Titulus. VIII.

auream ſuper pectꝰ ſuum: in quo erat ſcriptichriſtus naſcetur de virgine ⁊ credo ī euꝫ. O ſoliterum me videbis conſtantini temporibus. b.Tho. 2ª. 2ᵉ. q. ij. tempore vero gratie reuelate tenentur tam minores qͣꝫ maiores habere fide explicitam: de his que ī eccleſia ꝓponuntur: ſicutſunt articuli incarnationis. Et cum ip̄um myſterium incarnationis includat in ſe myſteriumtrinitatis: qꝛ dicimus de eo ꝙ filius dei pr̄is factus ē hō ꝯceptus ex ſpū ſancto natus de virgīeiō neceſſarium ē nunc ēt explicite credere myſterium trinitatis oībus .ſ. ꝙ ſit pater ⁊ filius ⁊ ſp̄sſanctus vnus deus: non aūt quo ad alias ſubtititates circa hiꝰ. b. Tho. vbi ſupra. ¶ Et nota qͣnto magis ꝓpinqui fuerunt chriſto tanto magꝭ explicite fidem hūerunt de chriſto. Unde Greg. dicit ſecundum incrementa temporum creuit ſcīaſanctorum patrū. Et ꝓpter hoc beatus Io. bap.qꝛ fuit propinquiſſimus ſaluatori exp̄ſſe cognouit aduentum chriſti in carne. Unde dixit de eo.Ego vidi ⁊ teſtimonium perhibui: qꝛ hic eſt filiꝰdei. Cognouit ad paſſionem eum venturuꝫ. Un̄dixit. Ecce agnus dei prenuncians īmolationeꝫeius. Nec eſt contra hoc ꝙ miſit interrogare ieſum ꝑ diſcipulos ſuos dicens. Tu es qui venturus es Math. xi. tanqͣꝫ dubitaret. Triplex eſt .n.dubitatio. Prima infidelitatis qualis fuit ī iudeis. Secunda eſt tarditatis qͣlis fuit in diſcipuliseuntibus in emaus ⁊ quibuſdā alijs Math. vlt.Tertia eſt amoris ſiue pietatis: ⁊ hec ꝓprie non ēdubitatio ⁊ talis fuit in Ioanne .ſ. quidā horrorquo anima ad modum dubitantis ſe habet. Un̄Ambro. Ioannes non fide ſꝫ pietate dubitauit:horrebat enim conſiderare ꝙ filius dei ad inferna deſcenderet. Greg. tn̄ aliter exponit: videlꝫ ꝙIoannes interrogauerit non de aduentu ſuo incarnem vel ad paſſioneꝫ quā iam prenunciauerat: ſed vtrū per ſe ad inferna deſcenderet: vl̓ alium mitteret ad liberandos patres. Scd̓m Hiero. Queſiuit per hec ſi vellet vt eius aduentumad limbum patribus nunciaret: vt eēt precurſorſuꝰ tunc ſicut hic fuerat. Hilariꝰ vero ⁊ Chryſ. dicunt: ꝙ predictam inꝗſitōem non ꝓ ſe fecit: ſed ꝓdiſcipulis ſuis: vt ipſis videntibus ſigna eius vtcontigit ꝑpenderet ip̄um eſſe Meſſiam qd̓ nondum credebāt: alij exponunt vt non ſit illud īterrogatiuum: ſed aſſertiuum magis .i. firmiter fateor: qꝛ tu es meſſias ⁊ non aliuꝫ expectamꝰ Raiius. Et ſic fides chriſtiana eſt magne ꝓfūditaxplicite.§. V.Uariatur ſecundo fides ex parte fidelium ⁊ creditorū rōe diffuſiōislumīs. Licet .n. ſit eadem fides in maioribꝰ ⁊ minoribus ſubditis ⁊ prelatꝭ: tum ſuꝑiores de credendis tenent̉ hr̄e pleniorem noticiā qͣꝫ inferiores: qd̓ ſic pōt probari. Explicatio credendoruꝫſit per reuelatōem diuinā: eo ꝙ credibilia natu

