Citulus. VII.
dolor. Sꝫ ꝑfectio ſua eoꝝ eſt hr̄e pace̓ ⁊ patiētiāin aduerſis: nā ex vna ꝑte longa experientia fac̄eos ſuſpectos: ita vt ſi videant hoīem ridere: putant ꝙ derideat eos. Infirmitas facit eos ſibimꝫtedioſos. Uāitas ēt iuuenū q̄rit ſolacia ⁊ deriſiones ex eis. Et ſic oportet eos ſecū ⁊ cum alijs hēre pacem ſi debēt bn̄ tranſire. Et beati pacifici ꝙniam ⁊c̄. ⁊ qm̄ illa etas plena eſt ꝑſecutōibꝰ. Oīa.n. elementa videntur ꝑſequi eū ad deſtruendūiō ſubditur. Beati ꝗ ꝑſecutōem patiuntur ꝓpteriuſticiā ⁊c̄. Sic ergo collige in te oēs has v̓tuteshn̄do pacem cū oībꝰ aduerſis ⁊ hoībꝰ: mundiciācordis ab iniquitatibꝰ. Iſa. i. Lauamī: mūdi eſtote: auferte malū cogitatōum vr̄aꝝ. Miſericordiam in operibꝰ Luc. vi. Eſtote miſericordes. Iuſticiam in ꝯuerſatōibꝰ ſap̄. i. Diligite iuſticiam ꝗiudicatis terram. Fletū ex tetationibꝰ Iaco. iii.Miſeri eſtote ⁊ lugēte. Mititatem ī ꝯtractōnibꝰMat. xi. Diſcite a me quia mitis ſum: ait ChriſtꝰPauꝑtatem ſp̄s ſeu humilitatē. i. Pe. v. Humiliamī ſub potenti manu dn̄i. Sic .n. eritis īmaculati ī via: ⁊ ꝑ hanc viā ꝑuenietis ad pr̄iam vbi ſūtbeati: q̄ ex eo ꝙ beati ſunt: non pn̄t non obtinereqd̓ volūt: al̓s non eēt beati. Nā ẜm Aug Beatꝰ eſt ꝗ hꝫ quicquid vult. Ergo ſi volent nos eēſaluos ſalui erimꝰ. Et iō orandi ſūt vt velīt. Hicpotes dicere: quare diuerſos ſanctos oramꝰ: et.§. VII.quō orant ꝓ nobis ⁊cͣ.Alia adaptatio de ſeptē beatitudinibꝰ ad ſeptē etates mundi: ẜm dn̄mIo. do. ſuꝑ Math. pōt ſumi ꝓ themate in feſto oīum ſanctorū illud. Beati eritis ⁊cͣ. Math. v. Etinduci illud Boetij de philo. ꝯſo. ꝙ oīs mortalium cura quā multipliciū ſtudiorū labor exercꝫdiuerſo ꝗdem calle procedit: ad vnius tn̄ beatitudinis finē nititur ꝑuenire. Sed multi non q̄rētes diligēter ī quo ꝯſiſtat vera beatitudo: ⁊ quōperueniat̉ ad ea cum aliꝗd attingunt de ꝑticularibꝰ ꝯditionibꝰ eius: q̄ aliqual̓r videntur hr̄i iniſta vita: hic ſiſtunt ⁊ ponunt finē ſuū. Sicut aliꝗin diuitijs alij in potentijs ⁊ hiꝰ. Sed iſta doctrīaſeptē beatitudinū reducit mundū ad feliceꝫ ſtatum pͥmum ⁊ beatū: a quo deuians ꝑ peccata īcidit in diuerſos errores. Primꝰ .n. ſtatus ⁊ pͥmaetas cecidit ꝓpter rapinā a regno celoruꝫ. Perviam oppoſitā reuerti potes quo ad pͥmam beatitudinē .ſ. Beati pauꝑes ſpu. ¶ Scd̓a etas cecidit ꝑ ambitionem nembroth ⁊ ſuorum ſequaciūturrim ꝯfuſionis edificantiū: vt poſſiderent terram mortuorū. Reuertere ad poſſeſſionē terreviuentium qd̓ ꝯtinet ſcd̓a: qꝛ beati mites ⁊c̄. Tertia etas cecidit: qꝛ aduerſa in deſerto ſuſtīere nolebat: immo ꝓſpera putabat aduerſa ⁊ ꝯſolatōeꝫtm̄ in mīmis requirebat. Sed vade ad ꝯſolationem optatā ⁊ non cognitam per luctū mundi p̄ſentis: qꝛ beati ꝗ lugent ⁊cͣ. Quarta etas aruit:qꝛ ſitiebat moderamina regni: ⁊ iuſticia calcata
