Capitulū. V.

dicimus beatos ꝓpter ſpē. Et apl̓s ad Ro. viij.ait. Spe ſalui facti ſumꝰ. Spes aūt de fine qn̄qꝫexurgit ex hoc ꝙ homo conuenienter moueturad finem: ⁊ appropinqͣt ad ipſū quod vtiqꝫ ſit ꝑaliquam actionē. Ad fine aūt beatitudinis mouetur aliquis ⁊ appropinquat per actiōes donorum. ſi loquamur de beatitudīe eterna: ad quaꝫrō non ſufficit: ſed in eam ducit ſpiritus ſanctusad cuius ſequelā ⁊ obedientiam per dona perficimur. Et iō beatitudines diſtinguunt̉ a virtutibus ⁊ donis: non ſicut diuerſi habitus diſtinctiab eis: ſed ſicut actus diſtinguuntur ab habitibꝰDiſtinguitur aūt hic oꝑatio in ſeptem partes: q̄ſunt pauꝑtas ſps: mititas: luctus: eſuries: ⁊ ſitisiuſticie: mīa: mundicia cordis: pacificatio: q̄ hn̄t̉.Math. v̓. Et qͣꝫuis iuſticia ⁊ mīa ⁊ mititas .i. māſuetudo hic numerata videantur eē virtutes: attribuuntur tn̄ donis: qꝛ ēt donata ſint perfectiora virtutibus cardinalibus: perficiunt .n. hoīemcirca oīa q̄ perficiunt ipſe virtutes. Et ſic non hicſignificatur hītus illarū virtutū ſꝫ actus donoꝝa ſpū ſctō ꝓcedentes.Sunt autem ſeptē beatitudines: ſicut ſunt ſeptē dona ſp̄s ſancti. Und̓Aug. de ſermone dn̄i in monte ſingulas beatitudines ſingulis attribuit dōis: videlꝫ dono timoris paupertatē ſp̄s: qua quis ſe deo humiliat: qͦd̓ijcit̉ ſuꝑbia. Dono pietatꝭ mititatē ſeu māſuetudīeꝫ. p̄cipue .n. ad maſuendinē mouet reuerētiaad deū q̄ ꝑtīet ad pietatē. Nā pietas ē dei cultꝰ ẜm Aug. hac auteꝫ frāgitur ira. Dono ſcīe attribuitur luctus: qꝛ per ſcīam homo cognoſcit defectus ſuorum actuum ⁊ rerū mundanaruꝫ: vnde moueri habet ad luctum ẜm illud eccl̓iaſtes..i. Qui addit ſcientiam: addit doloreꝫ: hac aufertur auaricia. Dono fortitudinis eſuries ⁊ ſitis iuſticie: ad hanc enim precipue mouet animi fortitudo ſcilicet ad opera iuſticie exercenda: ⁊ non d̓ſiſtendum ꝓpter laborem. Et hac proſternit̉ accidia. Dono conſilij attribuitur miſericordia: qꝛad miſerandum precipue mouet conſilium dei.pan̄. iiij. Placeat tibi conſiliuꝫ meū: peccata tuaelemoſynis redime ⁊cͣ. Et hac deuincitur īuidiaque non hꝫ cōpaſſionem Dono intellectus attribuitur mudicia cordis: quo gula abijcitur: quehebetat intellectum propter fumoſitates. Donoſapientie purificatio: hac occiditur luxuria quiaguſtata ſuauitate ſp̄s ſancti quod fit per ſapīam:decipit oīs caro ẜm Ber ¶ Ubi ſciendum ꝙ cūhomo perficiatur per vitā actiuam ⁊ contēplatiuam: ꝑ quinqꝫ dona pͥora perficitur ī actiua: ⁊ actus donoꝝ ipſoꝝ quinqꝫ exprimuntur ī ipſis meritis beatitudinum: vnde dicitur. Beati pauꝑesbeati mites ⁊cͣ. hec .n. ſignificant actus. Sed peralia duo .ſ. intellectum ⁊ ſapīam perficitur in cōtemplatiua. Ea vero que pertinent ad contēplatiliam vitam: vel ſunt perfecta beatitudo finalis

