Capitulū II.

amare quod ꝑtinet ad charitatem: niſi intellectꝰrectam fidem hēat circa ip̄m: ergo fides cāt charitatem ⁊ ē pͥor ea. ¶ Scd̓o ꝓbatur hoc diuiſiōeſic ẜm Aug. in ſermone qͣtuor modis ē aliquiopͥus altero. Primo eternitate: ⁊ ſic ſolus deꝰ p̄cedit oīa. Scd̓o tꝑe vt flos fructum p̄cedit: ⁊ ſic fides non eſt pͥor alijs virtutibꝰ infuſis: eo ꝙ oēsvirtutes diuinitus ſimul infunduntur. Tertioaliquid eſt prius altero vel ex perfectione vl̓ electione: vt fructus p̄cedit florē ⁊ forma eſt pͥor materia ordine perfectionis: ⁊ perfectū imperfecto:⁊ actus potentia Et hoc mō fides non ē prior: ſꝫcharitas ē pͥor fid̓ ⁊ ſpe: eo ꝙ fides ⁊ ſpes ꝑficiūt̉⁊ formāt̉ ꝑ charitatem. Quarto mō eſt aliquid pͥus altero orgine: ſicut ſonus p̄cedit cantuꝫ ⁊ luxſplēdorē. Et hoc mō fides p̄cedit ſpē ⁊ charitateſicut materia p̄cedit formā: potentia actū īperfectum perfectum. ¶ Tertio ꝓbat̉ hoc auctoritate.Nā apl̓s ad Heb. xi. dicit. Ꝙ fides eſt ſubſtātiaſperandaꝝ rerū: ſed ſubſtantia hēt rōem premij:ergo fides eſt pͥma inter virtutes. ¶ Quarto ſil̓itudine fundamenti ſic ꝓbat̉. Fundamentū materialiter loquendo eſt pͥus alijs qͣꝫtum ad ordinem: qꝛ p̄cedit alias ꝑtes. Itꝭ qͣꝫtum ad virtutemqꝛ fundamentū ſuſtinet edificiū totū qͦrū vtrūqꝫꝑ ſimilitudinē reperitur ī fide Raine. Hīc ⁊ Grego. dicit. i. q. i. cū paulus dicat. Fundamentū aliud nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitum eſt: qd̓ ēchriſtꝰ ieſus .i. fides Chriſti. ꝯn̄ter ꝓbatur: qꝛ vbichriſtꝰ non eſt fundamentū nullū boni operis ſupereſt edificium..§. III.Fides fuit in angelis ante confirmatōnem vel lapſum: ⁊ in hoīe an̄ peccatum: qd̓ ſic ꝓbat: b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. v. Cum fides ẜꝫapl̓m ſit argumentū non apꝑentiū. Et ẜm Augu.de his q̄ non vident̉. Illa ſola manifeſtatio excludit rōem fidei ꝑ quam apꝑet ⁊ clare videt̉ id dequo pͥncipaliter eſt fides. Principale aūt obiectūridei eſt virtꝰ pͥma .i. deꝰ cuius viſio clara facit beatos ⁊ ſuccedit fidei. Cum aūt angelus an̄ confirmationem ⁊ hō an̄ lapſum non haberent illā beatitudinē qͣ videtur deꝰ ꝑ eēntiam: manifeſtuꝫ ēꝙ n̄ hūerunt ſic manifeſtā cognitōem: ꝙ excluderetur rō fidei. Si aūt non huiſſent fidē: hoc eſſenon potuiſſet: niſi qꝛ penitus erat ei ignotū id d̓quo ē fides. Sꝫ eſt hic ꝯſiderandū: ꝙ ī obiecto fidei aliquid ē ibi quaſi formale: et aliquid quaſimateriale. Et formale quidem eſt veritas primaſupra oēm naturalē cognitiōem creature exn̄s.Et qͣꝫtuꝫ ad hoc fides ē in oībus cōiter hn̄tibuscognitionē de deo beatitudine nondū adepta: ⁊ īangelis an̄ ꝯfirmatōem. Materiale eſt id qd̓ ꝓponitur credendū q̄ ſunt multa: qꝛ oēs articuli⁊ q̄ ſequunt̉ ex illis. Et hoꝝ q̄dā ſunt credita alvno q̄ ſunt ſcita ab alio ēt in pn̄ti. Ut ꝙ deus ſitvnꝰ ⁊ ſumme bonꝰ ⁊ creator oīum reꝝ ⁊ hiꝰ. Etqͣꝫtum ad iſta dici pōt ꝙ angelꝰ an̄ ꝯfirmatōnem

