diligentius inſtrui de fidei veritate: vbi errores infurgunt: ne fides ſimpliciū corrumpat: ꝓpter hͦfuit nccͣum plura edere ſymbola: qꝛ in nullo aliodifferunt niſi ꝙ in vno pleniꝰ explicat̉: qd̓ īaīplicite continet ẜm ꝙ exigebat hereticoꝝ intia. Et qꝛ confeſſio fidei tradit̉ in ſymbolo: qex ꝑſona totius eccl̓e q̄ per fidē vnitur. Fides ateccleſie eſt fides formata: iō confeſſio fidei ī ſymbolo tradit̉ ẜm ꝙ conuenit fidei formate vt dicatur. Credo in vnū deū: vt ēt ſi qui fideles fidemnon hn̄t formatā: ad hāc formam ꝑtingere ſtudeāt. Et qꝛ nll̓s error exortus fuit apud hereticosde deſcenſu chriſti ad īferos: iō non fuit ncc̄iumaliquā explicatōem circa hoc fieri. Et ꝓpter hocnon iterat in ſymbolo patrum ſed ſupponit̉ tanqͣꝫ determinatū in ſymbolo apl̓orū. No .n. ſeq̄nsſymbolū abolet p̄cedens ſed potius illud expōitEt melius dr̄ in ſymbolo ſanctā eccl̓am ſine in: ⁊cōius dr̄ ẜm leonem: ſi tn̄ dicat̉ in ſanctā eccl̓iamerit ſenſus. Credo in ſp̄m ſanctū: eccl̓am ſctīficantē: ita ꝙ reſert̉ fides nr̄a ad ſp̄ꝫ ſanctū: qui eccl̓aꝫſanctificat: vel ẜm Aug. intell̓r eccl̓a conuerſanscredit in deum: de con. di. iiij. pͥma. ¶ Tertiū ſymbolum eſt Athanaſij .ſ. ꝗcunqꝫ vult ſaluus eē ⁊cͣ.Sed hoc n̄ hꝫ rōeꝫ ⁊ vim ſymboli: ex eo ꝙ athanaſius compoſuit: qꝛ patriarcha alexandrinusfuit non papa: ad quem ſpectat ſoluꝫ ſymbolumedere. Sed ex hoc ꝙ eccl̓a ſeu ſummꝰ pontifex:videns ꝙ illud qd̓ compoſuit athanaſius ꝑ mdū cuiuſdam doctrine: integrā fidei veritatē bꝫuiter cōtīebat: acceptauit ⁊ approbauit ꝓ ſymbolo vt qͣſi regula fidei hēatur. Notandū ēt ꝙ ī illo ſymbolo patruꝫ factum in nicene ſynodo: dicebatur pͥus in articulo de ſp̄ū ſancto. Et in ſp̄m ſāctum ex patre ꝓcedentem ⁊ patre filioqꝫ coequalem ⁊cͣ. Et in geſtꝭ prime epheſine ſynodi legiturꝙ perlecto ſymbolo nicene ſynodi d̓creuit ſancta ſynodꝰ aliā fidem nulli licere ꝓferre ꝯſcribere