Titulus. VIII.

ꝑfidia hūit veros ꝓphetas in oī genere rerum ꝑviſiones ſenſibiles vel imaginarias: vel intelligibiles: niſi fides chriſtiana. Hūerunt aliqn̄ īfideles phitoniſſas ⁊ diuinos: ſed certe diabolica arte illa erant: ⁊ q̄ frequenter ī mendacio īueniebātur: ſꝫ fides chriſtiana hūit ſemꝑ veros ꝓphetasEt in veteri teſtō apud iudeos: in ꝗbus erat v̓afides de chriſto p̄dicentes oīa chriſti myſteria q̄poſtea impleta ſunt: vt pꝫ in p̄s. Iſa. Hiere. Egechiele Daniele ⁊ alioꝝ: ſꝫ ī nouo teſtō diuerſis tēporibus fuerant ꝓph̓e: nunqͣꝫ aūt in ppl̓o iudeorum amplius poſt perfidiam ſuaꝫ. Et ſibi dici poteſt illud p̄s. lxx. Mirabilia teſtimonia tua: ideo.§. VI.⁊ multis alijs ⁊c̄.De effectibus fidel xiutate qͣ eſt multiplex vt merito poſſꝫ illud dici. Fides tua te ſaluum fecit Math. ix. Et Luc. xviij.⁊ in alijs locis. Saluat .n. remouendo mala: adducendo bona: producendo ad p̄mia. Primo .n.de mūdo triūphat. Scd̓o in diaboli tentatiōe ſuperat. Tertio detrimenta euitat. Quarto purificationem aduocat. Quinto timoroſitateꝫ cāt. Sexto ꝯditōnem dignificat. Septimo exaudiri facitorationes. Octauo ꝓcurari facit miraculoꝝ actiones. Nono conducit ad ſupernas retributōes¶ Quantum pͥmum dr̄. i. Io. v. hec eſt victoria q̄vincit munduꝫ fides noſtra .i. vincere facit q̄ ſūtī mundo .ſ. concupīam carnis .i. delitias: ꝯcupīaꝫoculorum .i. diuitias ⁊ ſuperbiā vite dum videtdn̄m ſuum credendo crucifixuꝫ: pauꝑem ⁊ hūillimū. Magna .n. gloria eſt ſequi regē factoreꝫ ſuum. Augu. omnia terrena contēpſit hō chriſtusvt contemnenda eē monſtraret. Mūdus ſcd̓mAug. in ſermone: duplicē aciem ꝯtra milites xp̄ꝓducit: demulcet proſperis: terret aduerſis. Sꝫper fidem nec extollitur proſperis cōſiderandoomnia habere a deo ⁊ amittere poſſe: p̄cipue perelationem: vt pꝫ ī Saule Dauid Ezechia ⁊ alijsNec deijcitur aduerſis intelligendo a deo procedere ꝗ errare non pōt: ⁊ oīa ſibi ad ꝓfectum cedere. Mumdus vt dicit̉ Io. i. eū non cognouit. Etrō eſt: qꝛ iudicat de rebꝰ ẜm ſenſum humanū: vtrōem naturalē. Et figuratur ꝑ Cyniphes quoriplaga non legit̉ curata Exo. viij. Cyniphes .n. depuluere terre educti: argumēta ſunt phōꝝ: d̓ ſubtili ⁊ terreno ſenſu ꝓdeutia: ꝗ ocl̓m fidei ledunthoc aīal vt. dicit Orige. corpus cui inſederit acerbiſſimo ſtimulo tenebat: vt quē volanteꝫ: quisvidere non valet ſentiat ſtimulatōnem. Hoc aīaarti dialetice comparat̉: que minutis ⁊ ſubtilibꝰverborum ſtimulis animas tꝫ: ⁊ caliditate cautacircūuenit: vt deceptus non videat vnde decipiatur. Hec plaga non curat̉. Idola .n. phōrum remanſerunt cū idola gentitum deſtructa fueruntvt ait ꝗdam. Sed fides dicit. Un̄ legitur in hyſtoria eccleſiaſtica ꝙ in quodaꝫ conſilio quidā accutiſſimus phūs īfidelis a peritiſſimis doctoribus

