Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Citulus. VII.

dolor. Sꝫ ꝑfectio ſua eoꝝ eſt hr̄e pace̓ patiētiāin aduerſis: ex vna ꝑte longa experientia fac̄eos ſuſpectos: ita vt ſi videant hoīem ridere: putant derideat eos. Infirmitas facit eos ſibimꝫtedioſos. Uāitas ēt iuuenū q̄rit ſolacia deriſiones ex eis. Et ſic oportet eos ſecū cum alijsre pacem ſi debēt bn̄ tranſire. Et beati pacificiniam ⁊c̄. qm̄ illa etas plena eſt ꝑſecutōibꝰ. Oīa.n. elementa videntur ꝑſequi ad deſtruendū ſubditur. Beati ꝑſecutōem patiuntur ꝓpteriuſticiā ⁊c̄. Sic ergo collige in te oēs has v̓tuteshn̄do pacem oībꝰ aduerſis hoībꝰ: mundiciācordis ab iniquitatibꝰ. Iſa. i. Lauamī: mūdi eſtote: auferte malū cogitatōum vr̄aꝝ. Miſericordiam in operibꝰ Luc. vi. Eſtote miſericordes. Iuſticiam in ꝯuerſatōibꝰ ſap̄. i. Diligite iuſticiamiudicatis terram. Fletū ex tetationibꝰ Iaco. iii.Miſeri eſtote lugēte. Mititatem ī ꝯtractōnibꝰMat. xi. Diſcite a me quia mitis ſum: ait ChriſtꝰPauꝑtatem ſp̄s ſeu humilitatē. i. Pe. v. Humiliamī ſub potenti manu dn̄i. Sic .n. eritis īmaculati ī via: hanc viā ꝑuenietis ad pr̄iam vbi ſūtbeati: ex eo beati ſunt: non pn̄t non obtinereqd̓ volūt: al̓s non eēt beati. ẜm Aug Beatꝰ eſt hꝫ quicquid vult. Ergo ſi volent nosſaluos ſalui erimꝰ. Et orandi ſūt vt velīt. Hicpotes dicere: quare diuerſos ſanctos oramꝰ: et.§. VII.quō orant nobis ⁊cͣ.Alia adaptatio de ſep beatitudinibꝰ ad ſeptē etates mundi: ẜm dn̄mIo. do. ſuꝑ Math. pōt ſumi themate in feſtoum ſanctorū illud. Beati eritis ⁊cͣ. Math. v. Etinduci illud Boetij de philo. ꝯſo. oīs mortalium cura quā multipliciū ſtudiorū labor exercꝫdiuerſo ꝗdem calle procedit: ad vnius tn̄ beatitudinis finē nititur ꝑuenire. Sed multi non q̄rētes diligēter ī quo ꝯſiſtat vera beatitudo: quōperueniat̉ ad ea cum aliꝗd attingunt de ꝑticularibꝰ ꝯditionibꝰ eius: aliqual̓r videntur hr̄i iniſta vita: hic ſiſtunt ponunt finē ſuū. Sicut aliꝗin diuitijs alij in potentijs hiꝰ. Sed iſta doctrīaſeptē beatitudinū reducit mundū ad feliceꝫ ſtatum pͥmum beatū: a quo deuians peccata īcidit in diuerſos errores. Primꝰ .n. ſtatus pͥmaetas cecidit ꝓpter rapinā a regno celoruꝫ. Perviam oppoſitā reuerti potes quo ad pͥmam beatitudinē .ſ. Beati pauꝑes ſpu. Scd̓a etas cecidit ambitionem nembroth ſuorum ſequaciūturrim ꝯfuſionis edificantiū: vt poſſiderent terram mortuorū. Reuertere ad poſſeſſionē terreviuentium qd̓ ꝯtinet ſcd̓a: qꝛ beati mites ⁊c̄. Tertia etas cecidit: qꝛ aduerſa in deſerto ſuſtīere nolebat: immo ꝓſpera putabat aduerſa ꝯſolatōeꝫtm̄ in mīmis requirebat. Sed vade ad ꝯſolationem optatā non cognitam per luctū mundiſentis: qꝛ beati lugent ⁊cͣ. Quarta etas aruit:qꝛ ſitiebat moderamina regni: iuſticia calcata

