Titulus.VIII.

xxxiij. Sta in petra ⁊cͣ. ſic ait In petra Moyſesponit̉ vt faciē dei ꝯtēplet̉: qꝛ niſi ꝗs fidei ſoliditatē tenuerit: dīnam pn̄iam non agnoſcit de qͣ ſoliditate deꝰ dixit. Super hac petra edificabo eccleſiā meā. xxiiij. q. i. qꝛ ex ſola .i. ſuper hāc fidem.§. IX.quā es cōfeſſus:De neceſſitate crededi aliqua explicite: ⁊ q̄ ſciendū ẜm. b. Tho. 2ª. 2ºq. i. ⁊. ij. ꝙ ſꝑ fuit ncc̄ium credere aliꝗd explicit⁊ in veteri teſtō apud oēs natōes ſufficiebat credere illa duo q̄ ponit apl̓s ad Heb. xi. Accedentēad deū oꝫ credere qꝛ ē ⁊ ꝙ inꝗrendū ſe ē remunerator: ⁊ ī dīno eē includūt̉ oīa q̄ credimꝰ ī deoeternal̓r exiſtere: vt trinitatē ⁊ perfectōes oēs inꝗbus nr̄a beatitudo cōſiſtit. In fide aūt ꝓuidētiq̄ ibi notat̉ cū dr̄ ꝙ inꝗrentiū ſe ē remuneratoincludunt̉ oīa q̄ a deo tꝑal̓r diſpenſant̉ ad hoīuꝫq̄ ſunt via ī beatitudinē vt redēptio facta ꝑ xp̄mī quo īplicite ꝯtinent̉ īcarnatio: paſſio: reſurrectō⁊ hiꝰ. Minores gͦ credendo illa duo exp̄ſſe: cred̓bant īplicite oēs articulos fidei: ⁊ hoc ſufficiebateis. Maiores v̓o vt ꝓph̓e ⁊ alij hūerunt de ꝗbuſdam articul̓ explicita fidem. In nouo autē teſtōpoſt tp̄s gratie reuelate: non ſufficit illa duo credere explicite: ſed oꝫ ꝙ oēs tam maiores qͣꝫ mīores hēant explicitā fidem de myſterijs chriſti: vtincarnatōis: paſſionis: reſurrectōis aſcenſionis⁊ hiꝰ: p̄cipue de his q̄ cōiter ſolennięat eccl̓a: ⁊ q̄publice ꝓponunt̉: aut ēt de myſterio trinitatꝭ qͣꝫtum ad numeꝝ ⁊ diſtinctōeꝫ perſonaꝝ: qꝛ hoc expͥmitur ī myſterio incarnatōis vt dictum ē ſuprahoc .n. per ſe obm̄ fidei: qꝛ illud ꝓprie ⁊ per ſe adobiectum pertīet: per qd̓ hō conſequit̉ beatitudinē: ⁊ qd̓ eſt viā hoībus veniendi ad beatitudineꝫhoc eſt myſteriū incarnatōis ⁊ paſſionis ⁊ hiꝰ: vn̄Aug. Firmiſſime tene ⁊ nullatenus dubites oēꝫhoīem ꝗ per concubitū viri ⁊ mulieris concipit̉cum originali pctō naſci: mortiqꝫ ſubm̄: ob hocnaturaliter naſci filiū ire: a qͣ iranullus liberat̉niſi ꝑ fidē mediatoris hoīs Ieſu chriſti de conſe.di. iiij. Sꝫ vt dictū eſt in veteri teſtō īplicita: nuncexplicita ī nouo teſtō quo ad adultos. Per accidēs aūt ⁊ ſcd̓ario ꝑtinent ad obm̄ fidei: oīa que īſcriptura ſacra diuītus tradita continent̉. Sicutꝙ abraam hūit duos filios: ꝙ dd̓ fuit filius iſai:⁊ hiꝰ. ⁊ qͣꝫtum ad iſta q̄ ſcd̓ario ꝑtinent: non tenet̉hō explicite credere: ſed ſolū implicite ⁊ in p̄paratione animi: inqͣꝫtū ꝑatus eſt credere ꝗcquid ī ſacra ſcriptura continet̉. Sed tunc tenet explicitcredere qn̄ hoc ei cōſtiterit in doctrina fidei cotineri. ¶ Sꝫ contra hoc pōt ſic argui. Nll̓s tenetur ad id qd̓ non ē in eius ptāte: ſed credere aliquid explicite non eſt ī eius ptāte. Dr̄ .n. ad Rōa..x. Quō credent ei quē non audierūt. Quō audient fine p̄dicante: quō p̄dicabunt niſi mittantur:ſed ad multos nō ē miſſus p̄dicator gͦ ⁊cͣ. Rn̄dit.b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. ij. ar. v. ꝙ ſi in ptāte hoīs dicatur

