Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .VII.

ſpes p̄ſupponit facultatē facit certitudinemꝑueniendi in beatitudinē futurā. Un̄ apl̓s habebat certitudinē illius btītudinis: hoc niſi ſpeꝫ dicebat. ij. ad thi. ij. Scio cui credidi: certus ſū: qꝛ potens ē depoſitū meū ẜuare ⁊c̄. Si ātarguat̉ ſic in ꝯtrariū: certitudo eſſe pōt: de eoqd̓ pōt deficere. Sꝫ multi viatores hn̄tes ſpedeficiūt a ꝯſecutōne beatitudīs: ergo ſpes viat habet certitudinē. Rn̄deo aliꝗ habētesſpem future btītudinis: hn̄t certitudine ꝯſeqͣndi ex ꝗnqꝫ. Prīo ex auxilio diuine oīpotētie. Secūdo ex auxilio diuine miſericordie īmēſe. Terº.ex īfinita dei liberalitate. Quarto ex eterna deiordinatione. Quinto ex liberi arbitrij ab peccti inflexibilitate: qꝛ .ſ. ponūt obſtaculū ſupractis alicuius pctī. Et hac certitudinē hn̄t vel habuerūt oēs in gr̄a ꝯfirmati. Aliꝗ v̓o hn̄tes ſpemfuture btītudinis deficiūt a ꝯſecutione eiꝰ: ex defectu diuini auxilij qd̓ in p̄dictis qͣtuorꝯſiſtit: ſꝫ ex defectu liberi arbitrij ponētis obſtaculū peccati: ita certitudo ſpei quā .ſ. ſpes hꝫobtinēdo vita eterna cātur ex qͣtuor ſupradictꝭ.ſ. ex dei oīpotentia: miſericordia: liberalitate: eterna ordīatione: certitudinal̓r infallibil̓r qͣꝫtūē de ſe ordinātibus nos in vitā eternā dirigētibus. Sꝫ qꝛ qͣꝫdiu ſumus in hac vita pōt accidētale īpedimetu peccati mortalis: ne. ſpes deſe certitudine hꝫ fine ſuū cōſequat̉: in hac vita ſpe hn̄di vitā eternā adiūgit̉ tīor ſeꝑatiōisa deo. b. tho. in. iij. ſen. di. xxvi. Addit̉ 3. in diffinitōne future btītudīs. ꝓpriū primū obiec ſpei ē btītudo futura: in dei viſione conſiſtitUn̄ apl̓s ad Heb. vi. Habemꝰ ſpem ſicut ancho tuta firma incedentē vſqꝫ ad interiora vellaminis. Expoſitio hēmus .i. hr̄e demus .ſ. ancho tutā .ſ. ab malo tuentē: firmā .i. in bononos ꝯfirmantē incedentē .i. incedere facientē: vſqͣꝫ ad interiora vellaminis .i. celeſtē btītudine nobis vellata in via. In cꝰ figurā Exod̓. xxvi. dr̄vellū ponebat̉ inter ſct̄ā ſancta ſctōꝝ qd̓ ſignificat btītudinē nobis vellatā hīc. i. ad Corī. ij. Oculus vidit ⁊c̄. ad hoc ē: qꝛ ſpēs īnitit̉ v̓tutiinfinite dei: ſꝫ ꝓpriū ē infinite vtutis ad bonū infinitū ꝑducere qd̓ eſt vita eterna in dei ꝑfectafruitione ꝯſiſtit. Ergo ſpes eſt expectatio futurebeatitudīs. b. tho. 2. nota ſicut finis reſpicit pͥncipl̓r deū: ẜario reſpicit etiā alia ordinantur in deū vt myſteria incarnatiōis: ſacra: ꝯtinent̉ in ſacra ſcriptura: ita ſpes pͥncipal̓r reſpicitbeatitudinē ſuꝑna: ẜario aliqͣ alia in qͣꝫtum ordināt nos ad cōſecutionē btītudinis. Non .n. licetſperare aliqd̓ bonū p̄ter beatitudinem ſicut vlti finē. ſꝫ ſicut id qd̓ ē ordinatū ad cōſequēdūbeatitudinē: ſicut remiſſio peccatoꝝ: augmētumgr̄e ſubleuationē in ꝑiculis ne deficiat hiꝰ. Etſignāter dr̄ in diffinitiōe future: qꝛ ſpes ē de īuiſibilibus habitis ſꝫ hn̄dis. nota p̄deſtinatꝰ ſpem expectat vitā eternā futura quā ē habi

