Capitulū..IIII.

rōnes aūt que inducuntur a ſanctis ad ꝓband̓ea que ſūt fidei: non ſunt demonſtratiue ſed perſuaſiones quedam manifeſtātes non eē īpoſſibile qd̓ in fide ꝓponit̉: vel p̄cedunt ex pͥncipijs fid̓i.ſ. ex auctoritatibꝰ ſacre ſcripture: ex his aūt prīcipijs bn̄ probat̉ aliquid apud fideles: ſicut etiāex principijs naturaliter notis probatur aliquidpud omnes.De diſtinctōe credibilium per articulos. Nota ẜꝫ. b. Lho. 2ª. 2ᵉ. q. i. arvi. ꝙ nomen articuli ex greco videt̉ eē deriuatūarthoron .n. in greco: qd̓ in latino articulꝰ dr̄: ſignificat qͣꝫdam coactionem aliquaꝝ ꝑtium diſtinctaꝝ: ⁊ iō particule corporis ſibi inuicem coaptate: dicuntur membroꝝ articuli. Et ſil̓r in grāmatica apud grecos dicunt̉ articuli q̄dā partes or̄onis coaptate alijs dictionibus ad expͥmenduꝫ genus eaꝝ: numeꝝ: ⁊ caſuꝫ. Unde credibilia chriſtiane fidei dicunt̉ per articulos diſtingui: inqͣꝫtumin qͣfdam partes diuidunt̉ hn̄tes aliquam coaptationeꝫ adinuicē. Eſt aūt obiectū fidei aliꝗd obiectū non viſū circa diuina: ⁊ ideo vbi occurritaliꝗd ſpali rōne non viſum: ibi eſt ſpalis articulꝰIbi vero multa ẜm eandē rōeꝫ ſunt cognita vl̓incognita: ibi non ſunt articuli diſtinguēdi: ſicutliam difficultatē hꝫ ad videndū ꝙ deus ſit paſlus: ⁊ aliam ꝙ mortuus reſurrexit: ⁊ ideo diſtinuitur articulus reſurrectionis ab articulo paſonis. Sed ꝙ ſit paſſus mortuus: ⁊ ſepultꝰ: vnā⁊ eandem difficultatem hn̄t. ita ꝙ vna ſuſcepta n̄erit difficile aliam ſuſciꝑe. Et ꝓpter hoc oīa hecertinent ad vnum articulū. ¶ Et ſciendū ꝙ diſtinctio credibilium per articulos fit de his de cbus eſt fides ſecundum ſe et non de his de quibus eſt fides in ordine ad alia: ſicut .n. in alijs ſcientijs q̄dam ꝓponunt̉ vt ꝑ ſe intenta ⁊ q̄dā ꝑ manifeſtatōem alioꝝ ⁊ ita credibilia: aliqͣ ſunt de cbus eſt fides ẜm ſe: aliqua ſunt de ꝗbus non ē fides ẜm ſe ſed ſolū in ordine ad alia: qꝛ v̓o fidesjncipal̓r eſt de his q̄ videnda ſꝑamus in pr̄ia: iōper ſe ad fidem pertinent illa que directe nos coadiuuant ⁊ ordinant ad vitā eternam. Sicut ſūttres perſone oīpotentia dei myſteria incarnationis chriſti ⁊ hiꝰ. Et ẜm iſta diſtinguunt̉ articuli ſidei. Quedam v̓o ꝓponunt̉ in ſacra ſcriptura vtcredibilia: non quaſi pͥncipaliter intenta ſed ad p̄dictoꝝ manifeſtationem ſicut ꝙ Abrahaꝫ hꝫ duos ſilios ꝙ ad tactuꝫ oſſiū heliſei ſuſcitatꝰ ē mortuus: ⁊ hiꝰ alia q̄ narrantur ī ſacra ſcriptura: admanifeſtationem diuine maieſtatis vel incarnationis chriſti. Et ẜm talia non oportet articulosdiſtinguere. Ꝙ āt diffinit̉ a quibuſdam articul̓ſic: ꝙ eſt inuiſibilis veritas de deo artās nos adcredendū: magis datur talis diffinitio ẜm etymologiam qͣꝫdam noīs prout hēt deriuationem latinam quam ẜm verā eius ſignificatōeꝫ: ꝓut a greco deriuatur: q̄ etiam pōt ſaluari: qꝛ lꝫ ad creden

dum neceſſitate coactionis nullus arcet̉: cū credere ſit volūtariū: artatur tn̄ neceſſitate finis: qꝛaccedentē ad deum oꝫ credere ⁊ ſine fide īpoſſibile ē placere deo ad Heb. xi. aliter ſeruari nonpōt Tho.De numero articulorum ſciendū ꝙ aliꝗ ponūt. xiiij. aliꝗ tm̄. xij. Proqͦꝝ declaratōe dicit. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q i. ar. viij. ꝙ illa per ſe ꝑtinent ad fidē: quoꝝ viſione ī vita eterna perfruemur: ⁊ per q̄ ducimur in vitā eternaꝫQuo aūt nobis ibi vitanda proponunt̉ .ſ. occultu diuītatis: cuius viſio nos beatos facit: ⁊ myſterium humanitatis chriſti: per quē ēt in gloriamfilioꝝ dei acceſſum hēmus: vt dr̄ ad Ro. v. Und̓dr̄ Io. xvij. Hec eſt vita eterna vt cognoſcant teſolum veꝝ deum ⁊ quē miſiſti Ieſum chriſtū. Eiō pͥma diſtinctio articuloꝝ eſt. Ꝙ q̄daꝫ pertinead myſterium dīnitatis: quedā ad myſteriū hūanitatis chriſti: quod eſt ſacramentum pietatis vtdr̄. .j. ad thi. iiij. Circa maieſtatem v̓o dīnitatis trianobis credenda ꝓponunt̉. Primo ꝗdem vnitasdeitatis: ⁊ ad hoc ꝑtinet pͥmus articulꝰ. Scd̓o trinitas perſonaꝝ: ⁊ de hoc ſunt tres articuli ẜꝫ tresperſonas. Tertio ꝓponunt̉ nobis oꝑa diuūītatisꝓpͥa: quoꝝ pͥmum pertīet ad eē nature: ⁊ ſic ꝓponitur articulus creationis. Scd̓m v̓o pertinꝫ adeē gr̄e ⁊ ſic ꝓponunt̉ nobis ſub vno articulo oīapertinentia ad ſignificatōem humanam. Tertiuꝫpertinet ad eē glorie: ⁊ ſic ponit̉ alius articulꝰ dereſurrectione carnis ⁊ vita eterna: ⁊ ita ſunt ſeptem articuli ad diuītatem ꝑtinentes. Sil̓r circahumanitatem chriſti ponunt̉ ſeptem alij articuliQuoꝝ pͥmus eſt de incarnatōe ſeu ꝯceptōne chriſti. Scd̓s de natiuitate eius ex v̓gine. Tertius depaſſione: morte ⁊ ſepultura. Quartꝰ de deſcenſueius ad inferos. Quintꝰ de reſurrectione. Sextde aſcenſione. Septimꝰ de aduentu eius ad iudicium. Et ſic in numero ſunt qͣtuordecim. ¶ Quidā tn̄ diſtinguunt articulos in xij. ſex ꝑtinentesad deitatem ⁊ ſex ad humanitatē. Tres .n. articulos trium perſonaꝝ comp̄hendūt ſub vno: qꝛ eadem eſt cognitio trium ꝑſonaꝝ. Articlꝫ de operegl̓ificatōis diſtinguunt ī duos .ſ. in reſurrectionecarnis ⁊ glorificatione aīe. Articulū aūt conceptionis ⁊ natiuitatis coniungunt in vnū. Iſta ſecūda aſſignatio .ſ. xij. videt̉ cōior p̄cipue q̄ ad vulgares. Et adaptat̉. xij. apl̓is quorū ſymbolus vt ponit. b. Cho. in. iij. ⁊ Ho. in ſum. ibi vide. Sed pͥmaque ponit. xiiij. videt̉ rōnabilior. Nam qͣꝫuis patris ⁊ filij ⁊ ip̄s ſancti vna ſit cognitio qͣꝫtū ad vnitatem eēntie: que pertinet ad pͥmum articl̓ꝫ: qͣꝫtūvero ad diſtinctionem ꝑſonaꝝ: que eſt per relationem originis: quodāmō in cognitione patris inducitur cognitio filij. Non enim pater eēt ſi filiūnon hr̄et: quoꝝ nexus eſt ſp̄s ſanctus: ꝓpter qd̓qͣꝫtum ad hoc bene moti ſunt ꝗ poſuerunt vnuꝫarticulū triū perſonaꝝ. Sed qꝛ circa ſingulas ꝑ