aliꝗd eē excluſo auxilio gr̄e: ſic ad multa teneturhō: ad que non poteſt ſine gr̄a reparare: ſic̄ ad diligendū deum ⁊ proximum ⁊ ſil̓r ad credenduꝫarticulos fidei: ſed tn̄ hoc pōt homo cum auxiliogratie: qd̓ ꝗdem auxilium diuine gratie ꝗbuſeqꝫ diuītus datur: ⁊ miſericorditer a deo dat̉: ꝗaūt non datur ex iuſticia in penam p̄cedētis pctīſaltem originalis non datur. Ut Auguſtinus dicit in libro de natura ⁊ gratia. Et ad hoc facit qd̓habetur: de peniten. di. ij. ꝗcūqꝫ ab illa ⁊cͣ.¶ De obiecto fidei ꝙ eſt v̓itas pͥma. Ca. iiij.Tobiecto fideꝙ obiectum fidei eſt v̓itas pͥma. Secpro huiꝰ maiori declaratōe nota ẜm.b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. i. ar. i. Ꝙ cuiuſlꝫ cognoſcitiui hītus obiectum duo hꝫ .ſ. id qd̓ material̓r cognoſcitur: qd̓ eſt ſicut materiale obm̄: ⁊ id per qd̓ cognoſcitur qd̓ ē formalis rō obiecti. Sicut in ſcīageometrie materialiter ſcita ſunt ꝯcluſiōes. Formalis vero rō ſciendi ſunt pͥncipia demōſtrationis per q̄ concluſiones cognoſcunt̉: ſicut etiaꝫad potentiā viſiuam obm̄ materiale eſt color ſiūcoloratū ⁊ quaſi formale obiectum eſt lux qͣ mdiante videt coloratum: ſic igr̄ ſi in fide conſidremus formalē rōem obiecti. Nihil eſt aliud qͣꝫv̓itas pͥma. Non .n. fides d̓ qͣ loꝗmur aſſentit alicui: niſi qꝛ eſt a deo reuelatum. Un̄ ipſi v̓itatꝭ diuine innitit̉ tanqͣꝫ medio. Si vero cōſideremusmaterial̓r ea ꝗbus fides aſſentit non ſolū ē ipſedeꝰ: ſed ēt multa alia q̄ ſub aſſēſu fidei nō cadūtniſi ẜm ꝙ hn̄t aliquē ordinem ad deum: ꝓut .ſ.aliquos dīnitatis affectꝰ homo adiuuat̉ ad tendēdum in dīnam fruitōem: ⁊ iō etiā ex hac parte obiectum fidei eſt quodāmō veritas pͥma inqͣꝫtumnihil cadit ſub fide niſi in ordine ad deū. Sicut⁊ obiectū medicine eſt ſanitas: qꝛ nihil medicīaconſiderat niſi in ordine ad ſanitatē. Et ſic ea qͣ ꝑtinent ad humanitatē chriſti vel ad ſacr̄a eccleſievl̓ ad qͣſcūqꝫ creaturas ⁊ oīa illa q̄ in ſacra ſcriptura credunt̉: cadunt ſub fide inqͣꝫtum per hiꝰ ordinamur ad deum: ⁊ eis ēt aſſentimꝰ ꝓpter diuinā v̓itatem. Eſt aūt tale obiectum fidei aliꝗd nonviſum circa dīna neqꝫ viſione corporali .ſ. clare⁊ demonſtratiue. Uiſum tn̄ eſt illud aliquoº ī generali .ſ. ſub cōi rōne credibile. Non .n. crederetquis niſi videret ea eē credenda: vel ꝓpter euidētiam ſignoꝝ: vel aliquid hiꝰ. Et eadem rōne ideꝫeſt non ſcitu: qꝛ oīs ſcīa hētur per aliqua prīcipiaper ſe nota ⁊ per ꝯn̄s viſa. Unde oꝫ q̄cūqꝫ ſunt ſcita aliqͦmō eē viſa: ſed fides eſt de non viſis ſeu d̓non apꝑentibꝰ ẜm apl̓m ⁊ Aug. contīgere tn̄ pōtquod eſt viſum vel ſcitum ab vno hoīe etiāviatore: vt ꝙ deꝰ ſit vnus: ſit ab alio creditum ꝗhoc demonſtratiue non nouit id quod cōiter homībus ꝓponitur: vt credendum eſt cōiter n̄ ſcitu