TitulusVII.

ſicut nec deus qui omnia nouit non voluit iudicire facta ſodomoꝝ niſi prius videret clare. Uadaꝫ inquit ⁊ videbo ſi clamorē qui venit ad meopere īpleant. Gen̄. xix. Sꝫ ⁊ ſi a malo culpe d̓fectus excuſari non pōt: proximus in actu ſuo excuſat intentionem: conſiderat fragilitatem: exꝑitur in ſe malorum tētatōem: ⁊ ſicut vellet ſibi miſereri ita ⁊ miſeretur proximo. Si etiaꝫ hꝫ de ipſo iudicare miſericordia vtatur in alleuiādo penam: conſiderans quod ait Iacꝭ. in canōica ſuaIuelicium ſine miſericordia fiet illi qui non fecitmiſericordiam. Sed non ſic multi faciunt etiamqui videntur amici: ſed ſunt prompti ad iudiciatemeraria ⁊ feſtucas in alieno oculo vident nonſuas trabes: vt ſcribitur in euangelio Luc. vi.Sua crimina alleuiant ⁊ excuſant: aliena aggrauant ⁊ perſequuntur .ſ. appetendo ⁊ querendo punitionem vt deus .i. ac ſi ipſi eſſent innocētes ⁊ non indigentes ⁊ ipſi miſericordia ex miſerijs ſuis ⁊ carnibus ſaturantur crudelitatem .ſ.exercendo. Beati ergo miſericordes in iudicando: non temerarie: non ſuſpicioſe: non ſumptuoſe: non vſurpatiue: ſed pie ex compaſſione: quōiam ⁊ ipſi miſericordiam conſequentur cuꝫ iudicabuntur a deo. ¶ Secunda miſericordia eſt incondonando iniuriam. Unde dicit dimittite ſcꝫiniurias vobis factas ⁊ dimittemini: ꝓuer. xxij.Qui pronus eſt ad miſericordiam benedicetura domino. Aug. dicit tibi deus: dimitte ⁊ dimittetur tibi: dimiſi prius dimitte vel poſtea. Nam ſinon dimiſeris reuocabo te: ⁊ quicquid dimiſeraꝫ replicabo tibi: de pe. di. iiij. pͣs. cij. Quomodomiſeretur pater filiorum miſertus eſt deus timētibus ſe. Pater carnalis quanuis filius multotiens faciat contra ordinationes ſuas: tamen parcit ſibi compatiens. Ita ⁊ deus dimittit .ſ. iniurias ſibi innumeras quotidie a nobis factas. Unde Ambro. in paſſione Chriſti. Libēter ignoſco.ſ. iniurias mihi factas: prompte indulgeo miſericordiam malo qͣꝫ ſacrificium: de pe. di. i. exemplūin Paulo qui ait de ſe ipſo. Qui priꝰ fui blaſphemus ⁊ contumelioſus perſecutor ſcilicet Chriſtifidelium: ſed miſericordiam cōſecutus .i. ad Timo. i. Et in euangelio ipſo: vbi mādat miſericordiam: dicit. Non eſt diſcipulus ſupra magiſtruꝫperfectus autem omnis erit ſi ſit ſicut magiſtereius. Chriſtus eſt magiſter qui quatas iniuriasſuſtinuerit ⁊ qͣꝫ miſericorditer indulſerit: patet īpaſſione eius. Beati ergo miſericordes: quoniam ipſi miſericordiam conſequentur: ſcilicet remiſſionem ſuorum peccatorum. Unde dicit̉ eccleſia. xxviij. Relinque proximo nocenti te .i. tibi: non dicit qui nocuit tibi: ſed nocenti principaliter quando vltionis ira ſolet magis ferueſcere⁊ tunc deprecanti tibi ſoluentur peccata tua .i. dimittentur: ſicut ſoluitur cera ad igneꝫ ⁊ glaciesad ſolem. Et ad Colo. iij. Donantes inuiceꝫ ſi ꝗsaduerſus aliquem habet querelam: ſicut ⁊ chri

ſtus donauit nobis. ¶ Tertia miſericordia eſt inſubleuando inopiam. Unde dicit. Date .ſ. elemoſynam ⁊ dabitur vobis miſericordia elemoſynemultiplicis: prouerb. xiiij. Qui miſeretur pauꝑeri ſcilicet dando clemoſynam beatus erit. Hilarius. In tantum deus beniuolentie noſtre ī omnes delectatur affectu: vt ſuam miſericordiaꝫ ſolum miſericordibus ſit daturus eccl̓a. xxix. Conclude elemoſynam in ſinu pauperis .i. da occulte non propter laudem humanaꝫ ⁊ ipſe orabit ꝑte ſcilicet pauper cui dabis. Date ergo ⁊ dabiturvobis. Et quid detur oſtendit ipſe deus in eirangelio eodem dicens. Menſuram bonam confertam coagitatam ⁊ ſupereffluēteꝫ dabunt in ſinūveſtrum .ſ. pater ⁊ filius ⁊ ſpiritus ſanctus: ſcilicꝫa quo omne datum optimuꝫ: dabunt pro elemoſyna data ex miſericordia ⁊ mēſura bona poteſtreferri ad bona temporalia que multiplicanturhominibus dantibus elemoſynas largas: vt dicitur in prouerb. iij. c. Honora deum de tua ſubſtantia ſcilicet dando pauperi vt impleantur horrea tua ⁊ vino torcularia redundabunt. Exemdlum legitur ꝙ in quodam monaſterio: cum dbantur ibi abundanter elemoſyne pauperibuabundabant monachi multuꝫ in temporalibusIn proceſſu temporis ceperunt deſiſtere ab hocopere miſericordie ⁊ monaſterium etiam defiebat in redditibus. ⁊ cum ꝗdam conquererētide huius defectu dixit eis quidam ſanctus homo. Duo fratres ſunt quos habebatꝭ in iſtomnaſterio. Unus dicebatur date: ⁊ alius dabitivobis. Iſti ſemper volunt ſimul māere. Sꝫ vemiſiſtis date: ⁊ ideo alius ſcꝫ dabitur noluit manere vobiſcum ſed receſſit. Ideo ergo indigetisquia non vtimini miſericordia ad pauperes. Secundo menſuram coagitatam .i. calcatam dabūtin ſinum veſtrum .i. mentem veſtram quo ad bona ſpiritualia: quia vt dicitur prouer. xiij. Mricordia ⁊ veritate redimitur īiquitas. Et perſam etiam miſericordie elemoſynam diſponi⁊ augetur ad gratiam. Sicut patet per exēpliin vitis patrum in legēda Macharij de illo ſiphoniaco qui ex eo ꝙ fecit mifericordiam defendendo virginem a ſocijs ne eam opprimerent:reducendo ad ſuos: ⁊ multerem inuentam in deſerto quaſi deſperatam: pro detentione viri ⁊ filiorum in carceribus pro debitis ipſe refocillauit⁊ debita ſoluit. Machario fuit reuelatum ꝙ futurus eſſet ſocius eius in gloria. Et ſic ex illa miſericordia inductus eſt admonitione Macharijad deſerendum ſeculum ⁊ ſeruienduꝫ deo: Tertio menſuram confertam .i. cumulatam quo adgloriam anime excedentem capacitatem meritorum eius. Quarto ſuper effluētem .i. trabocantēquo ad gloriam corporis: que ꝓcedit ab animaſeu ab aīe gloria redundantē in corpus. Miſericordibꝰ .n. dicetur ī vltima reſurrectiōe. Uenitebn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū ⁊cͣ. .§. VI.