vel aliqua inchoatio eius. Et iō non ponunt̉ ip̄iactus contemplatiue tanqͣꝫ merita in ipſis beatitudinibus: ſed tanqͣꝫ premia dum dr̄. Quoniā ipſi deum videbunt quo ad primum: ⁊ qm̄ filij deivocabuntur: quo ad ſcd̓ꝫ in quibus conſiſtit beatitudo. Ponuntur aūt in ipſis duabus beatitudinibus vltimis tāqͣꝫ merita effectus vite actiuequibus hō diſponitur ad vitam contemplatiuā.ſ. mundicia cordis qua perficitur in ſeipſo: ⁊ pacificatio qua perficitur quo ad proximum. Qd̓aūt ponitur pro octaua beatitudine .ſ. beati ꝗ ꝑcutionem patiuntur ꝓpter iuſticiam: qm̄ ipſorieſt regnum celorum. non facit aliam diſtinctamde per ſe ab alijs: ſed eſt ẜm. be. Tho. vbi ſupra q̄dam confirmatio ⁊ manifeſtatio oīum precedentium. Ex hoc .n. ꝙ aliꝗs eſt firmatus in paupertate ⁊ mititate ⁊ alijs ſequentibus prouenit ꝙ abhis bonis propter nullam ꝑſecutiōeꝫ recedit: vn̄octaua illa pertinet ad ſeptem precedentes. Et ꝑſecutioneꝫ quidē patiuntur homines duplicitervidelicet vel ab infidelibus ⁊ tyrannis exteriorem vel a prauis fidelibus per publica mala: vthabetur. vij. q. i. §. eſt ⁊ aliud. Item non eſt cōtrapredicta: quod Lucas. vi. c. referens beatitudines a Chriſto expreſſas: ponit tm̄ quatuor: quiaẜm. b. Zho. Matheꝰ narrauit ſermonem dn̄i factum in monte diſcipulis: vbi ſeptem expreſſit beatitudines: quas Aug. attribuit donis tanqͣꝫ ꝑfectioribus hoībus. Lucas vero narrat alium ſermonem factum in turbis in loco campeſtri: vnd̓beatitudines narrantur ab eo ẜm capacitatē turbarū: que ſolā voluptuoſā ⁊ tꝑalem beatitudīeꝫnouerant. Un̄ dn̄s per illas quattuor beatitudinos expreſſas: excludit que ad predietam beatitudinem terrenam ꝑtinere videntur: quoꝝ pͥmūeſt vt bn̄ ſit hoī qͣꝫtum ad abundantiam bonorūexteriorū: qd̓ excluditur ꝑ hoc ꝙ dicit beati pauperes. Scd̓m eſt: vt bene ſit homini ī cibis ⁊ potibus: qd̓ excluditur cū dr̄. Beati qui eſuritꝭ. Tertium vt bene ſit ei quantum ad cordis iucunditatē qd̓ tollitur cum legitur: Beati qui lugent.Quartum vt bn̄ ſit ei quantuꝫ ad exteriorē hoīnuꝫ fauorem: quod aufertur cum ait. Beati eritis cum vos oderint hoīes: Unde Amb. attribuit has virtutibus cardinalibus. Paupertatē dicit pertinere ad temꝑantiā que illecebroſa nonquerit eſuriem iuſticie: qꝛ qui eſuriunt cōpatiūtur ⁊ compatiendo largiuntur. Fletum ad prudentiam: cuiꝰ eſt flere occidua. Pati odium hoīnum: quo .ſ. quis oditur ab alijs ꝓpter bonū adfortitudine ꝑtinet..§. II.Deatitudines auteꝫ ſepteꝫ que ponunt̉ Math. v. conueniētiſſime enumerantur ẜm. b. Tho. pͥª. ſcd̓e. q. lxix. Ad cuiꝰ euidentiam conſiderandum eſt: ꝙ triplicem beatitudīem aliqui poſuerunt. Quidam .n. poſuerūtbeatitudinem ī vita voluptuoſa. Quidaꝫ in vitam 3