Capitulū. VI.

eupiunt. Iuſticia aūt hic ſumitur pro virtute generali: que vt ait phūs ē omnis virtus hec reddit vniciiqꝫ qd̓ ſuum eſt. Et deo ꝗdem tria. Naꝫvt creatori honoreꝫ apl̓s. Soli deo honor ⁊ gloria: honor .ſ. latrie: qꝛ ſolus eſt creator. Ut redēptori amorē apocꝭ. ī Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo. Nulla autē maiorprouocatio ad amorem qͣꝫ preuenire amādo: aitAug. Et ipſe Chriſtus dilexit nos. i. Iohā. iij. Utdn̄o ⁊ iudici timorem ei debemus. Malachie. ij.Si ego dn̄s veſter: vbi eſt timor meus. Hier̄.Quis non timebit te o rex gentium. Eſuriunt ergo ⁊ ſitiunt iuſticiam: ꝗ ſemper magis ac magiscupiunt deum honorare: amare ⁊ timere. Et ſitiunt affectātes ſcire: quomodo iſta melius perficiant. Proximo etiam iuſticiā exhibet tria. Obedientiam ſuperiori ad Ro. xiij. Oīs anima poteſtatibus ſublimioribus ſubdita ſit: qꝛ non eſt poteſtas niſi a deo .ſ. operante vel permittente quoad malam ⁊ vſurpatam poteſtatem. Concordiaꝫequali. Cor. i. Id ipſum dicatis omnes ⁊ non ſintin vobis ſciſmata .i. diſcordie Beneficientiā ſeuprouidentiam inferiori. i. pe. ij. Paſcite eum ꝗ invobis ē gregē. Et Luc. xij. Fidelis ſeruus ⁊ pridens quem conſtituit dn̄s ſuper familiam ſuaꝫvt det illis cibum in tempore .ſ. neceſſarium. Sibupſi iuſticia exihibet tria. Cordi intentōis mundiciam ſap. i. In ſimplicitate cordis .i. pura intentione querite illum. Ori cuſtodiam p̄s. xxiij. Dixi cuſtodiam vias meas: vt non delinquam ī lingua mea. Poſui ori meo cuſtodiam. Carni exhibet iuſticiā diſciplinam. Exemplo Pauli dicentis. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruituteꝫ redigoBeati ergo qui eſuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiaꝫ .i. quiſemper auidi ſunt ad ſciendum ⁊ operandum qͣꝫpertinent ad debitum exhibendum proximis ⁊ad cuſtodiendum cor:os ⁊ omnes ſenſus ſuos ⁊ſecundum iuſticiam. ¶ Quantum od tertium .ſ.que ſit iſta ſacietas qua ſaciantur eſurientes ⁊ fitientes iuſticiam. Reſpondetur ꝙ eſt triplex.Prima eſt quia vt dicit Aug. Illo cibo ſatiabuntur ⁊ ſaturabuntur in preſenti: de quo dominusait. Meus cibus eſt vt faciā voluntatem eius ꝙmiſit me patris mei: quod ē ſumma iuſticia. Secunda eſt multiplicatio bonorum operum ⁊ meritorum: que mentem replent ⁊ reficiunt ſpirituali delectatione. Qui enim multum deſiderat iuſta operari quod eſt eſurire: multa bona facit: nūqͣꝫ quieſcit a bono opere: p̄s. cxxxi. Pauꝑes eiꝰ.ſ. eccleſie ſaturabo panibus .i. refectionis ſpiritualis. Tertia ſacietas eſt in futuro. de qua psͣ. xvi. Satiabor cum apparuerit gloria tua. Nam īpreſenti rationalis eſurit vel ſitit primam veritatem: cui datur prelibatio fidei modo. Concupiſcibilis eſurit ⁊ ſitit ſummam bonitatem: cui datur modo prelibatio charitatis. Iraſcibilis ſummam ſublimitatem: cui datur modo prelibatioſpei. Caro eſurit ⁊ ſitit ſiue glorificationem ẜm il