turus: qͣꝫtum ad tuā eſtimationē ẜm rei veritatē. Preſcitur aūt qͣꝫuis ſit hīturus vita eter: ita ſit ei futura ī rei veritate: tn̄ ē futuraẜm ſuā eſtimationē: al̓s. n. expectaret. Tho. ī. iijſen. Demū ponit mediū ſeu modū attingendip̄miū cōſeq̄ndi ip̄m: dicit in diffinitōne mgr̄ſē. ex meritis gr̄a ꝓueniēs. aūt dr̄ ſpes exmeritis gr̄a eo ip̄e habitus ſpei qua aliꝗsexpectat futurā beatitudinē cauſet̉ ex meritis:ſed pure ex gr̄a: vn̄ ē habitus infuſus: vt fidescharitas. Sed dr̄ ſpes ꝓuenire ex gr̄a meritisp̄cedētibus: qͣꝫtum ad duo. Prino qͣꝫtuꝫ ad actuſpei formate in qͣꝫtum dei gr̄a merita p̄cedētiaꝓducūt actū ſpei. Ubi nota ſpes p̄ſupponitmerita in actu: ſed in ꝓpoſito. .n. aliꝗs ſperatꝓpter merita: quaſi merita exiſtentia ꝓducūt actu ſpei: ſed qꝛ merita que ꝓponit ad beatitudi ſe ꝑuenire ſperat. Secūdo ſpes dr̄ ex meritis ꝓuenire qͣꝫtū ad obiectū .ſ. qͣꝫtum ad ipſamrem expectatā: ꝓut .ſ. aliquis ſperat ſe beatitudi adeptuꝝ ex dei gr̄a meritis p̄cedentibus. Etꝑꝑ hoc dicit mgr̄ ſen. in. iij. di. xxvi. ſic ſine merilis aliꝗd ſperare: ſpes ſed p̄ſūptio dici pōt. tho.in. iij. di. xxvi. Rai. in ſum.C §. III.Pro maiori declaration vltime ꝑtis diffinitionis ſpei. Sciendummodi cāe efficientis ſūt quatuor vt dicit Auicē.in metha. ſua. Prima efficiēs eſt in inducendo formā ſubſtantialē vel accidentalē vltimafectionē cāt. Secūda efficiēs ē diſponēs quead receptionē forme materiā preꝑat vel diſpōitTertia efficiēs ē coadiuuans: ad pͥme cauſeeffectū oꝑam p̄ſtat. Quarta efficiēs eſt ꝯſilias alteri finē formā agēdi on̄dit. Iſtis quatuormodis pōt aliquis eſſe alterius ad beatitudi ꝯſequendā. Prima ē efficiēs vt ꝑficiens .ſ.diuina gr̄a vel miſericordia. p̄s. Gr̄am gloriaꝫdabit dn̄s. Secūda ſufficiens vt diſponēs ſūtoꝑa meritoria. Un̄ apl̓s. i. ad Corin. Unuſquiſqꝫppriā mercedē accipiat ẜm ſuū labore: vbi etiaꝫnotandū: oꝑa nr̄a ſi ꝯſiderātur ẜm ꝓcedūtaꝓpria volūtate ſeu ẜm ꝓpria eoꝝ virtute: ſicpn̄t mereri vitam eterna de condigno ꝓpter maximā diſtantiaꝫ nr̄i meriti ad vitā eterna: ꝓpterqd̓ apl̓s ad Ro. viij. ait ſunt cōdigne paſſiōes⁊c̄. Merētur tn̄ ipſa oꝑa noſtra cōgruo.congruū eſt vt hoī oꝑanti bn̄ ẜm ſua virtute: deꝰẜm ſue virtutis intelligentiā recōpenſet. Si aūtꝯſiderātur oꝑa nr̄a: ꝓut ꝓcedūt ex gr̄a ſpūs ſancti inhabitātis aīam. Sic de ꝯdigno merent̉ vi eternā eo opus nr̄m habet efficaciaꝫ ex ꝑtedei mouētis. Tho. pͥª 2ᵉ. q. cxiiij. Et Ber. hic dicitſuꝑ canti. Hoc totū hoīs meritū ſi tota ſpem ſuāponat in eo totū ſaluū fecit. Tertia efficiensvt coadiuuas ad beatitudine eſt alterius or̄o deuota. Nulli .n. licet ſperare de aliquo hoīe velaliqua creatura: ſicut de agente pͥncipali: ſꝫ ſicut