Capitulū..V.
mundi ſunt corde. Dr̄. .n. de ipſis apoc. xiiij. Sinemacula ſunt ante thronū dei: vt nec mīmum vēiale poſſit ibi reperiri. Eſt ibi ſecuritas ꝑpetua ſine qua non forēt beati: ⁊ hec eſt pax eis. Und̓ pacifici ⁊ filij dei vocabunt̉. Iſa. xxxij. Sedebit populꝰ in pulchritudine pacis in reꝗe opulenta: qꝛẜm p̄s. cxlvij. Confortauit ſeras portarū tuaruꝫ.i. ſuperne ihrl̓m. vt nll̓s inimicus poſſit acceder̄⁊ eos perturbare: nll̓s ciuis exire: ibi eſt ſummacongratulatio de ꝑpeſſis ⁊ opp̄ſſis in mūdo. Iuuat .n. memīſſe maloꝝ militie ⁊ pugne ⁊ qͣꝫ ꝑiculoſe pro qͣ tn̄ coronati. Uude ſumma iucūditatemhn̄t. Et iō beati qui perſecutōem patiūtur ꝓpteriuſticiā ⁊cͣ. Et ſic beati oēs ꝗ inchoantes a timore inceſſerunt per vias p̄dictas .ſ. paupertatē humilitatē: lachrymoſitatē: eꝗtatē: pietatē: puritatem: equanimitatem: horum merces multa eſt ī.§VI.Alia adaptatio de ſeptem beatitudībꝰ ad ſeptē etates cuiuſlꝫ ẜm dn̄mIo. do. ſuꝑ Math. Et pōt ſumi ꝓ themate ī feſtooīum ſanctoꝝ illud. Beati eritꝭ. Math. v. Et īduci illud p̄s. cxviij. Beati immaculati ī via maculam ꝓprie in aīam īducit ſolum mortale peccatūẜm Tho. in. iiij. Illi ergo ꝗ īmaculati viuunt ī pn̄ti tꝑe. i. ſine mortali: vel de ipſis penitētes ſaltimdecedūt īmaculati .i. ſine crīali: hi erūt beati. Nāſi aliqd̓ mortale reperiat̉ ī tranſeūte de via mortis ad alium ſtatū vt dicit Aug. eterna illū flāmatrucidabit di. xxv. §. alias. Uita aūt pn̄s diſtīguit̉ꝑſeptem etates in ꝗbꝰ omnibꝰ regulat nos Chriſtꝰ ꝑ ſeptem beatitudines ī euāgelio Mathei. v.Omnes iſtas q̄ alid̓ non ſūt qͣꝫ actꝰ virtuoſi: debꝫquilꝫ hr̄e ſil̓ habitual̓r. Licet ꝗlꝫ per ſe adaptaripoſſit vni etati hoīs. ¶ Prima igr̄ etas infātia viqꝫ ad ſeptēnium eſt humilis ⁊ pauꝑ ſpū. Niſi .n.ꝯuerſi fueritis ⁊ efficiamī ſicut ꝑuuli hi ⁊c̄. .i. hūiles ⁊cͣ. Mat. xviij. hec gͦ eſt beata: qꝛ ait ip̄e. Sinite ꝑuulos venire ad me: taliū .n. eſt regnuꝫ celoꝝEt ſicut illi ſunt beati ⁊ ipſoꝝ eſt regnum/ celorūſic ꝗ erūt pauꝑes ſpu: erūt beati ⁊ eoꝝ eſt regnūceloꝝ. ¶ Scd̓a etas pueritia vſqꝫ ad annos. xiiijqͣdam alia ſp̄e humilitatis refulget: ⁊ facil̓r placat̉ ⁊ hoc eſt eſſe mitem. Ipſi ēt ſūt beati ꝗ peccare non pn̄t .ſ. quouſqꝫ heant vſum rōnis. Nā ante vſum rōnis ſicut nec mortal̓r ſic nec venialit̓peccat̉ ẜm. b. Tho. A multis tn̄ hēt̉ vſuꝫ rōis an̄.xiiij. qͣꝫuis iura ponūt illū eſſe annū diſcretiōisin maſculo. Sic ⁊ mites poſſident terrā viuētiūꝑs. xxxvi. Manſueti āt hereditabūt terram ⁊cͣ.Tertia etas ſubijcit̉ tentatōibꝰ multis: q̄ dicit̉adoleſcentia vſqꝫ ad annū. xxviij. Mundꝰ enimtūc delectat. Allicit caro: hoſtis īpugnat: propterqd̓ dr̄ eccl̓aſtes vlti. Adoleſcentia ⁊ voluptas vana ſūt ⁊. xij. q. i. Oīs etas prona eſt ad malum abadoleſcentia ſua: nil incertiꝰ vita adoleſcentium.Remedium ergo eſt tunc pn̄ia ſe macerare: ⁊