peruerſi regna tenebant: ⁊ ſaturaberis regno ppetuo: ſi iuſticiam rectaꝫ eſurieris: qꝛ beati quieſuriunt ⁊c̄. ¶ Quinta etas crudelitate maximatabuit: vt libri Machabeoꝝ teſtātur: ⁊ crudelescrudel̓r occiſi ſunt vthētur ibidē. Igr̄ qꝛ omnishomo mīa indiget: per mīaꝫ refurge quo ad ꝗntum. Tunc enī miſericors dn̄s natus eſt: qꝛ beati miſericordes ⁊c̄. Et qꝛ de mundo corde natꝰ ēmundo corde vixit: ſe nobis oſtendere venit: eūſequamur ſi mundi corde erimus: ⁊ ſic eū intuebimur: qꝛ beati mundo corde ⁊cͣ. Sed etas ſeptima ſeditōibus ⁊ guerris plena erit: quaꝫ ſoli pacifici tute tranſibunt: qꝛ beati pacifici ⁊cͣ. Et merito qꝛ illi pacifici a perſecutōibꝰ non erunt immunes: īmo plus ceteris cruciabunt̉. Unde ſectur de ꝑſecutōe ⁊ p̄mio ſuo: qꝛ beati ꝗ ꝑſecutōeꝫpatiuntur ⁊cͣ. Ex his potes facere vna p̄dicatōeꝫadde ad ſingulas beatitudīes quō talia malagno poſitꝰ eſt. Sed de diſcipulis Chriſti dr̄ ꝙ demundo non ſunt Io. xvij. Etiō ſi volumꝰ eſſe dſcipuli Chriſti: vt cū eos reperiamꝰ in monte glorie: oꝫ nos hr̄e iſtas beatitudines ꝯtrarias ꝯditonibus mūdanoꝝ: ſicut hūerunt ſancti iſti quorum feſta agimꝰ.¶ De ſingulis beatitudinibus in particulari: ⁊ pͥmo de pauꝑtate ſps. Ca. vi.Unc de ſingulisnhaꝝ eſt videndū in ꝑticulari .ſ. ſeptē(beatitudinū: dilatando materiaꝫ advnam p̄dicatōem ꝑ qualꝫ beatitudine. Eſt igr̄ma Beati pauperes ſpū: qm̄ ipſoꝝ eſt regnuꝫlorū Math. v. vbi dicit Chryſ. in omel̓. Sunt ꝙdam natural̓r ⁊ ex cōplexione pauꝑes humiles⁊ virtuoſi. Sed tales non ſūt beati. Unde dic̄ nōſimpl̓r beati pauperes: ſed addit ſpu .i. illi qui exvolūtate ⁊ electōe ſe humiliant. Iō hic īcipit radicitꝰ euellere ſuperbiā: qꝛ hec fuit radix ⁊ fonsmalicie vniuerſe ꝯtra quā pōit humilitatē veluqd̓dam ſtabile fundamentū: q̄ ſubiecta cū ſtabilitate alia ſupedificant̉: hac deſtructa ꝑeunt q̄cūqꝫ bona ꝯgregauerꝭ: hec ille.Sciendum autem ⁊xpeꝫpōt ſumi ⁊ expōi tripl̓r ⁊ hoꝝ eſt regnum celoruꝫPrimo eſt pauꝑtas ſp̄s per verā humiliationeScd̓o eſt pauꝑtas ſp̄s per īordinati affectꝰ remetionem. ¶ Tertio eſt pauꝑtas ſp̄s per totaleꝫ mūdi abdicationem. ¶ Primo ergo dicitur ſpiritupauper verus humilis. Unde Aug. Paupertasſpiritus dicitur humilitas ſpiritualis: que ſpuminflantem eradicat: euacuat ſeu extenuat. Namſcriptura aliqn̄ vocat ventū ip̄um: ẜm illud act.ij. Factus eſt repente de celo ſonus tanqͣꝫ vehe-