Titulus.VII.

Merees veſtra .i. veſtrum qui timetis eccl̓ia. ij.Qui timetis deū credite illi: ⁊ non enacuabiturmerces veſtra. Signū huius timoris eſt illd̓ qd̓dr̄ eccl̓iaſtes. vij. Qui deū timet nihil negligit.ſeoꝝ q̄ ſunt neceſſaria ad ſalutem. ¶Quantū acſcd̓m nota ꝙ multe ſunt vie q̄ omnes habent dictum pͥncipium .ſ. timoris quibꝰ peruenitur adcelū ⁊ ad beatitudinem vera. Et vt dr̄ ꝓuerb. iij.Uie eius vie pulchre: ſcd̓m aūt ꝙ reꝑiuntur ſextem ſtatꝰ hoīum in eccl̓a militanti: ſic in iſto euangelio notant̉ ſeptem vie ſalutis per qͣs itur ad beatitudinē: vt ꝗlibet vadat ꝑ viā ſuā. Et beati omnes ꝗ ambulant in vijs eiꝰ. Primꝰ ſtatꝰ eſt eccl̓aſticorū ſiue religioſorū ſiue aliorum clericoꝝ: ethoꝝ via eſt paupertas ſp̄s. Et tunc ſūt beati: ſi demundo nihil querunt: ꝗ deo ſunt mācipati. Nōeſſet venenum in eccleſia dei: ſi mundi ambitio⁊ auaricia non poſſideret eoſdē. Ad hoc faciuntauctoritates. xij. q. i. Clericus. ⁊. c. cui portio. Secundus ſtatꝰ ē doctoꝝ ſcientia preditorū: ⁊ hoꝝvia precipua eſt humilitas. Nam vt dicit̉ prov..xi. Ubi humilitas: ibi eſt ſapientia: ſcientia auteꝫinflatẜm apoſtolū: ſed beati mites .i. humiles: hienim poſſident terram lacte ⁊ melle manantem.i. intellectum dulcem ſcripturaruꝫ: ꝗ ſuperbisclaudit̉ ⁊ contentioſis ⁊ cauilloſis laicis ⁊ ꝓphanis. Propterea ẜm Bionyſium Moyſes habuitmagnam noticiam de diuinis: qꝛ mitiſſimꝰ eratſuper terram ⁊ humilis. Poſſident etiam iſti terram ſcilicet eccleſie: quia tales regunt vel regere debent alios. Tertius ſtatus eſt ſolitarioꝝ velpenitentiū. Et hoꝝ via eſt continue lugere ſua ⁊alioꝝ peccata: quaſi luce gr̄e egeant ſemper: ⁊ iōſūt beati. Unde Aug. dicit de vero penitente: qſemper debet lugere: d̓ pe. di. iij. ſi apoſtolus. Eſtaūt duplex genus lachrymarum ſeu compūctionis .ſ. doloris peccatorum: ⁊ amoris ſupernoruꝫque figurate ſunt ꝑ irriguum ſuperius ⁊ inferiꝰ:quod dedit Caleph axe filie ſue ⁊ filio ſponſe octonielis. Iudic. i. Expoſitōem ipſius figure pōitGrego. circa finem tertij libri dialogorū. Quatuor ſtatus ſequentes ſunt ſeculariū. Primꝰ ē prīcipū ſeu rectorū: quorum ſtudiū debet eē circaſequelā iuſticie: iuxta illud ſap̄. i. Diligite iuſticiaqui iudicatis terra. Nam beati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā: dicit ſaluator in quarta beatitudineSummū .n. bonum in rebus humanis eſt iuſticiam colere ⁊ ſua vnicuiqꝫ iura ſeruare. Grego.in regiſtro. Et Iſido. dicit. ix. di. Iuſtum eſt prīcipem obtemperare legibus ſuis ⁊c̄. Quintus ſtatus eſt diuitum: ⁊ hoꝝ via eſt inſiſtere operibꝰ miſericordie: ſic̄ fecerūt Abraā: Loth. Iob: Lhobias ⁊ multi alij ī veteri teſtamēto. Unde ſaluatordicit. Facite vobis amicos de māmona iniꝗtatꝭ.i. diuitijs: vt recipiant vos in eterna tabernacula. Beati miſericordes ſequitur in quinta beatitudine: qm̄ ipſi mīam conſequent̉. Diuitibus ātqui non ſunt miſerti pauperū dicetur. Ite male

