Titulus.VII.

do apte in ſeptimo loco ponitur: dicit glo. quiain ſabbato vere requieuit: dabitur vera pax: ſexetatibus tranſactis Ambr. ſuper Lucam: redditrōem: quare congrne beatitudinem de munditia ſequitur iſta de pace: dicens. Cum interioratua vacua feceris ab omni labe peccati ne diſſenſiones ex affectu tuo ꝓcedāt: a te pacem īcipis vtalij pacem feras: vn̄ dr̄ beati pacifici. ¶Circa qd̓tria notāda. ¶Primo pacis ſublimitas. Scd̓opacis integritas. Tertio pacꝭ auiditas. ¶ Quātum ad primū dicit Aug. xix. de ci. dei. Ꝙ omīaappetunt pacem: quod diffuſe probat per multaexempla ⁊ irrōnabilium aīalium ⁊ latronuꝫ īterſe. Et ēt ex hoc qꝛ bellum qd̓ natural̓r oēs horrent ꝓptera gerunt vt perueniatur ad pacē. Nō.n. pax queritur vt bellū exerceatur: ſꝫ belluꝫ geritur vt pax hēatur. xxiij. q. i. militar̄. p̄s. lxxv. Inpace factus eſt locꝰ eius .ſ. dei. Hanc apl̓s madauit dicens. Pacem hēte: ⁊ deus pacis ⁊ dilectōiserit vobiſcū. ij. Cor. vlti. ¶ Quantum ad ſcd̓ꝫ ſciendum ꝙ tribꝰ modis aliqui fiūt pacifici. Et beati pacifici: qm̄ ⁊cͣ. ¶ Primo quidē cum deo ei inoībus obtēperando. ¶ Scd̓o in ſe ipſo motꝰ illicitos refrenando. ¶ Tertio cum ꝓximo concordiam inter eos procurando. Nec dicūtur hī pacifici: qui hn̄t aīuꝫ pacatū iniurijs factis a proximo: vt non inde conturbent̉: qꝛ hoc ꝑtinet ad ſecundā beatitudinē .ſ. mititantē. Sꝫ qui īuigilātpaci reformande quo ad deū: ⁊ hoc ꝑ pn̄iam quꝑ culpam eā amittunt ⁊ paci conſeruande ī ſe ipſis ⁊ paci faciende īter proximos. ¶ Primo ergobeati pacifici: qꝛ .ſ. obteperando mandatis dei ꝑoīa concordant cū eo ad Ro. v. Iuſtificati ex fid̓pacē hēamus ad deū. Ut .n. ait Aug. Sicut qd̓ ēſuperius in nobis .ſ. mens vel rō: dꝫ ceteris inferioribus reluctantibus imꝑare: ita qd̓ eſt in nobis ſuperiꝰ .ſ. ipſa rō debet ſubijci potiori ſe .ſ. d̓oNeqꝫ .n. imꝑare inferioribꝰ pōt: niſi ſuꝑioribusſubijciatur. Un̄ in pͥmis parentibus: cū rebellauit rō deo tranſgrediens mandatuꝫ: ⁊ caro ſe rebellauit rōem ſentiendo ſtimulos carnis. Et heceſt pax que dat̉ hoībus bone voluntatis Luc. ijSecundo beati pacifici .ſ. qui refrenant ī ſe illicitos motꝰ. Iob. v. Scias ꝙ pacem hēat tabernaculū tuum .i. corpus. Un̄ ⁊ Aug. Pacifici ſunt inſe ipſis qui oēs animi motus ⁊ carnales concupiſcentias hn̄tes edomitas ⁊ rōni ſubiectas: ſūtregnū dei in quo ita ordīata ſunt oīa: vt quod īhoīe eſt principium imꝑat reluctantibꝰ: q̄ ſūt nobis beſtijſqꝫ cōia. Tn̄ vt dicit Aug. Iſta ſubiectioſenſualitatis ad rōem perfecte non pōt hr̄i ī havita: ſed hoc nunc pacifici agunt: vt domantescupiſcentias carnis ne regnent qn̄qꝫ perueniantad pleniſſimam pace. ¶ Tertio beati pacifici .ſ. ꝗqueruūt pacem cū proximo ẜꝫ illud ad Ro. xij.Si fieri pōt quod ex nobis eſt cuꝫ oībus pacemhabentes Chryſ. ſuꝑ Math. Pacifici ad alios: ꝗn̄ ſoluꝫ īimicos in pace reconciliant: ſed ēt ꝗ īme