in continuo luctu ꝯtra peccata perſeuerare. Exēplum de Cecilia q̄ cilitio membra domabat: deūgemitibꝰ exorabat: biduanis ⁊ triduanis ieiuniis ⁊cͣ. Et ſic beati ꝗ lugent ⁊cͣ. Or̄o .n. vt dicit glo.deū lenit lachryma cogit .ſ. exaudire ⁊ ſubuenireet ꝯſolari Thobi. iij. Poſt lachrymatōem ⁊ fletūexultatōem infūdis. Quarta etas ē iuuentꝰ vſqꝫ ad annuꝫ. xl. qꝛ magis inhiat lucris: ⁊ ꝑ fas etnefas extorquet q̄ ſua non ſūt: robur ēt iuuentutis aīum p̄ſtat. Iō iniuſta p̄lia niſi fortiter caueat̉committit. Sed pecunia male acꝗſita corpꝰ animāqꝫ commaculat: ait Ambr. Et iteꝝ oēs cupidioēs auari: gieci leoram cū diuitijs ſuis poſſidēteterno cruciatū ⁊ breui fructu .i. q. i. cito. et iō tuiuuenis ſitim ⁊ eſuriē hēas ꝯtīue iuſticie .i. v̓tutꝭſinceritatis ⁊ ſctītatꝭ: ſi vis eē beatꝰ. Beati qͦ eſuriunt ⁊ ſitiūt ⁊cͣ. Ei alibi. Beatꝰ vir qui poſt auruꝫnon abijt nec ſꝑauit in pecunie theſaurꝭ. ¶ Quīta etas q̄ dr̄ virilitas aut ꝑfectio viri iaꝫ ad occaſum declinat: hec dꝫ ⁊ ꝯtra cōmiſſa ꝓuidere: vt d̓leant̉ peccata ⁊ elemoſynis īſiſtere: ſi ēt dolendanon cōmiſit: qꝛ non portabit ſecuꝫ bona mundi.Et ſiue ergo commiſit ſiue non miſericorditer viuat. Nā ad examen iudicis currit vbi miſericordibꝰ miſericordia dat̉: ⁊ crudelibus ẜm ꝙ malegeſſerunt. Iudiciū .n. ſine mīa fiet illi: ꝗ non fecitmīam ⁊c̄. econtra. p̄s. xci. Iucūdꝰ homo ꝗ miſeret̉ ⁊ commodat diſponit ſermones ſuos in iudicio. Poterit .n. talis allegare ordinatōem a xp̄ofactā Math. xxv. cū dixit. Uēite bn̄dicti ⁊c̄. Eſuriui .n: ⁊c̄. Sꝫ notandū eſt qd̓ dicit Aug. ī encheridiō ⁊ obſeruandū: dicit .n. ꝙ ꝗ vult ordīate dare elemoſynā dꝫ a ſe pͥmo inciꝑe: ⁊ eam ſibi p̄mitꝰ dare. Eſt .n. elemoſyna opus mīe v̓iſſime de qͣdictū eſt. Fili miẜere aīe tue placens deo. Beatiergo miſericordes ⁊c̄. ¶ Sexta etas q̄ ē venerada ſenectꝰ. Corpore ꝗdem ſi vult munda ē. Deficiente .n. naturali calore caro vt in pluribꝰ multū frigeſcit. Et ſic et artus ad actualia pct̄a īmunes qͣſi reddunt̉. Solus .n. ſenex ē loqͣcitate potens. Sua ergo pctā ex corde ꝓcedunt: niſi fuerit obſtinatꝰ vſqꝫ ad illud tꝑ̄s ī malis. Naꝫ vt dr̄ꝓuer. xxij. Adoleſces luxta viā ſuā ambulās etcū ſenuerit non recedet ab ea. Quales fuerūt illi ſenes ꝗ falſo accuſauerunt Suſannā: qꝛ n̄ valuerūt turpitudine exercere cū ea: vt ſoliti erantalias deciꝑe Dan̄. xiij. Et ſic legitur de illo ſene nicolao. xl. annoꝝ luxurioſo: ꝓ quo beatꝰ andreasorauit. Hodie ſūt ml̓ti tales ſenes maledicti īuet̓ati dieꝝ malorū: ꝗ denarijs ⁊ lābacitatibꝰ ⁊ mille modis corrūpunt pueros: ꝓpter qd̓ de eis dr̄laqueꝰ iuuenū omnes vos eſtis. ⁊ vt dicit Greg.lxxxvi. di. tanta. Tales ſeniores grauius qͣꝫ ceteri ſunt puniendi ⁊ arguēdi de ſuis malicijs.¶ Septima etas que dr̄ decrepita ⁊ nullo vnqͣꝫannoꝝ numero finit̉: p̄mit̉ infirmitatibus ⁊ doloribus multis. nam vt dr̄ in p̄s. lxxxix. Si in poteſtatibꝰ octoginta anni ⁊ ampliꝰ eorum labor ⁊