Capitulū. I.

operatōem. Natura angelica teſtimoniū reddidit myſterio trinitatis: dum apparuerunt tres viri. i. angeli abrae. Zres vidit ⁊ vnum adorauit. gene. xviij. Itꝭ. Iſaie. vi. Cum vidit Iſaias dn̄ꝫ ſedētem ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ audiuit ſeraphin clamantia ter ſanctꝰ: ſanctꝰ: ſanctꝰ: ⁊ poſtea dicētia ſingulariter: dn̄s deꝰ ſabaoth. Itꝭ myſterium īcarnationis Gabriel archāgelꝰ maxime nunciauit reſurrectōis qͦꝫ mulieribus ⁊ aſcenſionis ⁊ aduentusad iudicium diſcipulis angeli nunciauerūt matthe: vlti. ⁊ actu. i. Angeli quoqꝫ mali ſeu demōesteſtificati ſunt de Chriſto: clamātes cū eijcerēturab obſeſſis. Quid nobis ⁊ tibi Ieſu filij dei ⁊c̄.Luc. iiij. Et alias etiam. ¶ Natura humana reddidit teſtimonium myſterijs fidei per oē genꝰ hominum: iudeoꝝ: paganoꝝ: ⁊ chriſtianoꝝ: fidelium⁊ infidelium. Ex libris ꝗdem iudeoꝝ .ſ. veteris teſtamenti: multū ꝓbabl̓r ⁊ efficaciter: ⁊ ſi non demonſtratiue hn̄tur teſtimonia de trinitate ⁊ īcarnatōe Chriſti: in p̄s. xliiij. Unxit te deꝰ deus tuoleo leticie pre conſortibꝰ tuis .i. O deus fili: deꝰtuus .ſ. pater vnxit oleo. .i. gr̄a ſp̄s ſancti: te inqͣꝫtuꝫhoīem. Et in alijs pluribus locis noīant̉ ip̄e perſone. Pater .ſ. in p̄s. lxxxviij. Ipſe inuocabit mepater meus es tu. Filius. p̄s. ij. Dn̄s dixit ad mefilius meus es tu ⁊c̄. Sp̄s fanctus. p̄s. l. Sp̄m ſāctū tuū ne auſeras a me. De myſterio īcarnatōispleni ſunt pſalmi: permaxime prophetia Daniel̓.de. lxx. hebdomadibus .ſ. annoruꝫ vbi expͥmiturtp̄s determinate future tunc incarnationis: quia tempore quo data fuit ln̄ia a Cyro rege reediſicandi hieruſalem: vſqꝫ ad paſſionem chriſti fluxerunt. cccc.xc. anni qui ſūt. lxx. hebdomade annorum. Ibi in prophetia tangitur: de incarnatione: paſſione ⁊ deſtructione hieruſaleꝫ ꝑ romāosUt exponunt magiſtri in hyſto. ſchol̓. Et pleniusNi. de lira ſuper Daniel̓. reprobando falſas expoſitiones iudeorum quas ibi faciunt. Ioſephꝰquoqꝫ hyſtoriographus iudeorum qui fuit tempore chriſti: ſꝫ perſeuerans in iudaiſmo tale teſtimonium de chriſto ꝑhibet fuit illis temporibusſapiens vir: ſi tamen eum nominare virum faseſt. Erat enim mirabiliū operū effector ⁊ doctoreorum qui libenter ea que fiterra ſunt audiunt.Et multos ex gentibus adiunxit ſibi chriſtꝰ. Hicerat qui ⁊ poſt crucem his ꝗ eum dilexerant apparuit iterū ẜm ꝙ prophete hiꝰ ⁊ alia de illo predixerant. Sed vſqꝫ in hodiernum diem chriſtianorū qui ab eodem dicti ſunt: ⁊ nomen ꝑfeuerat⁊ genus: hec ille qui tꝑe Ueſpeſiāi in bello iudaico captus fuit. ¶ Item ex doctrinis gentiliuꝫ hatur de fide teſtimonium. Et vt dimittamus illudUirgilij in buccolicis quod Augu. inducit Hiero. illudit: qꝛ .ſ. ad alium ſenſum dicta ſunt. Iamredit ⁊ virgo redeunt ⁊ ſaturnia regna. Iam noua ꝑgenies e celo dimittitur alto. Et illud Uirgilij En̄. i. Nate mee vires: mea magna potentia ſoius: ⁊ illud talia p̄ſtabat memoras: fixuſqꝫ mane-