lud p̄s. lxij. Sitiuit in te aīa mea: qͣꝫ multīplīcitertibi ⁊ caro mea: Sed in futuro rationalis ſaciabitur viſione dei. Concupiſcibilis delectatione.Iraſcibilis ſatiabitur fruitione. Corpus ſua glorificatione Math. xiij. Tunc iuſti fulgebunt ſic̄ſol ī regno patrꝭ mei qͦ ad corpꝰ: vn̄ Iſa. lx. Tūc videbis quo ad rōnaleꝫ ⁊ afflues quo ad ꝯcupiſcibilem ⁊ miratur quo ad iraſcibile. Et dilatabit̉quo ad corporis gl̓ificatōem: gloria .n. aīe dilatatur ⁊ extenditur vſqꝫ ad corpꝰ. vn̄ Pilarius. Sitiētibus ⁊ eſurientibus iuſticiam beatitudinemtribuit dn̄s: ſignificans ſanctorum auiditatem ꝑfecta in celo ſacietate repleri. Et Chryſ. Saturabuntur .ſ. largitate remunerantis dei: qm̄ maiora erunt premia dei qͣꝫ ſanctorū deſideria. Beati ergo ꝗ eſuriūt ⁊cͣ..§. V.Beati miſericordesmīam conſequentur. Math. v. Hec eſt ꝗnta beatitudo ⁊ aꝑte ponitur in quinto loco: qꝛ ẜm gloſam. Miſericordia de p̄cedentibus naſcitur: q̄.ſ. preceſſerit humilitas ⁊ animus manſueſcat:ſuos ⁊ aliorum caſus defleat: ac iuſticiam eſuriatpoſtea naſcitur vera miſericordia. Tunc eīm alienas miſerias facit ſuas. ⁊ pro viribus iuuabit: ⁊ſi iuuandi facultas deeſt: compaſſio non deerit.Et recte poſt iuſticiam ponitur miſericordia: qꝛẜm gloſam ita iſte .ſ. miſericordia ⁊ iuſticia ſūt cōiuncte: vt vna altera debeat temperarī. Nam iuſticia ſine miſericordia ē crudelitas: ⁊ miſericordia ſine iuſticia eſt remiſſio ⁊ diſſolutio. Qd̓ diffuſe declarat Gregori. di. xlv. diſciplina. Ad miſericordiam Chriſtus hortabatur dicens Luce.vi. Eſtote miſericordes ſicut ⁊ pater veſter celſtis miſericos eſt. Et rō eſt. Quia beati miſericodes quoniam ipſi miſericordiam conſequenturEt poſtea Chriſtus dixit. Eſtote miſericordes.Quō vel in quibus debemus eſſe miſericordeson̄dit in eo ꝙ ſubdit .ſ. in tribus. In dando ſententiam. Unde ſubdit. Nolite iudicare ⁊ non iudicabimini. ¶ In condonando vl̓ ſubdendo miſericordiam. Unde ſubdit. Dimittite ⁊ dimittemini. In ſubleuando inopiā. vnde dicit. Date ⁊ dabitur vobis. Et in oībus his ē miſericors paterceleſtis ad eos qui faciunt miſericordiam. Lti ergo miſericordes quoniam mīaꝫ ꝯſequentuPrima ergo miſericordia qua debemus vtiad proximum eſt in iudicando. Unde dicit Hieronymus. Miſericordia hic non ſolum intelligitur in elemoſynis: ſed in omni peccato fratris:vt alter alterius onera portemus. Iob decimonono. Miſeremini mei miſeremini mei: ſaltemvos amici mei. Quare me perſequimini ſicut deus ⁊ carnibus meis ſaturamini et cetera. Miſericordia ē comꝑaſſio ſuper aliena miferia. Maxima miſeria eſt peccatum. Cuꝫ ergo videt quisproximum aliquid facere quod habet ſpem mali: ſi non eſt certus non debet iudicare eum: