Titulus. VIII.

naturalem melius ⁊ aptiꝰ ꝓbari non pn̄t qͣꝫ ꝑ operationes ſupernaturales: cuiuſmodi ſunt operamiraculoꝝ. Siꝗs .n. nunc p̄dicarꝫ aliqd̓ futuruꝫcontra cōem curſū naturale: ⁊ ad ꝓbanduꝫ veritatem hiꝰ: puta retrograditiōem ſolis die craſtīafiendā: mortuū veraciter ſuſcitare: nonne miraculum iſtud ſufficienter deberet mouere ad credendū firmiter futurū qͣꝫuis nec oculo nec ītelletu cernat̉ v̓tiqꝫ. Sunt aūt ipſa miracula ī chriſtiana religione fidē ꝓteſtantia innumerabl̓r ⁊ variabl̓r ⁊ veraciter oꝑata. A pͥncipio mundi īchoata ſunt miracula. Nā gen̄. iiij. dr̄ ẜm illam lr̄am:ꝙ inflāmauit deꝰ ſuꝑ Abel ⁊ munera eiꝰ: videlꝫignē de celo mittendo ad cōburendū ſacrificiuꝫeius ex fide chriſti celebratuꝫ. Sub Noe ī operearche multa miracula fuerūt celebrata. Abraaꝫqͦꝫ ꝗ credidit deo ꝓmittenti ꝙ in ſeīe ſuo oēs gentes bn̄dicerentur ꝙ eſt chriſtus: miraculis claruit in generatōe Iſaac Gen̄. xviij. Et ſanatione regis egypti ⁊ geraris. Multa ⁊ magna ꝓdigia ſecit deꝰ per Moyſen ī egypto in deſerto cora ōnipopulo iudeoꝝ: vt pꝫ in Exod̓. ⁊ Nu. pluribꝰ ca.Tempore vero iudicum Ioſue: Gedeonis: Sanſonis ⁊ alioꝝ: multa mira facta ꝑ fidē refert apl̓sad Heb. xi. Sub regibus ſigna plurima facta on̄duntur in libris regū ⁊ paralippo. per Dauid etHecechiam: Heliā ⁊ Heliſeū: ⁊ alios. Poſt tranſmigratōem babylonis in cuius captiuitate detētus ppl̓s ille hebreorū tūc fidelis nec miraculiscaruit: vt pꝫ in li. Dani. de ſocijs eius in fornaceꝫmiſſis. Uictorie machabeoꝝ ſatis miraculoſe videntur. Saluatoris auteꝫ nr̄i dn̄i Ieſu chriſti miracula: vltra ea q̄ narrant euāgeliſte ſunt pelagꝰ īmenſum: vt dicit Chryſ. Quibus atteſtatur Ioſephus hyſtoriographꝰ iudeus: ⁊ Sybilla paganahec p̄nuncians vt refert Lactā. Poſtqͣꝫ autem ille ppl̓s veram fidem dimiſit: nunqͣꝫ penes ip̄umamplius ſunt viſa vel audita miracula. Sꝫ trāſlata ſunt cum fide ad eccleſiam exigentibus ⁊ iudeis conuerſis collectam: vt pꝫ in actibꝰ apl̓o. dePetro: ad cuius vmbrā ſanabant̉ infirmi ⁊ alijsapoſtolis ⁊ ſucceſſoribꝰ eorū. Et Aug. in. xxi. d̓ ciui. dei de multis narrat tp̄e ſuo factis. Ex in̄ Grego. in dialo. ſuo. Uincen. ī ſpeculo ſuo hyſtoriali.Facta ſunt aūt miracula non ſolū innumerabiliter ſed variabl̓r ⁊ ī omni genere reꝝ. In corporibꝰ celeſtibꝰ vt ī ſtatōe ſolis ī celo ſub Ioſue.Retrograditione ſub Ezechia. Obſcuratōe īnaturali in paſſione chriſti. In elementis igne noncomburente tres pueros ī fornace. In aere quoad pluuias: grandine: fulgura: coruſcationes ethiꝰ: ſub Samuele Moyſe ⁊ Helia. In aqua diuiſa maris rubri ⁊ iordanis. In terra q̄ aperta ē⁊ deglutiuit Dathā ⁊cͣ. In brutis: in platis: in aliis inaīatis. In obſeſſis a demonio liberatis. Inomni genere infirmitatum ſanatis. In mortuisſuſcitatis. Un̄ Chriſtus Marci vlt. In noīe meodemonia eijcient ⁊c̄. Non aūt ficte ⁊ fallaciter vl̓

virtute naturali ſunt facta iſta miracula fidei: ſitIoānines ⁊ Mambres magi Pharaonis cōuertentes virgas eoꝝ in ſerpentes ⁊ econuerſo artemagica ⁊ virtute diaboli ſicut faciet AntichriſtꝰUnde dicit apl̓s ꝙ eius aduentus erit in omnibus ſignis ⁊ ꝓdigijs mendacibꝰ: qꝛ non realiterfaciet ſed tm̄ apparenter. Quedam aūt miraculain chriſtiana religione fuerunt veriſſime ⁊ realiter facta: qꝛ virtute dei non diaboli. Cui omniscreatura ſubiacet ad nutum. Nā ⁊ ſi opere d̓monum poſſint fieri q̄dā tranſmutationes inſuete:non illa q̄ ſunt ſupra naturā vt illuminatio ceci:reſuſcitatio mortui ⁊ hiꝰ: q̄ oīa ſancti noſtri fecerūt diuerſis tp̄ibus mundi. Si ꝗs autē negarevelit miracula facta in eccl̓a: tc̄ vt dicit Aug. ī li.de ci. dei. hoc erit maius oībus miraculis ꝙ pene totus mundus ꝯuerſus ſit ad fidem iſta: ⁊ adaſſentiendū his ꝗbus rō non ꝑtingit ſine oꝑatōemiraculoꝝ. Nā certum ē ex hyſtorijs varijs: patres fideliū fuiſſe infideles ⁊ idolatras romāos⁊ alios. Nunc aūt fideles. Un̄ ergo iſta ꝯuerſio:Nunquid ex eo qꝛ Petrus piſcator īdoctus etpauper potentia armoꝝ coegerit eos: aut theſauris collatis attraxerit: qꝛ aurum ⁊ argentū nonhūit. Aut indoctus humane ſapientie verbis: ꝙnunqͣꝫ Ciceronē vidit. Non. Sed qꝛ ꝓdigijs miris effulſit: quibꝰ doctrinā cōfirmauit cū ſanctimonia vite. Un̄ Ber. ponit hoc vnum eē ex tribꝰmaxime mirabilibꝰ factis ī deo .ſ. coniūctio fideicū corde humano.qd̓ on̄dit veritSecundum. deī eſt multiplicatōteſtimōioꝝ. Und̓ dici pōt illud p̄s. lxxij. Teſtimōiatua .i. de myſterijs fidei credibilia facta ſūt nimisAtteſtatur .n. his que ſunt fidei natura oīs intellectiua: diuina: angelica: ⁊ humana. Naꝫ vt dr̄. i.Io. v. Tres ſunt ꝗ teſtimoniū dant in celo. ſ. de factis fidei pater: v̓bū: ⁊ ſp̄s ſanctus. Pater teſtīonium reddidit dicens de chriſto. Hic eſt filiꝰ meus dilectus. Math. iij. In baptiſmo ⁊ iteꝝ in trāſfiguratōe Math. xvij. Filius reddidit teſtimonium de patre: dicens. Ego ⁊ pater vnū ſumus Ioan. x. Et iteꝝ opera q̄ ego facio teſtimoniū perhibent de me: opera miraculoꝝ demonſtrabātꝭ veritatē dictoꝝ ſuoꝝ. Cū .n. ſolus deus oꝑet̉ ſuprav̓tutē nature: ⁊ deus nō ſit auctor vel ꝯfirmatormendacij: non potuiſſet illa miracula facere: niſiveritatē dixiſſet deꝰ ip̄m humiliaſſet ſe ad nihilūdeducendo nomē eius ſicut accidit nabuchodonoſor: ⁊ Holoferni: Herodi: ⁊ cōſdrōe ſe facientibus deos. Sꝫ chriſtus ⁊ ſi ad horaꝫ ob nr̄am redemptionē paſſus eſt ⁊ multum vilificatꝰ: tn̄ voluntarie. Et exin̄ dedit illi nomen qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē: vt in noīe ieſu oē genu flectatur. phil̓.ij. Et ſic pro deo adoratur vt ē. Sp̄s ſanctus perhibuit teſtimonium per ora apl̓oꝝ. Unde dic̄ xp̄sIo. xvi. Cū venerit ſp̄s veritatis: ille teſtimoniūꝑhibebit de me: ꝑ p̄dicatōem .ſ. veſtrā ⁊ miracl̓oꝝ