Titulus. VII.

actiua. Quidam ī vita contemplatiua: he aūt beatitudines diuerſimode ſe habent ad beatitudinē futuram: cuiꝰ ſpe dicimur hic beati. Nā beatitudo voluptuoſa qꝛ falſa eſt: ⁊ rōni ꝯtraria: īpedimentū eſt future beatitudinis. Beatitudo vero actiue vite eſt diſpoſitiua ad beatitudinem futuraꝫ. Beatitudo aut contēplatiua ſi ſit perfectaeſt ipſa beatitudo futura eēntialiter: ſi ſit īperfec̄ta ē quedā inchoatio eius. Unde dn̄s propoſuitquaſdam beatitudines quaſi remouentes impedimentum beatitudinis voluptuoſe. Cōfiſtit eīꝫvita voluptuoſa in duobus. Primo in affluētiabonoꝝ exterioꝝ que ſunt diuitie vel honores: aquibus retrahitur homo per virtute: ſic vt moderate eis vtatur. Per donum aūt excellentiorimō vt .ſ. hō totaliter ea cōtēnat. Unde prima beatundo ponitur. Beati pauperes ſpū: qd̓ pōt referri vel ad contentum diuitiaꝝ: ⁊ ſic exponiturpauperes ſpū .i. voluntate: vl̓ ad contentū honorū: qd̓ ſit per humilitatem: ⁊ ſic exponit̉ a Greg.pauperes ſp̄ū .i. humiles. Secundo vita voluptuoſa cōſiſtit in ſequendo ꝓprias paſſiones ſiueiraſcibilis ſiue cōcupiſcibilis. A ſequela aūt iraſcibilis retrahit v̓tus: ne hō ſuperfluat in eis ẜmregulam rōnis Donum aūt excellentiori mō: vt.ſ. hō ẜm voluntatem diuina totaliter ab eis traquillus reddatur. Un̄ ſcd̓a beatitudo ponit̉. Beati mites. A ſequela autem paſſionum cōcupiſcibilis retrahit virtus moderate huiuſmōi paſſionibus vtendo Bonum vero ſi neceſſe fuerit totaliter eas abijciendo. ꝗnīmo ſi neceſſarium fuerit volūtariū luctu aſſumēdo. vn̄ tertia btītudoē. Beati ꝗ luget. Actiua v̓o vita in his p̄cipue cōſiſtit que proximis exhibemus: vel ſub rōne debiti vel ſub rōne ſpontanei beneficij: ⁊ ad primūꝗdem nos virtus diſponit: vt ea que debemusproximis non recuſemus exhibere: qd̓ pertinetad iuſticiam. Donum aūt ad hoc ip̄m abundantiori quodā affectu nos inducit: vt ſicut feruentideſiderio iuſticie opera īpleamus. Un̄ quarta beatitudo ponitur. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiam. Circa vero ſpontanea dona nos perficit ꝟtus: vt .ſ. donemus ꝗbus rō dictat eē donanduꝫ:puta amicis vel alijs nobis coniunctis qd̓ pertinet ad virtutem liberalitatis. Sed donum propter dei reuerentiā ſolam neceſſitateꝫ conſideratin his quibus gratuita beneficia preſtat. Un̄ luce. xiiij. dicitur. Cum facis prandium ⁊cͣ. noli vocare amicos ſed pauꝑes: qd̓ proprie eſt miſereriEt iō quinta beatitudo ponitur. Beati miſericordes. Ea vero que ad vitam contemplatiua pertinent: vel ſunt ipſa beatitudo finalis vel aliquainchoatio eius. Et iō non ponuntur in beatitudinibus tanqͣꝫ merita ſed tanqͣꝫ premia: ea .ſ. que ꝑtinent ad contemplatiuam vitam vt ſupra dictueſt. Ponuntur aūt tanqͣꝫ merita quēdaꝫ pertinētia ad actinaꝫ vitam: ꝗbus homo diſponittur adcontemplatiuam. Effectus aūt vite actiue qͣꝫtuꝫ