dicti in igneꝫ eternū. Sicut patuit in diuite epulone. Sextus ſtatus eſt rebus familiaribꝰ deditoꝝ: vt artifices: mercatores matrimonio ſanctovtentes. Et de iſtis dicitur. Beati mundo corde.Nā ſi cor eſt mundum ⁊ manꝰ .i. oꝑa erunt muda. Principiū enim omnis peccati a corde precedit p̄pter qd̓ dr̄ prouer. iiij. Omni cuſtodia cuſtodi cor tuum: qm̄ ex ipſo vita ꝓcedit .ſ. gr̄e quadeꝰ videt̉. Hac mirabl̓r fluxit Iob. xxxi. iu coiugio poſitꝰ: ⁊ dicebat inter cetera: pepigi fedꝰ cumoculis meis ne cogitarem quid de virgine. Septimus ſtatus eſt infirmoꝝ ⁊ paupeꝝ qui deſpectimulta īcommoda patiuntur. Et hi ſi ſunt paciſici .i. qui patienter tolerant: ⁊ pacē cum deo faciunt dimittentes peccata propter q̄ cōiter immittunt̉ aduerſa ſunt beati. Iob. v. In ſex tribulationibus liberabit te: ⁊ in ſeptima non tāget te maluꝫ. Et ſic per has vias incedentes ad eternā beatitudinē ⁊ mercedeꝫ ꝑueniūt: vbi eſt merces ml̓ta ẜm illud dictum Habrae. xv. gen̄. merces tuamulta nimis. Quantum ad tertiuꝫ vbi notat̉cōplementū humani deſiderij qd̓ eſt beatitudodr̄ beati omnes .ſ. tales erūt. Et hoc in celo vbi ēoīs perfectio ſupradictaꝝ beatitudinum: ſed aliomō qͣꝫ hic. Illa .n. gloria hꝫ ſp̄s paupertateꝫ: qꝛ n̄hil concupiſcit: qm̄ illum hꝫ qui eſt ſuꝑ oīa .ſ. deuꝫ. Iō ergo ſunt pauꝑes ſp̄ū: qm̄ ipſoꝝ eſt regniceloꝝ .i. deus. Item vbi nulla eſt aduerſitas. Nō.n. eſurient neqꝫ ſitient amplius: vt dr̄ apocꝭ. xxiiriō quilibet eſt mitis: nulla ibi ira vel odiū velmala rn̄ſio hꝫ locū ſed terram viuentiū pacificepoſſident. Reperitur ibi ſūma gr̄arū actio cantantibꝰ cunctis. Sāctus ſanctꝰ ⁊c̄. Et talis regratiatio eſt totalis non partial̓: qꝛ ī veritate cognoſcunt a ſe nihil habere. Et hoc eſt lugere .i. luceegere. Cognoſcunt .n. ſe in propria natura egereſemꝑ: ſꝫ dei gr̄a ſemper gaudere ⁊ ꝯſolari: p̄s. exlix. Exultationes dei in gutture eorū. Nullaibi inordinata dilectio. Et iō non ꝯtriſtatur filiꝰde dānatione patris nec econuerſo: ſed iuſticiadei venerant̉ cum ſūma leticia iuxta illud p̄s. luii. Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictā. Et ſic ipſāiuſticiā eſuriunt ⁊ ſitiunt: q̄ quidem iuſticia nonfundat̉ in crudelitate ſed diuina mīa. Nam ſi deus dānandos ad condignū puniret: eos annihꝰlaret ſed cum eis miſericorditer agit naturam p̄ſeruans ab annihilatione īpoſitis penis p̄ſeruatiuis. Sicut medicus miſericorditer agit cū īfimo ponendo vnguentū corroſiuuꝫ ſuꝑplageīſanabilē ne citius putrefacta ꝑducat ad moLeticia eorū eſt ꝙ diuinā mīam ī omnibꝰ vijs ſuis conſpiciunt ⁊ ī dānatis ⁊ in ſe. Et ſic miſericordes mīam conſequunt̉: prout mīa dr̄ mira ſuauitas rigans corda. Et hec mīa ſumma cā eſt dileetionis in beatis: vt quilꝫ ex dulcedine amorꝭ decat. Mīas dn̄i in eternum cantabo. O qͣꝫ claravſio ibi exiſtit ⁊ qͣꝫ vniuerſalis. Quid eſt .n. quodvideant: qui videntem oīa vident. Et hoc iō ꝙ