mores maloꝝ diligunt pacem. Pertinet ad iſtanpacē vt non ſolū non q̄rant vindictam leſi: ſed ērant cum eis ledentes habere pacē ⁊ diſcordantes ad pacē reducere. ¶ Quantum ad tertiū pͥncipaliter ſublimitas pacis on̄ditur ex fructu eiꝰſeu p̄mio quod repromittitur: qꝛ .ſ. filij dei vocabuntur. Tria aūt faciunt hoīem filiū dei quodāparticulari mō. Primo fides formata Ioh. i. Dedit eis ptātem filios dei fieri: his ꝗ credunt ī nomine eius. Qui non ex ſanguībus neqꝫ ex volūtate carnis ⁊cͣ. Scd̓o charitas ꝑfecta Mat. v. Diligite inimicos vr̄os ⁊c̄. vt ſitis filij pr̄is vr̄i. jtio pacis concordia ẜm illud. Beati pacificifilij dei vocabunt̉: qꝛ ẜm Chryſ. tales diligentespacem chriſto ſunt ſil̓es: ꝗ ē pax nr̄a ꝗ fec̄ vtraqꝫvnū ẜm apl̓m: vel qꝛ ẜm Aug. In deo eſt ſūma ꝙes ⁊ nil repugnans. Et ſic hn̄t tales ſil̓itudinempr̄is. Uel ẜm Chryſ. in deo ē ſūma ꝗes ⁊ nil repugnans ⁊ ſic hn̄t talē ſil̓itudinem patrꝭ. Uel ẜꝫ eūdem Chryſ. Pacifici dicunt̉: ꝗ nec odiūt nec litigant: ſꝫ litigātes ⁊ diſcordantes ad pacē reducūtHi recte vocant̉ filij dei: qꝛ vnigeniti hoc opꝰ futꝭ congregare diſꝑſa: ⁊ pacificare ꝯtra ſe p̄liantiahoc aūt eſt maximū ⁊ digniſſimum .ſ. eē filius regis eterni..§. VIII.Ueati qui perſecutio.nem patiunt̉ ꝑꝑ iuſticiā: qm̄ ipſoꝝ eſt regnūloꝝ Mat. v. Hec octaua beatitudo ē quedā mfeſtatio ⁊ ꝯfirmatio p̄cedentium. Ex hoc .n.ꝗs ē confirmatꝰ in p̄cedentibꝰ bonis: ī pauꝑtaſp̄us: mititate ⁊ alijs: ſeꝗtur ꝙ ab illis bonis ꝑnullam ꝑſecutiōem recedat. Un̄ iſta beatitudotinet qͣſi ad oēs precedentes. Chryſ. aūt ſuꝑthe. dicit: ꝙ poſita beatitudine de pace ſubditīperſecutione: ne ꝗs exiſtimaret ꝙ ſꝑ quererebi pacē ſit bonū: puta aſſentiendo malis protrea ſubdit. Beati ꝗ ꝑſecutōem patiunt̉. Ubi trinotanda ſunt circa iſtā beatitudinē. Primo ſuꝑplicium afflictiōis: ibi. Beati ꝗ ꝑſecutōeꝫ pa. Sꝫcūdo motiuū paſſiōis ibi: ꝑꝑ iuſticiā. Tertio pͥmium toleratōis ibi: qm̄ ipſo. ē re. ce. ¶ Quantumad pͥmum vtiqꝫ ꝑſecutio afflictio ē. Dicit aūt apl̓.ij. Thi. iij. c. Oēs ꝗ pie volūt viuere ī Chriſto: nelens eū trahere ad ſuas ꝯcupīas. In cuiꝰ fifuit ludus Hiſmael̓ cū Iſaac: ꝗ ꝑſecutio dicitiUn̄ apl̓s ad gal̓. iiij. Is qui ẜm carnē natꝰ eſt ꝑſevarijs modīs q̄rit eū deciꝑe ⁊ occidere: p̄s. xvijPerſequar īimicos meos ⁊ comp̄hendanon conuertar donec deficiant. Perſecdemones perſequentes: cum reſiſtimꝰ eogeſtiōibꝰ. Ab hoīe fit ꝑſecutio. Et hoc dupl̓r: qꝛīiurias corꝑales l̓ ꝑ mala exēpla. vn̄ Aug. Utrꝭqꝫ genꝰ ꝑſecutiōis diſtīguēs ait ſr̄ p̄s. cvi. ⁊ in