ralem rōem trāſcendūt. Un̄ ſicut reuelatio dīnaquodā ordine ad angelos īferiores ꝑ ſuꝑioresvenit ⁊ ad hoīes et per angelos: ita explicatiodei per ſuperiores venit ad inferiores hoīes:āt ſuperiores angeli qui illuminant īferiores d̓dininis hn̄t plēiorē noticiā: ita ſuperiores hoīesad quos ꝑtinet alios erudire de credendis: debent hr̄e pleniorē noticia ⁊ eam magis explicitecredere. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. ij. ¶ Ad maiorū hoꝝ declarationē notanda ſunt ſeptē. Primū eſt ꝙ adp̄ceptum charitatis ⁊ ſi oēs equal̓r teneant̉: qꝛ illud eſt de neceſſitate ſalutis: non ſic oēs eqͣlitertenentur ad credēdū explicite: qꝛ credere explicite non eſt de neceſſitate ſalutīs: quo ad oēs eliter ſꝫ maiores ad hoc tenentur: qꝛ cum hēaralios ex officio īſtruere pl̓a tenent explicite qde̓ qͣꝫ mīores. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. ij. Scd̓ꝫ ē ꝙ ſimces cū nō teneant̉ oīa explicite credere n̄ ſūt examinandi de ſubtilitatibꝰ fidei: niſi qn̄ hr̄et̉ ſuſpitio de ſubtilitatibus fidei ⁊ niſi qn̄ habet̉ ſuſpitōde eis ꝙ ſint ab hereticis deprauati: qui ī his q̄ꝑtinent ad ſubtilitatē fidei ſolent fidem ſimplicium deprauare. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. vbi. sͣ. Tertiū ē ꝙ ſiſimplices in ſubtilitatibus fidei deficiant ex ſimplicitate eis non īputatur: p̄cipue ſi non īueniāt̉:doctrine ꝑuerſe ꝑtinaciter adherere. b. Tho. 2ª.2ᵉ. vbi ſupra. Quartum ē ꝙ minores non hn̄t fidem īplicitā in fidem maioꝝ niſi maiores adhererent dīne doctrīe. Et ex hoc mīores debēt maioribꝰ adherere in credendis. Un̄ apl̓s .i. ad Co.iiij. Imitatores mei eſtote: ſicut ego chriſti. b. tho.vbi ſupra. Quintum eſt ꝙ cū humana cognnon. ſit regula fidei ſꝫ veritas dīna: non piuofidei ſimplicium ꝗ credunt eos rectā fidē habere error maioꝝ niſi minores ⁊ ſimplices maiorerroribꝰ in ꝑticulari ꝑtinaciter adhererēt ꝯͣ vniuerſalis eccl̓e fidem. b. Tho. vbi ſupra. Sextumē ꝙ fides vniuerſalis eccl̓e non pōt deficere: dicente dn̄o Petro Lu. xxij. Ego pro te rogaui viꝑſiſtendo in negatōis peccato. ¶ Quantū ad eocleſiam aūt q̄ intelligit̉ in fide petri: ſimpl̓r: verūeſt: qꝛ non pōt fides eccl̓e deficere. Rō quare fides eccl̓e in generali deficere non pōt ē: qꝛ diuina prudentia eccl̓a regitur .ſ. a ſpū ſancto eā diligente vt non erret. Et lꝫ papa in ꝑticulari errarepoſſit vt in iudicialibꝰ in ꝗbꝰ ꝓcedit̉ ꝑ informationem alias ī his q̄ pertinet ad fidē errare nō poteſt .ſ. vt papa in determinando ēt ſi vt ꝑticularis⁊ pͥuata ꝑſona. Un̄ magis ſtandū eſt ſn̄ie pape deꝑtinentibꝰ ad fidem: quā ī iudicio ꝓferret: qͣꝫ opinioni quorūcūqꝫ ſapientū: cū ⁊ cayphas lꝫ maleꝓph̓auerit inſcius. b. Tho. in quolibꝫ. Septimūeſt ꝙ maiores ad quos ꝑtinet alios erudire tenent̉ in his q̄ ſunt fidei ſuo loco ⁊ tꝑe rōem redere iuxta illud. i. pe. iij. Parati ſꝑ ad ſatiſfactōeomni poſcenti rōem de ea q̄ in vobis ē fide ⁊ ſpe