Capitulū VI.

mentis ſp̄s .i. venti. Superbi enī dicunt̉ inflati:⁊ quaſi vento diſtenti. Et nota ꝙ non dicit Chriſtus. Beati qui nō hn̄t ſp̄m .i. vētū .ſ. elatiōis ⁊ īanis glorie: qꝛ pene nullus eſt. Nulla eſt enimtam excelſa virtus que dulcedine glorie non tāgatur. Et iō dicit beati pauperes ſpū .i. ꝗ parumhn̄t: de iſto ſpū ſeu vento elationis ⁊ qͣꝫto ꝗs minus tangitur eo tāto melius. Eſt aūt humilitasẜꝫ Ber. qua vnuſꝗſqꝫ veriſſima ſui cognitionevileſcit ſibiipſi. Et vere magnaꝫ cām hꝫ vnuſꝗſqꝫ ſe humiliandi. Nam vltra innumeras miſerias ſuas anime ⁊ corporis: quantuncūqꝫ ſit perfectus: neſcit tamen terminum ſuuꝫ vtrum ſaluetur vel damnetur. Unde dixit dominus ad Ioblica mihi ſi noſti omnia in qua via hītet luxebrarum quis ſit locus vt ducat vnūquēqꝫad terminum ſuum .i. ẜm Gregori. in. xxix. libromorali. Si te plenam ſciētiam habere putas: dicin qua via habitet lux .i. in cuius mentem veniens iuſticia impleat: ⁊ tenebrarum quis ſit locꝰ.i. in quo iniquitas ceca perduret: vt ducas vnūqd̓qꝫ ad terminum ſuum .i. vt diiudices ſiue is ꝙnunc iniquus cernitur in malis vitam finiat: vl̓is ꝗ iuſtus cernitur extremitatem vite ſue iuſteac perfecte concludat. Quis iſta vel ſalteꝫ imperterritus audiat. Ml̓tos videmus quotidie quiiuſticie luce reſplendent ⁊ tamen ad finem ſuumnequicie obſcuritate tenebreſcunt. Et econtra.ml̓tos tenebris peccatoꝝ īuolutos ad lucē virtutum fore reuerſos: aliquos ſemper in bonis permanere alios ſemper in malis. Exempla. Illa gētilitas deo aduerſa luce iuſticie deo perfuſa eſt:⁊ iudea dudum dilecta ⁊ illuminata perfidie nocte cecata derelicta eſt. Latro de cruce intrauit īregnum. Iudas de apoſtolatus gloria demerſꝰ ēin tartarum. Alius latro cuꝫ Chriſto crucifixusperſeuerans in malo: inductus eſt ad infernumAlij apoſtoli permanentes in ſancto propoſito ꝑuenerunt ad regnum. Hec dei iudicia conſiderans apl̓s vas electionis raptus ad tertium celum de ſeipſo timens ⁊ hūilians ait. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruitutem redigo: ne cum alijspredicauerim ipſe reprobus īueniar. Iccirco ātdn̄s interrogat Iob. Si nouit finem bonum vl̓malum quem habituri ſunt luminoſi iuſti: vl̓ tenebroſi peccatores dicēs. Iudica mihi ⁊cͣ. Ut aliorum finem cognoſcere non valens: ad ſuum finem recurrat: quia ſicut aliorum ita nec ſuuꝫ neſcit. Et inde neſciens finem ſuum: timeat timenshumiliat: humiliatus de actibus ſuis non ſe extollat: ⁊ non elatus ſpiritu ſuperbie: in arce gratie perſiſtat. Beati ergo pauꝑeres ſpiritu .i. humiles: quoniam ipſorum humilium eſt regnum celorum: quia vt dicitur prouerbi. xxix. Humileꝫſpiritu ſuſcipi et gloria. Uel dicūtur pauperes ſpiritu .i. animo: qui ſcilicet omnino nihil ſe habereputant: nec ſeipſos nec corpus: nec animam necmembra: ſed omnia vt commodata habent: ⁊ vt