noſtris cū quibꝰ diſputabat ꝯuinci non poteratTandē a quodā ſimplici ⁊ ſancto viro cū qͦ diſputauit: dicendo ſolū illi ſymbolū fidei: ⁊ īterrogando ſi ille crederet aſſenſit oībus ⁊ conuerſus eſtSic ergo ſaluat fides a pōpis ſeculi: ⁊ ſapīa mūdana aduerſis. Scd̓o per fidē tentationes diaboli vincunt̉ ephe. vi. In oībus ſumentes ſcutūfidei in quo poſſitis oīa tela inimici ignea extinguere. Hoc ſcutū hꝫ tres angulos .ſ. p̄mia eternaque conſequit̉: vincens ſupplicia ꝑpetua: q̄ meretur ſi vīcit̉. Exempla ſanctorū qui vicerūt ⁊ quōEt Apoca. ij. ⁊. iij. ponit̉ ſeptē modis qui vixeritad inſinuandū victoriā ſeptem viciorū: de quibꝰdiabolꝰ tentat. Si hūeritis fidem ait chriſtꝰ matthei. xvij. vt granū ſinapis ⁊ dicetis huic montitrāſi ⁊ tranſibit. Mons ē diabolus ſuperbia elatus: quem ꝗs facit tranſire a ſe ⁊ ab alijs ī tentationibus: vt non ſuccūbat ꝑ fidem verā: qn̄ .ſ. ē vtgranū ſinapis videlꝫ parua hūilitate: tenax ſtabilitate: calida charitate. Sꝫ Lucas dic̄ loco mōtiſi dixeritis arbori huic moro eradicare ⁊ trāſplātare: fiet. Morus: vt exponit Amb. ſignificat diabolum: qꝛ ſicut more naſcunt̉ albe ⁊ ex calore nigreſcunt: ita diabolus creatus ē innocēs: ſed calore ambitionis effectus ē niger ⁊ vicioſus. Petrus ēt in cano. i. Aduerſarius veſter diabolustanqͣꝫ leo rugiens ⁊c̄. cui reſiſtite fortes in fide.Tertio per fidē euadit ꝗs multa mala vt infructuoſitatem ſpualem: ad Peb. xi. Sine fide īpoſſibile eſt deo placere. Qui aūt non placet deo nōpōt mereri per aliqd̓ opus ſuum ēt de genere bonoꝝ. Quinimmo vt dr̄ ad Ro. Omne qd̓ non ēex fide pctm̄ eſt .i. ẜꝫ glo. aug. Omnis actio infideliū pctm̄ ē. Qd̓ tn̄ ẜm. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. nō ē intelligēdum ſimpliciter de omni actione. Quia in his q̄faciunt infideles ex inſtinctu nature vel de genere bonoꝝ: vt elemoſynam ẜm dictamen rōis:dando indigentibus ex compaſſione nō peccaſed de illis operibus que ꝓcedūt ex infidelitateſua: puta pro ſeruādis mandatis ſue legis: vt ieiunando temporibus ⁊ modis prout mādat lexMachometi. Seruando ſabbatuꝫ vt faciunt iudei ⁊ alia feſta eorum ⁊ cerimonias: tūc peccant⁊ mortaliter. Uel intelligitur omnis vita eorumnegatiue .i. ſine merito. Per fideꝫ ēt eſt capax ꝗsſacramentorum eccleſie per que euitantur multa mala ſpiritualia ⁊ temporalia. Per fidem ēt īformem eſt capax ſuffragiorū eccleſie. Et ſi nō eomō ſicut habens fidem viuam: tn̄ aliquo modo.Non enim diabolus pōt ita nocere fidelibꝰ: etiāmalis qui ſunt ꝯtra eccleſiam numero tm̄: ſicutinfidelibus ⁊ excōicatis. Per fidem etiam euitātur multa mala tꝑalia ⁊ ſp̄ualia. Per fidem abraam exiuit de vr .i. igne caldeorum illeſus. Cū enīnon vellet ignem adorare quem caldei deum dicebant: vt experiretur virtutem dei ſui: miſeruntipſum in ignem ſꝫ non recepit leſionem. Aramv̓o germanꝰ eius ⁊ pr̄ Sare ⁊ Loth illuc miſſꝰ qꝛ