ad virtutes ⁊ dona quibus homo perficitur ī ſeipſo eſt mundicia cordis: vt ſcilꝫ mens hominispaſſionibus n̄ inquietetur. Unde ponit̉ ſexta beatitudo. Beati mundo corde. ¶ Quantū ad virtutes ⁊ dona quibus homo perficitur in cōparatione ad proximum: effectus vite actiue ē pax ẜꝫillud Iſa. xxxij. Opus iuſticie pax: ⁊ iō ſeptimabeatitudo eſt. Beati pacifici. Ꝙ aūt in ſcriptur.ſacra ponantur alie plures beatitudines: vt illIob. v. Beatus qui corripitur a dn̄o. Et illa ꝑmus pͣs. Beatus vtr qui non abijt in conſilio ⁊cͣNeceſſe eſt ẜꝫ. b. Tho. vbi ſupra: omnes illas adſeptem beatitudines reduci: vel quantuꝫ ad merita vel qͣꝫtuꝫ ad premia: qꝛ neceſſe eſt ꝙ omnespertineāt aliquo modo vel ad vita actiuam velcontemplatiuam. Unde illa. Beatus qui corripitur a dn̄o: pertinet ad beatitudinem luctꝰ. Alia.ſ. Beatus vir qui non abijt: pertinet ad mundiciam cordis: ſicut etiam illud p̄s. cxxxix. Beatꝰ otenebit ⁊ allidet paruulos ſuos ad petraꝫ. Qd̓ ſicexponit Ambr. qui habet cogitationes infirmas⁊ lubricas elidat ad Chriſtum: ꝗ omnes irrōnabiles motus ſui reuerentia ⁊ diſcretione comminuat: de pe. di. iij. in ſalicibus. Illud aūt prouer.iij. Beatus ꝗ inuenit ſapīam pertinet ad premiūſexte beatitudinis. Et ſic de alijs que poſſent inDe premiis dictarumbeatitudinum in preſenti vita. Nota ꝙ Ambro.dicit illa impleri ⁊ pertinere ad futuram beatitudinē. Aug. aūt dicit ea impleri in pn̄ti vita precipue in perfectis. Chryſ. dicit aliqua pertiuere adpn̄tem vitam aliqua ad futurā. Sed. b. Tho. vbiſupra dicit ꝙ omnia poſſunt ꝑtinere ad preſentem vitam ⁊ futuram. Pro cuius declaratiōe dicit idem ꝙ ſpes que eſt de beatitudine poteſtin nobis propter duo. Primo propter aliqupreparationem ⁊ diſpoſitōem ad futuram beatitudinem: quod eſt per modum meriti. Alio mōper quandā inchoationeꝫ imperfectā future beatitudinis in viris ſanctis ēt in hac vita. Aliter.ni. habetur ſpes fructificationis arboris: cū vireſcit in frondibus: aliter cum iam primordia fructuum incipiūt apparere. Sic ergo ea que tāgūtur in beatitudinibus tanqͣꝫ merita ſunt q̄damparationes ſeu diſpoſitiones ad beatitudinē vl̓perfectam vel inchoatam. Ea vero q̄ ponunturtanqͣꝫ premia: poſſūt eſſe vel ipſa beatitudo perſecta: ⁊ ſic pertinent ad futuram vitā. Uel aliquainchoatio beatitudinis: ſicut eſt in viris perfectis: ⁊ ſic premia pertinent ad vitam preſentem.Cum enim aliquis incipit proficere in actibus v̓tutum ⁊ donoꝝ: poteſt ſperare de eo qd̓ perueītad perfectionem patrie. Quo impleantur premia illa in preſenti: ſic declarat. b. Tho. poſt Augu. Regnum celoꝝ pōt intelligi perfecte ſapiētieinitium: ſcd̓m ꝙ incipit ſpiritus in eis regnare.