aliemis vtuntur: hec Chryſ. Et pertinet ad perfectam humilitatem: vel etiam regnum celoruꝫ .i.preſidentiam in eccleſia. Dan̄. iiij. Dominatur altiſſimus in regno hominum: ⁊ cuicūqꝫ volueritdabit illud ⁊ humillimum conſtituet ſuper eumExempluꝫ de Petro apoſtolo Ambroſio Nicolao Gregorio ⁊ alijs. ¶ Secūdo dicitur pauperſpiritu .i. volūtate. Sunt .n. aliqui pauꝑes neceſſitate coacti: qui .ſ. indigent rebus neceſſarijs. etquia non habent deſiderant ⁊ murmurant male contenti de ſua paupertate impatientes. Iſtinon ſunt beati ſed miſeri ⁊ reprobi: qꝛ non pauperes ſpiritu .i. voluntate. Alij ſunt pauperes rebus tꝑalibus: ſed patienter ferunt ſuam pauꝑtatem non murmurantes ſed deuꝫ laudantes. Etiſta paupertas ē ad meritū rōne patientie: vt dic̄Ambro. di. xlvij. ſicut hi. qualis fuit Lazarꝰ mēdicus ⁊ pauper qui moriēs portatus eſt ab āgel̓in ſinu abrae vt ſcribitur Lu. xvi. Tertij ſūt pauperes affectu: ⁊ īdiuites ſubſtantia .i. nonhn̄tesaffectū inordinatum ad terrena q̄ poſſident abūdanter vt abraaꝫ: de quo ſcribitur ꝙ erat diuesin poſſeſſione auri ⁊ argenti. Et ſanctus Lodouicus rex Francie ⁊ Grego. magnus. Et per contrarium ad iſtā paupertatē dr̄. Impoſſibile ē diuitem intrare in regnū celorū Math. xix. Loꝗtur .n. de eo diuite qui hꝫ affectum inordinatumad ea q̄ poſſidet: ponens finem ſuū ī diuitijs. Iſtiergo qꝛ pauperes ſunt ſpiritu .i. affectu: ⁊ ſi diuites rebus ſunt beati. Tertio dr̄ pauper ſpiritu: qex feruore perfectionis omnibus ſe exprobat affectu ⁊ effectu: vt v̓i religioſi. Unde Chryſ. ſuperhec in omelia. Illos pauperes beatificat qui ſpiritu .i. propter ſp̄m ſanctum ſe bonis proprijs pͥuant Iacꝭ. ij. Nonne pauperes dn̄s elegit diuites in ſine ⁊ heredes regni. Iſtud aūt non ſit uiſiex magno ſeruore ſpiritus: d̓ quo ſpiritu ait apoſtolus. Spiritum nolite extīguere .i. feruorē. Extinguit̉ autem cum quis abrenuncians ſeculoīcipit ponere affectum ad tꝑalia videlꝫ ad vilia ⁊parua. Crathon phūs docuit duos iuuenes diſcipulos ſuos contēnere mundum ⁊ effici pauperes frangēdo ⁊ cōminuēdo lapides p̄cioſos magni valoris in conſpectu populi. Sꝫ non eē v̓ampaupertatē iſtam: qꝛ non ſp̄ui .i. propter ſpiritumſed propter gloriam mundi. Unde nec d̓o gratāoſtendit Io. euangeliſta vt habetur in legēda eiꝰIlli autem qui ſunt veri pauperes ſpiritu per ꝑfectum contentum terrenorum: vt Dn̄icus Fraciſcus: ⁊ pͥus ⁊ perfectius apoſtoli: iſtorum eſt regnum celorum. Quinimmo ſunt futuri iudicesaſſeſſores cum Chriſto in vltimo iudicio iob. xxxvi. Pauperibus tribuit iudiciū .i. poteſtatē iudicandi .ſ. aſſeſſorie. Und̓ ⁊ Chriſtus dixit apl̓isMathe. xix. Uos qui reliquiſtis omnia ⁊ ſecutieſtis me: ſedebitis ſuper ſedes duodecim iudicātes duodecim tribus iſrl̓. Sicut per duodecī tribus ītelligunt̉ oēs iudicandi ita per ſedentes in