peruerſi regna tenebant: ſaturaberis regno ppetuo: ſi iuſticiam rectaꝫ eſurieris: qꝛ beati quieſuriunt ⁊c̄. Quinta etas crudelitate maximatabuit: vt libri Machabeoꝝ teſtātur: crudelescrudel̓r occiſi ſunt vthētur ibidē. Igr̄ qꝛ omnishomo mīa indiget: per mīaꝫ refurge quo ad ꝗntum. Tunc enī miſericors dn̄s natus eſt: qꝛ beati miſericordes ⁊c̄. Et qꝛ de mundo corde natꝰ ēmundo corde vixit: ſe nobis oſtendere venit:ſequamur ſi mundi corde erimus: ſic intuebimur: qꝛ beati mundo corde ⁊cͣ. Sed etas ſeptima ſeditōibus guerris plena erit: quaꝫ ſoli pacifici tute tranſibunt: qꝛ beati pacifici ⁊cͣ. Et merito qꝛ illi pacifici a perſecutōibꝰ non erunt immunes: īmo plus ceteris cruciabunt̉. Unde ſectur de ꝑſecutōe p̄mio ſuo: qꝛ beati ꝑſecutōeꝫpatiuntur ⁊cͣ. Ex his potes facere vna p̄dicatōeꝫadde ad ſingulas beatitudīes quō talia malagno poſitꝰ eſt. Sed de diſcipulis Chriſti dr̄ demundo non ſunt Io. xvij. Etiō ſi volumꝰ eſſe dſcipuli Chriſti: vt eos reperiamꝰ in monte glorie: oꝫ nos hr̄e iſtas beatitudines ꝯtrarias ꝯditonibus mūdanoꝝ: ſicut hūerunt ſancti iſti quorum feſta agimꝰ. De ſingulis beatitudinibus in particulari:mo de pauꝑtate ſps. Ca. vi.Unc de ſingulisnhaꝝ eſt videndū in ꝑticulari .ſ. ſeptē(beatitudinū: dilatando materiaꝫ advnam p̄dicatōem qualꝫ beatitudine. Eſt igr̄ma Beati pauperes ſpū: qm̄ ipſoꝝ eſt regnuꝫlorū Math. v. vbi dicit Chryſ. in omel̓. Suntdam natural̓r ex cōplexione pauꝑes humiles virtuoſi. Sed tales non ſūt beati. Unde dic̄ſimpl̓r beati pauperes: ſed addit ſpu .i. illi qui exvolūtate electōe ſe humiliant. hic īcipit radicitꝰ euellere ſuperbiā: qꝛ hec fuit radix fonsmalicie vniuerſe ꝯtra quā pōit humilitatē veluqd̓dam ſtabile fundamentū: ſubiecta ſtabilitate alia ſupedificant̉: hac deſtructa ꝑeunt q̄cūqꝫ bona ꝯgregauerꝭ: hec ille.Sciendum autem ⁊xpeꝫpōt ſumi expōi tripl̓r hoꝝ eſt regnum celoruꝫPrimo eſt pauꝑtas ſp̄s per verā humiliationeScd̓o eſt pauꝑtas ſp̄s per īordinati affectꝰ remetionem. Tertio eſt pauꝑtas ſp̄s per totaleꝫdi abdicationem. Primo ergo dicitur ſpiritupauper verus humilis. Unde Aug. Paupertasſpiritus dicitur humilitas ſpiritualis: que ſpuminflantem eradicat: euacuat ſeu extenuat. Namſcriptura aliqn̄ vocat ventū ip̄um: ẜm illud act.ij. Factus eſt repente de celo ſonus tanqͣꝫ vehe-