bat. ¶ Sybillaerithea gentilis: mirabile teſtimonium ⁊ multiplex reddidit de paſſione chriſti: vtrefert Lactanti. in lib. inſtitutionum: videlꝫ. Inmanus impias infidelium veniet: dabunt auteꝫdeo alapas manibus inceſtis: et impurato oreexꝑuent venenatos ſputos: dabunt autem adverbera ſimpliciter ſanctū deorſum. Item colaphos accipiens tacebit: ne ꝗs cognoſcat qd̓ v̓būvel vn̄ venit. Et corona ſpinea coronabitur. Iteꝫin eſca ſel ⁊ in ſiti acceptu dedere inhumanitatishanc menſam. Itꝭ templi velum ſcindetur ⁊ medio die nox erit tenebroſanimis in tribus horisItꝭ de morte ⁊ reſurrectione eius. Morte morietur tribus diebꝰ ſomno ſuſcepto: ⁊ tunc ab inſeris regreſſus ad lucem veniet pͥmꝰ. Itꝭ Sybilla de miraculis eius ſic ait. Oīa verbo agēs: oēꝫinfirmitatem curās: mortuoꝝ āt reſurrectio erit⁊ claudoꝝ curſus velociſſimꝰ: ⁊ ſurdi audient etceci videbunt: loquent̉ non loquētes. Itꝭ eadeꝫdie de ꝗnqꝫ panibꝰ ⁊ piſcibus marinis hominuꝫmilia in heremo ꝗnqꝫ ſatiauit. Et q̄ ſuperfuerūtfruſtra tollens. xij. cōphinos impleuit. Uētos cōſpecet: ſternet inſanum mare ſub pedibꝰ calcatūItꝭ de trinitate Sybilla. Oīum nutritorem creatoreqꝫ dulcem ſpum oībus appoſuit ⁊ principēdeorum omnium fecit. Et rurſus in fine. Alteꝝdedit deus ſidelibus viris honorare videlꝫ filium incarnatum. Sybilla etiam Cyburtina cuiꝰſimulacrum tenebat librum vbi ſcriptum eratNaſcetur chriſtus in bethleeꝫ: ⁊ annunciabiturin nazareth: regente thauro pacifico fundatore.O felix illa mater cuius vbera illum lactabunt.Sybilla erithea vt refert Aug. xviij. de ci. dei. Iudicij ſigni tellus ſudore madeſcet. E celo rex aduenit per ſecula futurꝰ .ſ. in carne veniens vt iudicet orbem. Et hoc nota qd̓ ait Aug. di. xxxvij. Siꝗd veri Sybilla de deo aut orpheꝰ ceteriqꝫ gentiū vates aut ph̓i p̄dixerunt: vꝫ quippe ad paganorū vanitatē reuincenda: non ad illoꝝ auctoritatem complectendam. Ex doctrinis chriſtianorū ex oī genere ⁊ lingua ⁊ natiōe ⁊ hebreis ⁊ grecis ⁊ latinis: fides chriſti hꝫ teſtimonia: ex quibꝰeius veritas on̄ditur probabiliter. Et hoc ex eorum ſapientie profunditate vite probitate: ⁊ īnumeroſitate. In multis concluſionibꝰ: in diuerſisfacultatibus creditur cōiter ab omnibus: qꝛ ſicdictum eſt a ſapientibus. Doctores aūt fidei eccleſie fuerunt ſapientiores homines mundi ī oīfacultate: qui omnes errores confutauerunt ⁊ anullo ipſi conuicti lunt. Quis altior Dionyſio ariopagita. Quis in ſermonibus Leone papa rutilantior. Aut Hieronymo eloquentior in ſuis epiſtolis doctus ī lingua ebraica ⁊ latina doctior: ⁊v̓itatis interp̄tator. Quis Auguſtino africāo fūdatior ⁊ acutior vel Cypriano elegantior: aut hīlario gallico ꝓfundior. Ambroſio italico quisperegrinior in dictis. Quis ſuauior ⁊ moraliormagno Gregorio romano. Et adiūcto nazā cēo