⁊ hō an̄ pctm̄ quo ad q̄daꝫ myſteria de diuīs habuit viſionē nō fidē: de quibꝰ nos hēmus fideꝫEt ẜm iſtū modum pōt ſaluari opinio dicentiumꝙ non hūerunt fidē ꝓpter manifeſtā contēplationē quā hēbant de diuinis. In demonibꝰ quoqꝫ eſt fides Iuxta illud Iacꝭ. ij. Demones credūt⁊ contremiſcūt. Hn̄t aūt fidem ex hoc ꝙ intellectus eoꝝ ꝯuincitur ad hoc ꝙ iudicet eē credēdūhis q̄ dicunt̉ de deo: lꝫ non cōicant̉ per euidenti cōcācuit̉am rei: ſicut nunc ſi aliꝗs ꝓpheta ꝓnunciaret innoīe dn̄i aliquid futurū: ⁊ adhiberet ſignuꝫ mortuum ſuſcitando: ⁊ hoc ſigno vīceret intellectuꝫvidentis: vt cognoſceret manifeſte hec a deo diciꝗ non mentitur: lꝫ illud futurū qd̓ predicat̉ in ſeeuidens non eēt: vnde rō fidei non tolleret̉ ī eo.Sic demones videntes multa māifeſta indiciaper miracula vera: ⁊ alios modos ex quibꝰ percipiunt doctrinā eccleſie eē a deo: qͣꝫuis ipſi ip̄asres qͣs docet eccleſia non videāt: puta deum eētrinū ⁊ vnum ⁊ hiꝰ: ex hoc .n. credere non merentur: qꝛ credere eſt meritoriū inqͣꝫtum voluntasmouet intellectū ad aſſentiendum credibilibusex ordine: qꝛ .ſ. vl̓t deo ſubijci in his q̄ iubet credi ēt ſi clare non videat illa miracula. Sꝫ demones non ſponte credunt ſꝫ coacti ſignis: ⁊ ex perſpicacitate intellectꝰ naturalis ⁊ hoc eis diſplicꝫꝙ ſigna ſint ita euidentia ꝙ cogant̉ credere.In hereticis ꝗ diſcredunt in vno articulo: lꝫin alijs non errent: non ē fides nec formata nec īformis: hiꝰ rō eſt ẜm. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. v. qꝛ ſublata rōne formali obiecti fidei: fides remanere nōpōt ſicut in alijs hītibus: ſicut ēt remota luce viſio eē non pōt. Obiectum aūt fidei formale ē v̓itas pͥma ẜm ꝙ manifeſtat̉ in ſacris ſcripturꝭ ⁊ doctrina eecleſie. Un̄ quicūqꝫ non inheret ſicut īfallibili ⁊ diuine regule doctrine eccl̓e: q̄ ꝓcedit exveritate pͥma in ſacris ſcripturis manifeſtata: illenon hēt habitum fidei: ſed ea q̄ ſūt fidei alio mōtꝫ qͣꝫ per fidē: manifeſtum ē aūt ꝙ ille ꝗ īheret doctrine eccl̓e ſicut īfallibili regule: oībus aſſentitq̄ eccleſiaⁱ docet. Alioꝗn̄ ſi de his q̄ eccleſia docꝫq̄ vulttꝫ ⁊ q̄ n̄ vult non tꝫ: non iā inheret doctrīeeccleſie ſicut infallibili regule ſed ꝓpͥe voluntatiEt ſic manifeſtū eſt ꝙ hereticꝰ ꝗ ꝑtīaciter diſcredit vnū articulū fidei non ē ꝑatus ſequi in oībꝰdoctrinam eccleſie: ſi .n. n̄ ꝑtinaciter diſcrederetvnum articl̓m iā non ē hereticꝰ ſꝫ ſolū errās. Hereticꝰ ergo ꝗ ꝯtra vnū articl̓m fidē non hꝫ: d̓ aliis ēt articulis fidē non hēt: ſed opinionem qͣꝫdaꝫẜm ꝓpriam voluntatē..§. IIII.Fides eſt vna ēt catholica ⁊ vera. Quantum ad pͥmū dicit apl̓s ad eph;iiij. Unus deus vna fides. Et dr̄ vna tripl̓r vnoºinqͣꝫtum ſumitur pro habitu quo credimꝰ. Sic.n. eſt vna ſpecie ſed differens numero in diuerſis fidelibꝰ ſicut omnes homines participationeſpēi humane: ſunt vnꝰ hō ſed numero multi. Cū